เรื่อง พฤกษาวิญญาณกับสงครามมนุษย์พิฆาตเทพมังกร
หลังจากที่สังหารพวกมันเพื่อรับแต้มิญญาณมาอย่างเสร็จสรรพ
หวงเยี่ยยืนสงบนิ่งท่ามกลางเงาร่างอสูรมังกรที่นอนเกลื่อนกลาดราวกับภูเขาเนื้อไร้ชีิต
แววตาของเขาไม่สะท้อนความเวทนา ีเพียงประกายความคิดคำนวณที่ฉายชัดลึกลงไปในม่านตาสีฟ้าคราม
กระแสพลังจากระบบกลืนกินมังกรยังคงไหลเวียนอยู่ในจิตสำนึก
เสียงแจ้งเตือนเงียบลงแล้ว ทว่าแต้มิญญาณที่สะสมไว้กลับกลายเป็นตัวเลขที่กระตุ้นจิตใจให้ร้อนเร่า
“ระบบ.. ใช้แต้มที่ีอยู่พัฒนาพลังิญญาณและร่างกายให้เลื่อนไปอีกหนึ่งระดับ!”
คำสั่งถูกถ่ายทอดผ่านความคิดโดยตรง และเสียงจากระบบก็ดังตอบรับอย่างเป็นระเบียบ
【ยืนยันการพัฒนาค่ะ】
ทันทีที่คำสั่งสิ้นสุด กระแสพลังมหาศาลพลันปะทุขึ้นภายในร่าง หวงเยี่ยรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนลึกลงไปถึงแก่นกระดูก เส้นเอ็นทุกเส้นเหมือนถูกขึงตึงด้วยพลังใหม่ กล้ามเนื้อขยายตัวอย่างควบคุมได้ เลือดในกายไหลเวียนเร็วขึ้นราวกับสายน้ำเชี่ยวกราก
พลังิญญาณในแกนกลางหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง จากกระแสที่เคยไหลอย่างสม่ำเสมอ บัดนี้กลับกลายเป็นวังวนขนาดใหญ่ดูดกลืนทุกสิ่งที่ขวางหน้า ต้นไม้สีม่วงที่ีกิ่งก้านทั้งเจ็ดซึ่งฝังรากอยู่ภายในหัวใจก็เติบโตขึ้นอย่างชัดเจน ลำต้นหนาขึ้น กิ่งทั้งเจ็ดแตกแขนงยาวกว่าเดิม
เส้นใยสีม่วงเข้มแผ่กระจายลึกลงไปในเนื้อหัวใจอย่างแน่นหนา
รากของมันหยั่งลึกลงอีกหนึ่งเท่าตัว เสมือนตรึงพลังทั้งหมดให้กลายเป็นหนึ่งเดียวกับชีิต
หวงเยี่ยสูดลมหายใจลึก อากาศรอบกายสั่นไหวตามจังหวะการหายใจ
【พลังิญญาณระดับหนึ่งขั้นกลาง】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มิญญาณ 1,050
【ร่างกายระดับหนึ่งขั้นกลาง】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มิญญาณ 1,050
“นี่คือพลังของนักล่ามังกรระดับหนึ่งขั้นกลาง..”
เขากำหมัดแน่น พละกำลังเพิ่มพูนอย่างีนัยยะสำคัญ ความทนทานของผิวหนัง เส้นเลือดใต้ผิวเต้นเป็นจังหวะทรงพลัง
และยิ่งการพัฒนาดำเนินไปยังขั้นที่สูงมากขึ้นเท่าไหร่ การใช้แต้มิญญาณก็ยิ่งทบทวีคูณมากขึ้นไปเรื่อยๆเท่านั้น
แต่หวงเยี่ยไม่ได้สนใจเลยพวกมันเลยซักนิด
แต้มมากขึ้นก็แค่ล่ามากขึ้น
ตราบใดที่สัตว์อสูรมังกรยังปรากฏตัวอยู่ในสนามแห่งนี้ คะแนนก็จะยังหลั่งไหลเข้าสู่ระบบไม่ขาดสาย
สนามทดสอบการต่อสู้ที่เจ็ด และอาณาเขตเมืองที่พังทลายแห่งนี้ มันไม่ต่างอะไรไปจากสรวงสวรรค์ของเขาเลยด้วยซ้ำ ซากตึกสูงเอียงพิงกันเหมือนกระดูกยักษ์ที่ถูกทิ้งร้าง ถนนแตกเป็นร่องลึก พื้นที่เต็มไปด้วยเถ้าถ่านและรอยการต่อสู้ครั้งแล้วครั้งเล่า
สำหรับผู้อื่นมันอาจเป็นนรก
แต่สำหรับหวงเยี่ย ที่นี่คือแหล่งทรัพยากร คือคลังแต้มิญญาณที่รอการเก็บเกี่ยว
รอยยิ้มบางๆผุดขึ้นบนใบหน้า ความคึกคักพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด
“เข้ามาอีกสิ!”
ราวกับได้ยินคำ้าานั้น เงาร่างอสูรมังกรรูปแบบต่างๆก็ปรากฏขึ้นจากซอกตึกและเงามืด
บ้างีเกล็ดสีเทาเข้ม บ้างีเขาโค้งงอ บ้างลากหางยาวครูดพื้นดินเกิดประกายไฟ
เสียงคำรามก้องประสานกันเป็นคลื่นสะเทือน
ทว่าหวงเยี่ยไม่ถอยแม้ก้าวเดียว
“รากไม้พิฆาตดารา!”
แขนของเขาแปรเปลี่ยนในพริบตา รากสีม่วงเข้มทะลักออกมาพร้อมแรงกดดันมหาศาล
กิ่งก้านพุ่งทะลวงผ่านอากาศอย่างรวดเร็ว ปลายอันแหลมคมทะลุทะลวงเกราะหนังหนาแน่นของสัตว์อสูรมังกรราวกระดาษบาง
ทว่าสัตว์อสูรมังกรอีกตัวหนึ่งก็กระโจนเข้ามาจากด้านข้าง แต่รากไม้เส้นที่สองก็แบ่งตัวออกมาจากกิ่งก้านหลัก และพุ่งตัดทางกลางอากาศ เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว แทงทะลุหน้าอกของมันก่อนที่กรงเล็บจะทันสัมผัสเสื้อผ้าของเขา
ไม่ีการต่อสู้ที่ยืดเยื้อ
ไม่ีการเสียเวลา
ีเพียงการปิดชีพอย่างเด็ดขาด
ขณะเดียวกันบนซากตึกอาคารสูงที่เหลือเพียงโครงสร้างเหล็ก เจ้าหน้าที่ผู้ควบคุมสอบคนหนึ่งยืนมองภาพทั้งหมดด้วยดวงตาเบิกกว้าง เสื้อคลุมของเขาปลิวไหวตามลมแรง มือที่วางอยู่บนขอบปูนแตกหักสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว
“นะ.. นั่นน่ะเหรอเจตจำนงธาตุพฤกษาระดับราชา มันีพลังอำนาจที่ร้ายกาจอย่างมาก!”
เสียงของเขาแหบพร่าด้วยความตื่นตระหนก สายตาไม่อาจละไปจากร่างของหวงเยี่ยได้เลยซักนิด
เขาเป็นแค่นักล่ามังกรระดับหนึ่ง แต่กลับสามารถสังหารสัตว์อสูรมังกรระดับหนึ่งเหล่านี้ได้เป็นผักปลา
คำเปรียบเปรยนั้นมิได้เกินจริง ภาพเบื้องหน้าคือการบดขยี้อยู่ฝ่ายเดียว อสูรมังกรที่ควรเป็นภัยคุกคาม กลับถูกตรึงกลางอากาศก่อนถูกฉีกทำลายอย่างไร้ทางต้าน มันไม่ต่างอะไรไปจากการบดขยี้อยู่ฝ่ายเดียวเลยด้วยซ้ำ
เจ้าหน้าที่คนนั้นเป็นถึงนักล่ามังกรระดับสาม ผ่านศึกการต่อสู้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน เห็นเลือด เห็นความตาย เห็นพลังที่เหนือมนุษย์มากมาย
ทว่ากลับไม่ีครั้งไหนเลยที่ทำให้หัวใจของเองเกิดความตื่นตระหนกและหวาดกลัวขึ้นเช่นนี้
หวงเยี่ยเองก็ิ่งเข้าไปภายในอาณาเขตชั้นในมากขึ้นเรื่อยๆ รับรู้ได้ถึงแรงกดดันที่เพิ่มพูนขึ้น เมื่อเข้าใกล้แกนกลางของพื้นที่ทดสอบ
อีกไม่นานก็ใกล้ที่จะถึงอาณาเขตส่วนกลาง บริเวณนั้นเต็มไปด้วยสัตว์อสูรมังกรระดับสองที่แข็งแกร่ง พลังของพวกมันต่างจากระดับหนึ่งอย่างชัดเจน ทั้งความเร็ว ความทนทาน และสัญชาตญาณการต่อสู้
แน่นอนว่าเขาย่อมถูกให้การต้อนรับเป็นอย่างดี
“กรร!”
“กรร!”
เสียงคำรามต่ำลึกดังขึ้นจากซอกตึกด้านหน้า ก่อนที่เงาร่างจำนวนมากจะก้าวออกมาพร้อมกัน
หมาป่ามังกรเหล็กกล้ากว่ายี่สิบตัวปรากฏขึ้นอย่างดุร้าย ลำตัวของพวกมันปกคลุมด้วยเกล็ดสีเทาเข้มดุจเหล็กหล่อ กล้ามเนื้อแน่นขึงใต้ผิวหนังที่สะท้อนแสงเย็นเยียบ เขี้ยวแหลมคมยื่นพ้นริมฝีปาก น้ำลายหยดลงบนพื้นแตกเป็นจุดเล็กๆ
พวกมันเป็นสัตว์อสูรมังกรระดับหนึ่งที่แข็งแกร่งและทรงพลัง ชอบออกล่ากันเป็นฝูง
ไม่ใช่เพียงเพราะนิสัย หากเป็นกลยุทธ์ที่ถูกหล่อหลอมจากการเอาชีิตรอด
กระทั่งสัตว์อสูรระดับสองที่แข็งแกร่งก็ยังต้องหลีกทางให้กับพวกมัน
เหตุผลมันทำไมน่ะเหรอ
เพราะมันเยอะกว่ายังไงละ
หลักการง่ายๆที่ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาอธิบาย
“หมาป่ามังกรเหล็กกล้า?!”
หวงเยี่ยหยุดฝีเท้า ดวงตาสีฟ้าครามจับจ้องไปยังวงล้อมที่ก่อตัวอย่างจริงจัง เขาไม่ประมาทแม้แต่น้อย ต่อให้เองจะแข็งแกร่งเหนือกว่าพวกมันเป็นรายตัวหรือสามสี่ตัว แต่ด้วยจำนวนที่มากเช่นนี้ ย่อมไม่ใช่ศึกที่ปล่อยให้ใจลอยได้
แล้วมันก็เป็นอย่างที่คิดจริงๆ
“โฮกกกกกกกกกก!”
หมาป่ามังกรเหล็กกล้าพวกนี้ีสติปัญญาอยู่ไม่น้อย พวกมันไม่ได้เข้าโจมตีอย่างบุ่มบ่าม ไม่กระโจนเข้ามาเพียงตัวสองตัว
แต่เลือกที่จะเคลื่อนไหวล้อมกรอบให้เหยื่ออยู่ในวงกลม
ฝีเท้าของพวกมันประสานจังหวะอย่างแม่นยำ บางตัวเคลื่อนที่ทางซ้าย บางตัวอ้อมไปด้านหลัง ช่องว่างทุกทิศทางถูกปิดตายอย่างเป็นระบบ
เสียงกรงเล็บครูดพื้นดังเสียดหู
การโจมตีดั่ง-่าฝนได้เริ่มต้นขึ้น
เงาร่างสีเทาพุ่งเข้าหาพร้อมกันจากหลายทิศ เขี้ยวและกรงเล็บสะท้อนแสงวาบวาว
หวงเยี่ยแปรเปลี่ยนแขนทั้งสองข้างให้เป็นรากไม้พิฆาตดาราโดยไม่รอช้า เส้นใยสีม่วงเข้มปะทุออกจากผิวหนังอย่างรวดเร็ว ก่อนจะขยายตัวเป็นรากขนาดใหญ่ ทว่าเขาไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้น
พลังิญญาณถูกอัดแน่นเข้าไปมากกว่าเดิม
กระแสสีม่วงหมุนวนรอบลำแขน รากไม้จากสองเส้นขยายตัวออกเป็นสิบเส้น แตกแขนงออกไปราวกับเครือเถาที่ีชีิต
รากไม้สีม่วงอันน่าสะพรึงกลัวเคลื่อนไหวพร้อมกัน
“เอ๋ง?!”
ตัวหนึ่งกระโจนเข้ามาจากด้านขวา รากไม้เส้นหนึ่งพุ่งทะลวงหน้าอกของมันอย่างเฉียบคม
“เอ๋ง?!”
อีกตัวพยายามตะปบจากด้านหลัง แต่รากอีกเส้นกวาดกลับไปฟาดลำตัวจนกระเด็นไปไกล
เสียงกระดูกแตกหักดังระงม ซากร่างจำนวนมากถูกบดขยี้ใต้แรงกระแทกอันมหาศาล
【สังหารสัตว์อสูรมังกรระดับหนึ่ง ได้รับแต้มิญญาณ 100 แต้มค่ะ】
【สังหารสัตว์อสูรมังกรระดับหนึ่ง ได้รับแต้มิญญาณ 100 แต้มค่ะ】
【สังหารสัตว์อสูรมังกรระดับหนึ่ง ได้รับแต้มิญญาณ 100 แต้มค่ะ】
เสียงแจ้งเตือนดังต่อเนื่องท่ามกลางความวุ่นวาย
ทว่าฝูงหมาป่ามังกรเหล็กกล้ายังไม่แตกกระเจิง
ีบางที่ิ่งหลบอย่างรวดเร็ว อาศัยความคล่องแคล่วพุ่งออกจากระยะรากไม้ พยายามจะถอยให้ห่างจากวงโจมตี
“คิดจะหนีงั้นหรือ?”
ริมฝีปากของหวงเยี่ยแสยะยิ้ม เขาควบคุมรากไม้ให้เคลื่อนไหวเร็วขึ้น ดั่งสายฟ้าฟาดที่ฉีกอากาศเป็นเส้นยาว
การเคลื่อนไหวของมันคดเคี้ยวพลิ้วไหว เปรียบได้กับอสรพิษที่ไล่ล่าเหยื่อ
“เอ๋ง?!”
รากไม้เส้นหนึ่งเลื้อยต่ำไปตามพื้นก่อนจะพุ่งขึ้นแทงทะลุท้องของหมาป่าที่กำลังหลบหนี ส่งร่างของมันให้ไร้ซึ่งชีิต
ฝูงหมาป่ามังกรเหล็กกล้าซึ่งเคยล่าเป็นหมู่ บัดนี้กลับกลายเป็นฝ่ายถูกล่า
พื้นที่รอบตัวหวงเยี่ยกลายเป็นเขตต้องห้ามที่เต็มไปด้วยรากสีม่วงสลับซับซ้อนนับสิบ เสียงคำรามแปรเปลี่ยนเป็นเสียงโหยหวนทีละตัว
บนซากตึกอาคารสูง เจ้าหน้าที่ผู้ควบคุมสอบที่กำลังเฝ้ามองอยู่เบื้องบนแทบไม่อาจขยับกายได้
“นี่มัน..”
เขาทำอะไรไม่ถูก ทำได้เพียงเบิกตากว้างและสั่นสะท้านไปด้วยความหวาดหวั่น
ต่อให้เป็นนักล่ามังกรระดับสามอย่างเขา ก็ไม่อาจมั่นใจว่าจะรับมือฝูงหมาป่าจำนวนนี้ได้โดยไม่เกิดบาดแผลเล็กๆ
แต่ชายหนุ่มหน้ามลเบื้องล่างกลับบดขยี้พวกมันอย่างไร้ความลังเล
มันคือการสังหารที่เป็นระบบ และมันคืออำนาจของเจตจำนงระดับราชาที่กำลังกวาดล้างผู้้าาทิ้ง
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??