0.00 
0.00 
เรื่อง แกนกลืนวิญญาณต้องห้าม
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
หิมะัโปรยปราย
เีั
ไร้เี
ราวกับโทั้งใถูกปุด้วย้าสีาืมหึมา
ัเหตุการณ์หอคอย
ัจากไดู้้ว่า
แ้แ่เฒ่าะูทมิฬ
ัหวาดระแวงัิหิมะ
เสี่ยวก็เิ่เข้าใจา่า
...
แคว้นเั์นิรันดร์
ไ่ใช่สถานที่พักพิง
เพียงแต่เป็นพายุอีกลูกหนึ่ง
ที่สวมหน้ากากงดงามกว่าเดิมเท่านั้น
━━━━━━━━━━━━━━━
สามวันต่อมา
ข่าวหนึ่งแพร่สะพัดไปั่วังหิมะื่ปี
รวดเ็ยิ่งกว่าหิมะตก
รวดเ็ยิ่งกว่าา
และแน่นอน
มันเี่ัเขา
...
หลินเสี่ยว
เด็กหนุ่มจากแคว้นเ็
ผู้สังหารผู้พิพากษาสวรรค์
ผู้ใช้พลังลึกลับ
และเป็นแขกองค์หญิงใหญ่
━━━━━━━━━━━━━━━
ภายใตำหัทิศตะวันออก
องค์หญิง
ไป๋หรูเซวี่ย
ำันั่งิชา
ิ้เรียวาหมุน้หยกเา ๆ
างดงามมองเ็หิมะนอก้า่า
...
"เขาปฏิเสธจริงหรือ"
นางา
เีนุ่มนวล
ราวสายลม
...
หญิงรับใช้คุกเข่าอยู่ด้านล่าง
"เพคะ"
"ขวัญทั้งหมดถูกส่งกลับมา"
...
ความเีปุอยู่ชั่วครู่
ก่อนมุมปากไป๋หรูเซวี่ยะยกึ้
เ็น้อย
...
"่าสนใจ"
...
้ากายนาง
ชายชราผู้หนึ่งกล่าวเีต่ำ
"องค์หญิง"
"เด็กคนี้ไู่้จักที่ต่ำที่สูง"
...
"ไ่"
ไป๋หรูเซวี่ยส่ายหน้า
...
"คนโง่ะรีบเลือกฝ่าย"
"แต่เขาไ่เลือก"
...
"นั่นหมายความว่าเขาฉลาด"
...
นางยิ้ม
งดงาม
แต่เย็นเยียบ
...
"คนฉลาด"
"มีค่ามากกว่าคนแข็งแกร่ง"
━━━━━━━━━━━━━━━
เวลาเดียวกัน
ตำหัทิศเหนือ
องค์ชายใหญ่
ไป๋เทียนเฉิง
ำัอ่านรายงาน
...
รายงานเี่ัหลินเสี่ยว
หนากว่าหนังสือทั้งเล่ม
...
ตั้งแต่นครรัตติกาล
ตลาดมืด
สนามประลอง
ผู้พิพากษาสวรรค์
จนถึงวังหิมะ
...
ทุกอย่าง
ถูกสืบมาอย่างละเอียด
...
"่าสนใจ"
เขาพึมพำ
...
"่าเรื่องมากมายขนาดี้"
"แต่ัไ่เสียตัวตน"
...
ชายวัยกลางคนด้านักล่าว
"องค์ชาย"
"หากดึงตัวมาไ่ได้"
...
"ก็ฆ่าเสีย"
...
ไป๋เทียนเฉิงเี
ก่อนปิดเา
...
"ไ่"
...
"คนแบี้"
"หากฆ่า"
"่าเสียดายเกินไป"
━━━━━━━━━━━━━━━
ส่วนอีกฟากหนึ่งวัง
องค์ชายสาม
เยี่ยนอวิ๋นเฟิง
กลับัเาะลั่น
ัได้รับรายงานเดียวกัน
...
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ"
...
"ปฏิเสธทั้งี่ใหญ่"
"ปฏิเสธทั้งหรูเซวี่ย"
...
"เด็กนี่กล้าดีจริง"
...
เขาลุกึ้
าเต็มไปด้วยความสนุก
...
"ข้าชอบ"
...
"คนแบี้"
"ถึง่มีค่าพอใ้เล่นด้วย"
━━━━━━━━━━━━━━━
และดังนั้น
เกมจึงเิ่ึ้
━━━━━━━━━━━━━━━
วันแรก
ขวัญจากองค์หญิง
ถูกส่งมาอีกครั้ง
...
เป็นดาบวิญญาณระดับสูง
มูลค่ามหาศาล
...
เสี่ยวส่งกลับ
...
วันที่สอง
องค์ชายสามเชิญร่วมงานล่าสัตว์
...
เสี่ยวปฏิเสธ
...
วันี่า
องค์ชายใหญ่ส่งตำราวิชาระดับหายากมาใ้
...
เสี่ยวส่งคืน
...
วันที่สี่
...
วันที่ห้า
...
วันที่หก
...
ทั้งวังเิ่แตกตื่น
...
เพราะไ่เคยมีใคร
ปฏิเสธราชวงศ์พร้อมกันสามฝ่าย
ได้ขนาดี้
━━━━━━━━━━━━━━━
ค่ำคืนหนึ่ง
ัคาตำหั
หิมะำัตก
...
เสี่ยวนั่งเี
มองแสงไฟั่วัง
...
้ากาย
องค์ชายเจ็ด
ไป๋ชิงเฟิง
ำัถือเหล้า
...
"เจ้าู้ไหม"
เขาัเาะ
...
"ตอนี้ทั้งวังพูดถึงเจ้า"
...
"เรื่องอะไร"
...
"เรื่องที่เจ้าบ้า"
...
"..."
...
"ข้าพูดจริง"
ชิงเฟิงยกไหล่
...
"ี่ใหญ่เรียกหา"
"เจ้าไ่ไป"
...
"หรูเซวี่ยส่งใ้"
"เจ้าส่งคืน"
...
"ี่สามดื่มเหล้า"
"เจ้าหนี"
...
"คนทั้งวังเิ่คิดว่าเจ้ามีปัญหาทางสมองแ้"
...
เสี่ยวิชา
...
"ยุ่งยาก"
...
"ฮ่า ๆ ๆ"
ชิงเฟิงัเาะจนเกือบสำลัก
...
"เจ้าพูดเหมือนเรื่องทั้งหมดเป็นแค่แมวัน"
...
าพัด่า
...
ชั่วครู่หนึ่ง
ทั้งคู่เี
...
มองหิมะตกมา
...
ก่อนชิงเฟิงะา
เากว่าปกติ
...
"เจ้าคิดว่า"
...
"ใคระได้เป็นฮ่องเต้"
...
เสี่ยวมองฟ้า
...
"ข้าไู่้ เจ้าาเรื่องี้มาารอบแ้นะ"
...
ชิงเฟิงัเาะ
...
"ข้าก็ไู่้"
...
"แต่ข้าู้ว่า"
...
รอยยิ้มเขา่ ๆ จาง
...
"คนที่ะตาย"
...
"ามีเะ และข้าไ่อยากใ้เป็น่าั้" ไป๋ชิงเฟิงกล่าวเีเศร้า
...
าพัด่าอีกครั้ง
...
คราวี้
เสี่ยวไ่ตอบทันที
...
เพราะเขาู้
ชิงเฟิงไ่ได้พูดเล่น
...
ที่นครรัตติกาล
คนฆ่ากันด้วยดาบ
...
ที่วังหิมะ
คนฆ่ากันด้วยผลประโยชน์
...
และบางครั้ง
ผลประโยชน์
ก็โหดร้ายยิ่งกว่าคมดาบ
━━━━━━━━━━━━━━━
ขณะเดียวกัน
ภายใตำหัไป๋เซวี่ยา
...
หญิงสาวำัอ่านเา
...
ใหน้าเรียิ่ง
แต่าาเย็นเื่ ๆ
...
เพราะรายงานตรงหน้า
มีเพียงประโยคเดียว
...
"องค์หญิงเิ่เคลื่อนไหว"
...
"องค์ชายใหญ่เพิ่มคนจับตา"
...
"องค์ชายสามส่งคนติดตาม"
...
ทั้งหมด
มุ่งไปที่คนคนเดียว
...
หลินเสี่ยว
...
ไป๋เซวี่ยาวางเา
ช้า ๆ
...
"พวกเจ้าคิดะดึงเขาเข้าาจริง ๆ ิะ"
...
าพัด่า้า่า
...
หิมะตกหัึ้
...
และนางู้ดี
...
นี่เป็นเพียงจุดเิ่ต้น
...
เพราะัจากเกมดึงตัว
สิ่งที่ะตามมา
คือเกมกำจัด
...
หากดึงเข้าพวกไ่ได้
...
คนจำนวนมาก
ย่อมเลือกทำลาย
มากกว่าปล่อยใ้เป็นตัวแปร
━━━━━━━━━━━━━━━
และใมุมมืดวัง
...
ไป๋หรูเซวี่ย
ำัยิ้ม
...
รอยยิ้มงดงาม
อ่อนโยน
...
แต่า
กลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งพันปี
...
"หลินเสี่ยว"
...
"เจ้าปฏิเสธข้าได้"
...
"ครั้งแรก"
...
"ครั้งที่สอง"
...
"แต่ข้าอยากู้จริง ๆ"
...
"เจ้าะปฏิเสธได้อีกนานแค่ไหน"
...
เ็หิมะปลิว่า้า่า
...
และเกมการเมืองที่แท้จริง
...
ำัะเิ่ต้นึ้แ้
หิมะัตก
ช้า ๆ
เี ๆ
ราวกับทั้งแคว้นเั์นิรันดร์ำัถูก่ด้วย้าสีาืใหญ่
ัจากเหตุการณ์ใตำหั้ไ้หิมะ
ข่าวก็แพร่กระจายไปั่วัง
เ็กว่าา
เ็กว่าหิมะ
และเ็กว่าที่เสี่ยวาิ
...
"หลินเสี่ยวปฏิเสธองค์หญิง"
...
"ปฏิเสธต่อหน้าคนจำนวนมาก"
...
"ไ่ได้เข้าฝ่ายใครเลย"
...
"่าสนใจ"
...
"หรือโง่กันแน่"
...
เีกระซิบดังไปั่วัง
แต่เจ้าข่าวลือกลับัใช้ชีวิตเหมือนเดิม
เช้า
ฝึกพลัง
สาย
ฝึกเย่หลิง
บ่าย
อ่านตำรา
กลางคืน
บ่มเพาะลมปราณ
ราวกับไ่สนใจเกมอำนาจใดเลย
━━━━━━━━━━━━━━━
สามวันต่อมา
ลานฝึกด้านตะวันออก
เย่หลิงำัหอบ
เหงื่อไหลเต็มหน้าผาก
แม้อากาศะหนาวจัด
แต่เด็กสาวกลับเปียกชุ่มไปทั้งตัว
...
ก้าวไร้เา
นางฝึกวิชาี้มาาเดือนแ้
แต่เสี่ยวัไ่พอใจ
...
"อีก"
เขาพูด
...
เย่หลิงแทบทรุด
"อีกแ้หรือ..."
...
"อีก"
...
"คุณชาย..."
"อีก"
...
เด็กสาวแทบอยากร้องไห้
แต่สุดท้ายก็ฝืนลุกึ้
ก่อนพุ่งออกไปอีกครั้ง
...
เาร่างเ็ ๆ เคลื่อนไหว่าลานหิมะ
เ็กว่าแมาก
เาึ้
ิ่ึ้
และเีึ้
...
เสี่ยวพยักหน้าเ็น้อย
...
พัฒนาเ็จริง
...
พรสวรรค์เย่หลิง
ไ่ได้อยู่ที่พลัง
แต่อยู่ที่การเรียนู้
...
เด็กคนี้
เรียนอะไรก็เ็
จำอะไรก็แม่น
ขาดเพียงเวลา
เท่านั้น
...
"หยุดได้"
...
เย่หลิงทรุดกับพื้นทันที
เหมือนคนรอดตาย
...
"ใที่สุด..."
...
เสี่ยวโยนขวดน้ำใ้
เด็กสาวรีบรับ
ก่อนดื่มรวดเดียวหมด
...
จากนั้น
นางจึงเงยหน้าึ้
...
"คุณชาย"
...
"หืม"
...
"ข้าู้สึกว่ามีคนตามดูพวกเร
...
เสี่ยวิ่ไปเ็น้อย
ก่อนพยักหน้า
...
"มี"
...
"ใคร"
...
"าฝ่าย"
...
เย่หลิงหน้าซีดทันที
...
"ะฆ่าพวกเราหรือ"
...
"ั"
...
"แ้ทำไมตาม"
...
"เพราะพวกมันัตัดิใจไ่ได้"
...
เสี่ยวมองออกไปไกล
...
ตรงกำแพงหิมะด้านนอก
...
มีเาาสาย
ซ่อนอยู่
...
บางคนมาจากฝ่ายองค์ชายใหญ่
บางคนมาจากองค์หญิง
บางคนมาจากองค์ชายสาม
...
ทุกคนำัเฝ้าดู
...
เหมือนฝูงหมาป่าที่ำัรอ
ว่ากวางตัวี้
ะเลือกเดินไปทางไหน
━━━━━━━━━━━━━━━
คืนนั้น
ัคาตำหั
...
ชิงเฟิงนั่งอยู่ก่อนแ้
...
้ากายมีไหสุราสองใ
...
"มาแ้หรือ"
...
เสี่ยวนั่ง้า ๆ
...
ชิงเฟิงโยนไหสุรามาใ้
...
"ดื่ม"
...
"ข้าไ่่ดื่ม"
...
"คืนี้ดื่มเถอะ"
...
เสี่ยวเปิดฝา
กลิ่นสุราแรงพุ่งออกมา
...
หอม
แต่ร้อน
...
เหมือนเจ้ามัน
...
ทั้งสองนั่งเีอยู่พักหนึ่ง
มองหิมะตก
...
ชิงเฟิงดื่มึใหญ่
ก่อนัเาะเา ๆ
...
"ู้ไหม"
...
"ตอนี้เจ้าดังมาก"
...
"ไ่ใช่เรื่องดี"
...
"ใช่"
ชิงเฟิงพยักหน้า
...
"ใวังี้"
...
"คนที่ดังเกินไป"
...
"มักตายเ็"
...
าพัด่า
...
เสี่ยวมองออกไปัเมืองหลวง
...
แสงไฟนับื่ดวง
ส่องประกายอยู่ใต้ืหิมะ
...
สวยงาม
แต่เย็นชา
...
เหมือนนครรัตติกาล
ใอีกรูปแบบหนึ่ง
...
"เจ้าคิดว่า"
ชิงเฟิงาึ้
...
"ใคระได้เป็นัิ"
...
เสี่ยวส่ายหน้า
...
"ข้าไู่้ เจ้าาเรื่องี้เป็นรอบี่าแ้นะ"
...
ชิงเฟิงัเาะ
...
"ฮ่าๆๆ ข้าคิดเี่ัเรื่องี้มากไปหน่อย ่า…. ข้าก็ไู่้ว่าใคระได้เป็นัิ"
...
จากนั้นเขาจึงเีไปพักหนึ่ง
...
รอยยิ้มใหน้า่ ๆ จาง
...
"แต่ข้าู้ว่า"
...
"คนที่ะตาย"
...
"ามีเะ ข้าไ่อยากใ้เป็น่าั้ ี่ใหญ่ ี่หญิง ี่สาม และี่ื่ๆช่าง่าหวาดหวั่นั…"
...
หิมะตกหัึ้
...
เสี่ยวหันมองเพื่อนคนแรกใวัง
...
เป็นครั้งแรก
ที่เขาเห็นแววตาจริงจังชิงเฟิง
...
ไ่ใช่องค์ชายขี้เล่น
ไ่ใช่คนชอบัเาะ
...
แต่เป็นคนที่มองทุกอย่างออก
...
และเลือกะัเาะ
แทนการร้องไห้
...
"เจ้าฉลาดกว่าที่แสดงออก"
เสี่ยวกล่าว
...
ชิงเฟิงยิ้ม
...
"ใวังี้"
...
"ถ้าไ่แกล้งโง่"
...
"ะอยู่ยาก"
...
คำพูดนั้น
ทำใ้เสี่ยวิ่ไป
...
เพราะเขาู้
ว่ามันจริง
━━━━━━━━━━━━━━━
ใเวลาเดียวกัน
ตำหัหิมะม่วง
...
ไป๋หรูเซวี่ยำัอ่านรายงาน
...
ด้านล่าง
หญิงรับใช้าคนคุกเข่า
...
"องค์หญิง"
...
"หลินเสี่ยวัไ่ตอบรับฝ่ายใด"
...
"ัสนิทกับองค์ชายเจ็ด"
...
"และพบองค์หญิงใหญ่บ่อยึ้"
...
ไป๋หรูเซวี่ยยิ้ม
...
งดงาม
...
แต่อันตราย
...
"่าสนใจ"
...
"ยิ่งดึงยาก"
...
"ยิ่งมีค่า"
...
หญิงรับใช้ลังเล
ก่อนา
...
"หากดึงไ่ได้..."
...
รอยยิ้มไป๋หรูเซวี่ยัอยู่
...
แต่ากลับเย็น
ทีละน้อย
...
"ข้าเคยสอนพวกเจ้าหรือไ่"
...
"ว่าเครื่องมือมีสองแบบ"
...
"แบบแรก"
...
"ใช้ได้"
...
"แบบที่สอง"
...
"อย่าใ้คนอื่นใช้ได้"
...
ทั้งห้องเีสนิท
...
หิมะนอก้า่าัโปรยปราย
...
และเป็นครั้งแรก
ที่เาพายุ
เิ่่ัึ้จริง ๆ
ภายใวังหิมะื่ปี
...
ขณะที่เสี่ยวัไู่้เลยว่า
การปฏิเสธครั้งนั้น
ได้ทำใ้ตนเอง
กลายเป็นหมากตัวสำคัญกระดาน
องค์หญิงเรียบร้อยแ้
และอีกไ่นาน
เกมดึงตัว
ะเปลี่ยนเป็น
เกมกำจัด
ทีละน้อย...
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1731468932_96882450.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??