เรื่อง แกนกลืนวิญญาณต้องห้าม
หิมะัร่วงหล่น
้า ๆ
เี ๆ
ปกคลุมาน้ำแข็งี่เพิ่งาเป็สนามปะา
...
ไม่มีใครพูด
ไม่มีใครกล้าพูด
...
เพราะภาพเมื่อครู่
ัติดอยู่ในหัวของทุกคน
...
เหนือมนุษย์ขั้นต้น
ตายด้วยการดีดนิ้ว
...
นี่คือพลังของราชันสวรรค์
...
นี่คือเหตุผล
ี่แคว้นเหัต์นิรันดร์
ัยืนหยัดเป็นหนึ่งในห้าแคว้นใหญ่
ต่อให้จักรพรรดิจะป่วย
ต่อให้บาดเจ็บ
ต่อให้ใกล้สิ้นอายุขัย
...
ตราบใดี่ไป๋หานเทียนัไม่ตาย
ก็ไม่มีใครกล้าล้มโต๊ะ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
แต่เี่ชวนเห็น
...
เขาเห็นหยดเลือดนั้น
...
เห็นชัดเจน
...
แะยิ่งเห็น
หัวใจยิ่งหนักขึ้น
...
เพราะเขารู้
...
คนระดับไป๋หานเทียน
ไม่มีทางกระอักเลือดเพราะฆ่าเหนือมนุษย์ขั้นต้นคนหนึ่ง
...
ไม่มีทาง
...
ปัญหาี่แท้ิ
อยู่ลึกกว่านั้นมาก
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
คืนนั้น
...
วังหิมะไม่เคยหลับ
...
ทหารเคลื่อนพลทั้งคืน
...
ยอดฝีมือจำนวนมากออกตรวจตรา
...
ตำหนักหลายแห่งถูกปิด
...
ผู้คนจำนวนมากถูกสอบสวน
...
ทั้งเมืองหลวงอยู่ในสภาวะตึงเครียด
...
ราวกับพายุใหญ่กำลังก่อตัว
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ยามสาม
...
เี่ชวนัไม่นอน
...
โต๊ะ
เต็มไปด้วยตำรา
...
โดยเฉพาะตำราโอสถของตระกูลหลิง
...
เขากำลังเปรียบเทียบข้อมูล
ทีละหน้า
...
ทีละบรรทัด
...
จนกระทั่ง
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากนอกหน้าต่าง
...
"ัไม่นอนอีกหรือ"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนเงยหน้า
...
ร่างหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางหิมะ
...
ชุดสีขาว
...
ผมสีดำประกายเงิน
...
งดงามราวภาพวาด
...
ไป๋เซวี่ยหา
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ไม่นาน
...
าก็นั่งอยู่ข้ามเขา
...
ไม่มีคนติดตาม
...
ไม่มีองครักษ์
...
มีเพียงความเี
...
แะแสงตะเกียงสลัว
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"่าเห็นใ่ไหม"
...
าถาม ๆ
...
เี่ชวนนิ่ง
...
่พยักหน้า
...
"เลือด"
...
เซวี่ยหาหลับตา
...
ราวกับถอนหายใจออกมา
...
ในี่สุด
ก็มีคนอีกคนเห็น
...
"่าพ่ออาการหนักขึ้น"
...
เสียงของาเบามาก
...
เบาจนแทบหายไปกับเสียงลม
...
"หนักขึ้นทุกปี"
...
"แต่ไม่มีใครช่วยได้"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนมองา
...
นี่เป็นครั้งแรก
ี่์หญิงใหญ่
ไม่ได้ดูเหมือน์หญิง
...
แต่เหมือนลูกสาวคนหนึ่ง
...
ี่กำลังเป็นห่วงพ่อ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"ข้าต้องการให้เจ้าช่วย"
...
เซวี่ยหา่า
...
เี่ชวนเี
...
"ข้าเป็นหมอหรือ"
...
"ัไม่ใ่"
...
"แต่เจ้ามีตำราของตระกูลหลิง"
...
"แะตระกูลหลิง"
...
าชะงักเล็กน้อย
...
่่าต่อ
...
"เคยช่วยีวิตราชันสวรรค์มา่"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนหรี่ตา
...
"่ารู้เรื่องตระกูลหลิงมากกว่าี่คิด"
...
เซวี่ยหายิ้มบาง
...
"ข้ารู้แค่พอประมาณ"
...
"แต่ข้ารู้ว่า"
...
"ตระกูลของเจ้า"
...
"ไม่ธรรมดา"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ลมหนาวพัดผ่าน
...
ความเีปกคลุมอีกครั้ง
...
่ี่เซวี่ยหาจะหยิบของบางอย่างออกมา
...
เป็นม้วนหนังสัตว์เก่า
...
เก่ามาก
...
จนขอบเริ่มผุ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"นี่คืออะไร"
...
"สิ่งี่ข้าพบในคลังหลวง"
...
เี่ชวนรับมา
...
คลี่ออก
...
ทันทีี่เห็น
...
หัวใจของเขากระตุก
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ด้านสุด
...
มีรายชื่อ
...
รายชื่อคน
...
ี่เคยเข้าเฝ้าจักรพรรดิเมื่อหลายสิบปี่
...
แะหนึ่งในนั้น
...
คือชื่อี่เขาคุ้นเคย
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
หลินเทียนหยาง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนนิ่ง
...
แต่นั่นัไม่ใ่สิ่งสำคัญ
...
เพราะใต้ชื่อนั้น
...
ัมีอีกชื่อหนึ่ง
...
ชื่อี่เขาไม่เคยเห็นมา่
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
หลินชางคง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ห้องทั้งห้องเีลง
...
ภายในจิตสำนึก
...
เฒ่ากระดูกทมิฬ
ี่ปกติชอบพูดมาก
...
กลับเี
...
เีผิดปกติ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"่ารู้จักชื่อนี้ไหม"
...
เี่ชวนถามในใจ
...
ไม่มีคำ
...
เฒ่ากระดูกัเี
...
นานมาก
...
่จะ่าออกมา
้า ๆ
...
"ข้า..."
...
"เคยได้ยิน"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
หัวใจของเี่ชวนเต้นแรงขึ้น
...
"ใคร"
...
เปลวไฟในดวงตาของเฒ่ากระดูกสั่นไหว
...
ราวกับกำลังนึกถึงฝันร้าย
...
"คนี่ไม่ควรมีอยู่"
...
"คนี่แม้แต่ในยุคของข้า"
...
"ก็เป็นเพียงตำนาน"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนชะงัก
...
เฒ่ากระดูกมีีวิตมาหลายร้อยปี
...
คนี่แม้แต่ััเรียกว่าตำนาน
...
จะต้อง่าัแค่ไหน
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"เขาเป็นใคร"
...
เฒ่ากระดูกเีอีกครั้ง
...
่
...
"ข้าไม่รู้"
...
"แต่ข้าจำได้เพียงปะโหนึ่ง"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"ผู้เดินข้ามดวงดาว"
...
"ผู้ทรยศต่อสวรรค์"
...
"หลินชางคง"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
“วูบ!”
...
หัวใจของเี่ชวนสั่นสะเทือน
...
ผู้เดินข้ามดวงดาว
...
ผู้ทรยศต่อสวรรค์
...
นี่ไม่ใ่ฉายาของคนธรรมดา
...
แ่อน
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ขณะเีกัน
...
อีกฟากหนึ่งของวัง
...
ตำหนัก์หญิง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ไป๋หรูเซวี่ยกำลังอ่านรายงาน
...
หน้า
คือชายชราชุดดำ
...
หนึ่งในสายข่าวี่เก่งี่สุดของา
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"์หญิง"
...
"เราเจอแล้ว"
...
าเงยหน้า
...
ดวงตาสวยงาม
แต่เย็นเฉียบ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"อะไร"
...
ชายชราก้มศีรษะ
...
"คนของตำหนักทมิฬสุริยัน"
...
"ไม่ได้มีแค่คนเี"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ความเีปกคลุม
...
ไป๋หรูเซวี่ยวางถ้วยชาลง
...
เบา ๆ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"มีกี่คน"
...
ชายชราสูดลมหายใจ
...
่
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"อย่างน้อย"
...
"สามคน"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
“ปัง”
...
ถ้วยชาแตกคามือ
...
เป็นครั้งแรก
ี่ี้าของ์หญิงเปลี่ยนไปิ ๆ
...
เพราะถ้ามีสามคน
...
แสดงว่าการลอบสังหารเมื่อคืน
...
อาจเป็นเพียง
การหยั่งเชิง
เ่าั้น
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
แะี่่าัี่สุด
...
ไม่ใ่เรื่องนั้น
...
แต่คือคำถามี่ตามมา
...
ถ้าคนพวกนั้นกล้าบุกวังหิมะ
...
แสดงว่าพวกัมั่นใจ
...
ว่าจักรพรรดิหิมะ
กำลังอ่อนแิ ๆ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ภายนอก
...
หิมะัตก
...
แต่ไม่มีใครรู้
...
ว่าพายุลูกใหญ่
กำลังใกล้เข้ามา
...
แะศูนย์กลางของพายุลูกนั้น
...
อาจไม่ใ่จักรพรรดิ
...
ไม่ใ่์ชาย
...
ไม่ใ่์หญิง
...
แต่เป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง
ผู้มีนามว่า
หลินเี่ชวน
หิมะัตก
ตกไม่หยุด
ราวกับฟากฟ้าแห่งแคว้นเหัต์นิรันดร์
ไม่เคยรู้จักฤดูอื่น
...
รุ่งเ้า
ท้องฟ้าสีเทา
เมฆหนาทึบ
ลมหนาวพัดผ่านระเบียงหินหยก
ส่งเสียงหวีดหวิวแผ่วเบา
...
ภายในตำหนัก
เี่ชวนกำลังนั่งอ่านม้วนหนังสัตว์เก่า
ตั้งแต่ฟ้าสาง
...
"ผู้เดินข้ามดวงดาว"
...
"ผู้ทรยศต่อสวรรค์"
...
"หลินชางคง"
...
สามปะโ
สามคำ
สามชื่อ
...
แต่กลับหนักอึ้งราวภูเขา
...
เขาอ่านซ้ำไปซ้ำมา
แต่ก็ัไม่เข้าใจ
...
ผู้ทรยศต่อสวรรค์?
...
หมายความว่าอะไร
...
สวรรค์คือใคร
...
แะเหตุใด
คนี่มีนามสกุลหลิน
จึงถูกเรียกเช่นนั้น
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ภายในจิตสำนึก
...
เฒ่ากระดูกทมิฬนั่งนิ่ง
...
ผิดปกติอย่างยิ่ง
...
ปกติหากเี่ชวนคิดอะไร
ัต้องพูดประชดสักปะโ
...
แต่วันนี้
กลับเี
...
ราวกับกำลังจมอยู่ในอดีต
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"่าัจำอะไรได้อีกไหม"
...
เี่ชวนถาม
...
เฒ่ากระดูกเี
...
่้า ๆ
...
"ไม่"
...
"ข้าจำได้เพียงว่า"
...
"ข้าัมีีวิต"
...
"เคยมีผู้อาวุโสคนหนึ่ง่าไว้"
...
เปลวไฟในเบ้าตาไหววูบ
...
"หากวันหนึ่ง"
...
"ได้ยินชื่อหลินชางคง"
...
"จงอย่าเข้าใกล้"
...
"แะจงอย่าตามหา"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนหัวเราะเบา ๆ
...
"สายเกินไปแล้ว"
...
เฒ่ากระดูกถอนหายใจ
...
"นั่นสิ"
...
"เจ้าันิสัยไม่ดีเหมือนิา"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"่ารู้จักิาข้าิ ๆ ใ่ไหม"
...
คำถามนั้น
ทำให้เฒ่ากระดูกเีอีกครั้ง
...
คราวนี้นานกว่าเดิม
...
่่าออกมา
...
"รู้จัก"
...
"แต่ไม่มาก"
...
"ี่ข้าเจอเขา"
...
"เขาแข็งแกร่งกว่าข้ามาก"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนชะงัก
...
แข็งแกร่งกว่าเฒ่ากระดูก?
...
ต้องรู้่ว่า
ต่อให้เหลือเพียงวิญญาณ
เฒ่ากระดูกัสามารถมองออกถึงระดับพลังของคนส่วนใหญ่ได้
...
แะในอดีต
ัเองก็คงไม่ใ่คนอ่อนแอ
...
แต่หลินเทียนหยาง
กลับแข็งแกร่งกว่าั
...
โลกของิา
อาจไกลเกินกว่าี่เขาคิดไว้มาก
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
“ก๊อก”
“ก๊อก”
...
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
...
่ี่คนด้านนอกจะเปิดเข้ามาเอง
...
"คุณชาย!"
...
เย่หลิงวิ่งเข้ามา
...
หิมะติดอยู่เส้นผม
แก้มแดงเพราะลมหนาว
...
ดูเหมือนลูกแมวี่เพิ่งวิ่งเล่นในหิมะมา
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"มีอะไร"
...
"มีคนมาหา!"
...
"ใคร"
...
เย่หลิงทำหน้าประหลาด
...
"์หญิงใหญ่"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนเลิกคิ้ว
...
ไม่นาน
ไป๋เซวี่ยหาก็เดินเข้ามา
...
วันนี้าไม่ได้แต่ง์ทรงเครื่อง
...
ไม่มีมงกุฎ
...
ไม่มีข้ารับใช้
...
มีเพียงชุดสีขาวเรียบง่าย
...
แต่นั่นกลับทำให้าดูงดงามกว่าเดิม
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"ตามข้ามา"
...
า่าสั้น ๆ
...
"ไปไหน"
...
"คลังหลวง"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนชะงัก
...
"ข้าเข้าได้?"
...
"ปกติเข้าไม่ได้"
...
"วันนี้เข้าได้"
...
"เพราะข้าพาเข้า"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ครึ่งชั่วยามต่อมา
...
ทั้งสามมาถึงเขตชั้นในสุดของวัง
...
ี่นี่เีผิดปกติ
...
ไม่มีนักท่องเี่ยว
ไม่มีขุนา
...
มีเพียงทหารอารักขา
ี่แข็งแกร่งอย่างน้อยระดับสร้างแกนพลัง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"สถานี่นี้"
...
เซวี่ยหา่า
...
"เก็บประวัติศาสตร์ของแคว้นไว้กว่าสามหมื่นปี"
...
"รวมถึงเรื่องี่ราชวงศ์ไม่อยากให้คนรู้"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนมองา
...
"แล้วเหตุใดจึงพาข้ามา"
...
เซวี่ยหานิ่ง
...
่
...
"เพราะข้าสงสัย"
...
"ว่าสิ่งี่เจ้าตามหา"
...
"อาจเกี่ยวกับสิ่งี่ข้าตามหา"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ประตูหินยักษ์เปิดออก
...
ครืนนนนน
...
กลิ่นกระดาษเก่า
...
กลิ่นหมึก
...
กลิ่นของกาลเวลา
...
ลอยออกมา
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
หลายชั่วยามผ่านไป
...
เี่ชวนอ่าน
...
อ่านไม่หยุด
...
อ่านทุกอย่างี่เกี่ยวข้องกับตระกูลหลิน
...
จนกระทั่ง
...
สายตาของเขาหยุดลง
...
ี่ภาพวาดภาพหนึ่ง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ภาพชายหนุ่ม
...
อายุประมาณยี่สิบปลาย
...
สวมชุดสีดำ
...
ใบหน้าหล่อเหลา
...
ดวงตาลึกล้ำ
...
แะี่สำคัญี่สุด
...
หน้าตา
คล้ายเขา
อย่างน่าตกใจ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เย่หลิงถึงกับร้องออกมา
...
"คุณชาย!"
...
"เหมือน่าเลย!"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนเองก็นิ่งไป
...
เพราะัเหมือนิ ๆ
...
ไม่ใ่คล้าย
...
แต่เหมือน
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ใต้ภาพ
มีตัวอักษรโบราณจารึกไว้
...
"หลินชางคง"
...
"ผู้เดินข้ามฟ้า"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
“วูบ”
...
หัวใจเี่ชวนเต้นแรง
...
เขารีบอ่านบรรทัดถัดไป
...
แต่ทันใดนั้นเอง
...
ี้าของเซวี่ยหาเปลี่ยนไป
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"เดี๋ยว่"
...
าก้าวเข้ามา
...
่ดึงม้วนเอกสารอีกฉบับออกจากชั้น
...
แล้วเปิดดูอย่างรวดเร็ว
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
จากนั้น
...
ี้าของาก็ซีดลง
เล็กน้อย
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"เป็นไปไม่ได้..."
...
"เกิดอะไรขึ้น"
...
เซวี่ยหาส่งเอกสารมาให้
...
เี่ชวนรับมา
...
แล้วอ่าน
...
เพียงไม่กี่บรรทัด
...
ี้าของเขาก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
บันทึกเหตุการณ์
เมื่อสามสิบปี่
...
"จักรพรรดิหิมะ"
...
"ได้รับบาดเจ็บสาหัส"
...
"จากการต่อสู้กับผู้บุกรุก"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ผู้บุกรุกคนนั้นคือ
...
หลินเทียนหยาง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ความเีปกคลุม
...
แม้แต่เย่หลิง
ัอ้าปาค้าง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ิาของเี่ชวน
...
เคยต่อสู้กับจักรพรรดิหิมะ?
...
แะทำให้ราชันสวรรค์บาดเจ็บ?
...
เรื่องแบั้น
เป็นไปได้อย่างไร? นี่ใ่เรื่องิืไ่?
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
แต่สิ่งี่น่าตกใจกว่า
อยู่บรรทัดสุดท้าย
...
ซึ่งเขียนไว้เพียงปะโเี
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"หลังเหตุการณ์ครั้งนั้น"
...
"ผู้มาจากแคว้นดาราสวรรค์"
...
ได้เดินทางมาัแคว้นเหัต์"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"แะสั่งปิดผนึกข้อมูลทั้งหมด"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวน่ ๆ กำมือแ่
...
ในี่สุด
...
แคว้นดาราสวรรค์
ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
...
ไม่ใ่ข่าวลือ
...
ไม่ใ่ตำนาน
...
แต่เป็นเบาะแสิ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
แะในวินาทีนั้นเอง
...
ไม่มีใครรู้
...
ว่าี่อีกฟากหนึ่งของวัง
...
์หญิง
ไป๋หรูเซวี่ย
กำลังมองเอกสารอีกฉบับหนึ่ง
...
เอกสารลับ
ี่แม้แต่เี่ชวนก็ัไม่เคยเห็น
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
นั้น
มีปะโสั้น ๆ เพียงปะโเี
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"ผู้สืบสายเลือดหลิน"
...
"อาจเป็นกุญแจเปิดสุสานดารา"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
แะมุมปาของ์หญิง
ก็่ ๆ ึ้
...
เป็นรอยยิ้ม
ี่สวยงาม
...
แะ่าัอย่างยิ่ง
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??