เรื่อง “คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”
ค่ำคืนัจบาประลอง
ื่นามหลินเวีแพร่สะพัดไปทั่วเมฆา
แม้เาจะเป็ฝ่าย่าแ้
แตู่้กลับูึเามาก่าู้ะเสียอีก
"ได้ยินหรือยัง?"
"เด็กนั่นเกือบเอาชนะเียวอวี่เฟิงได้"
"ขั้นเปิดประตูคาแ้ ๆ"
"น่ากลัวเกินไปแล้ว"
ภายในโรงเตี๊ยมาแห่ง
ู้ฝึกตนจำนวนมากำัถกเถียงกันอย่างออกรส
บางเื่ว่าหลินเวีเป็อัจฉริยะร้อยปีพบหนึ่ง
บางกลับคิดว่าเาเพียงโชคดี
แต่ไม่ว่าจะเป็ฝ่ายใด
ื่หลินเวีได้กลายเป็หัวข้อสนทนาทั้งไปแล้ว
...
ภายใน้ัเล็ก ๆ
หลินเวีำันั่งขัดสมาธิ
าใมั่นคง
ัปราณ่ ๆ ไหลเวีภายใน่า
อาาาเ็จากาต่อสู้กับเียวอวี่เฟิงเริ่มฟื้นตัวทีละน้อย
แต่ในใจเา
กลับไม่ได้ยินดีกับื่เสียงี่ได้รับ
สิ่งี่เาคิดีเพียงอย่างเดียว
"ข้ายังอ่อนแอเกินไป"
เามองฝ่ามือตนเอง
หากเป็าต่อสู้จริงนอกลานประลอง
เาคงตายไปแล้ว
แม้จะมองเห็นจุดอ่อนกระบวนท่า
แต่่ากายกลับตามไม่ทัน
นี่คือข้อจำกัดี่ชัดเจนี่สุด
ทันใดนั้น
ตะเกียงวิญญาณเก้าชั้นฟ้าใน่าพลันสั่นไ
ครืนน...
หลินเวีลืมตาขึ้นทันที
าแห่งเปิดออกโดยอัตโนมัติ
ภาพเลือนรางปรากฏขึ้นตรงหน้า
...
เาเห็นคัมภีร์เมฆา
แต่ไ่ใ่คัมภีร์ในปัุั
กลับเป็คัมภีร์ี่เก่าแก่่ามาก
ำแแตกร้าว
ื้ปกคลุม้เลือด
่าาความมืด
ีชายู้หนึ่งืโคมือยู่
ัเป็เดียวกับี่เาเเห็นในเมืองีำ
ชายู้นั้น่ ๆ ััมา
แม้ใ้าจะยัง่าเลือน
แต่าี้
เาเอ่ยำูออกมาเป็ั้งแรก
"พวกมัน..."
"...ำัมองหาเศษกุญแจ"
หลินเวีใจสั่น
"กุญแจอะไร?"
แต่ภาพทั้งหมดแตกสลายทันที
เหลือเพียงความเงียบ
...
เช้าวันรุ่งขึ้น
เสียงระฆังดังก้องไปทั่วเมฆา
ก๊อง!
ก๊อง!
ก๊อง!
ู้จำนวนมากรีบออกจากี่พัก
เพราะรู้ดีว่า
วันนี้คือวันประกาศผลู้ผ่านเข้าสู่รอบต่อไป
ลานจัตุรัสกลางเต็มไปู้้
รายื่ถูกแขวนอยู่บนแผ่นศิลาขนาดยักษ์
หลินเวีเดินเข้าไปดู
และพบื่ตนเองอยู่ในอันดับี่สิบเจ็ด
ข้างกันนั้น
ยังีื่
ลั่วชิงอวี่
เียวอวี่เฟิง
และมู่หรงเย่
เช่นกัน
แต่สิ่งี่ดึงดูดความสนใจทุก
กลับเป็ประกาศอีกฉบับหนึ่ง
"ภารกิจทดสอบภาคสนาม"
ู้เข้าสู่รอบต่อไปทุก
จะต้องออกนอกเมฆา
มุ่งหน้าสู่
หุบเาหมอกิฬ
เพื่อเก็บผึวิญญาณี่กำหนด
ภายในเจ็ดวัน
ู้ี่กลับมาได้เท่านั้น
จึงจะผ่านเข้าสู่รอบสุดท้าย
ทันทีี่ประกาศถูกอ่านจบ
เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วบริเวณ
เพราะหุบเาหมอกิฬ
ไ่ใ่สถานี่ธรรมดา
ี่นั่นเต็มไป้
อสูร
วิญญาณอาฆาต
และู้ฝึกตนชั่วร้าย
ีจำนวนไม่น้อยี่ตายอยู่ภายในทุกปี
...
ลั่วชิงอวี่เดินเข้ามาหาหลินเวี
สีหน้าจริงจัง่าปกติ
"เจ้ารู้จักหุบเาหมอกิฬหรือไม่?"
หลินเวีส่ายหน้า
หญิงสาวถอนหายใจ
"ถ้าเช่นนั้นเจ้าควรระวัง"
"เพราะี่นั่น..."
"...เป็สถานี่ีุ่ดำเปรากฏตัว"
ำูนั้นำใ้หลินเวีชะงัก
าแห่งสั่นไเบา ๆ
ทันทีี่ได้ยินำว่า
"ุดำ"
...
ในอีกมุมหนึ่งจัตุรัส
มู่หรงเย่ืมองู้อย่างเงียบงัน
ด้านัเา
ชายชราหนึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างไร้เสียง
"เจ้านาย"
"พบร่องรอยแล้ว"
มู่หรงเย่หรี่ตา
"อยู่ี่ใด"
ชายชราตอบเสียงต่ำ
"หุบเาหมอกิฬ"
แววตามู่หรงเย่เปลี่ไปทันที
ราวกับำัเื่มโยงบางสิ่งเข้า้กัน
...
ขณะเดียวกัน
ึลงไปในาวิหาร้ากลางหุบเาหมอกิฬ
กลุ่มุดำาสิบำัคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าแท่นิโบราณ
ู้นำสวมหน้ากากีำือยู่เบื้องหน้า
าาจ้องมองัะบนั
ก่อน่าช้า ๆ
"ู้ืโคมมาถึงเมฆาแล้ว"
"ถึงเวลาเริ่มขั้นตอนต่อไป"
ทันทีี่สิ้นเสียง
ัะีำบนัพลันส่องแสง
เผยสัญลักษณ์ประหลาด
ซึ่งีรูป่าคล้าย
ตะเกียงเก้าชั้น
ทุกต่างก้มศีรษะลงพร้อมกัน
ราวกับำับูชาบางสิ่งี่น่าสะพรึงกลัว
...
สายลมกลางคืนพัดผ่านหุบเา
หมอกีำลอยปกคลุมทั่วฟ้าดิน
และไม่ีใครรู้ว่า
าทดสอบครั้งต่อไป
ำัจะกลายเป็จุดเริ่มต้นเหตุาณ์ี่ใหญ่่าาคัดเลือกาเท่า
"เมฆาำัมองหาู้ีพรสวรรค์"
"แต่ในเงามืด..."
"กลับีบางำัมองหาู้ืโคมเช่นกัน"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??