0.00 
0.00 
เรื่อง “คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
าลมเ็พัดผ่าน้โใ้ดินัเงียบงัน
ิเซียนนั่งขัดสมาธิอยู่าค่าย
ปราณั่ร่างไหลเียนอย่างต่อเนื่อง
ัาดูดซับึวิญญาณโดาราแะฝึกฝนผู้ืโมาาวัน
ัของเาได้มาึขีดจำกัดของั้เปิปะูมรราแล้ว
ี้
เาอยู่ห่างา
ั้ที่ 2 หลอมาเต๋า
เีครึ่ง้า
...
แต่ยิ่งเข้าใ้
เาับยิ่งรู้สึกึแรงต้าน
ราวกับมีบางิ่กำลังขวางกั้นอยู่
ไม่ใช่ัปราณ
ไม่ใช่ร่างา
แต่เป็นจิตใจ
...
ผู้เฝ้าวิหารปรากฏตัวึ้อีกครั้ง
ชายามองเาอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อน่าว
"เจ้าคิดหรือว่า"
"การทะลวงั้คือการสะสมัให้มากพอ"
ิเซียนขมวดคิ้ว
"ไม่ใช่หรือ"
ผู้เฝ้าวิหารัเาะเบา ๆ
ก่อน่า้า
"ผู้ฝึกตนจำนวนมากติดอยู่หน้ากำแพง"
"มิใช่เพราะัไม่พอ"
"แต่เพราะหัวใจไม่พอ"
...
ิเซียนเงียบไป
ผู้เฝ้าวิหารจึง่าวต่อ
"ก่อนออกาที่นี่"
"เจ้าต้องผ่านบททดสอบสุดท้าย"
ทันทีที่ิ้เสียง
พื้น้โพลันส่องสว่าง
อักขระนับไม่ถ้วนปรากฏึ้
ก่อนรวมตัวเป็นประตูแีบานหนึ่ง
...
"เข้าไป"
"แะหาคำตอบของตนเอง"
...
ิเซียนสูดลมหายใจลึก
ก่อน้าเข้าไปในประตู
ทันใดนั้น
โลกทั้งใบพลันเปลี่ยนไป
...
เื่เาลืมตาึ้อีกครั้ง
ิ่ที่เห็นเบื้องหน้า
ับเป็นู่บ้านเล็ก ๆ ใ้ภูเาึ
บ้านไ้หลังเ่า
ลำธาราเดิม
ต้นไ้ต้นเดิม
ุ่าเหมือนเื่าปี่
...
ิเซียนตัวแข็งทื่อ
เพราะนี่คือบ้านเกิดของเา
...
ไม่นาน
ร่างของคนผู้หนึ่งเดินออกมาาบ้าน
เป็นชายวัยาคนผู้มีรอยยิ้มอบอุ่น
ผู้เป็นบิดา
ตามมาด้วยสตรีผู้หนึ่ง
ผู้เป็นมารดา
...
แม้เาจะรู้ว่ามันคือภาพลวง
แต่หัวใจับสั่นไหว
อย่างห้ามไม่ได้
...
"เซียนเอ๋อร์"
เสียงเรียกดังึ้
เป็นเสียงที่เาไม่ได้ยินมานานเหลือเกิน
...
ภาพตรงหน้าชัดเจนจนแทบแยกไม่ออกาความจริง
ครอบครัว
บ้านเกิด
ชีวิตัสงบสุข
ทั้งหมดอยู่ตรงหน้า
...
านั้น
เสียงหนึ่งพลันดังึ้าความว่างเปล่า
"หากเจ้า้าต่อไป"
"เจ้าจะสูญเสียทุกิ่"
"หากเจ้าหยุดอยู่ที่นี่"
"เจ้าจะมีชีวิตที่สงบสุข"
"เลือกเสีย"
...
ิเซียนนิ่งเงียบ
เามองภาพตรงหน้า
เป็นเวลานาน
...
ความจริงแล้ว
เาเองก็เคยคิด
หากไม่มีเมืองสีดำ
ไม่มีึ
ไม่มีผู้ืโ
ชีวิตคงเรียบง่ายกว่าี้มาก
...
แต่ในที่สุด
เาก็ยิ้มออกมา
เป็นรอยยิ้มสงบที่สุดตั้งแต่เริ่มเดินบนเส้นทางผู้ฝึกตน
...
"ข้าอยากมีชีวิตสงบสุข"
"แต่หากความจริงยังไม่ถูกเปิดเผย"
"หากยังมีคนต้องสละชีวิตเพื่อรักษาึ"
"ข้าจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่ได้"
...
ิ้เสียง
ภาพลวงทั้งหมดพลันา
บ้านไ้แตกเป็นละอองแสง
ท้องฟ้าพังทลาย
โลกทั้งใบแตกกระจาย
...
ิเซียนับมายัง้โอีกครั้ง
...
ผู้เฝ้าวิหารยืนอยู่เบื้องหน้า
าตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจ
"ดี"
"เจ้าผ่านแล้ว"
...
ิเซียนเอ่ยถาม
"บททดสอบี้คืออะไร"
ผู้เฝ้าวิหารตอบ
"หัวใจแห่งมรรา"
"ผู้ฝึกตนจำนวนมากแข็งแกร่ง"
"แต่ไม่รู้ว่าตนเดินไปเพื่ออะไร"
"คนเช่นนั้นไม่มีวันไปได้ไ"
...
ทันใดนั้น
ผู้เฝ้าวิหารยกมือึ้
ลำแีาหนึ่งพุ่งเข้าสู่หน้าผากของิเซียน
...
โฮมมมมม!
ค่ายทั้งห้องเริ่มสั่นสะเทือน
ตะเกียงวิญญาณเก้าชั้นฟ้าภายในทะเลจิตลุกโชน
เปลวไฟสีทองสว่างกว่าที่เคย
...
ปราณั่ร่างเดือดพล่าน
โลหิตไหลเชี่ยวกราก
กระดูกส่งเสียงดังไม่หยุด
...
กำแพงของั้หลอมาเต๋า
ปรากฏึ้อย่างชัดเจน
อยู่ตรงหน้าเา
...
รอยร้าวแรกปรากฏึ้
านั้นเป็นรอยที่สอง
รอยที่สาม
รอยที่สี่
...
ตูม!
เสียงกึกก้องดังึ้ภายในร่าง
กำแพงเริ่มพังทลาย
แต่ยังไม่แตกาทั้งหมด
...
ผู้เฝ้าวิหารมองภาพนั้น
ก่อน่าวด้วยรอยยิ้ม
"อีกเีครั้งเดียว"
"เจ้าจะทะลวงั้ได้สำเร็จ"
...
านั้น
ชายาหันหลัง
ร่างาค่อย ๆ โป่ใ
ราวกับำัะหายไป
...
ิเซียนตกใจ
"ท่านจะไปไหน"
...
ผู้เฝ้าวิหารัเาะ
"หน้าที่ของข้า"
"จบลงแล้ว"
"ผู้ืโรุ่นที่เก้า"
"จงออกไปดูโลกให้แทนพวกเรา"
...
ิ้เสียง
ร่างของผู้เฝ้าวิหารค่อย ๆ าเป็นแี
ก่อนหายไปาโลกี้อย่างู์
...
้โทั้งห้องับเข้าสู่ความเงียบ
เหลือเีิเซียนเีลำพัง
...
แต่ในขณะนั้นเอง
ตะเกียงวิญญาณเก้าชั้นฟ้าพลันส่องสว่าง
แะส่งสัญญาณไปยังส่วนลึกของวิหาร
...
ราวกับมีบางิ่
กำลังรอเาอยู่
เป็นโอกาสสุดท้าย
ก่อนออกาสถานที่แห่งี้
"บททดสอบิ้สุดลง"
"หัวใจแห่งมรราถูกยืนยัน"
"แะกำแพงของั้หลอมาเต๋า"
"เหลือเีรอยแตกร้าวสุดท้ายเท่านั้น"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1731468932_96882450.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??