0.00 
0.00 
เรื่อง “คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
สายลมาเย็นั่าทุ่งหญ้า้า
เงา่าหนึ่งำัเดินู่บนเ้าหินโา
ชุดุสีำิ้ไตามแ
ดาบาสะพายู่้าั
ดวงตาิ่ราวกับา้ำลึก
ิเซียนำัุ่้ากลับสู่นครเมฆคราม
...
หลังะสู่ขั้นหลอมกายเต๋า
โลกทั้งใบในสายตาเขาเปลี่ยนไป
เสียงลม
การไหลเียนปราณ
แม้แต่ชีพจรสิ่งมีชีวิตรอบตัว
ล้วนชัดเจนกว่า่หลายเท่า
...
กายาโคมดาราทมิฬทำให้่ากายแข็งแกร่งึ้อย่างมหาศาล
ขณะเดียวกัน
คัมภีร์ผู้ถือโคมเก้าชั้นฟ้าก็ทำให้การควบคุมปราณมั่นคงยิ่งกว่าเดิม
...
สามวันต่อมา
กำแพงเมืองขนาดมหึมานครเมฆครามปรากฏึ้ตรงหน้า
เรือเหาะลอยผ่านท้องฟ้า
ผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนเดินเข้าออกประตูเมือง
ภาพที่เคยทำให้เขาตกตะลึงในวันแรก
บัดนี้กลับทำให้เขารู้สึกิ่
...
เื่เดินผ่านประตูเมือง
าเฝ้าประตูคนหนึ่งหันมามอง
่ขมวดคิ้ว
"เจ้า..."
"ิเซียน?"
...
อีกฝ่ายจำเขาได้
เพราะการทดสอบมรรคาที่เคยสร้างความฮือฮา
...
แต่สิ่งที่ทำให้าผู้นั้นตกใจ
คือพลังที่แผ่ออกมาจาก่าิเซียน
...
"ขั้นหลอมกายเต๋า?"
ชายผู้นั้นอุทานออกมา
"เป็นไปได้อย่างไร"
...
ข่าวแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว
ราวกับไฟลามทุ่ง
...
เ็ุ่ที่เคยู่เพียงขั้นเปิดประตูมรรคา
หายตัวไปไม่นาน
กลับมาพร้อมการะขั้นสำเร็จ
...
ภายในโรงเตี๊ยมเมฆคราม
ลั่วชิงอี่ำันั่งดื่มชาู่
เื่ได้ยินข่าว
นางถึงกับสำลัก
"อะไรนะ!?"
"ิเซียนกลับมาแ้?"
...
ไม่ถึงครึ่งชั่วา
นางก็วิ่งมาถึงหน้าประตูโรงเตี๊ยม
...
เื่เห็นเ็ุ่ในชุดำยืนู่ิ ๆ
ดวงตานางเิ้า
...
"เจ้า..."
"ะขั้นแ้ิ ๆ?"
...
ิเซียนัเาะเบา ๆ
่พยักหน้า
...
ลั่วชิงอี่มองเขาู่ครู่หนึ่ง
่ถอนหายใจ
"สัตว์ประหลาด"
...
"ข้าฝึกมาตั้งหลายปี"
"เจ้าออกไปไม่กี่วันก็ไล่ตามมาทันแ้"
...
ิเซียนเพียงยิ้ม
ไม่ได้ตอบอะไร
...
แต่ในเวลาเดียวกัน
ภายในสำนักกระบี่เมฆา
ชายหนุ่มผู้หนึ่งำัฝึกดาบู่กลางลาน
...
ฟิ้ว!
คมดาบฉีกอากาศ
เกิดเสียงแหลมคมดังสนั่น
...
เซียวอี่เฟิงหยุดมือ
่หันไปมองผู้ติดตามที่เพิ่งเข้ามารายงาน
...
"ิเซียนกลับมาแ้"
...
"และะสู่ขั้นหลอมกายเต๋า"
...
ความเงียบปกุทั่วลาน
...
จากนั้น
รอยยิ้มเย็นชาปรากฏึ้บนใบหน้าเซียวอี่เฟิง
...
"ดี"
"อย่างน้อยก็ไม่ทำให้ข้าผิดหวัง"
...
"หากยังเป็นขั้นเปิดประตูมรรคา"
"ข้าคงหมดความสนใจไปแ้"
...
สายตาเขาคมกริบึ้
...
สำหรับเซียวอี่เฟิง
ิเซียนไม่ใช่เด็กบ้านนอกอีกต่อไป
...
แต่ำักลายเป็นคู่แข่งตัวิ
...
ขณะเดียวกัน
บนยอดหอคอยแห่งหนึ่ง
มู่หรงเย่ยืนมองนครเมฆครามจากระยะไกล
...
ผู้ติดตามรายงานข่าวเดียวกัน
...
ชายหนุ่มเงียบไปครู่หนึ่ง
่กล่าวเพียงประโยคเดียว
...
"ในที่สุด..."
"เขาก็ก้าวผ่านประตูบานแรกได้แ้"
...
ดวงตาสีำปนเงินมองไปยังทิศทางโรงเตี๊ยม
...
ราวกับำัเฝ้ามองดาวดวงใหม่
ที่เริ่มเปล่งปะาบนท้องฟ้าแห่งยุคสมัยนี้
...
คืนนั้น
ิเซียนกลับเข้าสู่การฝึกฝนอีกครั้ง
...
แต่ระหว่างที่ำัโคจรคัมภีร์ผู้ถือโคมเก้าชั้นฟ้า
ตะเกียงวิญญาณเก้าชั้นฟ้ากลับสั่นไหวึ้มา
...
เปลวไฟสีทองแกว่งไกว
่ปรากฏภาพเลือนราง
...
ภาพหอคัมภีร์เมฆคราม
...
และเบื้องล่างหอคัมภีร์
ดูเหมือนจะมีบางสิ่งถูกซ่อนไว้
...
บางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับผู้ถือโคม
...
ิเซียนลืมตาึ้ช้า ๆ
ปะาแสงาผ่านดวงตา
...
ดูเหมือนว่า
ความลับนครเมฆคราม
ำัจะเปิดเผยแ้
"การกลับมาครั้งนี้"
"ไม่ได้ทำให้ผู้คนตกตะลึงเพราะการะขั้น"
"แต่เพราะทุกคนเริ่มตระหนัก"
"ว่าิเซียนำัเติบโตเร็วกว่าที่พวกเขาคาดคิด"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1731468932_96882450.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??