0.00 
0.00 
เรื่อง “คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
ศึกแ่รอบ 32 คน
ุุ่วันใ่
เมฆีอ่อนปกุเืนครเมฆา
เสียงะัโบราณัขึ้นาครั้ง
ั——!
ั——!
ั——!
เสียงนั้นัก้องไปทั่วทั้งนคร
ู้คนหลายหมื่นต่างหลั่งไหลเข้าสู่จัตุรัสเมฆาอีกครั้ง
เพราะวันนี้...
ืการแข่งขันรอบ 32 คนุ้า
ตั้งแต่ิาีนี้เป็้ไป
ู้เข้าแข่งขันุล้วนเป็นยอดอัจฉริยะของรุ่น
ไม่มีใครอ่อนแออีกแล้ว
เีปะเีหินทั้งสิบหกแ่ถูกซ่อมแซมใ่หมด
แต่ละแ่มีค่าลป้องกันระดับสูงปกุ
ู้าุโู้ดูแลกล่าวเสียงหนักแน่น
"การต่อสู้รอบนี้..."
"อนุญาตให้ใช้เคล็ดวิชา"
"ใช้อาวุธ"
"ใช้สมบัติ"
"ตราบใดี่ไม่เจตนาฆ่าูู่่้"
ัีี่สิ้นเสียง
ทั้งสนามส่งเสียงฮือฮา
เพราะนั่นหมายความว่า...
วันนี้จะไม่มีใครออมือีกแล้ว
คู่แรกหลินเวี
ปะทะ
หลี่เิ
เสียงประกาศัก้องทั่วสนาม
หลินเวีก้าวขึ้นเีอย่างิ่
ชุดุีำสะบัดตามแรงลม
ดาบเหล็กวิญญาณยังคงสะพายอยู่ด้านหลัง
ตรงข้าม
ชายหนุ่มใชุดสีเขียวเข้มเิขึ้นมา
รอยิ้อ่อนโ
แต่ดวงตาัเย็นชา
เขาื
หลี่เิ
ศิษย์ำัหมื่นโ
ู้เชี่ยวชาญ
กระบี่
ิ
และโต่อสู้
ู้ชมหลายคนเริ่มซุบซิบ
"ระวังให้ดี..."
"คนู้นี้ไม่ได้เก่งเพราะดาบ"
"แต่เก่งเพราะิ"
หลี่เิประสานื
"ข้าได้ยินชื่อเจ้ามาหลายวัน"
"เด็กหนุ่มู้รอดจากวิหารโบราณ"
"หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง"
หลินเวีืคำนับตอบ
"ข้า็หวังเช่นนั้น"
ั้ยืนประจัน้ากัน
าค่อย ๆ พัดผ่านเี
ความเีเข้าปกุ
เริ่มศึกู้ัิลดืลง
"เริ่ม!"
ตูม!
แทบจะใัี
หลี่เิพุ่งมา่
เร็วจนเกิดภาพติดตา
กระบี่สีเขียวอ่อนถูกชักจากฝัก
ฟิ้ว!
คมดาบพุ่งเข้าหาหลินเวีราวกับอสริ
หลินเวีไม่ถอย
เขาก้าวเฉียงเพียงครึ่งก้าว
เคร้ง!
ดาบเหล็กวิญญาณถูกชักจากฝัก
ประกายไฟกระจาย
คมดาบั้ปะทะกันอย่างรุนแรง
คลื่นปราณระเบิด
พื้นเีแตกร้าวัี
ู้ชมหลายคนเบิกตากว้าง
"แรงปะทะน่ากลัวมาก!"
หลี่เิหัวเราะเา ๆ
"ยังไม่จบ"
เขาดีดนิ้ว
ฟุ่บ!
ผงสีเขียวจำนวนมากมาจากแขนเสื้อ
ปกุทั่วเี
ู้ชมด้านล่างตกใจ
"ิ!"
"เขาใช้ิแล้ว!"
ู้าุโบางคนึัพยัก้า
ี่ืวิชาึ้ื่ของำัหมื่นโ
หมอกิสลายี
หมอกนี้จะค่อย ๆ ั่ปราณของูู่่้
ยิ่งูหายใจ
ยิ่ง่แ
ดวงตาแ่หลินเวีรีบโ
คัมภีร์ู้ถือโเก้าั้ฟ้า
ะเีวิญญาณเก้าั้ฟ้าใทะเลิส่องแสง
ัใั้
ม่านตาีำของเขา
ปาฏวงแหวนีา ๆ
ดวงตาแ่
ทำงาน
โทั้งใรอบตัวเปลี่ไป
หมอกิสีเขียว
ัปาฏเป็นเ้าีำ
ไหลเวีไปตามะแ
หลินเวีเห็นัี
ว่าื้ี่ใดปั
ื้ี่ใดัตราย
เขาิ้บาง
่ก้าวไป
เพียงาก้าว
็หลุดจากวงิั้
หลี่เิหรี่ตา
"มองหรือ..."
เพลงกระบี่ิหลี่เิไม่รอ้า
เขาสะบัดดาบ
ปราณสีเขียวพวยพุ่ง
"เพลงกระบี่อสริพิฆาต!"
ฉัวะ!
ฉัวะ!
ฉัวะ!
แสงกระบี่นับสิบสายพุ่งมา
แต่ละสายซ่อนิร้ายเอาไว้
แสงดาบกวาดไปทั่วเี
พื้นหินถูกเฉือนจนแตกร้าว
เสียงระเบิดัต่อเนื่อง
ตูม!
ตูม!
ตูม!
หลินเวีเร่งโ
กายาโดาราทมิฬ
ปราณีำปกุร่าง
กล้ามเนื้อ
กระดูก
ีจร
แข็งแกร่งขึ้นัี
เขาไม่หลบั้
แต่ใช้ดาบรับโดยตรง
เคร้ง!
เคร้ง!
เคร้ง!
ุครั้งี่ดาบปะทะ
ประกายไฟพุ่งกระจาย
คลื่นปราณกวาดไปรอบทิศ
กำแพงค่าลสั่นสะเทือน
ู้ชมหลายคนถอยหลังโดยไม่รู้ตัว
พลิกเกมัใั้
หลี่เิิ้มุมปาก
"ติดกับแล้ว"
เขากระแทกฝ่าเท้าลงพื้น
ปัง!
อักษรรูนสีเขียวหลายสิบสายปาฏขึ้นใต้เท้าหลินเวี
"ค่าลิ!"
หมอกสีม่วงพวยพุ่งขึ้นจากพื้น
คราวนี้
ไม่ใช่เพียงิ
แต่เป็นค่าลี่สร้างขึ้นล่วง้า
หลินเวีชะงัก
ร่างกายเริ่มรู้สึกหนักขึ้นเล็กน้อย
ู้ชมอุทานพร้อมกัน
"หลี่เิวางค่าลตั้งแต่ต้น!"
"เขาจงใจล่อให้หลินเวีมายืนตรงนั้น!"
มู่หรงเย่จ้องเีไม่กะพริบ
ู่หานิ้บาง
แ้แต่เียวอวี่เฟิง็หรี่ตาลง
ุกำลังรอดูว่า...
หลินเวีจะรับืกับสถานการณ์นี้อย่างไร
ปะโปิตอนหมอกิปกุทั่วทั้งเี
หลี่เิกระบี่ขึ้น้า ๆ
่กล่าว้รอยิ้เ็เี
"หลินเวี..."
"คราวนี้..."
"เจ้าจะยังมองเห็นทางรอดอีกหรือไม่?"
หมอกิปิฟ้าหมอกสีม่วงแ่ปกุทั่วทั้งเีปะ
อากาศโเย็นยะเยือก
ุลมหายใจีู่เข้าไปล้วนแฝิร้าย
ู้ชมหลายคน้าถอดสี
แ้จะมีค่าลั้เี แต่เายังััได้ึแรงกดดันัน่าาั่
หลี่เิยืนอยู่กลางหมอก
ใกระบี่สีเขียวเข้มเปล่งแสงิเป็นระลอก
รอยิ้เย็นชาปาฏขึ้นบนใ้า
"จบเพียงเท่านี้เถิด"
ัีี่สิ้นเสียง
เขาพุ่งไป!
ตูม!
พื้นหินใต้ฝ่าเท้าแตกกระจาย
ร่างของหลี่เิทะยานผ่านหมอกิราวกับอสริพุ่งเข้าล่าเหยื่อ
ดวงตาแ่ภายใหมอกหนาทึบ
หลินเวีหลับตาลงชั่วขณะ
่จะลืมขึ้นอีกครั้ง
วงแหวนีซ้อนกันหลายั้ปาฏใดวงตา
ดวงตาแ่!
โทั้งใเปลี่ไป
หมอกิี่บดบังสายตา
ักลายเป็นเพียงกระแสปราณีำี่ไหลเวี
เขามองเห็น...
ุย่างก้าวของหลี่เิ
ุการไหลของิ
ุจุดอ่อนของค่าล
หลินเวีูหายใจลึก
"แตก!"
ปราณจากคัมภีร์ู้ถือโเก้าั้ฟ้าระเบิดจากร่าง
แสงจากะเีวิญญาณเก้าั้ฟ้าสั่นไหวอยู่ใทะเลิ
พลังบริสุทธิ์ไหลเวีไปทั่วเส้นีจร
ิี่เริ่มแทรกซึมถูกขับไปัี
กระบี่ปะทะกระบี่ฟิ้ว!
หลี่เิแทงกระบี่ตรงเข้ามา
เร็ว
แม่นยำ
โหดเหี้ยม
หลินเวีดาบรับ
เคร้ง!!
แรงปะทะมหาศาลทำให้ั้ถอยพร้อมกัน
แต่หลี่เิไม่เปิโอกาส
"เพลงกระบี่อสริพิฆาต!"
ฉัวะ!
แสงกระบี่แตกเป็นสิบ
สิบแตกเป็นร้อย
คมดาบพุ่งเข้าหาหลินเวีจากุทิศ
ู้ชมอุทานพร้อมกัน
"วิชานี้อีกแล้ว!"
"คราวนี้รุนแรงกว่าเดิม!"
หลินเวีูลมหายใจ
โกายาโดาราทมิฬจนึขีดสุด
ผิวหนังเปล่งประกายีำอมเงิน
เขาก้าวไปข้าง้า
แทนี่จะถอย
เคร้ง!
เคร้ง!
เคร้ง!
ดาบเหล็กวิญญาณปะทะคมดาบนับสิบครั้งใพริบตา
ประกายไฟสว่างวาบไปทั่วเี
พื้นหินแตกกระจาย
เศษหินขึ้นกลางอากาศ
คลื่นปราณกวาดไปรอบทิศ
ไพ่ตายของหลี่เิหลี่เิแสยะิ้
"รับี่เสีย!"
เขาหยิบโสีแดงเลือดมากลืนลงไป
ตูม!
ปราณทั่วร่างพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
เส้นเลือดปูดนูน
พลังของเขาเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว
เสียงฮือฮาัขึ้นทั่วสนาม
"โระเบิดปราณ!"
"เขาใช้โต้องห้าม!"
ู้าุโขมวดคิ้ว
แต่ยังไม่ผิดกติกา
ตราบใดี่ไม่ใช่โต้องห้ามึชีวิต
หลี่เิคำราม
่ปลดปล่อยท่าไม้ตาย
"กระบี่ิกลืนสวรรค์!!"
กระแสปราณสีเขียวม่วงรวมตัวกันเป็นอสริยักษ์
อ้าปากคำราม
พุ่งเข้าหาหลินเวี
พื้นเีแตกร้าวเป็นทางยาว
ค่าลป้องกันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
กระบี่แรกแ่เก้านภาหลินเวีกำดาบแน่น
แสงจากะเีวิญญาณเก้าั้ฟ้าส่องสว่างใทะเลิ
เสียงของู้เฝ้าวิหารัขึ้น
"กระบี่..."
"ไม่ได้ใช้เพียงเพื่อฟั"
"แต่ใช้เพื่อตัดความหวาดกลัว"
หลินเวีืา
แววตาิ่ดุจื้ำ
เขาชักดาบขึ้น้า ๆ
่ฟัลง
"กระบี่เก้านภา..."
"กระบวนท่าแรก..."
"ดาราร่วง!"
ฉัวะ——!!
แสงดาบสีเงินดำพุ่งทะยานขึ้นฟ้า
ราวกับดาวตกจากสวรรค์
คมดาบเฉือนผ่านอสริิยักษ์
ตูมมมม!!!
เสียงระเบิดักึกก้อง
แรงปะทะทำให้เีทั้งเีสั่นสะเทือน
พื้นหินยุบตัว
ฝุ่นควันปกุทั่วสนาม
ู้ชมลุกขึ้นยืนพร้อมกัน
ผลแ่ชัยชนะเมื่อฝุ่นควันาลง
ุต่างเบิกตากว้าง
หลี่เิคุกเข่าลงบนพื้น
กระบี่ใืหักครึ่ง
เสื้อผ้าขาดวิ่น
เลือดไหลจากมุมปาก
ส่วนหลินเวี
ยังคงยืนอยู่
แ้ลมหายใจจะหนักขึ้น
แขนขวาสั่นเล็กน้อย
และมีรอยเลือดจากิตามแขน
แต่ดวงตาของเขายังคงแน่วแน่
ู้ัิก้าวขึ้นเี
ตรวจสอบั้ฝ่าย
่ประกาศเสียงั
"หลี่เิ..."
"หมดสภาพต่อสู้!"
"ู้ชนะ..."
"หลินเวี!!"
เสียงโห่ร้องักึกก้องไปทั่วจัตุรัสเมฆา
"ชนะอีกแล้ว!"
"เขาเอาชนะศิษย์ำัหมื่นโได้จริง!"
"เด็กหนุ่มคนนี้แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว!"
สายตาของู้แข็งแกร่งมู่หรงเย่ยืนมองจากแท่นสูง
มุมปากขึ้นเล็กน้อย
"กระบี่ของเขา..."
"ก้าว้าอีกแล้ว"
ู่หานหัวเราะเา ๆ
"เริ่มน่าสนุกเสียแล้ว"
เียวอวี่เฟิงกำหมัดแน่น
แววตาเต็มไป้ความมุ่งมั่น
"หลินเวี..."
"ครั้ง้าข้าจะไม่แพ้ให้เจ้าด้านกระบี่อีก"
ส่วนอวิ๋นาเพียงมองหลินเวีิ่ ๆ
่หันหลังเิจากไป
ิ้ไว้เพียงปะโหนึ่ง
"หวังว่า..."
"เจ้าจะมีโอกาสมายืนต่อ้าข้า"
ปะโปิบทหลินเวีเ็บดาบัเข้าฝัก
เงย้ามองแ่นศิลาี่เปลี่รายชื่ออีกครั้ง
จากาสิบสองคน...
เหลือเพียงสิบหกคนอยู่ไม่ไกล
เขากำหมัดแน่น
ดวงตาเต็มไป้ความแน่วแน่
"ศึกครั้งนี้..."
"เป็นเพียงก้าวหนึ่งของเส้นทางู้ถือโ..."
"ส่วนศัตรูี่แท้จริง..."
"ยังรออยู่เบื้อง้า."
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1731468932_96882450.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??