เรื่อง “คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”
เช้าัี่สองการแข่งขัน
ากระบี่์ับมาึัยิ่งกว่าัแรก
ำศิษย์ี่เหลืออยู่
กว่าึ่
แต่าาับ้แขึ้นาเท่า
เพราะทุกคนรู้ดีว่า...
ผู้ี่ยังยืนอยู่ในสนาม
ล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งศิษย์นอก
ศิลาประกาศางาส่องแสง
รายชื่อการแข่งขันต่อไปทยอยปรากฏ
สนามหมายเลขเก้า
ิเซียน
ปะทะ
เว่ยจื่อหาน
ทันทีี่รายชื่อปรากฏ
เสียงฮือฮาดังขึ้นั่อัฒจันทร์
"ศึกนี้่าูี่สุด!"
"เว่ยจื่อหานเชี่ยวชาญกระบี่เิ!"
"ิเซียนจะรับมืออย่างไร?"
เว่ยจื่อหานก้าวขึ้นเวทีอย่างมั่นใจ
ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง
สะพายกระบี่สีแดงเิไ้ด้านหลัง
ทันทีี่ชักกระบี่ออกจากฝั
อุณหภูมิสนามก็สูงขึ้นทันที
เปลวไฟสีแดงเข้มห่อหุ้มคมกระบี่
จนเิื่า้บิดเบือนาา
ผู้ชมาคนเบิกตากว้าง
"กระบี่วิญญาณธาตุไฟ!"
"เารวมเจตนากระบี่กับธาตุไฟแล้ว!"
ิเซียนเิขึ้นเวที่า
กระบี่ดาราายังู่ในฝั
สายลม่ ๆ ั่าชายเื้สีา
้ากับา้เว่ยจื่อหานโดยสิ้นเชิง
ผู้อาวุโสผู้คุมสนามยกมือขึ้น
"เริ่ม!"
ตูม!
เว่ยจื่อหานระเบิดพลังปราณทันที
เปลวไฟพวยุ่ออกจากกระบี่
เาไม่ิทดลองเชิง
แต่เปิดฉากด้วยการโจมตีเต็มกำลัง
"กระบี่เิอัคคี!"
เปลวไฟาสายัเป็นื่กระบี่ขนาดใหญ่
ุ่เข้าหาิเซียนอย่างรวดเร็ว
า้แผ่ะาไปั่สนาม
แ้แ่ค่ายป้องกัน
ยังเิระลอกื่เ็ ๆ
ิเซียนชักกระบี่
เ้ง!
กระบี่ดาราาปะทะกับเปลวเิ
เสียงระเบิดดังสนั่น
ตูม!
ื่พลังสองสายปะทะกันางาา
เศษเปลวไฟและละอองปราณะาไปั่เวที
ผู้ชมาคนถึงกับต้องยกแขนบังใบหน้า
เว่ยจื่อหานหัวเราะ
"รับได้เพียงเท่านี้หรือ!"
เากวัดแกว่งกระบี่อีกครั้ง
เปลวไฟหมุนวนเป็นวงแหวนขนาดใหญ่
ก่อนุ่ลงาาด้านบน
ราวกับอุกกาบาตเิ
ิเซียนก้าวถอยเพียงึ่ก้าว
ดวงตาจับทุกการเคลื่อนไหวเปลวไฟ
เาไ่ไ้ใช้ดวงตาแห่งกรรม
แต่ใช้ประสบการณ์และสัญชาตญาณี่สั่งสมมาตลอดาเดือน
"แรง..."
"แต่มีช่องว่าง"
ฉัวะ!
ร่างเาแทรกผ่านรอยต่อระหว่างื่เิ
เข้าไปถึงระยะประชิดในพริบตา
เว่ยจื่อหานเบิกตากว้าง
"เป็นไปไ่ไ้!"
เ้ง! เ้ง! เ้ง!
กระบี่ทั้งสองปะทะกันต่อเนื่อง
ประกายไฟสีแดงและแสงกระบี่สีน้ำเงินุ่สลับกันั่สนาม
ทุกครั้งี่คมกระบี่กระทบกัน
พื้นเวทีจะเิรอยแตกร้าวเพิ่มขึ้น
แม้มีค่ายรองรับ
แรงสะเทือนก็ยังส่งไปถึงอัฒจันทร์
บนแท่นผู้ชม
มู่หรงเย่เริ่มมีแววตาสนใจ
"ฝีมือิเซียน..."
"พัฒนาขึ้นอีกแล้ว"
ิเสี่ยูพยักหน้าเา ๆ
"เาไ่ไ้พึ่งดวงตา"
"แต่กำลังพึ่งกระบี่ตนเอง"
เว่ยจื่อหานเริ่มาใแรง
เาค้นพบความจริงี่น่าตกใจ
ไม่ว่าเาจะเร่งความเร็วเพียงใด
ิเซียนก็อ่านจังหวะได้เสมอ
ไม่ใช่เพราะเร็วกว่ามาก
แต่เพราะทุกการเคลื่อนไหว
ถูกคำนวณไ้อย่างแม่นยำ
"งั้นก็รับกระบวนสุดท้ายข้า!"
เว่ยจื่อหานคำราม
พลังปราณทั้งหมดหลั่งไหลเข้าสู่กระบี่
เปลวไฟพวยุ่ขึ้นสูงาสิบเมตร
ายเป็นกระบี่เิยักษ์างาา
ผู้ชมทั้งสนามลุกขึ้นยืน
นี่คือไพ่ตายเว่ยจื่อหาน
เิ์พิฆาต!
กระบี่เิยักษ์ฟัลงาาฟ้า
าาสั่นสะเทือน
ื้าแตกร้าวเป็นใแุ
ิเซียนสูดาใลึก
เาไม่ิหลบ
ืากำ้ากระบี่แน่น
เำกระบี่ค่อย ๆ รวมเ้าัคมกระบี่ดาราา
ก่อนี่เาจะก้าวออกไปหนึ่งก้าว
และใช้วิชาี่ทุกคนคุ้นเคย
แต่ครั้งนี้...
สมบูรณ์กว่าเดิม
กระบี่มายานภาจำแลง!
กระบี่หนึ่งสาย
แตกออกเป็นเงากระบี่นับสิบ
เงาทั้งหมดรวมเป็นหนึ่งเดียว
ุ่ขึ้นฟ้า
ฉัวะ!
กระบี่เิยักษ์ถูกผ่าออกเป็นสองส่วน
เปลวไฟมหาศาลระเบิดางาา
ื่กระแทกกวาดไปั่สนาม
ม่านค่ายสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ฝุ่นคัปกคลุมเวทีทั้งหมด
เมื่อฝุ่นคัจางลง
ทุกคนก็เห็นภาพเดียวกัน
ิเซียนยืนอยู่ี่เดิม
ปลายกระบี่ดาราา
จ่ออยู่ี่างอกเว่ยจื่อหาน
ส่วนกระบี่เิเว่ยจื่อหาน
มีรอยบิ่นขนาดใหญ่ปรากฏบนคมกระบี่
เว่ยจื่อหานมองิเซียนนิ่ง
ก่อนหัวเราะออกมา
"ข้าแพ้..."
"แต่ครั้งหน้า..."
"ข้าจะับมาแข็งแกร่งกว่านี้"
ิเซียนลดกระบี่ลง
แล้วยื่นมือออกไป
เว่ยจื่อหานมองอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนจับมือเา
ผู้ชมทั้งสนามส่งเสียงปรบมือกึกก้อง
นี่คือการต่อสู้นักกระบี่
ไม่มีความอาฆาต
มีเพียงการเคารพในฝีมือกันและกัน
ผู้อาวุโสผู้คุมสนามประกาศ
"ผู้ชนะ!"
"ิเซียน!"
ชัยชนะครั้งี่สอง
ทำให้ชื่อเา
เริ่มถูก่าวถึงไปั่ทั้งากระบี่์
"กระบี่ี่แท้จริง ไ่ไ้มีไ้เพื่อเาาญทุกสิ่ง... แต่มีไ้เพื่อผ่าะุอุปสรรคี่อยู่ตรงหน้า"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??