0.00 
0.00 
เรื่อง “คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
เสียงะเิยังคงั้ไปั่เืไป๋ิ
ตูม!
เปลวไฟสีดำพุ่งึ้จากพื้นถนนสายหนึ่ง
ผู้คนที่กำลังเดินอยู่ต่างกรีดร้องแะวิ่งหนี
รถม้าหลายคันชนกันกลางถนน
ร้านค้าูแรงะเิกระแทกจนประตูหน้าต่างสั่นสะเทือน
เด็กเล็กร้องไห้
ผู้ฝึกตนบางคนชักอาวุธออกา
แ่ก่อนที่ใคระทันเข้าใจ่าเกิดอะไรึ้
แสงสีดำสายหนึ่ง็พุ่งึ้จากพื้น
ครอบคลุมถนนทั้งสาย
ผู้คนหลายสิบคนูแสงนั้นพันร่างเอาไว้
“อ๊าก!”
“ช่วยด้วย!”
“เกิดอะไรึ้!”
เสียงร้องดังต่อเนื่อง
ิเวีือยู่บนหลังาอาารหลังหนึ่ง
ดวงตาสีทองของเขากำลังมองทุกอย่างที่เกิดึ้
ในสายตาของเขา
สิ่งที่คนธรรมดามองไม่เห็น
กำลังปรากฏอย่างชัดเจน
เส้นกรรมของผู้คนจำนวนาก
กำลังูบางสิ่งดึงออกจากร่าง
เส้นสีดำเหล่านั้นไหลไปตามพื้น
ก่อนรวมตัวกันเป็เครือข่ายขนาดมหึา
“มันเริ่มดูดชะตากรรมแล้ว...”
ิเวีกำหมัด
หานเฟิงือยู่้า ๆ
“ต้องทำลายจุดเชื่อมต่อ”
“ไม่อย่างนั้น่ากละขยายตัวเื่ ๆ”
ิเวีมองเมืองเบื้องหน้า
“ีทั้งหมดกี่จุด?”
“ไม่รู้”
หานเฟิง
“แ่จากู้ที่เฝ้าาีรวบรวมา น่าะีอย่างน้อยเ้าจุด”
ิเวีหรี่ตา
เ้าจุด...
เลขเ้า
อีกครั้ง
ตะเกียงวิญญาณเ้าชั้นฟ้า
เ้าชั้น
แะตอนนี้่ากล็ีเ้าจุด
เขาไม่เชื่อ่านี่เป็เรื่องบังเอิญ
“จุดศูนย์กลางอยู่ที่ไหน?”
หานเฟิงกำลังะ
แ่ทันใดนั้น
เสียงหัวเราะเบา ๆ ็ดังึ้
“คำถามที่ดี”
ทั้งหันกลับ
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังือยู่บนหลังาฝั่งตรงข้าม
เขาสวมชุดคลุมสีเทาธรรมดา
ใบหน้าดูเป็มิตร
คนเดียวกับเจ้าของโรงเตี๊
เขาปืช้า ๆ
“สมกับเป็ผู้ถือโคม”
ิเวีมองเขา
แววตาเย็นลงทันที
“เจ้าเอง”
ชายวัยกลางคนยิ้ม
“ดูเหมือนความลับของข้าะูเปิดเร็วเกินไป”
หานเฟิงชักะี่
“เจ้าเป็ใคร?”
ชายวัยกลางคนหัวเราะ
“ชื่อของข้าไม่สำคัญ”
“แ่พวกเจ้าสาารถเรียกข้า่า...”
เขาหยุดเล็กน้อย
“จ้าวอู๋เหิน”
“ผู้บังคับการลำดับที่เจ็ดของลัทธิเงาทมิฬ”
คำ่า “ผู้บังคับการ”
ทำให้สีหน้าของหานเฟิงเปลี่ไป
“ผู้บังคับการ?”
จ้าวอู๋เหินยิ้ม
“ใช่”
“แะเมืองนี้...”
เขากางมือออก
“คือผลงานชิ้นหนึ่งของข้า”
ิเวีมองเขา
“เจ้าลักพาตัวผู้ฝึกตนทั้งหมดเพื่อสร้าง่ากลนี้?”
“ไม่ทั้งหมด”
จ้าวอู๋เหินอย่างใจเย็น
“บางคนสมัครใจ”
“บางคนูซื้อ”
“บางคนูหลอก”
“ส่วนบางคน...”
รอยยิ้มของเขากว้างึ้
“ูนำาใช้”
หานเฟิงตะโกน
“สัตว์เดรัจฉาน!”
จ้าวอู๋เหินหัวเราะ
“คำพูดรุนแรงิ”
“แ่ข้ากลับคิด่าพวกมันโชคดี”
“อย่างน้อยชะตากรรมของพวกมัน็ยังีประโยชน์”
ิเวีมองเขา
“ชีวิตคนไม่ใช่ของเล่น”
จ้าวอู๋เหินส่ายหน้า
“ผิดแล้ว”
“สำหรับโลกใบนี้”
“ชีวิตคนจำนวนาก็เป็เพียงตัวเลข”
เขาชี้ลงไปยังถนน
“คนหนึ่งตาย”
“สิบคนตาย”
“ร้อยคนตาย”
“โลก็ยังเดินต่อ”
น้ำเสียงของเขายังคงสงบ
ราวกับกำลังพูดเรื่องธรรมดา
แ่ยิ่งเป็เช่นนั้น
ความเกลียดชังในดวงตาของิเวี็ยิ่งชัดเจนึ้
จ้าวอู๋เหินเห็นสีหน้าของเขา
กลับหัวเราะ
“ดี”
“ต้องเป็สายตาแบบนั้น”
“ข้าชอบคนที่เกลียดข้า”
ิเวีไม่
ะี่ดาราครามูชักออกจากฝัก
ประกายะี่สีฟ้าส่างึ้
จ้าวอู๋เหินยังคงยิ้ม
“เจ้าคิด่าะฆ่าข้าได้หรือ?”
“ข้าะลองดู”
สิ้นเสียง
ิเวีหายไปจากจุดเดิม
ฟึบ!
ะี่ฟาดลง
จ้าวอู๋เหินยกมือ
่ากลสีดำปรากฏึ้
เคร้ง!
แรงกระแทกทำให้หลังาใต้เท้าทั้งแตกร้าว
ิเวีถอยกลับ
ดวงตาแห่งกรรมกวาดผ่านร่างของจ้าวอู๋เหิน
เขาพบเส้นกรรมหลายเส้น
แ่ละเส้นเชื่อมต่อกับ่ากลั่เื
“เขาเป็หนึ่งในแกนกลาง”
ิเวีกล่าว
หานเฟิงเข้าใจทันที
“ถ้าอย่างนั้นฆ่าเขาไม่ได้”
“ูต้อง”
จ้าวอู๋เหินยิ้ม
“ถ้าข้าตายตอนนี้”
“่ากละะเิ”
ิเวีชะงัก
“แะผู้คนทีู่เชื่อมต่อกับ่ากละตายพร้อมกัน”
จ้าวอู๋เหินหัวเราะ
“ูต้อง”
“ดังนั้นเจ้าะเลือกอะไร?”
“ฆ่าข้า”
“หรือช่วยพวกมัน?”
ความเงียบตกลงชั่วขณะ
จ้าวอู๋เหินยิ้มอย่างพอใจ
“นี่แหละคือสิ่งที่ข้าชอบที่สุดเกี่ยวกับมนุษย์”
“พวกเจ้ามักคิด่าตัวเองีทางเลือก”
“แ่ิ ๆ แล้ว”
“พวกเจ้า็แค่เลือก่าะเสียอะไร”
ิเวีกำะี่แน่น
คำพูดนั้นแทงเข้าาในใจ
เพราะมันคล้ายกับคำ่า
“เลือก”
ที่เขาเห็นจากประตูแห่งชะตา
แ่การเลือกของเขา
ไม่ควรเป็การเลือก่าคนไหนะตาย
“ถ้าเช่นนั้น...”
ิเวีเงยหน้าึ้
“ข้าะไม่เลือกทั้งอย่าง”
รอยยิ้มของจ้าวอู๋เหินหายไป
“อะไรนะ?”
“ข้าะทำลาย่ากล”
“แะจับตัวเจ้า”
“โดยไม่ีใครต้องตาย”
จ้าวอู๋เหินหัวเราะออกา
“เพ้อฝัน!”
่ากลสีดำะเิออก
ตูม!
เงาดำจำนวนากพุ่งเข้าหาิเวี
เขากวัดแกว่งะี่
ะี่ายานภาจำแลง!
แสงะี่หลายสิบสายปรากฏึ้
ตัดผ่านเงาดำทั้งหมด
แ่ในเวลาเดียวกัน
จ้าวอู๋เหินกลับหายไป
“เขาหนี!”
หานเฟิงกล่าว
ิเวีมองเส้นกรรม
“ไม่”
“เขาไม่ได้หนี”
ดวงตาของเขาส่องประกาย
“เขากำลังไปที่จุดศูนย์กลาง”
ทั้งพุ่งตามทันที
อีกด้านหนึ่งของเมือง
ฉู่หยุนหลานกำลังพาผู้สูญสิ้นลำดับที่เจ็ดออกจากโรงเตี๊
แ่ทันทีที่เดินออกา
พื้นถนน็สั่นสะเทือน
เส้นสีดำพุ่งึ้าขวางทาง
ฉู่หยุนหลานยกะี่
“ถอยไป!”
ผู้สูญสิ้นลำดับที่เจ็ดมองเส้นสีดำ
สีหน้าของนางซีดลง
“ข้าเคยเห็นสิ่งนี้...”
“ที่ไหน?”
“ในห้องทดลอง”
นางตัวสั่น
“พวกมันเคยเอาผลึกสีดำาวางรอบตัวข้า”
“จากนั้นดึงบางอย่างออกจากร่าง”
ฉู่หยุนหลานจับไหล่นาง
“ไม่ต้องกลัว”
“ตอนนี้เจ้าไม่อยู่กับพวกมันแล้ว”
แ่ทันใดนั้น
เสียงกระซิบดังึ้จากด้านหน้า
“ผู้สูญสิ้นลำดับที่เจ็ด”
ทั้งหันไป
ชายชุดดำาคนือยู่กลางถนน
คนหนึ่งถือโซ่สีดำ
“ส่งนางา”
ฉู่หยุนหลานก้าวไปด้านหน้า
“ไม่ีทาง”
ชายชุดดำหัวเราะ
“เช่นนั้น็ตายพร้อมกัน”
ทั้งาพุ่งเข้าา
ฉู่หยุนหลานชักะี่
การต่อสู้ปะทุึ้
ในขณะเดียวกัน
อีกมุมหนึ่งของเมือง
สือเหว่ยแะหานอวี่กำลังช่วยผู้คนออกจากเขต่ากล
“ทางนี้!”
“เร็วเข้า!”
เด็กคนหนึ่งล้มลง
สือเหว่ยรีบวิ่งไปอุ้ม
“ไม่เป็ไร”
“พี่ชายะพาเจ้าออกไป”
เด็กคนนั้นร้องไห้
“แม่ข้าอยู่้าใน...”
สือเหว่ยชะงัก
เขาหันกลับไปมองเขตเมืองทีู่แสงสีดำปกคลุม
หานอวี่ตะโกน
“อย่ากลับไป!”
สือเหว่ยกัดฟัน
“แ่แม่เขายังอยู่้าใน!”
“เจ้าะตาย!”
“แล้วะให้ข้าทิ้งเขาไว้หรือ?”
หานอวี่เงียบ
สุดท้าย
ทั้งหันกลับพร้อมกัน
“ไป”
ใต้เมือง
จ้าวอู๋เหินเดินลงาตามบันไดหิน
เบื้องหน้าคือห้องขนาดมหึา
ผลึกสีดำจำนวนากเรียงราย
ตรงกลางีแท่นหิน
บนแท่นนั้น
ีผลึกขนาดใหญ่กำลังเต้นเป็จังหวะ
ตุบ...
ตุบ...
ตุบ...
จ้าวอู๋เหินยื่นมือแตะมัน
“เหลืออีกเพียงเล็กน้อย”
เสียงหนึ่งดังึ้จากเงามืด
“ทำได้ดี”
จ้าวอู๋เหินหันกลับ
ชายชุดดำคนหนึ่งือยู่
“ผู้บังคับการฉิน”
จ้าวอู๋เหินยิ้ม
“ท่านาด้วยตัวเองหรือ?”
ฉินม่อเหยีมอง่ากล
“ข้าต้องการดูด้วยตาตัวเอง”
“ผู้ถือโคมอยู่ด้านบน”
“ข้ารู้”
“เขาแข็งแกร่งก่าที่าด”
“ยิ่งดี”
ฉินม่อเหยีกล่าว
“ความกดดันะทำให้เขาเข้าใกล้ขั้นที่ห้าากึ้”
จ้าวอู๋เหินถาม
“ถ้าเขาทะลวงสำเร็จ?”
ฉินม่อเหยีเงียบ
ก่อน
“อย่าฆ่าเขา”
“ไม่่าะเกิดอะไรึ้”
จ้าวอู๋เหินขมวดคิ้ว
“ทำไม?”
ฉินม่อเหยีหันกลับ
“เพราะคนที่อยู่เบื้องบนต้องการให้เขาีชีวิต”
“จนก่าะเปิดประตู”
จ้าวอู๋เหินนิ่ง
“ประตูแห่งชะตา?”
ฉินม่อเหยีไม่
เพียงเดินออกไป
ทิ้งให้จ้าวอู๋เหินมองตาม
ิเวีแะหานเฟิงาถึงใต้เมืองในที่สุด
ประตูหินขนาดใหญ่ขวางอยู่
ิเวีวางมือบนประตู
ดวงตาแห่งกรรมเปิดึ้
เส้นกรรมจำนวนมหาศาลปรากฏอยู่ด้านหลัง
“ตรงนี้”
เขากล่าว
“จุดศูนย์กลาง”
หานเฟิงมองประตู
“แ่เราเปิดไม่ได้”
ิเวีส่ายหน้า
“ไม่”
เขามองตราประทับบนประตู
มันเป็รูป
ตะเกียงเ้าชั้น
หัวใจของเขาสั่น
“มันไม่ไดู้สร้างาเพื่อกันคนอื่น”
“แ่มันูสร้างาเพื่อรอผู้ถือโคม”
หานเฟิงมองเขา
“เจ้าะเปิด?”
ิเวียื่นมือออกไป
ตะเกียงวิญญาณเ้าชั้นฟ้าปรากฏในะเจิต
แสงสีทองไหลเข้าสู่ฝ่ามือ
ตราประทับบนประตูสั่นสะเทือน
ครืนนนน—
ประตูเริ่มเปิด
แ่ในวินาทีนั้น
ความรู้สึกเย็นเยียบ็พุ่งเข้าา
เสียงหนึ่งดังึ้ในจิตใจของเขา
“ผู้ถือโคม...”
ิเวีเบิกตา
“ใคร?”
ไม่ีคำ
ีเพียงเสียงเดิม
“เจ้าาถึงเร็วก่าที่ข้าคิด”
จากนั้น
ประตู็เปิดออก
เบื้องหลัง
ไม่ใช่่ากล
ไม่ใช่ห้องทดลอง
แ่เป็
ะเสีดำขนาดมหึา
แะตรงกลางะเนั้น
ีโคมไฟดวงหนึ่ง
กำลังลอยอยู่
ิเวีจ้องมัน
หัวใจเต้นแรง
เพราะเขารู้ทันที่า
โคมไฟดวงนั้น
ไม่ใช่ตะเกียงวิญญาณเ้าชั้นฟ้า
แ่มันีลักษณะคล้ายกันอย่างน่าประหลาด
หานเฟิงกระซิบ
“นั่นคืออะไร...”
ิเวีไม่
เพราะในวินาทีเดียวกัน
เปลวเพลิงชะตากรรมในะเจิต
เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ตะเกียงวิญญาณเ้าชั้นฟ้า
กำลังสนองต่อโคมไฟดวงนั้น
แะเป็ครั้งแรก
ที่ชั้นที่ของตะเกียง
เกิดรอยร้าวเพิ่มึ้
แสงสีทองทะลักออกา
ิเวีรู้สึกถึงบางสิ่ง
บางสิ่งที่เขาไม่เคยสัมผัสาก่อน
มันไม่ใช่ปราณ
ไม่ใช่จิตวิญญาณ
ไม่ใช่พลังของกฎ
แ่เป็สิ่งที่อยู่ลึกก่านั้น
มรรา
เขากำหมัดแน่น
“นี่คือ...”
เสียงนั้นดังึ้อีกครั้ง
“เมื่อเจ้าพร้อม”
“จงจุดโคม”
จากนั้นทุกอย่าง็เงียบลง
ิเวีือยู่หน้าะเสีดำ
ในขณะที่เบื้องหลัง
่ากลกลืนชะตากรรมกำลังทำงาน
ผู้คนนับหมื่นกำลังตกอยู่ในอันตราย
แะศัตรูกำลังเข้าใกล้
แ่เขากลับรู้สึกถึงบางสิ่งที่ชัดเจนเป็ครั้งแรก
กำแพงขั้นที่ห้า
อยู่ตรงหน้าแล้ว
ใกล้ก่าทุกครั้งที่ผ่านา
แ่เขายังไม่ทะลวง
เพราะเขารู้่า
ก่อนะก้าวเข้าสู่ขั้นที่ห้า
เขาต้องัิใ่า
มรราของเขา
ะเป็สิ่งใด
ิเวีกำะี่
มองะเสีดำเบื้องหน้า
แล้วกล่าวเบา ๆ
“ข้าะไม่ยอมให้ชะตากรรมของคนเหล่านี้”
“กลายเป็เชื้อเพลิงของพวกเจ้า”
ดวงตาสีทองส่างึ้
แะในวินาทีนั้น
เสียงหัวใจของ่ากล
หยุดลง
ตุบ...
...
ความเงียบเข้าปกคลุมั่เื
ก่อนเสียงะเิครั้งใหญ่
ะดังึ้จากใต้พื้นดิน
ตูมมมมมม!
ท้องฟ้าเืเมืองไป๋ิ
ูแสงสีดำแะสีทองแ่ออกเป็ฝั่ง
าที่แท้ิ
กำลังะเิ่้ึ้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1731468932_96882450.webp)
![อสูรทลายสวรรค์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1637318281_60815496.webp)
![อภินิหาร ทายาทมังกรจอมราชันย์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1738726513_62701158.webp)
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1727670317_62269292.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??