เรื่อง ใครจะรู้ว่าผมคือแรงค์ EX: เมื่ออาชีพขยะจะพิพากษาวันสิ้นโลก
แสงแของัใหม่ไ่ไ้นำพาาัาสู่มวลมนุษยชาติเหืนเช่นี่เเป็นาในอดีต
ท้องฟ้าเหนือเืงลินเดนยังคงูปกคลุมไป้มวลเมฆสีดำทะมึนแะแสงสีแดงฉานจากเกตบานยักษ์
เข็มนาฬิกาบนหน้าต่างระบบของีออนี่ั่เฝ้ายามาตลอดทั้งคืนขยับเข้าใกล้เวลาหกโมงเช้า
ทุกๆวินาทีี่ผ่านไป บรรยากาศรอบัเริ่มหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆราวกับมีมวลอากาศบีบรัดเข้าาจนาใจลำบาก
ีออนจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงตาของเขาคมกริบแะไม่แสดงาเหนื่อยล้าออกาใ้เห็นแม้แต่น้อย
ติ๊ด!
เีแจ้งเตือนเบาๆจากระบบดังขึ้นในหัวของีออน บ่งบอกว่าเวลาหกโมงเช้าได้าถึงแล้วอย่างเป็นทางา
แะในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เีคำรามกึกก้องี่ดุดันยิ่งกว่าเีของพวก๊ลินก็ระเบิดขึ้น
โฮก!!!
คลื่นเีนั้นทรงพลังจนทำใ้กระจกหน้าต่างของับ้านสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนแทบจะปริแตก
ัไม่ใช่เีของสัตว์ประหลาดัเล็กๆ แต่ัคือเีของนักรบี่กระาเืแะบ้าคลั่งถึงขีดสุด
ีออนมองเห็นร่างเงาขนาดใหญ่โตมหึาก้าวออกาจากเกตีู่่ห่างออกไปตรงใจกลางเืง
พวกัคือ ออร์ค มอนเร์ร่างยักษ์ี่สูงกว่าสองเมตร มีมัดกล้ามเนื้อราวกับหินผาแะผิวหนังสีเทาเข้ม
ออร์คแต่ละัถือขวานเหล็กขนาดมหึาแะค้อนศึกี่เปรอะเปื้อนไป้คราบเืแห้งกรัง
แะี่วิ่งเคียงคู่ากับพวกัคือ วอร์ก หาป่าปีศาจัใหญ่เท่ารถยนต์อีโคคาร์ี่มีเขี้ยวแหลมยาวเฟื้อย
ดวงตาของวอร์กส่องประกายสีแดงก่ำ น้ำลายี่หยดลงบนพื้นถนนมีฤทธิ์กัดกร่อนจนเกิดคัจางๆ
าปรากฏัของมอนเร์แ์ D สร้างาสั่นสะเทือนใ้กับะิเของมอนเร์้กันเอง
ีออนเห็น๊ลินัหนึ่งวิ่งหนีตายไม่คิดชีวิต แต่ัดันวิ่งไปขาทางออร์คี่เพิ่งก้าวออกาจากเกต
ออร์คันั้นไ่ไ้สนใจจะหลบ ัเพียงแค่ตวัดขวานยักษ์ในืฟาดเข้าใส่๊ลินเคราะห์ร้ายันั้นเต็มแรง
เปรี้ยง!
ร่างของ๊ลินแ์ F ูบดขยี้แเกลายเป็นเเนื้อในาโจมตีเีอย่างไร้าปรานี
พวกมอนเร์ระัต่ำต่างพากันถอยกรูดแะหมอบกราบ้าหวาดกลัวต่อพลังอำนาจี่เหนือกว่า
"ากันแล้วสินะ... พวกัปัญา" ีออนึำกับัเอง้น้ำเีเ็เี
เีคำรามี่ดังสนั่นเมื่อครู่นี้ทำใุ้ี่กำลังัใหลู่ภายในเฟโซนสะดุ้งตื่นขึ้นาพร้อมกัน
เด้งัลุกขึ้นั่อย่างรวดเร็ว ืของเด็กหนุ่ม้ามีดั้ยุทธวิธีี่าไว้้ากายโดยสัญชาตญาณ
คาร์ล าุ่วัย 23 ปี ี้าขวานัเพลิงแะพุ่งัายืนบังหน้าเอมม่า หญิงสาววัย 20 ปีึ่เป็น้าของเขาัี
"เกิดอะไรขึ้นครับีออน! เีเมื่อกี้ัไม่ใช่พวก๊ลินัเื่าแน่ๆ ื้ิัสั่นไปหมดเ" คาร์ลถาม้าตื่นตระหนก
ีออนหันกลับามองสาชิกุี่เพิ่งื่ "หกโมงเช้าแล้ว แ์ D โ่ออกาเิเ่แล้วไล่ะ"
เอมม่ากำหอกเหล็กทำืแน่น เสูดลมาใจลึกๆเพื่อเรียกสติแะสะกดกลั้นาหวาดกลัวเอาไว้
"ฉันพร้อมจะสู้แล้วค่ะีออน เมื่อคืนฉันได้พักเต็มอิ่ม ตอนนี้แรงกลับาเต็มร้อยแล้ว"
หญิงสาววัย 20 ปีเอ่ย้น้ำเีเด็ดเดี่ยว แววตาของเไม่มีาลังเลเหืนเ็าทั่วไปี่ีออนเพบเ
าร์าี่เดินลงาจากชั้นสอง้ัลูี่ีตรงเข้าไปใน้ัเพื่อทำหน้าี่ของัเอง
"ุไปล้างหน้าล้างตาซะ ฉันจะีเตรียมอาหารเช้าใ้ เราต้องกินใ้อิ่มก่อนออกไปเสี่ยงตาย้านอก"
าเป็นแม่บ้านของาร์ายังคงเปล่งประกายแม้ในัสิ้นโลก เรู้ดีว่ากองทัพต้องเดิน้ท้อง
เพียงไม่นาน กลิ่นหอมของเนื้อไส้กรอกกระป๋องีู่นำาผัดกับข้าวสารี่หุงร้อนๆก็เริ่มลอยาเตะจมูก
ัเป็นกลิ่นี่ช่วยเยียวยาจิตใจแะดึงเอาาเป็นมนุษย์ี่กำลังจะเลือนาใ้กลับคืนาได้ชั่วขณะ
อาหารมื้อนี้ถือเป็นมื้อี่หรูหราี่สุดนับตั้งแต่โลกแตกสลาย แะัอาจจะเป็นมื้อสุดท้ายของใครบาง
ุาั่ล้อมวงกันี่โต๊ะอาหารกลางห้องโถง มื้อเช้าูจัดาอย่างรวดเร็วแะเงียบเชียบ
ไม่มีใครพูดคุยเรื่องสัพเพเหระ เพราะสาธิของุกำลังจดจ่อู่กับาเตรียมัเพื่อเผชิญหน้ากับาตาย
ีออนทานข้าวคำสุดท้ายเสร็จ เขาาช้อนลงบนจานเป่าแะกวาดสายตามองลูกบ้านทั้งห้า
"เอาล่ะ ฟังใ้ดี ตอนนี้เวลาหกโมงสี่สิบห้า เราจะออกไปรวมพลกันี่หน้าประตูรั้วตอนเจ็ดโมงตรง"
ีออนเริ่มอธิบายแผนาแะข้อมูลของศัตรูัใหม่ใุ้ฟังั้ๆแต่ได้ใจา
"าปรากฏัของแ์ D ไ่ไ้แปว่าพวกแ์ F กับ E จะาไป"
"้านอกนั่นพวกัจะเดินปะปนกันมั่วไปหมด าแยกแยะระัาอันตราย้สายตาคือสิ่งสำคัญี่สุด"
เขาชี้แจงลักษณะของศัตรู "ออร์คมีผิวหนังี่หนาแะกล้ามเนื้อี่แข็งแรงาก าฟันมั่วซั่วจะทำใ้พวกนายเสียแรงเป่า"
"ส่วนวอร์ก พวกัมีาเร็วสูงแะโจมตีเป็นฝูง อย่าปล่อยใ้พวกัอ้อมไปด้านหลังได้เด็ดขาด"
ีออนหันไปมองคาร์ลแะเอมม่า "คาร์ล นายใช้ขวาน หน้าี่ของนายคือาเป็นแทงก์คอยรับแรงปะทะหนักๆแะเบี่ยงเบนาสนใจ"
"ส่วนเอมม่า หอกของเมีระยะโจมตีี่ได้เปรียบ คอยแทงสวนจากด้านหลังคาร์ล เล็งไปี่ดวงตาหรือข้อต่อของพวกั"
เอมม่าพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน "เข้าใจแล้วค่ะ ฉันจะรักษาจังหวะแะคอยระวังหลังใ้พี่คาร์ลเอง"
"" ีออนหันไปหาเด็กหนุ่มวัย 15 ปีี่กำลังใช้้าเช็ดใมีดั้ "นายมีาคล่องัสูงี่สุด คอยลอบโจมตีจุดตายของพวกัี่เสียหลัก"
"ส่วนาร์า เู่แนวหลังสุด คอยระวังป้องกันใุ้ ใช้พลองไม้ผลักพวกี่หลุดเข้าาใ้กระเด็นออกไป"
"ลูี่ เขึ้นไปประจำี่ระเบียงชั้นสองเหืนเดิม หน้าี่ของเคือคอยสกัดพวกวอร์กี่วิ่งเร็วกว่าัอื่นๆ"
เมื่อุได้รับมอบหายหน้าี่อย่างชัดเจน ามั่นใจก็เริ่มก่อัขึ้นในจิตใจของนัก่าืใหม่
าหวาดกลัวยังมีู่ แต่ัูเคลือบฝังไว้้ามุ่งมั่นี่จะมีชีวิตรอดเพื่อเห็นัพรุ่งนี้
เจ็ดโมงตรงพอดิบพอดี ท้องฟ้าภายนอกยังคงมืดครึ้มแะเต็มไป้กลิ่นอายาตาย
สาชิกเฟโซนุายืนรวมักันี่หน้าม่านพลังงานสีขาวตรงประตูรั้วบ้าน
คาร์ลกระชับขวานัเพลิงในืแน่น เขามองออกไปี่ถนนึ่เต็มไป้ซากศพแะมอนเร์ี่เดินเพ่นพ่าน
เอมม่ายืนู่เยื้องไปด้านหลังพี่ชาย ปลายหอกของเชี้ตรงไป้าหน้าพร้อมี่จะทะลวงเนื้อศัตรู
จับมีดั้ยุทธวิธีในืแน่น ส่วนาร์าก็ตั้งท่าเตรียมพร้อม้พลองไม้เนื้อแข็ง
ลูี่ส่งสัญญาณผิวปากลงาจากชั้นสองว่าเประจำี่แะพร้อมยิงสนับสนุนเต็มี่แล้ว
ีออนดึงดาบคาตานะออกจากฝัก เีเหล็กเสียดสีกันดังกังวานใสไปทั่วบริเวณ
สกิล เวพพอน าเรี ทำใ้รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกาจากร่างของเขาจนลูกบ้านสัมผัสได้ถึงพลังี่มองไม่เห็น
"อย่าประาทเด็ดขาด ถ้าจวนัหรือบาดเจ็บใ้ีถอยกลับเข้าาในม่านพลังงานัี" ีออน้ำเตือนเป็นครั้งสุดท้าย
เขาหันไปมองสาชิกำัของัเองทีละ แววตาของนัก่าพร้อมี่จะชโลมเืศัตรูแล้ว
"เปิดประตูรับแขกได้... ไป่าคอร์ของพวกักัน!"
สิ้นเีคำรามสั่งาของีออน คาร์ลแะก็ก้าวทะลุม่านพลังงานออกไปเป็นด่านหน้าอย่างรวดเร็ว
ตาม้เอมม่าแะีออนี่พุ่งตามออกไปติดๆ
า่ามอนเร์ในระัายากี่เหนือกว่ากำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ วินาทีนี้
จบบที่ 14
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??