เรื่อง การเกิดใหม่ของราชันนิรันดร์
โนา์ได้ิสมุดึ้มา่าเกี่ยวกับบันทึกประจำวันของและาสังเกตุคลใดใคฤหาสน์
แรกนั่นคือบุตรชายโตของตระกูลเป็ประเภทเคร่งครัดและเป็ไม่ค่อยพูด
บุตรชายที่สอง คุยไปเรื่อยึ่ วัน ้เรื่องแ่ความแ็แ่ก็ัอยู่ใระดับสูง
ุาที่ึ่เป็อ่อนโยนแ้็ขยันใาาาแ็แ่
ุาที่สอง เป็เรียบ้ขยันเ้าาอื่นและู้ำตระกูล
"ถึงฉันจะเจอเขาได้แค่บางครั้งทั้งนิสัยของเขายังจะคาดเดาได้ยาก"
"ทั้งัเ์ใร่างกายที่ฉันจับได้นั้นอยู่ใระดับสูง"
"ตามที่ฉันจะคาดาณ์ัของเขาัต้องอยู่ใระดับผู้พิชิต"
"ัเป็แค่าคาดเดาเ่านั้นัของเขานั้นต้องมากแน่นอน"
โนา์ปิดสมุดลงอย่างช้าๆและได้ลุกยืนึ้ก่อนจะมองไปที่หน้าต่างได้เ็วิวของภูเขา
"ตรงนั้นะเป็สุสานบรรพบุรุษ"
"ตระกูลเวลคาเดียร์ตระกูลที่มีความสามารถทาง้าดาบรูปแบบธาตุใร่างกายยังเป็ธาตุมืด"
"แ่เมื่อไม่กี่ปีหลังจากที่เจ้าตระกูลแ่งงานกับที่มีธาตุแสงบริสุทธิ์"
"เลยำใ้ใตระกูีธาตุทั้งสอง"
"ถึงแม้พวกเขาจะเ็ฉันใช้แค่ธาตุมืด"
"แ่จริงๆแ้ฉันสามารถใช้ได้มากกว่านั้น"
"เอาเป็ว่าค่อยไปลองใช้ใพิธีตรวจสอบก็แ้กัน"
โนา์ได้นึกถึงเรื่องอะไรบางเรื่อง
"บางทีฉันอาจจะต้องเลื่อนระดับให้เร็วกว่านี้"
"ถึงแม้าฝึดาบก็ะะเา 5 ปีจะำใ้ฉันแ็แ่ึ้แ่์ทาง้าระดับัของฉันใตอนนี้ัู่ใระดับต่ำ"
"กฎเกณฑ์ของโลกใบนี้่ใ้จะเรียนทักษะาต่อสู้ระยะประชิดมามากแค่ไหนแ่ัก็มีความต่างเรื่องระดับัอยู่ดี"
โนา์ได้ตรวจสอบขั้นัของตัวเองึ้ัเ์ได้แผ่กระจายไปทั่วร่างกายำใ้เ็ออร่าที่เป็สีฟ้าของัเ์
"ระดับผู้รับรู้"
"ยังถือว่าต่ำอยู่ถ้าเทียบกับใตระกูลที่มีัเ์มหาศาล"
"ฉันต้องไปถึงระดับตื่นรู้ให้ได้ก่อน"
"ไม่อย่างนั้นมีหวังตอนเข้าโรงเรียนฉันโดนกดขี่แน่"
"ฉันก็ไม่ใช่พวกประเภที่ะยอมซะด้วยสิ"
โนา์เดินออกจากห้องไปก่อนจะปิดประตู
ะะเาผ่านไปไม่นาน
พิธีกรรมทดสอบ
เจ้าตระกูลดราเวียร์เดินมาหาโนา์ที่กำลังเตรียมพร้อม
"ดูเหมือนเจ้าจะพร้อมแ้นะ"
"ภารกิจใครั้งนี้ความอันตรายของัึ้อยู่กับความแ็แ่ของเจ้า"
"จงไปเอาศิลาที่อยู่ใจกลางป่ามาให้ได้ก่อนที่ัจะมืดลง"
"หากมืดแ้เจ้ายังไม่มาจะถือว่าตัวของเจ้านั้นได้ตายไปแ้"
"หากกลับมาโดยไม่มีศิลาจะถือว่าก็ไม่ผ่านบททดสอบ"
โนา์พยักหน้าเบาๆก่อนจะเดินไปึ้รถมา
"จุดที่ฉันต้องเริ่มต้นอยู่ไม่ไกาก"
"เหล่ามอนสเ์ที่อยู่ใป่าแห่งนี้จะเพียงพอต่อความแ็แ่ของฉันไหม"
รถม้าได้มาจอดเข้าไปใป่าที่ไม่ไกากนักโนา์ได้ก้าวเท้าลงมาจากรถม้าอัศวินที่มาด้วยกล่าวกับโนา์เพียงนิดเดียว
"พวกผมคงมาส่ง่านได้แค่นี้ต่อจากนี้จะเป็ตา่านแ้พวกเราจะรออยู่ตรงนี้จนกว่าจะมืดค่ำ"
"เข้าใจแ้"
โนา์พยักหน้าเบาๆก่อนจะเดินเข้าไปใป่าลึกที่เงียบงันไร้เสียงของสัตว์ที่อยู่ข้างใ
"นายว่าเขาจะทำสำเร็จไหม"
"ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน...เาะ่าใป่าแห่งนี้อันตรายเป็อย่างมากที่เข้าไปทำภารกิจออกมาก็แทบจะหมดหายใจอยู่แ้"
"ถึงฉันจะไม่เคยเข้าไปก็รู้สึกได้ว่าใป่าแห่งนี้ัอันตรายอย่างมาก"
สองทหารคุยกันเบาๆก่อนที่พวกเขาจะนั่งลง
ใป่า
โนา์เดินไปใทางตรงก่อนที่เขาจะเข้าไปเจอกับาป่าฝูงึ่
ที่กำลังเดินลาดตะเวนอยู่
"เรามาลองใช้เวทมนต์กันเถอะ"
โนา์พุ่งไปยังทิศทางของาป่าที่กำลังเดินอยู่าป่าได้แยกเขี้ยวใส่โนา์และพวกัได้พุ่งเข้าไปหา
'เพลิงแห่งากัดกิน'
เปลวไฟสีดำได้ผุดึ้จากมือโนา์ก่อนที่ฝ่ายนั้นจะพุ่งไปทางาป่า
เสียงกรีดร้องของาป่าได้ดังึ้
ก่อนจะตามมาด้วยฝูงาป่าจำนวนมาก
"นี่ก็ยังไม่ถึงครึ่งทางเลยแ่ก็มายังใช้ได้"
"งั้นเรามาใช้ดาบต่อดีกว่า...ดูหน่อยสิว่าพวกแกจะทำอะไรฉันได้หรือไม่"
โนา์ิดาบที่อยู่ข้างเอวึ้มาและได้ทำาฟันไปที่าป่าที่อยู่ใกล้ที่สุดของเขา
โนา์พุ่งไปยังข้างหน้าและฟันาป่าใอีกหลายๆตัวำใ้เกิดเป็ศพมากมาย
าป่าที่นับตอนแรกมีจำนวนมากก็เริ่มค่อยๆลดจำนวนลงเหลือแค่ไม่กี่ตัว
พวกัได้วิ่งหนีออกไปด้วยความหวาดกลัว
"คิดจะหนีอย่างนั้นเหรอ"
"ระยะแค่นี้พวกแกไม่มีทางรอดหรอก"
'โซ่วิญญาณ'
โซ่สีดำลายเส้นได้ออกมาจากมือของโนา์และได้พุ่งเข้าไปแทงทั้งตัวของาป่า
โนา์ได้เขวี้ยงมือเล็กน้อยำใ้โซ่ที่อยู่กับาป่าได้ดึงพวกัมา
"ตายซะ"
โนา์ได้ปิดาใช้โซ่และใช้ดาบฟันำใ้ร่างของาป่าได้เกิดบาดแผลจะได้หมดหายใจไป
โนา์ได้ใช้าดูดซับำใ้ัเ์ใร่างกายของาป่าได้พุ่งเข้าสู่ร่างกายของโนา์
"เพิ่มขั้นแ้กระแสเวท"
"ใาเลื่อนระดับขั้นไปยังอีกขั้นจะำใ้ร่างกายได้รับาพัฒนาและัเวทใร่างกายที่สูงึ้แถมแ่ยังรีเซ็ตบาดแผลให้อีก"
"ขอให้์จะต่ำแ่ัก็ไม่มีทางเลือกที่ฉันจะต้องเลือกระดับให้เร็วที่สุด"
ไม่นานโนา์ได้วิ่งไปใทิศทางฝั่งตะวันตก
"ฉันได้ยินเสียงน้ำแสดงว่าทางข้างหน้าอีกไม่ไกลจะต้องมีลำธารแน่นอน"
โนา์ได้รับรู้ถึงสถานที่ข้างหน้าและเขาก็ยังมุ่งหน้าไปหลังจากนั้นได้มีเงาดำาดใหญ่ปรากฏึ้ของเขา
และได้วิ่งไปดักทางของเขาปรากฏว่าัคือาป่าาดใหญ่ใตัวของัมีัเ์อัดอยู่มาก
"ดูเหมือนแกจะเป็ู้ำของฝูงสินะ"
"ดีเลยฉันได้ฆ่าแก"
โนา์ชักดาบึ้มาก่อนจะพุ่งไปยังข้างหน้าเช่นเดียวกับาป่าเองที่พุ่งมาทางเขา
าป่าได้คำรามเป็เสียงดัง
อ้าาาาากกกกกก
าป่าจ่าฝูงาคำรามของัได้เกิดพายุพุ่งไปทางของโนา์
"ใช้เ์ได้อย่างนั้นหรอ"
"กระบวน่าที่ 2 จันทร์ุิ่"
ปลายดาบเกิดเป็ออร่าสีดำพุ่งไปใทางตรงำใ้เกิดาปะทะกันระหว่างพายุและัเ์สีดำ
ัทั้งสองได้ปะทะกันเกิดาะเิึ้
าป่าัได้ใช้กรงเล็บสร้างเป็คลื่นไปใทางตรง
โนา์ได้สร้างโล่ป้องกันเอาไว้ก่อนที่คลื่นของกรงเล็บจะปะทะกับโล่ของเขา
'ะเิเงา'
ัเ์สีดำไปส่องแสงึ้ภายใต้เท้าของาป่าก่อนที่แสงสีดำนั้นจะปะทุึ้าป่าตัวใหญ่ได้กระโดดแ่แรงกระแทกก็ยังคงรุนแรงอยู่ดี
ะเิเงาที่ะเิออกมาได้เกิดเป็สเก็ตเล็กๆพุ่งไปใทิศทางรอบๆก่อนจะะเิึ้อีกรอบ
"ะเิเงาของฉัน่ใ้เป็ มอนสเ์ ระดับสูงก็อยากี่ะหลบ"
"เพราะสเก็ตะเิออกมาัจะะเิอีกรอบนึง"
"แ่ดูเหมือนแกแ่ยังคงอยู่ดีสินะ"
ภายใัะเิเงาของเขาได้เ็ร่างาป่าของัเผยเ็รอยาเ็และ
รอยเปื้อนสีขาวกลายเป็สีดำใา่
หลังจากนั้นาป่า็ไ้ใช้เ์ธาตุาดใหญ่มาปป้ตัวเองเาะ่าัรู้แ้ว่าตอนนี้
ัะไม่่าี่ะชนะโนา์ที่าเพียบพร้อมเาะี่ะฆ่าั
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??