เรื่อง เหล่าหวานใจ กับนายพูดไม่เก่ง
บรรยากาศาใชั้นล่างุของาาโรงพยาบาล้านั้นืิและเ็เี กลิ่นอับื้ของเชื้อราปนเปไปกับกลิ่นสนิมเหล็กและฝุ่นผงที่ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวคือแสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านรอยแตกของแผ่นไม้ซึ่งถูกตอกปิดตายตรงหน้าต่าง
ทว่าสำหรับฝูงหมาป่าแห่งวูลฟ์แฟงที่สวมแว่นตามองกลางคืน (Night Vision Goggles) โลกทั้งใบของพวกเขาถูกฉาบด้วยสีเขียวเรืองรอง ทุกรายละเอียดของซากปรักหักพัง เคาน์เตอร์พยาบาลที่พังทลาย และเศษกระจกที่เกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น ล้วนปรากฏชัดเจนในสายตา
ทีมจู่โจมเคลื่อนตัวข้ามผ่านซากของทหารกบฏหน้าบังเกอร์เข้ามาด้านใน่าเงียบเชียบ โลแกนในฐานะหัวหน้าทีมยกกำปั้นขึ้นเป็นสัญญาณให้ทุกคนหยุดเคลื่อนไหวและเข้าที่กำบังตามซอกเสา
ซ่า...
"ศูนย์บัญชาาเรียกทีมจู่โจมและรังซุ่มยิง" เสียงของอีวาน่า ผู้บัญชาาสาวชาวรัสเซียดังก้องกังวานในหูฟังวิทยุสื่อสาร "อากาศยานไ้คนขับำาสแกนโครงส้าความร้อนของตัวาาเรียบร้อยแล้ว"
แม้าาคอนกรีตแห่งนี้จะหนาทึบและแซมที่ประจำาอยู่ ณ รังซุ่มยิงจะไม่าารถมองทะลุกำแพงเข้าไปด้านในได้โดยตรง แต่เทคโนโลยีทางาทหารอันล้ำสมัยของสิรินทรากรุ๊ปที่วูลฟ์แฟงครอบครองอยู่ ก็ทำให้พวกเขาได้เปรียบราวกับมีดวงตาของพระเจ้า
"ภาพจากกล้องอินฟราเรดตรวจพบสัญญาณความร้อนของกลุ่มคนจำนวนมาก กระจุกตัวอยู่บริเวณปีกซ้ายของชั้นา" อีวาน่ารายงานข้อมูลที่ถูกประมวลผล่ารวดเร็ว "ตรงกึ่งกลางของกลุ่มสัญญาณความร้อนนั้น มีสัญญาณความร้อนของบุคคลหนึ่งที่อยู่ในท่านั่งนิ่งสนิท ไม่มีาขยับเขยื้อนใดๆ คาดว่าถูกมัดติดกับเก้าอี้... มีความเป็นไปได้สูงมากถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ ว่านั่นคือเป้าหมายระดับวีไอพีของพวกเรา"
"รับทราบ ศูนย์บัญชาา" โลแกนตอบรับด้วยเสียงกระซิบ
"แซม..." อีวาน่าวิทยุสั่งาพลซุ่มยิง "นายคอยตรวจสอบความเคลื่อนไหวจากวงนอก ถ้ามีศัตรูพยายามเข้าใ้ตึกโรงพยาบาล หรือมีพวกที่ลาดตระเวนอยู่ริมระเบียงขยับตัวผิดปกติ จัดาล่วงหน้าได้เลย"
"รับคำสั่ง บอสใหญ่" เสียงของแซมตอบกลับมา่าผ่อนคลาย แม้ปลายนิ้วของเขาจะกำลังแตะอยู่ที่ไกปืนสไนเปอร์ไรเฟิลขนาด .50 คาลิเบอร์ เตรียมพร้อมปลิดชีพทุกสิ่งที่ขวางหน้าก็ตาม
าใโถงทางเดินชั้นล่าง โลแกนหันมาสบตากับลูกทีม แม้เป้าหมายจะอยู่ห่างออกไปเพียงแค่สองชั้นและพวกเขาต่างก็รู้ตำแหน่งที่แน่ชัดแล้ว แต่สัญชาตญาณของทหารผ่านศึกที่ผ่านนรกมานับไม่ถ้วนร้องเตือนโลแกนว่า ารีบร้อนพุ่งตรงขึ้นไปยังชั้นาทันทีคือาฆ่าตัวตายหมู่
เป้าหมายสูงุของภารกิจนี้ไม่ใช่แค่า ‘ค้นหา’ ตัวประั แต่คือา ‘นำพา’ ตัวประัที่มีชีวิตรอดออกไปจากขุมนรกแห่งนี้่าปลอดภัยต่างหาก หากพวกเขาบุกทะลวงขึ้นไปชั้นาโดยทิ้งศัตรูที่อยู่ตามชั้นล่างเอาไ้ เมื่อถึงเวลาที่ต้องอพยพถอนกำลัง ทหารกบฏบนชั้นหนึ่งและชั้นสองก็จะแห่ัมารุมล้อมและตลบหลัง ปิดตายเส้นทางหนีของพวกเขาจนหมดสิ้น
ผู้นำทีมบุกชูมือขึ้น ทำสัญญาณยุทธวิธีเป็นภาษามือที่ลูกทีมทุกคนเข้าใจได้ในทันที
‘ควบคุมพื้นที่ เคลียร์เส้นทางทีละชั้น ล็อกทางหนีทีไล่’
ธีร์ ชายหนุ่มผู้รับหน้าที่เป็นหน่วยทะลวงฟันแนวหน้า (Point Man) พยักหน้ารับคำสั่ง่าเยือกเย็น นัยน์ตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวของเขากวาดมองไปตามความมืดมิดเบื้องหน้า ชายหนุ่มกระชับปืนไรเฟิลจู่โจมติดปลอกเก็บเสียงในมือให้มั่น ่จะก้าวเท้าออกนำหน้าทีม ขยับตัวลุกคืบเข้าไปในโถงทางเดิน่าเงียบเชียบไ้สุ้มเสียงราวกับวิญญาณร้าย
ที่บริเวณทางแยกของแผนกฉุกเฉินชั้นหนึ่ง มีทหารกบฏสองคนกำลังยืนเฝ้าทางเดินหลักอยู่ พวกมันสะพายปืนอาก้าไ้บนบ่าและกำลังพูดคุยัด้วยภาษาถิ่น่าออกรส โดยไม่รู้ตัวเลยว่ามัจจุราชกำลังคืบคลานเข้ามาใ้
ธีร์ส่งสัญญาณมือให้ทีมหยุดรอ เขาอาศัยจังหวะที่ศัตรูคนหนึ่งหันหลังเดินไปเขี่ยเศษบุหรี่ สไลด์ตัวพุ่งพรวดออกจากเงามืดด้านหลังซากตู้ยาด้วยความเร็วที่ดวงตาของมนุษย์ยากจะมองทัน ชายหนุ่มชาวไทยไม่ได้ใช้ปืน แต่เขาเลือกใช้อาวุธที่เงียบเชียบและเด็ดขาดทีุ่... มีดพกยุทธวิธี
มือซ้ายของธีร์ที่สวมถุงมือหนาพุ่งเข้าตะปบปิดปากศัตรูคนแรกจากทางด้านหลัง่ารุนแรง พร้อมกับรั้งศีรษะมันให้หงายขึ้น ในพริบตาเดียวั มือขวาที่กำมีดสีดำสนิทก็แทงสวนเข้าที่รอยต่อของกระดูกสันหลังส่วนคอ ตัดขั้วประสาทสัมผัสและก้านสมอง่าแม่นยำ ร่างของทหารกบฏกระตุกเพียงครั้งเดียว กล้ามเนื้อทุกสัดส่วนก็อ่อนปวกเปียกลงทันที
ในวินาทีที่ศัตรูคนที่สองหันกลับมาและเบิกตากว้างเตรียมจะร้องตะโกน
พุ่บ!
กระสุนขนาด 5.56 มิลลิเมตรจากปืนไรเฟิลจู่โจมเก็บเสียงของโลแกน ก็พุ่งเจาะทะลุกลางหน้าผากของมัน่าแม่นยำราวกับจับวาง ร่างนั้นหงายหลังล้มลง แต่่ที่ตัวจะกระแทกพื้นและส้าเสียงดัง ธีร์ที่จัดาศัตรูคนแรกเสร็จเรียบร้อยแล้วก็พุ่งตัวเข้าไปประคองร่างนั้นเอาไ้่านุ่มนวล และค่อยๆ วางทั้งสองลงบนพื้น่าเงียบเชียบทีุ่
"ทางเดินหลักชั้นหนึ่งเคลียร์" ธีร์กระซิบผ่านวิทยุ พลางเช็ดคราบเลือดที่ใบมีดแล้วเก็บเข้าซอง
ทีมจู่โจมค่อยๆ เคลื่อนตัวต่อไป พวกเขาทำงานร่วมั่าเป็นระบบระเบียบ ไ้ซึ่งช่องโหว่และข้อผิดพลาด ทุกมุมอับ ทุกบานประตู และทุกซอกซอยของชั้นหนึ่ง ถูกกวาดล้าง่ารวดเร็ว ศัตรูที่ประจำอยู่ตามจุดต่างๆ ถูกลอบสังหารและกำจัดทิ้ง่ที่พวกมันจะได้ทันส่งสัญญาณเตือนภัยหรือแม้แต่จะปลดเซฟตี้ปืน
เมื่อพื้นที่ชั้นหนึ่งทั้งหมดถูกยึดครองและตกอยู่ภายใต้าควบคุมโดยสมบูรณ์ ทีมของโลแกนก็มุ่งหน้าต่อไปยังบันไดหนีไฟเพื่อทะลวงขึ้นสู่ชั้นที่สอง
าเคลื่อนที่บนขั้นบันไดคอนกรีตที่เต็มไปด้วยเศษซากปรักหักพังนั้นยากลำบาก แต่สำหรับหัวกะทิของวูลฟ์แฟง พวกเขารู้วิธีถ่ายเทน้ำหนักลงบนฝ่าเท้าเพื่อไม่ให้เกิดเสียงลั่นของเศษหิน
ทันทีที่โผล่พ้นประตูหนีไฟขึ้นมายังชั้นสอง พวกเขาก็พบกับทหารกบฏอีกาคนที่กำลังตั้งวงเล่นไพ่ัอยู่บนพื้นโถงทางเดิน โดยมีอาวุธปืนวางทิ้งไ้ข้างตัว แสงไฟฉายกระบอกเล็กที่พวกมันใช้ส่องดูไพ่ กลายเป็นจุดบอดที่ทำให้ดวงตาของพวกมันคุ้นชินกับความสว่างจนมองไม่เห็นความมืดมิดรอบนอก
โลแกน ธีร์ และลูกทีมอีกหนึ่งคน ประทับปืนไรเฟิลจู่โจมแนบบ่า เล็งศูนย์เล็งสโคปไปที่ศีรษะของเป้าหมายทั้งา่าพร้อมเพรียง โลแกนนับถอยหลังด้วยสัญญาณมือ... า... สอง... หนึ่ง...
พุ่บ! พุ่บ! พุ่บ!
เสียงปืนเก็บเสียงดังขึ้นพร้อมัราวกับเป็นเสียงเดียว กระสุนานัดพุ่งเจาะกะโหลกของศัตรูทั้งาคนในเวลาเดียวั เลือดและเศษสมองสาดะาลงบนกองไพ่ ร่างของพวกมันล้มพับลงไปกองกับพื้นโดยไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือเลยแม้แต่แอะเดียว
ทีมบุกไม่รอช้า พวกเขารีบเข้าไปลากทั้งาเข้าไปซ่อนไ้ในห้องเก็บของที่อยู่ใ้ๆ ่จะะากำลังัเคลียร์พื้นที่ส่วนที่เหลือของชั้นสอง่ารัดกุม ากวาดล้างภัยคุกคามตามเส้นทางเดินดำเนินไป่าเฉียบขาด ทุกย่างก้าวคือความตายที่คืบคลานเข้าหาศัตรูโดยที่พวกมันไม่รู้ตัว
ไม่นานนัก พื้นที่ชั้นหนึ่งและชั้นสองของาาโรงพยาบาลก็ตกอยู่ภายใต้าควบคุมของทีมวูลฟ์แฟง่าสมบูรณ์แบบ เส้นทางสำหรับาอพยพและถอนกำลังถูกเปิดโล่งและปลอดภัยไ้ซึ่งาตลบหลัง
หลังจากยืนยันกับศูนย์บัญชาาว่าด้านหลังและด้านล่างของพวกตนปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว ทีมจู่โจมก็มารวมตัวัและจัดกระบวนทัพใหม่ที่บริเวณหน้าบันไดทางขึ้นสู่ชั้นา
ความมืดมิดเบื้องบนราวกับปากของอสูรกายที่กำลังอ้ากว้างรอรับพวกเขา ทุกคนต่างกระชับอาวุธในมือให้แน่นขึ้น บรรยากาศรอบกายตึงเครียดจนแทบจะจับต้องได้ จังหวะาเต้นของหัวใจเริ่มสูบฉีดแรงขึ้นตามสัญชาตญาณของาปะทะที่กำลังจะมาถึง
โลแกนหันมาสบตากับธีร์และลูกทีมทุกคน นัยน์ตาของกัปตันทีมบุกวาวโรจน์ไปด้วยความกระหายเลือด เขายกมือขึ้นแตะที่หูฟังวิทยุ
"ชั้นหนึ่งและชั้นสองเคลียร์เรียบร้อย... เรากำลังจะทะลวงขึ้นชั้นา" โลแกนเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดันและเยือกเย็น "ทุกคนเตรียมพร้อมรับแรงกระแทก โหมดลอบเร้นอาจจะสิ้นุลงที่ข้างบนนั้น... ถ้าพวกมันไหวตัวทัน จงฆ่าทุก่าที่ขวางหน้า ยกเว้นตัวประั"
ธีร์และทีมบุกพยักหน้ารับคำสั่ง่าพร้อมเพรียง พวกเขาขยับปลายนิ้วแตะที่ไกปืน เตรียมพร้อมที่จะบุกทะลวงเข้าสู่รังของกลุ่มกบฏหัวรุนแรง เพื่อกระชากตัวประธานาธิบดีกลับออกมาจากขุมนรกแห่งนี้!
ทันทีที่ปลายเท้าของธีร์ในฐานะหน่วยทะลวงฟันแนวหน้า (Point Man) ก้าวพ้นบันไดขั้นุท้ายและแตะลงบนพื้นทางเดินของชั้นา สัญชาตญาณอันเฉียบคมที่ถูกหล่อหลอมมาจากสมรภูมิรบนรกก็ส่งสัญญาณเตือนภัยขั้นสูงุ พื้นที่ชั้นาแตกต่างจากชั้นล่าง่าสิ้นเชิง มันไม่ได้มืดมิด แต่กลับสว่างไสวด้วยแสงไฟจากเครื่องปั่นไฟฉุกเฉิน และที่สำคัญ... บริเวณโถงทางเดินเต็มไปด้วยกองกำลังของศัตรูที่ยืนเฝ้ายามั่าหนาแน่นเกินกว่าจะใช้วิธีลอบสังหารทีละคนได้
เพียงแค่เงาของทีมจู่โจมทาบทับลงบนพื้น ทหารกบฏคนหนึ่งที่กำลังหันหน้ามาทางบันไดก็เบิกตากว้าง มันตะโกนลั่นด้วยภาษาท้องถิ่นพร้อมกับยกปืนอาก้า (AK-47) ขึ้นประทับบ่า
"ศัตรูบุก! ยิงมัน!"
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงปืนไรเฟิลจู่โจมของฝั่งศัตรูที่ไม่ได้ติดตั้งปลอกเก็บเสียงแผดเสียงคำรามกึกก้องกังวานไปทั่วทั้งตึก้า ทำลายความเงียบสงัดของยามวิกาลลง่าสิ้นเชิง ประกายไฟจากปากกระบอกปืนสว่างวาบขึ้นถี่ยิบ กระสุนขนาด 7.62 มิลลิเมตรนับสิบนัดพุ่งแหวกอากาศเข้าใส่จุดที่ทีมวูลฟ์แฟงยืนอยู่ เศษคอนกรีตและสะเก็ดปูนปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ
"กำบัง! ยิงกดดันพวกมันไ้!" โลแกนตะโกนสั่งาเสียงกร้าว เขาสไลด์ตัวเข้าหลบหลังเสาคอนกรีตขนาดใหญ่ ่จะชะโงกหน้าออกไปลั่นไกปืนไรเฟิลในมือ
พุ่บ! พุ่บ! พุ่บ!
แม้กระสุนของโลแกนจะพุ่งออกไป่าเงียบเชียบ แต่ความแม่นยำและอานุภาพาทำลายล้างนั้นเหนือชั้นกว่าพวกกบฏมือสมัครเล่นหลายเท่านัก กระสุนเจาะเข้ากลางแสกหน้าของศัตรูที่อยู่ใ้ทีุ่สองคนจนล้มหงายหลัง เลือดสีข้นสาดกระเซ็นเปื้อนกำแพงด้านหลัง
าปะทะเดือดเริ่มต้นขึ้น่าเป็นทางา ทีมจู่โจมแห่งวูลฟ์แฟงแสดงให้เห็นถึงาฝึกฝนระดับหัวกะทิและาทำงานร่วมัมา่ายาวนาน พวกเขาไม่มีาวิ่งพล่านหรือตื่นตระหนก ทุกคนเคลื่อนที่เป็นระบบ คอยคุ้มัมุมอับและสลับัยิงสนับสนุน (Covering Fire) ่าไ้ที่ติ
ธีร์เคลื่อนที่ฝ่าดงกระสุนด้วยท่วงท่าที่ปราดเปรียวและดุดัน ชายหนุ่มอาศัยจังหวะที่ลูกทีมคนอื่นยิงกดดัน พุ่งตัวกลิ้งหลบไปตามซากโต๊ะและเตียงพยาบาลเก่าๆ ที่ถูกทิ้ง้า เมื่อศัตรูคนหนึ่งพยายามจะวิ่งชาร์จเข้ามาพร้อมมีดดาบปลายปืน ธีร์ไม่ได้ถอยหนี เขากลับพุ่งสวนเข้าไปในระยะประชิด เอี้ยวตัวหลบคมดาบ่าฉิวเฉียด ่จะใช้ศิลปะาต่อสู้ CQC ที่รวดเร็วและหวังผลตาย มือหนาคว้าข้อมือศัตรูบิดจนกระดูกลั่น กร๊อบ!แล้วใช้ปืนไรเฟิลในมือซัดกระแทกเข้าที่ปลายคางจนอีกฝ่ายเสียหลัก ่จะลั่นไกจ่อเข้าที่ใต้คาง ทะลวงสมองศัตรูดับคาที่ในเสี้ยววินาที
แต่ในขณะที่ทีมจู่โจมกำลังรุกคืบกดดันศัตรูบนทางเดินชั้นาอยู่นั้นเอง...
เพล้ง! ปัง! ปัง! ปัง!
-่ากระสุนปืนกลหนักถูกสาดเข้ามาทางหน้าต่างกระจกที่แตกละเอียด กระสุนทะลวงกำแพงและซากปรักหักพังจนฝุ่นผงตลบอบอวล บีบให้โลแกน ธีร์ และลูกทีมต้องก้มหัวหลบหลังที่กำบัง่ากระทันหัน
"บ้าเอ๊ย! พวกมันยิงมาจากตึกฝั่งตรงข้าม!" ลูกทีมคนหนึ่งสบถพลางกดบาดแผลถลอกที่แขนจากาถูกสะเก็ดปูนบาด ศัตรูที่ประจำาอยู่าาฝั่งตรงข้ามไหวตัวทันและกำลังสาดกระสุนกดดันไม่ให้ทีมบุกขยับตัวเข้าใ้ห้องของตัวประัได้
"แซม! จัดาไอ้พวกแมลงหวี่ฝั่งตรงข้ามที!" โลแกนกรอกเสียงสั่งาผ่านวิทยุสื่อสารท่ามกลางเสียงปืนที่ดังกึกก้อง
"รับทราบกัปตัน... กำลังจัดให้เดี๋ยวนี้" เสียงของแซมตอบกลับมา่าเยือกเย็นและไ้ซึ่งความตื่นตระหนก
ตัดภาพไปที่รังซุ่มยิงซึ่งอยู่ห่างออกไปห้าร้อยเมตร แซมที่ตั้งปืนสไนเปอร์ไรเฟิลขนาด .50 คาลิเบอร์ซ่อนอยู่ในความมืดลึกของชั้นา (Deep Nest) ประทับพานท้ายปืนเข้ากับร่องไหล่ นัยน์ตาสีฟ้าจับจ้องผ่านสโคปเล็งไปยังหน้าต่างของตึกฝั่งตรงข้ามที่กำลังสาดประกายไฟจากปากกระบอกปืน เส้นกากบาท (Crosshair) ทาบทับลงบนร่างของศัตรูที่กำลังสาดปืนกล่าเมามัน
แซมสูดลมหายใจเข้าลึก... กลั้นหายใจ... แล้วเหนี่ยวไก
เปรี้ยงงงง!!!
เสียงคำรามของปืนสไนเปอร์ต่อต้านยุทโธปกรณ์ดังกึกก้องกังวานราวกับฟ้าผ่า หัวกระสุนเจาะเกราะขนาดมหึมาพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วเหนือเสียง พุ่งทะลวงผ่านหน้าต่างตึกฝั่งตรงข้าม อานุภาพของมันไม่ได้เพียงแค่เจาะทะลุร่างเป้าหมาย แต่มันฉีกกระชากท่อนบนของศัตรูคนนั้นจนขาดกระจุยเป็นชิ้นเนื้อ เลือดและเศษอวัยวะสาดะาไปทั่วทั้งห้อง่าน่าสยดสยอง
เปรี้ยง! เปรี้ยง!
แซมบรรจุกระสุนนัดใหม่และลั่นไก่าต่อเนื่อง กระสุนนัดที่สองและาพุ่งทำลายศัตรูที่เหลือและเจาะทะลุกำแพงคอนกรีตราวกับกระดาษ กวาดล้างภัยคุกคามจากาาฝั่งตรงข้ามจนราบคาบาใเวลาไม่ถึงสิบวินาที
"ปืนกลหนักฝั่งตรงข้ามถูกทำลาย... เคลียร์ทางให้แล้ว ลุยต่อได้เลยพวก" แซมวิทยุแจ้งกลับ
เมื่อแรงกดดันจากภายนอกหายไป ทีมจู่โจมของโลแกนและธีร์ก็ไม่รอช้า พวกเขาพลิกกลับมาเป็นฝ่ายรุกไล่ สาดกระสุนและบุกทะลวงสังหารทหารกบฏที่เหลือรอดบนโถงทางเดินจนสิ้นซาก แล้วเล่าล้มลงจมกองเลือด
จนกระทั่งพวกเขากรุยทางมาถึงหน้า ‘บานประตูเหล็ก’ ที่ปิดสนิท ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ตรงกับสัญญาณความร้อนของตัวประัตามที่อีวาน่าแจ้งไ้
"ระวังยิงโดนตัวประั ฉันจะใช้ระเบิดพังประตู" โลแกนสั่งา เขาล้วงเอาระเบิดพังประตู (Breaching Charge) ขนาดกะทัดรัดออกมาแปะเข้าที่บานพับและตัวล็อกของประตูเหล็ก่ารวดเร็วและแม่นยำ
ธีร์และลูกทีมคนอื่นๆ ยืนขนาบข้างประตูในท่าประทับปืนเตรียมพร้อม
"พร้อม... ระเบิด!"
บึ้ม!!
เสียงระเบิดดังสนั่นพร้อมกับบานประตูเหล็กที่ปลิวหลุดกระเด็นเข้าไปด้านใน แรงอัดอากาศทำเอาฝุ่นควันคลุ้งไปทั่วห้อง ทว่ายังไม่ทันที่ควันจะจางหาย ธีร์ในฐานะตัวเปิด (Point Man) ก็พุ่งทะยานเข้าไปในห้องราวกับลูกธนูที่หลุดจากแหล่ง
าให้องนั้น มีทหารกบฏสองคนที่กำลังมึนงงจากแรงระเบิดและพยายามจะยกปืนขึ้นยิงตัวประั ธีร์ไม่เปิดโอกาสให้พวกมันได้ทำเช่นนั้น ชายหนุ่มลั่นไกปืนไรเฟิลจู่โจมเข้าที่หัวของศัตรูคนแรก พุ่บ!่จะพุ่งตัวสไลด์หลบกระสุนที่ศัตรูคนที่สองยิงสวนมา แล้วตวัดมีดพกยุทธวิธีปาดเข้าที่ลำคอของมัน่ารวดเร็วและเด็ดขาด เลือดพุ่งกระฉูดออกจากหลอดลม ร่างนั้นทรุดลงไปดิ้นทุรนทุรายกับพื้น
โลแกนและลูกทีมคนอื่นก้าวตามเข้ามาเคลียร์พื้นที่ส่วนที่เหลือ ความโกลาหลเกิดขึ้นเพียงชั่วอึดใจ ่ที่สถานาณ์ทุก่าจะตกอยู่ภายใต้าควบคุมโดยสมบูรณ์
กลางห้องนั้นเอง ปรากฏร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสากลที่ฉีกขาดและเปื้อนฝุ่น เขามีสภาพอิดโรยและถูกมัดมือมัดเท้าติดกับเก้าอี้เหล็ก่าแน่นหนา ใบหน้าของเขาคือคนเดียวกับในรูปถ่ายที่อีวาน่าแจกให้ดูบนเฮลิคอปเตอร์ไม่มีผิดเพี้ยน
"ปลอดภัยแล้วท่านประธานาธิบดี พวกเรามารับท่านกลับบ้าน" ธีร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบกระด้าง พลางใช้มีดพกตัดเชือกและสายรัดที่พันธนาาตัวประัออก่ารวดเร็ว
โลแกนยกมือขึ้นแตะหูฟังวิทยุ กดปุ่มสื่อสารรายงานสถานาณ์ด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
"ยืนยันเป้าหมายแล้ว... ตัวประัปลอดภัย"
คำพูดสั้นๆ นั้นทำให้บรรยากาศอันตึงเครียดของทุกคนผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ทหารผ่านศึกเดนตายทุกคนในทีมต่างรู้ดีว่า ภารกิจกู้ภัยนั้นยังไม่จบจนกว่าพวกเขาจะพาตัวประักลับไปถึงเซฟเฮาส์ได้่าปลอดภัย
"ภารกิจสำเร็จ... เริ่มถอนกำลัง!" โลแกนออกคำสั่งทันที
ทีมจู่โจมเปลี่ยนรูปขบวนเป็นวงกลมล้อมรอบตัวประธานาธิบดีเอาไ้ตรงกลาง พวกเขาเริ่มพาตัวประัเคลื่อนที่ออกจากพื้นที่่ารวดเร็วและรัดกุมทีุ่ มุ่งหน้ากลับไปตามเส้นทางบันไดที่พวกเขาได้ลงมือเคลียร์และควบคุมพื้นที่เอาไ้แล้วในตอนแรก
...
ขณะเดียวั ณ จุดซุ่มยิงของแซม บนตึกพาณิชย์้าความสูงสี่ชั้น
บรรยากาศโดยรอบยังคงเงียบสงัด แซมเพิ่งจะละสายตาจากกล้องสโคปหลังจากสนับสนุนทีมจู่โจมจนภารกิจหลักสำเร็จลุล่วง ทว่าในวินาทีนั้นเอง...
ติ๊ด... ติ๊ด...
เสียงสัญญาณเตือนอิเล็กทรอนิกส์แผ่วเบาดังขึ้นในหูฟังของเขา มันคือเสียงจาก 'เซ็นเซอร์ตรวจจับความเคลื่อนไหว' (Laser Tripwire) ที่แซมแอบติดตั้งเอาไ้บริเวณบันไดทางขึ้นชั้นสองเพื่อป้องัาถูกตลบหลัง
แซมหันขวับไปมอง 'แม็ค' พลชี้เป้า (Spotter) ของเขาที่นั่งอยู่ข้างๆ ทันที ทั้งสองสบตาัโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำพูดใดๆ แม็คละมือจากกล้องส่องทางไกล เอื้อมมือไปชักปืนพกกึ่งอัตโนมัติที่ติดตั้งกระบอกเก็บเสียงออกมาจากซองข้างต้นขา ่จะค่อยๆ ย่องออกจากรังซุ่มยิง มุ่งหน้าไปยังโถงบันไดด้วยฝีเท้าที่เงียบกริบราวกับแมวป่า
ที่บริเวณชานพักบันไดชั้นสอง ปรากฏร่างของทหารกบฏติดอาวุธสองคนกำลังเดินทอดน่องขึ้นมา พวกมันไม่ได้มีท่าทีระแวดระวังแต่่าใด ชายคนหนึ่งกำลังคาบบุหรี่ที่จุดไฟสว่างวาบอยู่ในปาก ส่วนอีกคนสะพายปืนไ้บนบ่าและกำลังพูดคุยหัวเราะร่วนเรื่องผู้หญิง่าผ่อนคลาย
เมื่อพวกมันเดินมาถึงบริเวณที่เซ็นเซอร์ถูกติดตั้งไ้ ชายคนที่คาบบุหรี่ก็ชะงักฝีเท้ากะทันหัน สายตาของมันสะดุดเข้ากับแสงไฟ LED สีแดงดวงจิ๋วที่กะพริบอยู่ตรงมุมกำแพง
"นั่นมันอะไรวะ?" มันพึมพำด้วยความสงสัย พลางก้มตัวลงหมายจะใช้มือสัมผัสอุปกรณ์รูปทรงแปลกตาที่ติดอยู่บนผนัง
แต่ทว่า... คำตอบที่มันได้รับกลับไม่ใช่คำอธิบาย แต่เป็นมัจจุราชที่พุ่งทะลวงเข้าแสกหน้า
พุ่บ! พุ่บ!
เสียงปืนเก็บเสียงดังขึ้นสองนัดซ้อน่ารวดเร็วและแม่นยำราวกับจับวาง หัวกระสุนพุ่งเจาะเข้าที่กะโหลกศีรษะของทหารกบฏทั้งสองคนจนทะลุออกด้านหลัง เลือดและเศษสมองสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนกำแพง ร่างของพวกมันทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นบันไดแทบจะพร้อมๆ ั บุหรี่ที่ยังสูบไม่หมดมวนร่วงหล่นลงไปจี้กับกองเลือดที่เจิ่งนอง
แม็ค พลชี้เป้าฝีมือฉกาจลดกระบอกปืนพกลงเล็กน้อย เขากวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีศัตรูคนอื่นตามมาอีก ่จะยกมือขึ้นแตะหูฟังวิทยุและหันกลับไปมองแซมที่อยู่ในห้อง
"ทางนี้ปลอดภัย" แม็ครายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
แซมที่นั่งอยู่หลังปืนสไนเปอร์กระบอกยักษ์พยักหน้าเล็กน้อยรับทราบ เขาดึงแม็กกาซีนปืนออกและเริ่มพับขาทราย (Bipod) เก็บอุปกรณ์เข้ากระเป๋ายุทธวิธี่าคล่องแคล่ว
แม้ภารกิจทะลวงเข้าไปช่วยเหลือตัวประัจะเสร็จสิ้นลงแล้ว แต่สงครามในค่ำคืนนี้ยังไม่จบ หน้าทีุ่ท้ายของฝูงหมาป่าวูลฟ์แฟงคือาหลบหนีและพาทุกชีวิตกลับออกจากเขตแดนแห่งความตายนี้ให้ได้่าปลอดภัยไ้รอยขีดข่วน.
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??