เรื่อง ระบบคริติคอล: พยายามเพียงหนึ่ง รับโบนัสหมื่นเท่า!

"มันถูกระบุไว้ในบันทึกของแผนที่ขุมทรัพย์!"

"มันคือสัตว์ร้ายโบราณที่ถูกฝึกให้เชื่องโดยเผ่ามิโกะโบราณ มันถูกใช้เพื่อปกป้องนครมิโกะแห่งนี้!"

แม้จะเหลือเพียงกระดูกที่แห้งกรัง แต่กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวยังคงทำให้เชอริลซึ่งมีเลเวลเพียง 75 ต้องหายใจอย่างยากลำบาก เธอถูกบีบให้ต้องถอยหลังไปหลายก้าว

ทว่าเอเดนกลับดูเหมือนไม่ได้รับผลกระทบเลยแม้แต่น้อย

เขาไม่มีสีหน้าใดๆ ขณะก้าวไปข้างหน้าและเดินตรงไปยังโครงกระดูกที่แผ่แรงกดดันอันน่าหวาดหวั่นนั้น

แรงกดดันนั้นรุนแรงพอที่จะบดขยี้ค่าจิตวิญญาณของผู้ทรงเกียรติทั่วไปได้ แต่มันกลับไม่สามารถแม้แต่จะทำให้ชายเสื้อของเขาไหวติง

เมื่อเขาไปถึงโครงกระดูก เอเดนหรี่ดวงตาอันลึกล้ำของเขาลงเล็กน้อย

สัมผัสวิญญาณระดับมหาผู้ทรงเกียรติขั้นสูงสุดของเขากวาดผ่านกระดูกขนาดมหึมาราวกับมีดผ่าตัดที่มองไม่เห็น

จากนั้นเอเดนก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงบ ในหุบเขาที่เงียบสงัดราวกับป่าช้า คำพูดของเขาดังกังวานชัดเจนเป็นพิเศษ "มีบางอย่างผิดปกติ"

"มันไม่ได้ตายตามธรรมชาติ"

เมื่อได้ยินดังนั้น เรนและเชอริลก็ฝืนทนต่อแรงกดดันและค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้

เมื่อมองตามสายตาของเอเดน ในที่สุดพวกเธอก็ได้เห็นมัน และความหนาวเหน็บก็แล่นพล่านไปทั่วร่าง

กระดูกที่หนาและขาวราวกับเสาหยกถูกปกคลุมไปด้วยรอยร้าวเล็กๆ นับไม่ถ้วน

มันดูราวกับว่ามีพลังงานบางอย่างที่ยากจะจินตนาการได้ฉีกกระชากโครงกระดูกออกมาจากภายใน

ที่น่าสยดสยองยิ่งกว่านั้นคือรูโหว่ขนาดใหญ่ตรงใจกลางกะโหลกของราชามังกรปีกเขาเดียว

มันกว้างเกือบสามเมตร

ขอบของรูนั้นขรุขระและเต็มไปด้วยรอยกรงเล็บที่หยาบกร้าน

เสียงของเอเดนเย็นชาลงขณะที่เขาชี้ให้เห็นถึงปริศนาที่ใหญ่ที่สุดของโครงกระดูกนี้ "แกนกลางและเพลิงวิญญาณของมันถูกบางอย่างขุดออกไป"

วินาทีที่เอเดนพูดจบ—

เรนดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่น่ากลัวอย่างแท้จริง เส้นขนทั่วร่างกายของเธอตั้งชัน และเธอก็กรีดร้องออกมาทันที "ระวัง!"

กร๊อบ!

เสียงเสียดสีของกระดูกที่แหลมคมดังระเบิดไปทั่วหุบเขา

โครงกระดูกที่มีความยาวกว่าร้อยเมตรซึ่งนิ่งสงบมานานหลายหมื่นปี เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ฟู่...

กระแสหมอกสีดำสนิทนับไม่ถ้วนที่เย็นยะเยือกจนถึงกระดูก พุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่งจากรอยร้าวมากมายทั่วโครงกระดูก

หมอกสีดำมารวมตัวกันอย่างรวดเร็วกลางอากาศและเปลี่ยนเป็นรยางค์สีดำที่หนาและบิดเบี้ยวซึ่งเต็มไปด้วยหนามแหลม

"โฮก!"

รยางค์เหล่านั้นเคลื่อนไหวราวกับมีชีวิต พวกมันเข้าพันรอบกระดูกที่กระจัดกระจายอยู่อย่างแน่นหนา

พร้อมกับเสียงบดเคี้ยวที่บาดแก้วหู กระดูกที่หักพังถูกฉุดกระชากกลับมารวมกันและถูกประกอบเข้าที่อย่างรุนแรงทีละชิ้นๆ

เพียงชั่วอึดใจเดียว ราชามังกรปีกเขาเดียวที่ควรจะตายไปนานแล้ว กลับคลานขึ้นมาจากพื้นดินได้จริงๆ

ปีกกระดูกขนาดมหึมาของมันสยายออกพร้อมกับเสียงถล่มทลาย ก่อให้เกิดพายุสีดำที่มีกลิ่นเหม็นเน่า

ตูม!

เปลวเพลิงสีเขียวดั่งวิญญาณสองดวงพลันลุกโชนขึ้นภายในเบ้าตาที่ว่างเปล่าขนาดมหึมาของมัน

มันก้มกะโหลกที่น่าหวาดเสียวลง และเปลวไฟสีเขียวก็ล็อคเป้าไปยังคนทั้งสามบนพื้น

เสียงคำรามต่ำราวกับดังมาจากขุมนรกโดยตรงรอดออกมาจากลำคอของมัน ทั้งที่มันไม่มีเส้นเสียงแล้วก็ตาม

"โฮก...!"

คลื่นเสียงเปลี่ยนเป็นระลอกคลื่นสีดำที่จับต้องได้ สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งหุบเขาอย่างรุนแรง หินจำนวนมากร่วงหล่นลงมาจากเบื้องบน

ใบหน้าของเชอริลซีดเผือด แม้แต่มือที่ถือคทาเวทมนตร์อยู่ก็ยังสั่นเทาเล็กน้อย

เรนขบฟันแน่น เครื่องหมายต้นกำเนิดบนหน้าผากของเธอเปล่งแสงวาบขณะที่เธอต่อสู้กับคลื่นพลังแห่งความตายที่น่าสะพรึงกลัว "นี่คือพลังของกฎแห่งอันเดด!"

"มีใครบางคนฝังเมล็ดพันธุ์อันเดดลงในกระดูกของมันด้วยกำลัง!"

"พวกมันเปลี่ยนมันให้กลายเป็นหุ่นเชิดอันเดดภายใต้การควบคุมของใครบางคน!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เอเดนไม่ได้ถอยหลังแม้แต่ครึ่งก้าว

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองมังกรกระดูกยาวร้อยเมตรที่มีปีกราวกับจะบดบังท้องฟ้า

ดวงตาที่สงบนิ่งและยากจะคาดเดาของเขาเริ่มเย็นชาลงเรื่อยๆ

เย็นชาขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเย็นเยือกดุจน้ำแข็ง

ริมฝีปากของเอเดนหยักโค้งเป็นรอยยิ้มที่โหดเหี้ยมและกระหายเลือด ในวินาทีต่อมา พลังเวทที่รุนแรงก็ระเบิดออกมาจากร่างกายของเขาและพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า

"ดูเหมือนว่า..."

"จะมีใครบางคนคิดว่าพวกมันสามารถมาถึงที่นี่ก่อนฉันและแย่งชิงสิ่งที่เป็นของฉันไปได้สินะ"

ตูม...!

ราชามังกรปีกเขาเดียวพลันกระพือปีกกระดูกขนาดยักษ์ ก่อให้เกิดหมอกสีดำโสโครกเต็มท้องฟ้า

กลิ่นอายแห่งความตายที่น่าสะพรึงกลัว แรงพอที่จะทำให้ผู้ทรงเกียรติทั่วไปหายใจไม่ออก พุ่งเข้าใส่ราวกับคลื่นสึนามิสีดำ

เชอริลไม่ได้ถอยหนีเลยแม้แต่น้อย ร่างเล็กของเธอเป็นคนแรกที่พุ่งไปข้างหน้า กลายเป็นภาพเบลอขณะที่เธอพุ่งเข้าใส่เกลียวคลื่นนั้น

"โจมตี!"

เธอกุมคทาเวทมนตร์คริสตัลใสขนาดใหญ่ด้วยมือทั้งสองข้างและฟาดมันลงบนพื้นอย่างแรง

เปรี้ยะ!

พร้อมกับเสียงแตกกระจายที่แหลมคม วงแหวนแสงสีน้ำเงินน้ำแข็งที่เจิดจ้าแผ่ขยายออกไปทุกทิศทางจากคทา

ทุกที่ที่มันผ่านไป หมอกสีดำในอากาศพลันแข็งตัวเป็นเศษน้ำแข็งสีเข้มจำนวนนับไม่ถ้วนและร่วงหล่นลงสู่พื้น

วงแหวนสีน้ำเงินน้ำแข็งพันรอบขาหลังที่หนาเตอะของราชามังกรปีกเขาเดียวได้อย่างแม่นยำ ซึ่งแต่ละข้างใหญ่ราวกับเสาหยกขาว

จากนั้นพลังแห่งความเย็นสุดขั้วก็ระเบิดออก

ชั้นน้ำแข็งที่หนาเตอะก่อตัวขึ้นในพริบตา แช่แข็งมันไว้กับพื้นดินอย่างแน่นหนา

"การเคลื่อนไหวของมันช้าลงแล้ว!" เชอริลตะโกนโดยไม่หันกลับมามอง

"โฮก!"

มังกรกระดูกก้มหัวลงและคำราม พละกำลังที่น่าสะพรึงกลัวของมันทำให้ตัวน้ำแข็งสั่นสะเทือนจนร้าวเหมือนใยแมงมุม ดูเหมือนมันกำลังจะหลุดออกมาด้วยกำลัง

เรนแค่นเสียงเหอะและรีบพุ่งตามไป "ไม่มีทางหรอก!"

เครื่องหมายแนวตั้งสีขาวลึกลับบนหน้าผากของเธอพลันระเบิดแสงสีขาวบริสุทธิ์ที่ทำให้ตาพร่าออกมา

"มนตราต้นกำเนิด: การชำระล้างวิญญาณ!"

ลำแสงสีขาวที่สว่างไสวไร้ที่ติฉีกกระชากความมืดมิด ราวกับดาบแห่งการพิพากษาของเทพเจ้า มันกระแทกเข้ากับกะโหลกอันใหญ่โตของราชามังกรปีกเขาเดียวอย่างแม่นยำที่สุด

ฟู่ ฟู่ ฟู่...

ลำแสงพุ่งทะลุเข้าไปในรูโหว่กว้างสามเมตรตรงใจกลางหน้าผากของมัน และกระแทกเข้ากับเมล็ดพันธุ์อันเดดสีดำที่กำลังม้วนตัวอยู่ข้างใน

มันราวกับน้ำมันร้อนที่เจอกับน้ำ เสียงฉ่าแหลมสูงดังสะท้อนไปทั่วหุบเขาที่เงียบสงัด

เปลวเพลิงสีเขียวดั่งวิญญาณสองดวงในเบ้าตาของราชามังกรปีกเขาเดียวกะพริบวูบวาบอย่างรุนแรง

ร่างกายอันมหึมาของมันบิดเบี้ยวไปมาอย่างบ้าคลั่งขณะที่มันแผดเสียงคำรามที่แสนเจ็บปวดและบาดแก้วหูออกมา

พลังแห่งการชำระล้างของเรนกำลังค่อยๆ ลอกเอาพลังแห่งกฎแห่งอันเดดที่ท่วมท้นออกไปอย่างรุนแรง

ในตอนนั้น เอเดนยังคงยืนอยู่ที่เดิม มือทั้งสองข้างล้วงอยู่ในกระเป๋า ผ่อนคลายราวกับกำลังเดินเล่น

เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะโจมตี ดวงตาที่สงบนิ่งและยากจะคาดเดาของเขากำลังศึกษาเจ้าสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมานี้อย่างเย็นชา

แม้จะถูกดัดแปลงและนำกลับมามีชีวิตอีกครั้ง แต่กองกระดูกกองนี้ก็ยังมีรูปแบบการโจมตีที่เรียบง่ายจนน่าเวทนา

นอกจากการบดขยี้ทุกสิ่งด้วยร่างกายอันมหึมาแล้ว มันทำได้เพียงพ่นคลื่นพลังแห่งความตายออกมาอย่างหยาบๆ เท่านั้น

ถึงอย่างนั้น ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่ากระดูกของสัตว์ร้ายระดับราชานี้แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ

วงแหวนน้ำแข็งความเย็นสุดขั้วของเชอริล ซึ่งรุนแรงพอที่จะสังหารผู้ปลุกพลังเลเวล 70 ทั่วไปได้ในพริบตา กลับทิ้งรอยสีขาวจางๆ ไว้เพียงไม่กี่รอยบนพื้นผิวของกระดูกขาของมันเท่านั้น

 เอเดนหรี่ตาลงเล็กน้อย และรอยยิ้มเย็นชาก็หยักโค้งที่ริมฝีปาก

"เจาะเกราะไม่พอสินะ"

"เอาละ พอแค่นี้แหละ"

วินาทีต่อมา เขาก็เคลื่อนไหว

รองเท้าแห่งราตรีแตะลงบนพื้นเบาๆ

ร่างของเอเดนอันตรธานหายไปในพริบตา เขาเมินเฉยต่อพายุพลังแห่งความตายที่รุนแรงโดยสิ้นเชิงและไปปรากฏตัวกลางอากาศราวกับภูตผี

เขายกมือขวาขึ้นและกางนิ้วออกกว้าง

ตูม!

เปลวเพลิงสีทองที่เจิดจ้าและแผดเผาด้วยความร้อนแรงถึงขีดสุดพลันลุกโชนขึ้นบนฝ่ามือของเขา

มันคือเพลิงสุริยันทองคำศักดิ์สิทธิ์

วินาทีที่กลิ่นอายอันศักดิ์สิทธิ์ บริสุทธิ์ และราวกับดวงอาทิตย์ปรากฏขึ้น ความมืดและพลังแห่งความตายรอบข้างก็ถอยร่นไปอย่างบ้าคลั่ง ราวกับได้พบกับศัตรูตามธรรมชาติของพวกมัน

ดวงตาของเอเดนเย็นชา เขาผลักฝ่ามือออกไปในอากาศ "ไป"

เปลวเพลิงสีทองขยายตัวตามสายลม ในพริบตามันก็กลายเป็นมังกรไฟที่ส่องประกายยาวหลายสิบเมตร คำรามกึกก้องขณะที่มันฉีกกระชากท้องฟ้า

มังกรไฟสีทองที่แสนทะนงนำพามหาความร้อนที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งดูเหมือนจะสามารถแผดเผาทุกสรรพสิ่งให้เป็นเถ้าถ่านได้ จากนั้นมันก็กระแทกเข้ากับกระดูกหน้าอกของราชามังกรปีกเขาเดียวอย่างจัง

ตูม...!

เสียงปะทะที่ดังสนั่นหวั่นไหวระเบิดไปทั่วหุบเขา ราวกับดาวตกพุ่งชนพื้นโลก

เปลวเพลิงสีทองระเบิดไปทั่วกระดูกสีขาวซีดและแผ่ขยายกลายเป็นทะเลเพลิงสีทองที่เกรี้ยวกราด

กฎแห่งอันเดดที่เกาะติดอยู่บนพื้นผิวของกระดูกที่เคยดูเหมือนไม่มีวันทำลายได้

ทว่าต่อหน้าเพลิงศักดิ์สิทธิ์นี้ มันกลับอ่อนแอราวกับกระดาษบางๆ

ในพริบตามันก็ถูกเผาจนดำเกรียมแล้วกลายเป็นไอระเหยไป

"ก๊าซซซซ...!"

ราชามังกรปีกเขาเดียวแผดเสียงร้องอย่างสิ้นหวัง ร่างกายอันมหึมาของมันถูกกระแทกให้ถอยหลังไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยแรงปะทะ

กระดูกที่หนาตรงหน้าอกของมันซึ่งแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า แตกปริออกทีละนิ้วภายใต้มหาความร้อน และกลายเป็นผงกระดูกที่กระจายไปในอากาศ

เมื่อเห็นความเสียหายที่น่าสะพรึงกลัวนั้น เชอริลก็ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น "ได้ผล! ทำต่อไปเลย!"

เสียงอันเย็นชาของเอเดนดังสะท้อนกลางอากาศ ราวกับเสียงระฆังในงานศพ "ถ้าอย่างนั้น ก็จงกลับคืนสู่ผุยผงและเถ้าถ่านซะ"

หลังจากนั้น การต่อสู้ก็กลายเป็นการล่าสังหารฝ่ายเดียวโดยไม่มีความตื่นเต้นใดๆ หลงเหลืออยู่

เรนรีดเค้นพลังจากเครื่องหมายต้นกำเนิดจนถึงขีดสุด ใช้แสงแห่งการชำระล้างสีขาวบริสุทธิ์กดข่มการโต้กลับของเมล็ดพันธุ์อันเดดไว้อย่างแน่นหนา

เชอริลกวัดแกว่งคทา ร่ายมนตร์พันธนาการน้ำแข็งออกมาอย่างต่อเนื่อง เวทมนตร์แต่ละบทตกลงอย่างแม่นยำที่สุด ล็อคสัตว์ร้ายยาวร้อยเมตรไว้กับที่จนมันไม่สามารถขยับเขยื้อนได้

และเอเดน—

เขาคือปืนใหญ่เวทมนตร์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในโลก

ด้วยการสนับสนุนจากความเชี่ยวชาญเวทมนตร์ระดับเลเจนดารี เพลิงสุริยันทองคำศักดิ์สิทธิ์ได้เปลี่ยนเป็น-่าฝนดาวตกสีทองเต็มท้องฟ้า ระดมพวยพุ่งลงมาใส่โครงกระดูกยักษ์อย่างไร้ความปราณี

ทุกการระเบิดฉีกกระชากกระดูกส่วนใหญ่จนแหลกละเอียดและเผาพวกมันจนดำเกรียม

การทำงานเป็นทีมของทั้งสามคนนั้นลื่นไหลราวกับผ่านการฝึกซ้อมมานับพันครั้ง

ประมาณสิบห้านาทีต่อมา—

ครืน... ตูม!

พร้อมกับการถล่มทลายครั้งสุดท้ายที่หนักอึ้ง สัตว์อเวจีระดับราชาที่เคยทำให้สิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนหวาดผวาก็ไม่สามารถประคองร่างของมันไว้ได้อีกต่อไป

โครงกระดูกยาวร้อยเมตรของมันหักสะบั้นลงตรงช่วงหน้าอกและถล่มลงมาพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้อง ก่อให้เกิดฝุ่นควันคลุ้งกระจายไปทั่วท้องฟ้า

ในที่สุด มันก็กลายเป็นเพียงกองกระดูกที่ดำเกรียมและแตกหัก โดยไม่มีเสียงหรือการเคลื่อนไหวใดๆ หลงเหลืออยู่อีก

ผงกระดูกสีดำลอยละล่องอยู่ในอากาศราวกับหิมะสีดำที่แปลกประหลาด ค่อยๆ ร่วงหล่นลงบนพื้นดินที่ถูกแผดเผา

มอนสเตอร์ยาวร้อยเมตรที่เคยทะนงตัว บัดนี้ได้กลายเป็นเพียงซากศพที่มอดไหม้และส่งกลิ่นเหม็นไหม้ออกมา

กะโหลกขนาดยักษ์และดุร้ายของราชามังกรปีกเขาเดียวกลิ้งตกลงไปด้านข้างอย่างหนักแรง

ภายในเบ้าตาที่ว่างเปล่า เปลวไฟสีเขียวดั่งวิญญาณสองดวงดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งราวกับวิญญาณพยาบาท

จากนั้น ราวกับร่องรอยสุดท้ายของชีวิตถูกสูบออกไป พวกมันก็ดับวูบลงพร้อมกับเสียงดังฟุ่บแผ่วเบา

พลังแห่งความตายที่รุนแรงและหมอกสีดำรอบตัวพวกมันสูญเสียแหล่งกำเนิด

ภายใต้ความร้อนที่ยังหลงเหลืออยู่ของเพลิงสุริยันทองคำศักดิ์สิทธิ์ พวกมันสลายกลายเป็นความว่างเปล่าอย่างรวดเร็ว

สีหน้าของเอเดนเย็นชา เขาก้าวข้ามพื้นดินที่ปกคลุมด้วยเศษกระดูกที่แตกละเอียดและค่อยๆ เดินตรงไปยังกะโหลกขนาดมหึมานั้น

มือของเขายังคงล้วงอยู่ในกระเป๋า สายตาเฉียบคมจับจ้องไปที่รูโหว่กว้างสามเมตรตรงใจกลางหน้าผากของกะโหลกอย่างมั่นคง

สถานที่นั้น ครั้งหนึ่งเคยเป็นแกนกลางที่แท้จริงของสัตว์ร้ายระดับราชาตนนี้

จบบทที่ 373