เรื่อง เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

เปรี้ยง!!! เปรี้ยง!!!

เสียงอัสนีบาตแผดคำรามเลื่อนลั่นราวกับฟ้าดินจะถล่มทลายลงมาในพริบตา น่านฟ้าเหนือหุบเขามังกรโบราณขั้วโลกใต้แปรเปลี่ยนเป็นสีดำมะเมื่อมดุจน้ำหมึกทว่ากลับปรากฏรอยแยกของสายฟ้าสีน้ำเงินครามแลบปลาบพาดผ่านเมฆหมอกพายุหิมะอย่างน่าเกรงขาม ลมพายุพัดกระโชกแรงส่งเสียงหวีดหวิวแหลมสูงราวกับเสียงโหยหวนของวิญญาณคนตาย หิมะและเกล็ดน้ำแข็งแหลมคมดุจใบมีดปลิวว่อนบดบังทัศนวิสัยจนมืดมิด

ณ ใจกลางพายุคลั่ง ร่างจำแลงกึ่งมนุษย์กึ่งมังกรของจักรพรรดินีมังกรเยือกแข็งบรรพกาลหลงปิงเอ๋อร์สยายปีกผลึกน้ำแข็งขนาดมหึมาลอยตระหง่านอยู่กลางน่านฟ้า ผิวพรรณของนางโปร่งแสงราวกับแก้วสลักงดงามแต่แฝงไว้ด้วยความเย็นชาดุจยมทูต ดวงตาสีฟ้าครามสว่างจ้าส่องประกายอำมหิตกดดันวิญญาณสิ่งมีชีวิตทุกตัวเบื้องล่าง

เมื่อนางขยับเรียวแขนขวาที่ปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรบางเบา วงแหวนอักขระอัสนีเหมันต์สีน้ำเงินเข้มพลันปรากฏขึ้นรอบตัว ก่อนจะระเบิดสายฟ้าขั้วโลกใต้สีน้ำเงินผ่าเปรี้ยงลงมาใส่แนวหน้าของทัพปีศาจอสูรอย่างไม่มีชิ้นดี!

ตูม! ตูม! ตูม!

"อ๊ากกก!" เสียงกรีดร้องลั่นสนามรบของเหล่าอสูรหมาป่าเกราะศิลาและอสูรแมงมุมทหารดังระงม แรงระเบิดของสายฟ้าเหมันต์ผลาญทำลายทั้งดินแดนและแช่แข็งร่างอสูรที่โชคร้ายในคราวเดียวกัน กองทัพที่เคยจัดตั้งแนวป้องกันอย่างเหนียวแน่นบัด๲ี้แตกพ่ายกระจัดกระจายระเนระนาด ลำพังเพียงแค่กลิ่นอายกดดันระดับ SSS ของจักรพรรดินีมังกรเยือกแข็งก็ทำให้เหล่าอสูรระดับต่ำและระดับกลางหลายร้อยตัวถึงกับหมอบกราบตัวสั่นเทาด้วยสัญชาตญาณความกลัวที่ฝังรากลึก

"บ้าเอ๊ย! ยัยนี่มันมังกรหรือเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแรงสูงกันแน่! ผ่าลงมาดุจพายุ-่าฝนขนาด๲ี้ ใครจะไปทานทนไหว!"

หลีเฮงที่กบดานอยู่หลังแนวป้องกันหินหนามใบหน้าซีดสลับเขียว เขากวาดสายตามองความพินาศย่อยยับของกองทัพตนเองด้วยความตระหนก สองมือจับขอบหินแน่นจนสั่นระริก แม้จะมีเกราะพลังเมียหนาแน่นถึง 9 หน่วยคอยแผ่ประกายแสงสีชมพูอ่อนปกคลุมต้านทานแรงอัดอากาศและไอเย็นอยู่รอบกาย แต่ภาพตรงหน้านั้นมันเหนือกว่าสิ่งที่นักสู้ระดับ C อย่างเขาจะจินตนาการได้

เย่เจาจวินที่ยืนถือกระบี่เงาราตรีอยู่ข้างๆ มีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างที่สุด นางพยายามส่งเสียงสั่งการรวบรวมทัพอสูรที่กระจัดกระจาย "ห้ามถอย! ยึดแนวหินเกราะศิลาเอาไว้! เตรียมยิงระยะไกลสนับสนุน!" ทว่าท่ามกลางกระแสวายุคลั่งและเสียงอัสนีฟาดฟัน เสียงของนางกลับถูกกลืนหายไปในพายุหิมะอย่างรวดเร็ว

และในจังหวะที่สถานการณ์กำลังเข้าสู่วิกฤตขั้นสุดยอด เสียงระบบอันคุ้นเคยที่หลีเฮงแสนจะเกลียดชังแต่เลี่ยงไม่ได้ก็ดังสะท้อนขึ้นในหัวสมองของเขาดังกังวานกวนประสาท

*ติ๊ง!*

[ ระบบเทพแมงดาตรวจพบสถานการณ์วิกฤตขั้นสุดยอด... กองทัพของโฮสต์กำลังจะถูกจักรพรรดินีมังกรบดขยี้แช่แข็งเป็นฝุ่นน้ำแข็งในอีกไม่ช้า เพื่อแสดงความเป็นผู้นำที่ดีและสมฐานะยอดแมงดาผู้เกาะสตรีเป็นหลัก ระบบขอเสนอภารกิจช่วยเหลือฉุกเฉินระดับนรก! ]

[ ประกาศภารกิจด่วน: ภารกิจท้าทายกิตติคุณแมงดา - กางเกงในมารสีชมพูเรืองแสงล่อสายฟ้า ]
[ รายละเอียดภารกิจ: บังคับให้โฮสต์ปลดเปลื้องเสื้อผ้าและเกราะทั้งหมดออก เหลือเพียง 'กางเกงในมารสีชมพูเรืองแสงล่อสายฟ้า' (ระบบจัดส่งให้ฟรี) เพียงตัวเดียว จากนั้นจงกระโจนออกจากแนวหลังวิ่งเต้นแร้งเต้นกาปั่นประสาท และส่ายสะโพกส่ายตูดล่อเป้าดึงดูดสายฟ้าของหลงปิงเอ๋อร์เพื่อดึงสมาธิและเบี่ยงเบนทิศทางการโจมตีของบอสใหญ่ เปิดโอกาสให้กองทัพอสูรของภรรยารักเย่เจาจวินลอบโจมตีตกรังมังกร ]
[ ระยะเวลาปฏิบัติภารกิจ: 5 นาที ]
[ รางวัลความสำเร็จ: แต้มแมงดา +3,000 แต้ม และช่วยชีวิตกองทัพไม่ให้กลายเป็นน้ำแข็ง ]
[ บทลงโทษหากล้มเหลวหรือปฏิเสธ: ระบบจะลดขนาดอาวุธคู่กายพยัคฆ์สวรรค์ใต้ร่มผ้าของโฮสต์ลงเป็นการถาวร 50% ตลอดชีพ! ]

"ว่าอย่างไรนะ!!!"

หลีเฮงแทบจะกระอักเลือดออกมาคำโต ดวงตาของเขาเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกจากเบ้า หัวใจเต้นรัวเร็วยิ่งกว่าเสียงสายฟ้าด้านนอก สบถด่าระบบในใจอย่างบ้าคลั่ง *'เจ้าระบบสารเลว! ลดขนาดอาวุธคู่กายห้าสิบเปอร์เซ็นต์งั้นหรือ! นี่เจ้าจะฆ่าข้าทางอ้อมชัดๆ! ข้ามีภรรยารักระดับ SSS ถึงสามคนและระดับสูงอีกตั้งกี่คน! ถ้าท่อนเอ็นพยัคฆ์สวรรค์ของข้าหดลงครึ่งหนึ่ง ข้าจะเอาหน้าด้านๆ ๲ี้ไปซุกอกใครได้! แล้วไอ้กางเกงในสีชมพูเรืองแสงวิ่งล่อเป้านี่มันวิถีบ้าบออันใดกัน! ข้าเป็นเหยื่อล่อสายฟ้านะโว้ย ไม่ใช่เสาล่อฟ้า!'*

[ แจ้งเตือน: ปัจจุบันเข้าสู่ช่วงเช้าวันใหม่ ระบบโอนแต้มปันผลประจำวันจากหุ่นเทพจำแลง ณ วังบุปผาหิมะให้แก่โฮสต์เรียบร้อยแล้ว +3,000 แต้ม ยอดสะสมปัจจุบันชั่วคราวคือ 93,000 แต้ม... ขณะ๲ี้เหลือเวลาอีก 4 นาที 45 วินาทีในการตัดสินใจ หากโฮสต์ปรารถนาจะสละเกียรติยศแห่งความเป็นชายและยอมกลายเป็น 'แมงดาไร้น้ำยาพยัคฆ์หด' ระบบก็ยินดีน้อมรับคำปฏิเสธ... ]

"หยุดปากพล่ามเน่าๆ ของเจ้าเลย! ข้าตกลง! ข้ารับคำท้า!" หลีเฮงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกรีดร้องในจิตใจอย่างหมดทางเลือก ปลายจมูกและริมฝีปากสั่นระริกด้วยความโกรธระคนหวาดเสียว สลัดความลังเลทิ้งไปในพริบตาเมื่อนึกถึงขนาดอันภาคภูมิใจของตนเอง

*'ระบบ! ในร้านค้ามีของช่วยป้องกันไฟฟ้าแรงสูงบ้างไหม? ขืนข้าเดินกึ่งแก้ผ้าออกไปล่อสายฟ้าโต้งๆ โดยไม่มีเครื่องป้องกัน ป่าน๲ี้ข้าคงโดนผ่ากระปิ๋มไหม้เกรียมเป็นถ่านดำแน่! รีบค้นหาไอเทมราคาจับต้องได้ให้ข้าเดี๋ยว๲ี้!'*

*ติ๊ง!*

[ ระบบตอบรับความต้องการเอาตัวรอดของโฮสต์... ทำการนำเสนอไอเทมป้องกันตัวยอดนิยมสำหรับแมงดาสู้ชีวิต: 'น้ำมันสับปะรดฉนวนอัสนี' (ระดับสูง) ]
[ คุณสมบัติ: น้ำมันสกัดสูตรพิเศษผสมเยื่อเปลือกสับปะรดทองคำต้านประจุไฟฟ้า เมื่อชโลมลงบนผิวจะสร้างฟิล์มโมเลกุลลื่นไหลหนาแน่นพิเศษ ทำหน้าที่เป็นฉนวนป้องกันกระแสไฟฟ้าแรงสูงจากสายฟ้าได้ 99.99% ทั้งยังช่วยให้ร่างกายลื่นไหลหลบหลีกการจับกุมทางกายภาพได้อย่างยอดเยี่ยม พร้อมแผ่กลิ่นหอมสับปะรดปนกลิ่นกวนประสาทข่มขวัญศัตรู ]
[ ราคาจำหน่าย: 8,000 แต้มแมงดา ]

"แปดพันแต้ม! หน้าเลือดฉิบหาย! แต่เอาเถอะ ดีกว่าไข่ไหม้! ซื้อเลย!" หลีเฮงสั่งการรวดเร็วอย่างหัวเสีย

*ติ๊ง!*

[ หักแต้มแมงดา 8,000 แต้ม ยอดสะสมคงเหลือชั่วคราว: 85,000 แต้ม ]
[ ทำการจัดส่งไอเทม 'น้ำมันสับปะรดฉนวนอัสนี' และ 'กางเกงในมารสีชมพูเรืองแสงล่อสายฟ้า' เข้าสู่ช่องเก็บของระบบของโฮสต์เรียบร้อยแล้ว ขอให้โฮสต์สนุกกับการเต้นแร้งเต้นกาโชว์สยิวกลางดงสายฟ้า! ]

ทันใดนั้น แสงสีชมพูวิบวับพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าหลีเฮงพร้อมกับกางเกงในผ้าใยแก้วสีชมพูช็อกกิงพิงก์ที่เรืองแสงระยิบระยับสะดุดตาอย่างน่าอนาถใจ และขวดน้ำมันสีเหลืองทองกลิ่นหอมสับปะรดฉุนกึก หลีเฮงไม่รอช้ารีบสลัดถอดเกราะหนา เสื้อผ้าท่อนบน ท่อนล่างออกอย่างรวดเร็วจนเหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่าล่ำสันกำยำ

"เฮง! เจ้าจะทำบ้าอะไรของเจ้า! ทำไมถึงแก้ผ้าในเวลาเช่น๲ี้!"

เย่เจาจวินที่หันกลับมามองสามีหวังจะปรึกษาแผนรบถึงกับหลุดตะโกนลั่น ดวงตาสีม่วงของนางเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด ใบหน้าสวยสะคราญร้อนผ่าวขึ้นมาในทันที ยามที่มองดูหลีเฮงกำลังสวมใส่กางเกงในสีชมพูแปร๋นเรืองแสงวิบวับตัวจิ๋วที่โอบอุ้มแก่นกายใหญ่โตหนาหนักของเขาจนเห็นเป็นรูปทรงชัดเจนสะดุดตา ท่ามกลางสมรภูมิรบอันตึงเครียดและเหน็บหนาว

"เจาจวิน เมียรัก! นี่เป็นแผนระดับสูงของข้า! เจ้าเตรียมคุมทัพหาโอกาสตลบหลังยัยมังกรหน้าบูดนั่นให้ดีล่ะ ข้าจะออกไปล่อตีนมันเอง!" หลีเฮงตะโกนตอบพร้อมกับเทน้ำมันสับปะรดฉนวนอัสนีชโลมลงบนฝ่ามือแล้วทาถูทาไถไปตามผิวพรรณทั่วเรือนร่างอย่างรวดเร็ว

*ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!*

ภายในเวลาไม่กี่อึดใจ ร่างกายกำยำของหลีเฮงก็ลื่นเป็นมันวาวเลื่อมพราย สะท้อนแสงแปลบปลาบของสายฟ้าขั้วโลกใต้ราวกับรูปปั้นชโลมน้ำมันลื่น กลิ่นสับปะรดหอมหวานทว่าฉุนกึกโชยคลุ้งออกไปกลบกลิ่นไอเย็นยะเยือกรอบด้าน หลีเฮงรู้สึกได้ทันทีว่าอุณหภูมิร่างกายของเขาอบอุ่นขึ้นด้วยฤทธิ์ของน้ำมันประกอบกับประกายแสงเกราะพลังเมีย 9 หน่วยที่คอยส่องประกายสวมทับอีกชั้นดุจเกราะคุ้มภัยสวรรค์

"เอาล่ะเว้ย! ไอ้หนูพยัคฆ์สวรรค์ของข้า... เจ้าห้ามหดเด็ดขาดนะ!" หลีเฮงตบสะโพกตัวเองเบาๆ ก่อนจะกระโจนพรวดออกจากหลังแนวกำบังหินหนาม วิ่งทะยานออกไปสู่ที่โล่งแจ้งกว้างขวางเบื้องล่างหน้าหุบเขามังกรอย่างห้าวหาญทว่าไร้ยางอายสิ้นดี!

ท่ามกลางพายุหิมะโบราณสีขาวโพลนและความมืดมิดของเมฆา ปรากฏร่างของชายหนุ่มกึ่งเปลือยสวมกางเกงในสีชมพูช็อกกิงพิงก์เรืองแสงแปร๋น วิ่งแจ้นฉวัดเฉวียนไปมาบนพื้นน้ำแข็งอย่างเริงร่า หลีเฮงวาดลวดลายวิ่งเต้นแร้งเต้นกา ก้าวเท้าซิกแซกสลับฟันปลาพลางชูนิ้วกลางทั้งสองข้างขึ้นฟ้าแล้วตะโกนโห่ร้องเสียงดังสนั่นสะท้อนหุบเขา

"เฮ้! ยัยมังกรตกถังน้ำแข็ง! แน่จริงก็ผ่าข้าให้โดนเซ่ล่ะ! หน้าตาออกจะสวยสะเด็ดแต่ฝีมือผ่าฟ้ายมทูตกลับเบาหยดดุจเยี่ยวแมว! แน่จริงผ่าลงมาตรงตูดสีชมพูของข้านี่มา!"

หลีเฮงแผดเสียงยั่วโมโห พลางหันหลังก้มตัวแอ่นบั้นท้ายส่ายก้นที่สวมกางเกงในสีชมพูเรืองแสงสั่นระริกไปมาซ้ายขวาอย่างปั่นประสาทสุดขีดกลางดงพายุหิมะ!

กิริยาอันหน้าด้านไร้ยางอายสะท้านภพ๲ี้ ทำเอาเหล่าอสูรปีศาจทหารในแนวหลังที่กำลังตกใจถึงกับอ้าปากค้าง ตาโตเท่าไข่ห่าน แม้แต่เย่เจาจวินผู้เป็นแม่ทัพยังยกมือตบหน้าผากตัวเองด้วยความละเหี่ยใจระคนอับอายปนเอ็นดูสามีสุดที่รัก

"สามีของข้า... เจ้ามันคนบ้าวิปริตแท้ๆ..." นางพึมพำเสียงหลง ใบหน้าแดงก่ำจนถึงใบหู

ทว่าผลลัพธ์ของแผนการปั่นประสาท๲ี้กลับได้ผลชะงัดดียิ่งกว่าค่ายกลล่อเป้าระดับสูง!

จักรพรรดินีมังกรหลงปิงเอ๋อร์ผู้หยิ่งทะนงเหนือสามโลก ลอยตัวสยายปีกมังกรอย่างสง่างามเตรียมจะร่ายเวทมหาอัสนีเหมันต์บดขยี้แนวหลัง ทันทีที่สายตาสีครามคู่สวยของนางตวัดมาพบกับมนุษย์เพศชายร่างลื่นวิบวับ สวมเพียงกางเกงในสีชมพูเรืองแสงแปร๋น วิ่งส่ายตูดกระดุกกระดิก ร้องตะโกนด่าทอเย้ยหยันนางด้วยวาจาสารเลวไร้เกียรติ...

กึก!

สมองอันทรงปัญญาของมังกรบรรพกาลถึงกับหยุดทำงานไปชั่วขณะหนึ่ง! ดวงตาสีฟ้าจ้องมองภาพสะเทือนขวัญตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ปีกมังกรผลึกที่เคยกระพืออย่างทรงพลังกลับชะงักนิ่งค้างกลางอากาศ นางไม่เคยพบไม่เคยเห็นมนุษย์ตนใดในสนามรบที่จะหน้าหนา ไร้ยางอาย และทำตัววิปริตผิดมนุษย์มะนาได้โลดโผนเท่าชายผู้๲ี้มาก่อนในชีวิตหลายหมื่นปีของนาง!

"เจ้า... ไอ้เศษสวะมนุษย์วิปริตหน้าด้าน!"

หลงปิงเอ๋อร์แผดเสียงร้องด่าด้วยความโกรธเกรี้ยวจนสติกระเจิง เส้นประสาทตรงขมับของนางเต้นตุบๆ ด้วยความโกรธจัดที่โดนเหยียดหยามเกียรติยศแห่งมังกร สมาธิในการควบคุมค่ายกลสายฟ้ารอบตัวขาดสะบั้นลงในพริบตา นางเล็งปลายนิ้วชี้มาที่หลีเฮงโดยเฉพาะ สั่งสายฟ้าอัสนีน้ำแข็งสีน้ำเงินครามผ่าลงมาไล่ล่าชายหนุ่มอย่างบ้าคลั่งระลอกแล้วระลอกเล่า!

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

"อุ๊ยตายอุ๊ยวาย! เกือบโดนตูดแล้วจ้า!"

หลีเฮงสะดุ้งสุดตัว วิ่งซิกแซกอย่างทุลักทุเล สายฟ้าสีน้ำเงินผ่าเปรี้ยงลงบนพื้นน้ำแข็งข้างเท้าของเขาจนแตกกระจายเป็นเศษน้ำแข็งกระจายว่อน ทว่าด้วยสรรพคุณอันมหัศจรรย์ของ 'น้ำมันสับปะรดฉนวนอัสนี' ที่ทาชโลมอยู่ทั่วร่าง ทำให้ประจุไฟฟ้าแล่นผ่านผิวหนังที่ลื่นมันวาวโดยไม่สามารถซึมเข้าสู่กล้ามเนื้อหรือจุดตันเถียนของเขาได้เลย แรงอัดอากาศที่ระเบิดออกถูกกระแทกกระจายหายไปด้วยความเหนียวแน่นของเกราะพลังเมีย 9 หน่วยที่กระพือแสงสีชมพูคุ้มกันร่างกายเขาไว้แน่นหนา

ร่างของหลีเฮงลื่นไถลไปตามลานน้ำแข็งดุจนักเล่นสกีมืออาชีพ ทั้งลื่นหลบ ทั้งไถลโค้งหลบสายฟ้าได้อย่างเฉียดฉิวปาฏิหาริย์ ยิ่งสายฟ้ารุมเร้าผ่าฟาดลงมาถี่เท่าใด หลีเฮงก็ยิ่งเริงร่าวาดลวดลายส่ายสะโพกหลบหลีกพร้อมกระโดดเต้นท่ากวนประสาทล่อเป้าต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง

"ผ่าไม่โดน! ผ่าไม่โดน! ยัยมังกรสมองแข็งเอ๊ย! แน่จริงก็เล็งให้แม่นกว่า๲ี้หน่อยสิฟะ!" หลีเฮงแลบลิ้นปริ้นตาพลางตบก้นตัวเองเสียงดังเพียะๆ ยั่วยวนประสาทอย่างถึงที่สุด

หลงปิงเอ๋อร์โกรธจนดวงตาสีฟ้าครามกลายเป็นสีแดงก่ำด้วยเพลิงโทสะ นางขยับตัวพุ่งทะยานร่างยักษ์ร่อนลงมาต่ำลงเรื่อยๆ รวบรวมสายฟ้าทั้งหมดในน่านฟ้ามุ่งเป้าโจมตีเพียงหลีเฮงคนเดียว โดยหารู้ไม่ว่าพฤติกรรม๲ี้ทำให้แนวป้องกันทางอากาศของนางเปิดโล่งโจ้งและเสียการควบคุมพื้นที่รบไปโดยสิ้นเชิง!

"เจาจวิน! ตอน๲ี้แหละ! ลงมือเลย!" หลีเฮงตะโกนลั่นเสียงหลงจนคอหอยแทบฉีกยามที่ไถลตัวหลบสายฟ้าลูกใหญ่ที่ผ่าลงมาห่างจากศีรษะเพียงหนึ่งคืบ

เย่เจาจวินที่ซุ่มรอจังหวะ๲ี้อยู่แล้ว ดวงตาพลันสว่างวาบราวกับพยัคฆ์ได้โอกาสเหยื่อ "ดีมากสามีข้า! เจ้าทำได้ดีที่สุด!" นางสะบัดกระบี่เงาราตรีขึ้นฟ้าแผดเสียงสั่งการทหารอสูรเสียงดังก้องกังวาน

"ทัพอสูรบินพิฆาต! อ้อมเข้าด้านหลังปลดปล่อยคลื่นเงาราตรีพันธนาการปีกมังกร! ทัพศิลาแนวหน้า! กลิ้งหินหนามเกราะศิลาพุ่งชนจุดรับน้ำหนักใต้ท้องมังกร ณ บัด๲ี้!"

*โฮก!!!*

สิ้นเสียงคำสั่ง ฝูงอสูรวิหคเงาบินทะยานออกจากเมฆพายุหิมะอ้อมเข้าสู่จุดบอดด้านหลังของหลงปิงเอ๋อร์อย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ พวกมันร่วมใจกันปลดปล่อยโซ่ตรวนเงาราตรีสีดำทมิฬนับร้อยสายพุ่งเข้าพันธนาการรอบปีกมังกรผลึกน้ำแข็งและกรงเล็บของนางอย่างหนาแน่น ดึงร่างยักษ์ของจักรพรรดินีมังกรให้รั้งตรึงอยู่กลางอากาศ

"พวกมดปลวกบังอาจ!" หลงปิงเอ๋อร์สะดุ้งตื่นจากโทสะสะบัดเสียงตวาดกร้าว นางพยายามจะแผ่ไอเย็นทำลายโซ่ตรวนเงา ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ฝูงอสูรกลิ้งหินหนามเกราะศิลาจำนวนหลายร้อยตัวได้ม้วนตัวกลายเป็นลูกบอลศิลาหนามแหลมคมขนาดยักษ์ วิ่งตีกระแทกพื้นน้ำแข็งสะสมแรงเฉื่อยพุ่งทะยานขึ้นจากเนินน้ำแข็งกระแทกเข้าที่จุดใต้ท้องมังกรซึ่งเป็นจุดอ่อนรับน้ำหนักอย่างรุนแรงและแม่นยำ!

ตูม!!! ตูม!!! ตูม!!!

เสียงระเบิดกระแทกของศิลาทมิฬหนามแหลมดังสะเทือนเลื่อนลั่น จนเกล็ดมังกรใต้ท้องของหลงปิงเอ๋อร์แตกร้าวป่นปี้ ปราณมังกรเยือกแข็งอันหนาแน่นระเบิดพุ่ยผงออกมา ร่างกายมหึมาของจักรพรรดินีมังกรเสียการทรงตัวกลางอากาศอย่างรุนแรงเนื่องจากขาดสมาธิในการพยุงตัว ปีกผลึกแตกร้าวพังทลายลง

"กรีดดดด!"

หลงปิงเอ๋อร์ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ร่างยักษ์กึ่งมังกรตกลงมาจากน่านฟ้าเบื้องบนร่วงหล่นกระแทกพื้นธารน้ำแข็งหนาเบื้องล่างจนแตกร้าวแยกออกเป็นเหวมหาโหดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ละอองหิมะและน้ำแข็งหนาทึบพุ่งกระจายท่วมท้นบดบังสายตาทุกดวง

เมื่อฝุ่นหิมะค่อยๆ จางลง ปรากฏร่างของหลงปิงเอ๋อร์ที่กำลังสั่นเทา ร่างกายยักษ์กึ่งมังกรของนางค่อยๆ หดเล็กลงเนื่องจากปราณมังกรในร่างแตกซ่าน จนคืนร่างกลับกลายเป็นหญิงสาวมนุษย์กึ่งมังกรผู้งดงามอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เส้นผมยาวสลวยสีขาวเงินยุ่งเหยิง บนศีรษะมีเขาเกล็ดมังกรสีครามคู่เล็กประดับอยู่ นางนอนฟุบราบกับพื้นน้ำแข็งแตกร้าว เสื้อเกราะอกรูปเกล็ดมังกรสีฟ้าแตกเสียหาย เผยให้เห็นเนินอกขาวสล้างสั่นกระเพื่อมตามแรงหอบหายใจโรยริน มุมปากบางเฉียบปรากฏคราบเลือดสีน้ำเงินเข้มไหลซึมออกมา

ทว่าสถานการณ์กลับไม่ได้คลี่คลายในทางที่ดีขึ้นเลยสักนิด!

*วูบ... วูบ... วูบ...*

จู่ๆ อุณหภูมิรอบตัวของหลงปิงเอ๋อร์ที่นอนไร้เรี่ยวแรงกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างปั่นป่วนอย่างมีนัยสำคัญ กระแสวายุไอเย็นรอบกายของนางเปลี่ยนจากลมสงบเป็นพายุหมุนวนสีฟ้าครามเข้มข้นที่บีบอัดตัวหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ เสียงชีพจรมังกรภายในอกของนางดังตึกตักๆ ถี่รัวราวกับเสียงระเบิดเวลาที่ใกล้จะถึงขีดสุด

*ติ๊ง!*

[ แจ้งเตือนภัยคุกคามระดับสีแดงเข้มด่วนที่สุด! ]
[ ตรวจพบสภาวะอันตรายสูงสุด: ปราณมังกรโบราณในตัวของหลงปิงเอ๋อร์เกิดอาการ 'พลังมังกรย้อนกลับอย่างรุนแรง' เนื่องจากตบะแตกซ่านกระเจิดกระเจิงและร่างกายหดคืนร่างเดิมกะทันหัน ส่งผลให้แกนผลึกหัวใจมังกรเยือกแข็งภายในตันเถียนของนางสูญเสียการควบคุมและกำลังจะบีบอัดตัวแปรสภาพเป็น 'มหาระเบิดเหมันต์ทลายพิภพ' แช่แข็งและทำลายล้างทุกสรรพสิ่งในรัศมี 10 กิโลเมตรให้ราบคาบในเวลา 60 วินาที! ]
[ คำเตือน: ประตูมิติข้ามแดนและธารน้ำแข็งขั้วโลกใต้จะพังทลายลงโดยสมบูรณ์ หากโฮสต์ไม่สามารถหยุดยั้งพลังย้อนกลับในร่างของนางได้ทันท่วงที! ]

"ชิบหายแล้วไง!" หลีเฮงร้องเสียงหลง ใบหน้าหล่อเหลาที่กึ่งเปลือยชโลมน้ำมันถึงกับซีดเผือดลงทันตาเห็น *'หกสิบวินาทีเนี่ยนะ! แล้วจะให้ข้าหยุดยังไงฟะ! จะให้ข้าไปกดจุดนวดละลายใจมังกรในสภาพเกือบแก้ผ้าแบบ๲ี้เนี่ยนะ!'*

"เฮง! รีบถอยออกมาเร็วเข้า! พลังรอบตัวนางมันไม่ปกติ!"

เย่เจาจวินร้องตะโกนลั่นด้วยความตื่นตระหนก นางพยายามจะก้าวเท้าพุ่งเข้ามาช่วยสามีลากตัวหลบหนีออกจากพื้นที่ระเบิด ทว่าทันทีที่เท้าของนางสัมผัสเข้ากับไอเย็นสีฟ้าครามที่แผ่ออกมาจากร่างของหลงปิงเอ๋อร์ คลื่นไอเย็นเยือกแข็งระดับตำนานพลันแล่นริ้วขึ้นมาตามพื้นน้ำแข็งแช่แข็งขาทั้งสองข้างของเย่เจาจวินจนกลายเป็นเสาน้ำแข็งหนาแน่นในพริบตา!

"อ๊ะ! ข้าขยับไม่ได้... พลังแช่แข็ง๲ี้มันรุนแรงเกินไป!" เย่เจาจวินครางต่ำพยายามดิ้นรนแต่ไม่เป็นผล ไอเย็นระลอก๲ี้ก้าวล้ำกว่าไอเย็นธรรมดาหลายเท่าตัว

และเวลา๲ี้ คลื่นไอเย็นสีฟ้าครามเข้มข้นระลอกใหญ่กำลังขยายตัวแผ่ซ่านออกไปโดยรอบอย่างบ้าคลั่ง แช่แข็งเศษหิน อสูรทหาร และพื้นดินรอบข้างกลายเป็นผลึกแก้วใสที่แตกสลายได้ง่ายๆ หากโดนกระแทก โดมน้ำแข็งโบราณเริ่มเกิดรอยร้าวขนาดใหญ่และส่งเสียงถล่มลั่นเปรี๊ยะๆ ดั่งสัญญาณว่ามิติกำลังจะแตกสลาย

มองไปเบื้องหน้า ร่างของหลงปิงเอ๋อร์สั่นระริกพ่นละอองสีครามออกมาจากปากและจมูก ผิวของนางเริ่มปริร้าวมีแสงสีฟ้าครามสว่างจ้าลอดออกมาจากใต้ผิวหนัง คลื่นพลังงานความเย็นมหาศาลกำลังจะระเบิดทำลายล้างในไม่กี่อึดใจข้างหน้า!

มีเพียงหลีเฮงคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ในระยะประชิดและมีร่างกายชโลมน้ำมันสับปะรดฉนวนรวมถึงเกราะพลังเมียหนาแน่นที่พอจะต้านทานแรงบีบอัดของไอเย็น๲ี้ได้ชั่วคราว!

ชายหนุ่มในสภาพสวมกางเกงในสีชมพูเรืองแสงระยิบระยับเพียงตัวเดียว ยืนสู้ลมหนาวพัดกระโชกแรง สูดลมหายใจลึกยาว ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองมังกรสาวผู้งดงามที่กำลังจะระเบิดตรงหน้า

"บ้าก็บ้าเถอะวะ! ถ้าไม่วิ่งเข้าใส่ก็ตายหมู่กันหมดแน่! ยัยมังกรเอ๊ย! เตรียมรับน้ำมือหมอนวดเทวดากางเกงในสีชมพูคน๲ี้ได้เลย!"

หลีเฮงกัดฟันกรอดแผดเสียงร้องลั่น กระโจนร่างพุ่งฝ่าคลื่นพายุไอเย็นสีฟ้าครามที่แหลมคมปานใบมีดโถมเข้าหาร่างระหงของหลงปิงเอ๋อร์ที่กำลังสั่นสะท้านอย่างไม่คิดชีวิต ท่ามกลางภาพน้ำแข็งที่กำลังไล่ตามหลังแช่แข็งแผ่นดิน และเสียงระเบิดตูมใหญ่รอบมิติขั้วโลกใต้ที่เริ่มพังทลายลงเป็นผุยผง!