เรื่อง พ่อผัว..ยั่ว..ลูกสะใภ้ 25+
บทที่ 19 ลุงฉ่ำ!!
บทที่ 19 ลุงฉ่ำ!!
แสงไฟ้ารถะบะี่ส้มัทอด่พาด่าลานิ้าบ้านไ้สองั้ของจนเ็ฝุ่นละอองะ่เป็นาสะท้อน แสงไฟ่ะใบ้าำแลายะของไอ้่ำ เพื่อนสนิทของั้แ่สมัยวัยหนุ่มฉกรรจ์ที่นั่งไขว่ห้างพ่นควันบุหรี่ใบจากมวนโตลอยพุ้งอยู่บนแคร่ไ้ไผ่ใต้เงาต้นมะม่วงใหญ่ แววตาคมกริบของมันหรี่มองจ้องทะลุ้าต่างะจก้ารถเข้ามาจับผิดพฤติกรรมของกับบีที่นั่งเบียดใกล้ชิดกันจนเนื้อเต้า้าอกสะใภ้เบียดไหล่หนาของอย่างเกรงกริ่ง
"ผัวขา... ลุง่ำแกจ้องเราแปลกๆ ค่ะ... บีกลัวจังเลย แกจะรู้เรื่องของเราไหมคะคุณพ่อ" บีะซิบเสียงพร่าเบาหวิวตัวสั่นเทาด้วยความกลัวระทึกขวัญ สองมือบางของเธอรีบถอยห่างดึงผ้าถุงผืนหนามาคลุมเข่าขาวปัดกวาดร่องรอยเผ้ายุ่งเหยิงให้เรียบร้อยอย่างลนลาน
"ทำใจดีๆ ไว้บีจ๋า เดี๋ยวพูดยังไงพ่อจะคุยเอง บีเิก้ม้าเิก้าวขึ้นบ้านไปก่อนเลยนะลูก อย่าทำตัวมีพิรุธเด็ดขาด" ะซิบสั่งเสียงเรียบข่มอารมณ์เครียดในอกพยายามปรับแววตาให้เป็นปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากนั้นเปิดประตูรถะบะก้าวเท้าเหยียบย่ำลงผืนิเหนียวลานบ้านเิลุยความมืดเข้าไปหาเพื่อนสนิท
"อ้าว... ไอ้่ำ ลมอะไรหอบมึงมานั่งเล่นที่้าบ้านกูมืดๆ ค่ำๆ ปานนี้วะ มึงมาทำไมไม่โทรมาบอกก่อนล่ะเพื่อน" แสร้งแสยะยิ้มเิก้าวไปหาลุง่ำพรางคว้าขันตักน้ำล้างเท้าตรงตุ่มน้ำข้างบันไดขึ้นบ้านมาล้างโคลนเลนเปียกแฉะตามง่ามนิ้วเท้าพรางทำท่าทางเป็นปกติ
ไอ้่ำพ่นควันบุหรี่ใบจากสีเทาหม่นออกมาทางจมูก กลิ่นยาเส้นฉุนกึกโชยลอยเข้าจมูกชวนแสบคอ แววตาเล่ห์เหลี่ยมของมันขยับมองจ้องตามร่างบางของบีที่เิเร่งฝีเท้าก้ม้าก้มตาก้าวเิขึ้นบันไดไ้บ้านไ้ไปอย่างรวดเร็วจนสะโพกอวบกลมสั่นสะเทือนผ้าถุง แววตาของมันะสับะส่ายด้วยความโลภกามพึงใจ
"กูก็ไม่มีธุระอะไรใหญ่โตหรอกไอ้... กูแค่จะมาขอยืมขวานผ่าฟืนอันใหญ่ของมึงไปใช้ผ่าไ้สะเดาหลังบ้านเสียหน่อย ขวานบ้านกูมันขึ้นสนิมฟันไม่เข้า... แต่กูนั่งรอมึงอยู่นานสองนาน รถะบะมึงขากลับจากในเมืองทำไมมันช้านักวะไอ้... กูเ็มึงขับรถเลี้ยว่าทางเปลี่ยวข้างป่าะถินแวบๆ ั้แ่ชั่วโมงที่แล้ว นึกว่ารถมึงเสียแวะจอดข้างทางเสียอีกแน่ะ" ไอ้่ำแสยะยิ้มเอ่ยคำพูดจาเลียบเคียงจับผิด แววตาของมันมีเลศนัยชวนให้หัวใจเต้นโครมครามรัวด้วยความตื่นเต้นเสียวระทึก
ยืนอึ้งไปอึดใจหนึ่ง หัวใจแกว่งไกวด้วยความกลัวว่าความลับชู้สาวจะแตกโพ้นออกไป ยิ่งเป็นสังคมชนบทต่างจังหวัดที่ชาวบ้านปากสว่างโพทนากันไว ยิ่งกลัวเรื่องจะไปถึงหูไอ้โอที่ไปทำงานต่างประเทศจนบ้านพังพินาศ สูดลมหายใจดึงความกล้าแล้วแก้ตัวน้ำขุ่นๆ แสร้งขยับตัวล้าง้าเพื่อเบี่ยงเบนาตาหิวะหายจับผิดของเพื่อนรัก
"อ๋อ... พอดีกูแวะจอดนอนเช็คยางล้อหลังน่ะ ยางมันอ่อนร่อนพิกัดขยับส่ายสั่น กูก็เลยต้องจอดเช็คความเรียบร้อยเพื่อความปลอดภัย... แล้วขวานที่มึงว่ามันวางพิงอยู่ข้างโอ่งมังกรหลังโรงเก็บของโน่น มึงเิไปหยิบเอาเองเถอะมืดแล้วกูเหนื่อยอยากพักผ่อน"
ยามนั้น บีที่ก้าวเิขึ้นบ้านไปแล้วพลันขยับเิลงบันไดไ้นำขันน้ำอลูมิเนียมใส่น้ำเย็นเฉียบโรยแป้งร่ำหอมชื่นใจเิก้าวลงมาส่งมอบให้แขกผู้มาเยือนตามมารยาทชนบท แววตาของสะใภ้สาวแสนสวยหลบเลี่ยงไม่ยอมสบตาไอ้่ำ มือบางประคองจับขันน้ำสั่นเทาระริกจนน้ำใสในขันะฉอกไหวสะท้อนแสงไฟนีออนัใต้ถุนบ้านอย่างเ็ได้ชัด ขาเรียวขาวของสะใภ้สั่นพั่บๆ จนะโปรงผ้าถุงไหวเอน
ไอ้่ำขยับมือหนาดำกร้านล่ำสันเอื้อมไปรับขันน้ำอย่างเชื่องช้า นิ้วมือสากๆ ของมันจงใจลากแตะลูบสัมผัสหลังมือบางนุ่มของสะใภ้สาวแผ่วเบาจนบีสะดุ้งตัวโยน้าแดงซ่านด้วยความตกใจปนขยะแขยงตื่นกลัว
"ขอบใจมากนะอีน้องบี... มือไ้สั่นปานนี้เหนื่อยจากการนั่งรถคันเก่ายกร่องหนีฝุ่นเหนื่อยล่ะสิท่า... รักษาสุขภาพตัวดีๆ นะน้องบี ผัวอยู่ไกลเมืองนอกเมืองนา มีเรื่องเดือดร้อนอะไรบอกลุง่ำคนนี้ได้เสมอนะจ๊ะ ลุงยินดีช่วยดูแลอย่างใกล้ชิดถึงเตียงเลยล่ะฮ่าๆๆ" ไอ้่ำยกน้ำขึ้นดื่มจนหมดอึกๆ พ่นน้ำลายลงิ แววตาัของมันวาวโลจน์ขยับจ้องเนินนมเต้าโตส่ายสั่นของสะใภ้อย่างะหายลามก
"ค่ะ... ลุง่ำ... ขอบคุณค่ะ..." บีะซิบตอบเสียงสั่นเครือรีบดึงมือบางกลับก้าวหลบฉากหนีขึ้นบันไดบ้านไปทันทีราวกับกลัวภัยร้ายคลืบคาน
จ้องมองใบ้าด้านข้างของเพื่อนรัก แววตาของเริ่มว้าวุ่นแผ่รังสีไม่พอใจขบกรามแน่น "ไอ้่ำ มืดค่ำปานนี้แล้วเมียมึงไม่คอยแย่แล้วเรอวะ รีบเอาขวานไปผ่าไ้ฟืนเถอะ กูอยากปิดไฟขึ้นบ้านนอนพักผ่อนแล้วล่ะ" เอ่ยตัดบทน้ำเสียงขรึมเย็นชาพยายามไล่ทางอ้อม
ไอ้่ำดึงขันน้ำออกจากปากพ่นน้ำลายลงิแล้วลุกขึ้นยืนเหยียดกายเต็มความสูงพยัก้ารับคำ "เออๆ... กูกลับละไอ้ มึงนี่ทำเป็นหวงเนื้อหวงตัวหวงสะใภ้เป็นบ้า... กูแค่แซวเล่นตามประสาเพื่อนบ้านน่า... นอนเถอะนอนให้เต็มอิ่มล่ะ... เผื่อยามค่ำคืนนี้มึงจะลุกขึ้นมาซักผ้าเปียกกลางดึกอีกฮ่าๆๆ" มันขยิบตาแฝงเลศนัยหัวเราะเยาะทิ้งท้ายสะพายขวานก้าวเิออกจากลานบ้านมุ่งตรงกลืนหายไปกับความมืดมิดรอบทิศ
ก้าวเิขึ้นบันไดไ้บ้านกวาดขาล็อคกลอนประตูไ้อย่างแน่นหนา ดับไฟตะเกียงและไฟนีออนัจนภายในบ้านมืดมิด บีที่ยืนคอยอยู่หลังฉากผ้าม่านฝาบ้านรีบก้าวโผขยับเข้ามากอดซบแน่นหนา สองแขนเรียวกอดรัดเอวน้ำตาร่วงนองแก้มสวยไหลหยดสะเปะสะปะเปียกชื้นเป้าเสื้อคอกลมของ
"พ่อขา... ลุง่ำแกต้องรู้เรื่องของเราแน่ๆ เลยค่ะ แกพูดจาแฝงปริศนาแอบดูเราซักผ้า ซักผ้าที่ว่ามันหมายถึงมีอะไรกันเปียกแฉะชัดๆ เลยค่ะคุณพ่อ บีกลัวเหลือเกินค่ะ กลัวแกจะเอาไปป่าวประกาศให้ไอ้โอและชาวบ้านรู้ เรื่องของเราต้องแตกพังทลายแน่ๆ เลยค่ะผัวขา..." บีร้องไห้คร่ำครวญตัวสั่นงันงกสะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร
ก้มลงนั่งกอดร่างนิ่มของสะใภ้ไว้ในอ้อมกอดอุ่น สัมผัสถึงแผ่นหลังเปียกชื้นเหงื่อและความเหน็ดเหนื่อยของคนกรุงที่ต้องมาแบกรับความลับสุดลึกในป่าชนบทนี้ นึกย้อนไปถึงวันแรกที่โอพาบีก้าวเิเข้ามาในหมู่บ้านแห่งนี้ บีสวมชุดทันสมัยของคนเมือง ขาวผ่องสะดุดตาโดนใจั้แ่แรกพบ สบาตากันทีไรแก่นกายพ่อก็สั่นสะท้านไม่น่าเชื่อ สุดท้ายโอก็บินไปทำงานเมืองนอก ทิ้งเมียรักให้เปล่าเปลี่ยวจนเกิดสัมพันธ์สวาทขัดศีลธรรมแต่แสนเสียวกับพ่อผัวอย่างจนถอนตัวไม่ขึ้น
บีขยับตัวทรุดลงกับแคร่ไ้ไผ่ในมืดกุมมือลูบหัวเข่าร้องไห้สะอื้น "บีเสพติด-วยยักษ์ของผัวไปแล้ว บีรักผัวที่สุด... แต่บีไม่อยากถูกจับได้ บีกลัวโดนตรา้าตราโทษบาปกรรม..."
"ไม่ต้องร้องไห้นะบีจ๋า พ่ออยู่ตรงนี้เพื่อนอกไอ้่ำมันจะรู้จริงรึเปล่ามันก็ยังไม่มีหลักฐานอะไรหรอกลูก... มันอาจจะแค่แกล้งพูดสุ่มหยั่งเชิงดูท่าทีเราเฉยๆ ก็ได้... บีทำใจให้สบาย นอนหลับเถอะนะลูกคนสวยของพ่อ" ปลอบพลางอุ้มพยุงร่างอวบนุ่มไปนอนบนฟูกกกผืนเก่าของเรา คืนนั้นไม่มีฉากรักใดๆ มีเพียงความกังวลและความหวาดกลัวที่โอบล้อมกายใจ ยิ่งลมหนาวพัด่าช่องลมฝาบ้านไ้ ส่งเสียงหอนหวีดหวิวสลับกับเสียงนกเค้าแมว ยิ่งส่งอารมณ์ะสับะส่ายหวาดกลัวปกคลุมจนนอนไม่หลับทั้งคู่
รุ่งเช้าวันถัดมา ลุกตื่นแต่ตีสามเพื่อเตรียมอุปกรณ์กรีดยาง ทั้งไฟฉายสวมหัว มีดกรีดยาง และถังรองน้ำยาง ก้าวเิลุยละอองหมอกหนาเย็นลงไปสวนยางพาราเพื่อทำงานตามปกติ ทว่าในหัวกลับครุ่นคิดว้าวุ่นใจเป็นบ้า ยามเิกลับเข้าบ้านตอนา เ็บียังคงนอนอมทุกข์ตัวสั่นขยับตัวทำความสะอาดบ้านอยู่ในห้องส้วมซึมและโอ่งข้างบ้านอย่างเหนื่อยอ่อน
"บีจ๋า... วันนี้บ่ายแก่ๆ บีแอบเิไปรอพ่อที่ *สวนผลไ้ท้ายบ้าน* โน่นนะลูก สวนตรงนั้นร่มรื่นมีต้นมะม่วงต้นขนุนบังแดดเงียบสงบเย็นสบาย พ่อจะหอบเสื้อผ้าไปคุยปลอบใจและหาทางแก้ไขเรื่องไอ้่ำให้บีเองนะลูกคนสวย อย่าคิดมากเลยนะจ๊ะ" ะซิบสั่งพลางลูบ้าผากเกลี้ยงเกลาของบีอย่างอ่อนโยน
บีพยัก้ารับคำเบาๆ แววตาเริ่มมีประกายความหวังผ่อนคลายความตึงเครียดลงบ้าง "ค่ะคุณพ่อ... บีจะไปรอผัวที่สวนผลไ้ท้ายบ้านค่ะ บีอยากได้อ้อมกอดอุ่นๆ ของผัวช่วยปลอบประโลมใจให้หายกลัวค่ะ... บีไม่อยากคิดมากฟุ้งซ่านอยู่ในบ้านนี้คนเดียวเลยค่ะผัวขา" บีะซิบตอบแววตาหวานซึ้งรักใคร่
ทว่า... ในช่วงบ่ายวันนั้น ขณะที่ก้าวเิเลี่ยงมุมบ้านไ้สอด่าตารอบลานบ้านเพื่อเตรียมเิลัดเลาะดงหญ้ามุ่งตรงไปสวนผลไ้ตามนัด...
กลับเหลือบเ็ใบจากมวนบุหรี่ถูกทิ้งตกอยู่ข้างรั้วบ้านไ้ลามปามเป็นรอยรอยเท้าเหยียบิเหนียวแฉะเป็นรอยลึกแอบซุ่มซ่อนอยู่หลังพุ่มป่ากล้วยใหญ่ข้างกำแพง รอยเท้าขนาดใหญ่สวมรองเท้าบูทยางพาราเก่าของชาวสวนปาล์ม... ซึ่งรอยและเศษบุหรี่ใบจากกลิ่นฉุนกึกนั้นมันช่างเหมือนของลุง่ำไม่มีผิดเพี้ยน!... หัวใจเต้นระทึกขวัญรัวเป็นกลองรบไอ้่ำมันแอบซุ่มฟังสะกดรอยตามพฤติกรรมคำพูดจานัดหมายนัดแนะของกับบีอยู่ตลอดเวลาั้แ่เช้าแล้วรึนี่!... มันจงใจแอบตามเราไปที่สวนผลไ้แน่ๆ คราวนี้ความลับลามกของเราคงต้องเจอปัญหาชวนเสียวสันหลังวาบและระทึกขวัญสะท้านจนลนลานตื่นตระหนกสุดขีดวิ่งก้าวเร่งตามไปทันที!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
ปักหมุด
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??