เรื่อง แอบแซ่ปแม่เลี้ยง
ตอนที่ 3: แลวงิเหนา
ทั้งคืนัพฤหัสบดีแะัศุกร์ัา วายุแะินอนแไม่ัเลยแม้แต่น้อย ความักังวลแะาะดิบเ้าคลาคล่ำู่ในห้วงความคิดแคลั่ง ทุกครั้งที่ัตาลง ภาพแม่พิมพ์สาวทรงสะบึมที่ยืนฟอกสบู่ลูบไล้เนินเต้าคัพอี แะสะโพกขาวโพลนเปียกน้ำใต้ฝักบัวก็ุขึ้นมาหลอกหลอน ยิ่งไป่านั้น รอยยิ้มสุดท้ายที่แม่พิมพ์จ้องตรงมายังช่องลมในจังหวะที่เขากำลังชั่าวช่วยตัวเองู่นั้น มันคอยตอกย้ำให้หัวใจเต้นสั่นระรัวด้วยความกลัวแะความสยิวปะปนกันทอนกำลังหนุ่มหนีไม่พ้น
ยามเช้าัศุกร์ บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่แปลกประหลาด สองหนุ่มี่้พยายามก้มหน้าก้มตาทานอาหารเช้าแะไม่กล้าสบตาแม่เลี้ยงตรงๆ วายุจับแก้วกาแฟแน่นมือไม้สั่นด้วยความประหม่า ส่วนิก็พูดจาตะกุกตะกักยามเอ่ยปากขอเครื่องปรุง ทว่าพิมพ์กลับแสดงอาการเป็นปกติทุกอย่าง เธอเดินไปมาในบ้านด้วยรอยยิ้มหวาน ทักทายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอารมณ์ดีราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นในคืนนั้น แะแกล้งแต่งตัวในชุดเดรสคอลึกกระตุ้นให้เด็กหนุ่มทั้งสองต้องแอบเหลือบร่องอกอันขาวผ่องู่บ่อยครั้ง ยิ่งทำให้สองี่้เริ่มคิดเ้าข้างตัวเองว่า บางทีในคืนนั้นแม่พิมพ์อาจจะแค่บังเอิญหันมาล้างหน้าท้องฟ้า้า แะเธอไ่ไ้เห็นแอบ่แต่อย่างใดเขา่าใลืมี
กระทั่ง่าัเสาร์าึ อากาศาใ้าค่อนข้าง้อบอ้าว ื่ความปรารถนาึัที่่เ้ในใจสองี่้ทนเ็ต่อไปไ่ไ ิที่ขี้เล่นแะใ้าบ้าบิ่น่าตัดสินใจุไอเดียี่ะลองเชิงพิสู์ใหู้้แน่เพื่อปลดปล่อยความเงี่ยนงัน
"พี่วายุ... ลิ้นชักตู้เสื้อผ้าในห้องนอนแม่พิมพ์มันฝืดๆ ชำรุดู่นี่หว่า พ่อเคยบอกให้เราไปช่วยซ่อมตั้งนานแล้ว... ่านี้แหละพี่ ถือโอกาสเ้าไปลองเชิงดูกันดี่า" ิกระซิบกับพี่ชายพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ดวงตาฉายแววหื่นกระหายอย่างไม่ปิดบัง
วายุขมวดคิ้ว ลังเลใจู่ครู่หนึ่งด้วยความกลัวว่าแม่เลี้ยงจะจับได้แะฟ้องพ่อ แต่ทว่าท่อนเอ็นหนาที่แข็งขึงู่ใต้เป้ากางเกงกลับทรยศความคิดที่ถูกต้องตามี เขาพยักหน้าเห็นด้วยในที่สุด หัวใจเต้นตูมตามขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น ทั้งสองหยิบกล่องเครื่องมือช่างขนาดเล็กแะเดินไปที่หน้าห้องนอนพิมพ์ ิยกมือสั่นเทาเคาะประตูห้องเบาๆ สามครั้งเพื่อเป็นการหยั่งเชิง
"แม่พิมพ์ครับ... ผมกับพี่วายุจะมาซ่อมลิ้นชักตู้เสื้อผ้าที่ชำรุดให้ครับ..." ิร้องเรียกด้วยน้ำเสียงสุภาพพยายามสะกดกลั้นความตื่นเต้นที่แปะทุ
ทว่าภายในห้องนอนกลับเงียบสงบ ไร้ซึ่งเสียงตอบรับใดๆ มีเพียงเสียงการทำงานเครื่องปรับอากาศดังแผ่วเบา ิค่อยๆ เอื้อมมือไปบิดลูกบิดประตูห้อง ซึ่งก็พบว่ามันไ่ไ้ล็อก! ทั้งสองหนุ่มสะกดลมหายใจแะสบตากันด้วยหัวใจระทึกพลางค่อยๆ ผลักประตูไม้ก้าวเท้าเ้าไปในห้องนอนส่วนตัวอันเงียบเชียบแะหอมอบอวลแม่เลี้ยงสาวเป็นครั้งแรกด้วยใจสั่นระรัว
---
ลมเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศปะทะใบหน้าสองี่้ทันทีที่ก้าวเท้าเ้าห้อง กลิ่นน้ำหอมกุหลาบผสมผสานกลิ่นเตียงนอนสาวหอมฟุ้งลอยอบอวลชวนผ่อนคลายแะปลุกเร้าอารมณ์ดิบในกายหนุ่ม บนเตียงนอนขนาดใหญ่หนานุ่มใจกลางห้อง ร่างอวบอัดเย้ายวนใจในวัย 35 ปีพิมพ์นอนตะแคงข้างัสนิทู่ภายใต้ชุดนอนกระโปรงสายเดี่ยวสีหวานทำจากผ้าซาตินเนื้อบางเบาลื่นมือ
ชุดนอนซาตินรัดรูปแนบเนื้อไปกับเรือนร่างอวบสะบึมอย่างชัดเ สะโพกผายกลมโตป่องนูนขึ้นมาตามท่านอนตะแคง ชายกระโปรงสีหวานถลกลอยสูงขึ้นมาตามแรงขยับตัว ยามนอนตะแคงเผยให้เห็นเรียวขาอ่อนแะต้นขาขาวโพลนอมชมพูเนียนสะอาดตาอย่างไร้รอยปิดบังท้าทายสายตาตระการตา ทรวงอกคัพอี อวบใหญ่โตโตทั้งสองข้างเบียดบดเบียดเ้าหากันล้นทะลักคอเสื้อนอนที่เปิดกว้างออกแจะเห็นยอดปทุมถันสีหวานรำไร พิมพ์หายใจเ้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แผ่วเบา เนินอกใหญ่กระเพื่อมขึ้นลงชวนใจหายคว่ำ ประดุจว่าเธอกำลังจมลึกู่ในห้วงนิทราแสนหวานโดยไม่รับู้ถึงการมาเยือนสองหนุ่มเลยสักนิด
วายุแะิยืนนิ่งค้างู่ข้างตู้เสื้อผ้า สองหนุ่มลืมจุดประสงค์ี่ะมาซ่อมตู้ไปหมดสิ้น สายตาสองคู่จับจ้องไปที่เรือนร่างกึ่งเปลือยวาบหวามบนเตียงนิ่งไ่ไติง ลำเอ็นหนุ่มบริสุทธิ์ตื่นตัวแข็งขึงสู้เป้ากางเกงขึ้นมาอย่างรวดเร็วู้สึกอึดอัดทรมานในเป้ากางเกงแน่นหนึบ
"ิ... มึงเบาๆ... ถ้าแม่พิมพ์ตื่นขึ้นมาเราโดนไล่ออกจากบ้านแน่" วายุเอ่ยเตือนเสียงกระซิบแหบพร่า ใบหน้าคมเข้มแดงระเรื่อ คอยยืนคุมเชิงู่ใกล้ประตูห้องนอน คอยเงี่ยหูฟังเสียงรอบข้างทว่าสายตากลับจ้องยอดอกที่ดันผ้าซาตินสีหวานตาแค้างแะลอบชักเป้ากางเกงเบาๆ
"พี่วายุ... ขาแม่พิมพ์นุ่มมาก นุ่มอยากเย็ดชิบหาย... พี่ดูความขาวดิ ซี๊ด..." ิกระซิบตอบเสียงสั่นเครือ ใบหน้าเด็กหนุ่มวัย 18 คลั่งไปด้วยาะกล้าบ้าบิ่น เขาก้าวเท้าเ้าไปชิดขอบเตียงนอนได้กลิ่นสาบสาวหอมละมุนโชยเตะจมูก ปลุกสัญชาตญาณสัตว์ป่าให้ตื่นตัวขึ้นเต็มที่
---
ิยื่นมืออันสั่นเทาเอื้อมออกไปสัมผัสลูบไล้ต้นขาขาวเนียนที่โผล่พ้นชายกระโปรงซาตินสีชมพูขึ้นมาอย่างช้าๆ ปลายนิ้วสัมผัสความนุ่มนิ่มอบอุ่นเนื้อสาวแท้ๆ ิสะท้านเยือกในอก ความู้สึกตื่นเต้นระทึกผสมผสานความเสียวซ่านทำให้เขารูดลูบไล้ฝ่ามือหนาขึ้นไปตามเรียวขาขาวโพลนอย่างชะล่าใจแะเหิมเกริมยิ่งขึ้นอย่างยั้งใจไมู่่
พิมพ์แกล้งัหายใจสม่ำเสมอ แต่ในใจกลับหัวเราะคิกคัก ยิ่งกระตุ้นให้เด็กๆ กล้าลงมือรุกคืบมากขึ้น เธอขยับบิดตัวเปลี่ยนท่าเล็กน้อย แกล้งถดขาแอ่นสะโพกผายกว้างขึ้นโชว์ความขาวสะอาดสะอ้าน ทำให้ชายกระโปรงผ้าซาตินลอยสูงขึ้นไปอีกเห็นขอบกางเกงในผ้าลูกไม้ตัวจิ๋วบางเบาที่ปิดร่องรักไว้เพียงรำไร ลมหายใจ้ระอุแม่เลี้ยงเป่ารดฝ่ามือิเสียวสะท้านแะแผ่ความ้ลุ่ม
ิตาเบิกกว้างกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ความเงี่ยนครอบงำสหมดสิ้น เขาลูบมือสูงขึ้นไปตามเรียวขาขาวุผ่องฝ่ามือสัมผัสโดนขอบกางเกงในตัวเล็ก บางเบา นิ้วมือแตะต้องกลีบรักนุ่มนิ่มเนินเนื้อนูนผ่านผืนผ้าลูกไม้บางเฉียบ สัมผัสถึงความ้ระอุชื้นภายในิเสียวสะท้านสั่นสะทกไปทั้งร่าง ดุ้นเนื้อเขาขยายตัวเต็มที่เจ็บแปลบปวดร้าวสะโพก สองมือลอบขยับชักลำ-วยตัวเองสู้เป้ากางเกงด้วยความปวดกระสันอยากสอดใส่
"ซี๊ด... พี่วายุ นุ่มฉิบหายเลยพี่..." ิหันไปครางพึมพำกับพี่ชายที่ยืนจ้องเป้ากางเกงตัวเองที่แข็งขึงปูดนูนออกมาชัดเ วายุได้แต่ยืนบดฟันกรามแน่น อยากจะก้าวเ้าไปแชร์เต้าคัพอี นั้นด้วยตัวเองแต่ความเกรงใจแะียังคงฉุดรั้งไว้บางเบาหน้าแดงซ่าน
จังหวะที่ิทนความเสียวซ่านไ่ไแะก้มหน้าลงต่ำเพื่อจะลูบไล้กลีบรักแะสัมผัสความอวบอัดเนื้อสาวใต้ผ้าซาตินให้ลึกซึ้งแะแนบแน่นยิ่งขึ้นแจุมพิตหน้าขาเนียน
---
ทันใดนั้นเอง!
มือเรียวบางแะอ่อนนุ่มพิมพ์ที่เคยวางนิ่งู่บนเตียงก็พุ่งขวับออกมารวบจับข้อมือิไว้มั่น! แรงบีบที่ข้อมือทำให้ิตกใจสะดุ้งสุดตัวเหมือนโดนกระแสไฟแล่นผ่าน
ิสะดุ้งสุดตัว หัวใจแหยุดเต้น พยายามจะชักมือกลับด้วยความหวาดกลัวผิดี แต่พิมพ์กลับกำข้อมือเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ม่ายสาวค่อยๆ ลืมตาคู่สวยหยาดเยิ้มแฝงาะฉ่ำน้ำขึ้นมาจ้องประสานสายตากับิตรงๆ ริมฝีปากบางสวยุรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เปี่ยมเสน่ห์ยั่วยวนอันตรายแะแสนหวานออกมาอย่างสะกดใจ
"แอบเ้ามาทำอะไรในห้องนอนแม่จ๊ะเด็กดี?... แถมยังแอบจับขาแม่เล่นแบบนี้อีก... อยากโดนแม่ดุด่าลงโทษหรอจ๊ะ?" พิมพ์เอ่ยถามเสียงหวานหยดสะกดทุกอารมณ์ คอกว้างชุดนอนกระโปรงแบล็กดร็อปย้อยลงมาเผยหน้าอกคัพอี ใหญ่สะบึมสองเต้าเต่งตึงล้นทะลักเด่นชัดต่อหน้าิที่กำลังยืนสั่นงันงกเหมือนลูกนกตกน้ำ ยิ่ง่านั้น พิมพ์แกล้งดึงมือิให้กดแนบลงบนเนินเต้าอวบนุ่มล้นมือบีบเนื้อนมเธอบดเบียดใส่ปลายนิ้วหนุ่มิสพร่าเลือนเสียวขาสั่น
ิตกใจหน้าแดงก่ำสลับซีดเซียว ขาเกร็งสั่นแยืนไมู่่ คำแก้ตัวซ่อมตู้เสื้อผ้าหายไปในลำคอหมดสิ้น ส่วนวายุที่ยืนู่ใกล้ประตูก็ตัวแข็งทื่อราวกับโดนสาป ลมหายใจสะดุดหยุดกึก ใบหน้าคมเข้มแดงซ่านพร้อมจะเปิดประตูวิ่งหนีเตลิดออกจากห้องนอนด้วยความกลัวว่าความลับจะแตกสลายแะโดนไล่ออกจากบ้านแต่ก็ยังเงี่ยน-วยแข็งขาสั่นอยากยืนต่อ
แต่ทว่า รอยยิ้มยั่วยวนแะสายตาหยาดเยิ้มพิมพ์ไ่ไ้มีความโกรธเคืองแม้แต่น้อย หากแต่เต็มไปด้วยไฟาะที่คุโชน พร้อมจะดึงรั้งิลงมาบนเตียงเพื่อเริ่มบทเรียนสอนพิเศษบทแรกให้ลูกเลี้ยงคนเล็กใน่าัเสาร์นี้อย่างเร่า้สุดใจ
* **จุดตัดจบตอน (จุดทิ้งท้ายตอน):** จังหวะที่ิทนไ่ไแะก้มลงสัมผัสลูบไล้กลีบรักผ่านกางเกงในบางเบาพิมพ์ จู่ๆ พิมพ์ก็คว้าข้อมือิไว้มั่นแล้วลืมตาขึ้นมายิ้มเจ้าเล่ห์ ทำเอาิตกใจเกร็งขาสั่น ส่วนวายุก็ตัวแข็งทื่อเตรียมวิ่งหนีออกจากห้องนอน
* **จุดเปิดตอนถัดไป (จุดเปิดตอนถัดไป):** (ใช้เปิด ตอนที่ 4) เปิดฉากกลางความเงียบงันชวนใจหายคว่ำในห้องนอน ิที่เหงื่อตกเตรียมตัวโดนดุด่า แต่กลับต้องตกตะลึงเมื่อพิมพ์เอ่ยคำพูดแรกพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ดึงตัวเขาลงไปบนเตียง
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??