เรื่อง สืบ...สวาท!! NC++
บที่ 137: ศึกชิงคลังข้อมูลสิงคโปร์
ชิปคาสิโนและแก้วแชมเปญปลิวกระจายเกลื่อนพื้น เมื่อเสียงปืนกลสั้นระเบิดขึ้นใจกลางบ่อนหรูลอยน้ำ!
เศษแก้วคริสตัลเจียระไนแตกละเอียดสะท้อนแสงไฟแชนเดอเลียร์ระยิบระยับราวกับ-่าฝนเพชรี่ร่วงหล่นลงมาบนพรมทอมือสีเลือดหมู เสียงกรีดร้องอย่างเสียขวัญของบรรดามหาเศรษฐี ไฮโซระดับโลก และสาวสวยในชุดราตรีหรูดังระงมไปทั่วโถงคาสิโนชั้นวีไอพีระดับซูเปอร์เอ็กซ์คลูซีฟของเรือยอชต์ขนาดยักษ์ "ออโรร่า" (Aurora) เรือสำราญส่วนบุคคลความยาวกว่าสองร้อยเมตรี่ทอดสมออยู่บริเวณเขตน่านน้ำสากลรอยต่อช่องแคบสิงคโปร์
"นนท์! ทางสองนาฬิกา หลังโต๊ะบาคาร่าตัวยาว!"
เสียงหวานใสทว่าเฉียบขาดและแฝงไว้ด้วยอำนาจสั่งการของ สารวัตรพลอย ดังขึ้นผ่านหูฟังไมโครบลูทูธไร้สายี่แนบสนิทอยู่ในช่องหูข้างซ้ายของผม
ผมย่อตัวลงต่ำ กวาดสายตาคมกริบมองผ่านม่านควันปืนและฝุ่นผงี่ฟุ้งกระจาย แผ่นหลังของผมแนบชิดอยู่กับเสาคาร์บอนไฟเบอร์ทรงกลมขนาดใหญ่ี่ประดับด้วยลวดลายทองคำแท้ ในมือขวากระชับปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติ SIG Sauer P320 X-Five คัสตอมพิเศษ ลำกล้องสีดำด้านเย็นเยียบพร้อมกระสุนหัวระเบิดขนาดเก้ามิลลิเมตรี่พร้อมปลิดชีพศัตรูในเสี้ยววินาที
ข้างกายผมคือสารวัตรพลอย นายตำรวจสาวสายสืบสวนปราบปรามมือพระกาฬ ค่ำคืนนี้เธอสลัดคราบเครื่องแบบสีกากีและชุดยุทธวิธีทะมัดทะแมงออกไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงเรือนร่างระหงทรงเสน่ห์ในชุดราตรีเกาะอกสีแดงเบอร์กันดีผ่าข้างสูงลิบจนเกือบถึงสะโพกกลมกลึง เนื้อผ้าซาตินเนื้อดีแนบกระชับกับทรวดทรงองค์เอวอวบอัด ชายกระโปรงี่เปิดอ้าตามการเคลื่อนไหวเผยให้เห็นเรียวขาขาวนวลเนียนประดุจลำเทียน และี่ต้นขาขวาอันเต่งตึงนั้น มีซองปืนหนังสีดำรัดแน่นด้วยสายรัดยางยืด บรรจุปืนพกสั้น Glock 43 สีเงินวาววับ
กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าผสมผสานกับกลิ่นกายหอมละมุนของพลอยลอยมาแตะจมูกผมในระยะประชิด ยามี่ไหล่เปลือยเนียนนุ่มของเธอเบียดชิดกับท่อนแขนแกร่งของผมใต้สูททักซิโดสั่งตัดสีดำสนิท แม้จะอยู่ในสถานการณ์ความเป็นความตาย แต่ความใกล้ชิดแนบแน่นนี้กลับจุดประกายความเร่าร้อนในสายเลือดของลูกผู้ชายให้สูบฉีดพลุ่งพล่านอย่างประหลาด
"ใจเย็นๆ ี่รัก... ปล่อยให้พวกมันขยับเข้ามาก่อน" ผมกระซิบลอดไรฟัน มือซ้ายเลื่อนไปแตะเบาๆ ี่สะโพกผายของเธอเพื่อส่งสัญญาณให้หมอบนิ่ง สัมผัสผิวกายอุ่นนุ่มผ่านเนื้อผ้าบางเบาทำให้กล้ามเนื้อของเธอเกร็งกระตุกเล็กน้อย ก่อนี่ดวงตากลมโตคู่สวยี่กรีดอายไลเนอร์อย่างโฉบเฉี่ยวจะตวัดหันมาสบตาผม ประกายตาคมกริบของเธอยังคงเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและเร่าร้อนไม่แพ้กัน
"ถ้าช้ากว่านี้ เซิร์ฟเวอร์หลักของพวกมันจะถูกสั่งล้างข้อมูลจากระยะไกลนะนนท์!" พลอยกระซิบเตือน ลมหายใจอุ่นๆ ของเธอเป่ารดข้างแก้มผม
"ไม่มีทาง... เพราะนลินกับฝ่ายการเงินสิงคโปร์กำลังตัดท่อน้ำเลี้ยงพวกมันอยู่ตอนนี้" ผมยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น
ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นเมื่อสิบสองชั่วโมงก่อนหน้านี้
หลังจากี่เราสืบทราบเบาะแสสำคัญจากปฏิบัติการกวาดล้างแล็บชีวภาพและเครือข่ายของ 'ลอร์ดบาเลนไทน์' จอมบงการระดับโลกแห่งกลุ่ม 'ราชันย์สุริยัน' (Sun King Syndicate) ข้อมูลลับี่กู้คืนมาได้ระบุชัดเจนว่า องค์กรอาชญากรรมข้ามชาตินี้ไม่ได้ใช้ธนาคารใต้ดินทั่วไปในการฟเิหมุนเวียน แต่พวกมันสร้างศูนย์เซิร์ฟเวอร์สำรองระดับอัลตร้าซิเคียวริตี้ (Ultra-Security Off-shore Data Center) ลอยลำอยู่บนเรือยอชต์คาสิโน 'ออโรร่า' ลำนี้
เรือออโรร่าภายนอกดูเหมือนวิมานสำราญลอยน้ำสำหรับมหาเศรษฐีระดับแถวหน้าของโลก มีทั้งบ่อนคาสิโนสุดหรู สระว่ายน้ำอินฟินิตี้ ลานจอดเฮลิคอปเตอร์สามลาน และห้องสูทระดับไฮเอนด์ แต่ใต้ท้องเรือลึกลงไปในระดับซับเด็คชั้นสาม (Sub-deck 3) มันคือคลังสมองและตู้เซฟดิจิทัลขนาดยักษ์ี่ขับเคลื่อนด้วยระบบเซิร์ฟเวอร์ควอนตัม ระบายความร้อนด้วยระบบน้ำทะเลลึก ควบคุมธุรกรรมการเงินผิดกฎหมาย การค้าอาวุธสงคราม และการฟเิระดับโลกู่ามหาศาล
ผมจึงตัดสินใจเปิดปฏิบัติการบินด่วนข้ามฟ้ามายังประเทศสิงคโปร์ทันที โดยประสานงานร่วมกับสองหญิงสาวคนสำคัญี่คอยหนุนหลังผมอย่างเต็มกำลัง
คนแรกคือ คุณหนูรดา ทายาทมหาเศรษฐีสาวสวยผู้มีอิทธิพลระดับสูงและคอนเนกชั่นไร้ขีดจำกัด รดาใช้เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวสุดหรู กัลฟ์สตรีม G650 พาทีมของเราบินลัดฟ้าลงสู่สนามบินชางงีภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง พร้อมทั้งใช้เส้นสายทางธุรกิจของตระกูล ประสานงานเปิดทางให้กับตำรวจสากล (Interpol) ประจำภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงหน่วยรักษาความปลอดภัยทางทะเลสิงคโปร์ (Singapore Coast Guard) ให้พร้อมเข้าจู่โจมสนับสนุนเมื่อได้รับสัญญาณ
ในเวลานี้ รดาบัญชาการอยู่บนเรือสปีดโบ๊ตควบคุมไฮเทคี่ลอยลำซุ่มอยู่นอกระยะเรดาร์ห่างออกไปสามไมล์ทะเล คอยดักฟังสัญญาณวิทยุและควบคุมระบบตัดคลื่นรบกวนร่วมกับทีมเทคนิค
และคนี่สองี่มีบทบาทชี้ขาดในสมรภูมิตัวเลขและกฎหมายคือ ทนายสาวนลิน หญิงสาวผู้เปี่ยมไปด้วยความฉลาดหลักแหลม นัยน์ตาเฉียบคมดุจนางพญา นลินร่วมมือกับเจ้าหน้าี่ระดับสูงของสำนักงานสืบสวนคดีทางเศรษฐกิจและการเงินสิงคโปร์ (Commercial Affairs Department - CAD) และธนาคารกลางสิงคโปร์ (Monetary Authority of Singapore - MAS) ยื่นเอกสารและหลักฐานเด็ดี่ได้จากปฏิบัติการก่อนหน้า เพื่อขอคำสั่งศาลสิงคโปร์แบบเร่งด่วนี่สุดในประวัติศาสตร์
เป้าหมายของนลินคือ การออกหมายอายัดธุรกรรมฟเิข้ามชาติู่ากว่า สองหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ (หรือกว่าเจ็ดแสนล้านบาทไทย!) ซึ่งกำลังถูกเตรียมถ่ายโอนผ่านเครือข่ายบล็อกเชนนิรนามของเรือออโรร่าในค่ำคืนนี้
การี่ธุรกรรมมหาศาลขนาดนั้นถูกตัดขาดกะทันหัน เปรียบเสมือนการตัดเส้นเลือดใหญ่ของกลุ่มราชันย์สุริยัน และนั่นคือชนวนระเบิดี่ทำให้บ่อนหรูแห่งนี้กลายสภาพเป็นสมรภูมิเลือด!
เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!
เสียงปืนกลมือ MPX สาดกระสุนเจาะเข้าี่ขอบเสาคาร์บอนไฟเบอร์เหนือศีรษะผมไปเพียงไม่กี่คืบ เศษปูนและสะเก็ดโลหะร่วงกราวลงมา
"หัวหน้า! สัญญาณเครือข่ายการเงินหลักถูกบล็อกทั้งหมดแล้วครับ! ระบบแจ้งเตือนว่า MAS และ CAD ของสิงคโปร์ส่งคำสั่งระงับธุรกรรมสองหมื่นล้านดอลลาร์เข้าสู่บล็อกเชนกลาง!"
เสียงตะโกนลนลานภาษาอังกฤษสำเนียงยุโรปตะวันออกดังมาจากหลังเคาน์เตอร์แคชเชียร์แลกชิปขนาดใหญ่ี่กรุด้วยกระจกกันกระสุนหนาสามชั้น
"บ้าเอ๊ย! เป็นไปได้ยังไง! พวกมันรู้พิกัดเรือเราได้ยังไงวะ!" ชายร่างยักษ์ในชุดสูททักซิโดสีขาว ทว่าสวมเสื้อเกราะอ่อนข้างในคำรามลั่น มันคือ 'วิกเตอร์' อดีตนายทหารรับจ้างไซเบอร์เนติกส์ ผู้ทำหน้าี่เป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยประจำเรือออโรร่า "สั่งเปิดระบบรักษาความปลอดภัยระดับเรดอัลเลิร์ต! ส่งบอดี้การ์ดไซเบอร์ทุกคนลงไปคุ้มกันเซิร์ฟเวอร์รูมใต้ท้องเรือ ถ้ากู้เส้นทางการเงินไม่ได้ ให้เริ่มขั้นตอนทำลายฮาร์ดไดรฟ์ทิ้งทันที!"
"แล้วพวกหนอนบ่อนไส้ี่แฝงตัวอยู่ในคาสิโนล่ะครับหัวหน้า!"
"ฆ่ามันทิ้งให้หมด! อย่าให้ใครรอดออกไปจากเรือลำนี้ได้แม้แต่คนเดียว!" วิกเตอร์สั่งการเหี้ยมเกรียม
ผมสบตากับสารวัตรพลอย รอยยิ้มพรายปรากฏขึ้นี่มุมปากของหญิงสาวข้างกาย ความหวาดกลัวไม่เคยมีอยู่ในพจนานุกรมของเธอ มีเพียงเปลวไฟแห่งความเด็ดเดี่ยวี่พร้อมจะเผาผลาญคนชั่ว
"นลินทำสำเร็จแล้ว..." พลอยกระซิบเสียงหวาน "สองหมื่นล้านดอลลาร์ถูกแช่แข็งเรียบร้อย คราวนี้ก็ถึงตาเราแล้วนะผู้กอง"
"พร้อมนะพลอย?" ผมถามพร้อมกับปลดเซฟตี้ปืน SIG Sauer
"ยิ่งกว่าพร้อมอีกค่ะี่รัก"
ฟึ่บ!
พลอยขยับตัวอย่างรวดเร็วราวกับแม่เสือดาว เธอตวัดปลายเท้าเตะโต๊ะรูเล็ตตัวหนักี่ทำจากไม้โอ๊กและโครงเหล็กให้พลิกคว่ำลงมาเป็นแนวบังเกอร์เสริมอย่างทรงพลัง ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อต้นขาและสะโพกี่ซ่อนอยู่ใต้ชุดราตรีสีแดงผ่าข้างนั้นน่าทึ่งจนผมอดชื่นชมไม่ได้
ปัง! ปัง!
พลอยชัก Glock 43 สีเงินออกจากซองรัดต้นขาอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ โผล่พ้นขอบโต๊ะรูเล็ตขึ้นไปลั่นไกสังหารสองนัดซ้อน กระสุนเจาะเข้าแสกหน้าของการ์ดชุดดำสองคนี่กำลังวิ่งกรูกันเข้ามาล้อมเรา ร่างของพวกมันหงายหลังตึงล้มฟาดไปกับโต๊ะสล็อตแมชชีนจนหน้าจอดิจิทัลระเบิดประกายไฟช็อตแปลบปลาบ
"สวยงามมาก!" ผมเอ่ยชม
"อย่ามัวแต่มองขาฉันสิคะ รีบไปกันได้แล้ว!" พลอยหันมาขยิบตาให้ผมอย่างเย้าแหวน ใบหน้าเนียนใสขึ้นสีระเรื่ออย่างมีเสน่ห์
ผมไม่รอช้า พุ่งตัวทะยานออกจากี่กำบังทันทีด้วยทักษะการเคลื่อนี่แบบยุทธวิธีขั้นสูง (Tactical Movement) เท้าของผมเหยียบข้ามซากชิปคาสิโนหลากสีสันนับล้านดอลลาร์ี่เกลื่อนกลาด ปืน SIG Sauer ในมือคำรามลั่นเป็นจังหวะสังหาร
ปัง! ปัง! ปัง!
การ์ดสามคนของกลุ่มราชันย์สุริยันี่โผล่ออกมาจากมุมเสาบาร์เครื่องดื่มถูกผมยิงเข้าี่กลางอกและลำคออย่างแม่นยำ เลือดสดๆ ฉีดพุ่งเปรอะเปื้อนขวดไวน์โรมาเน-กองตีราคาแพงระยับี่เรียงรายอยู่บนชั้นวาง ก่อนี่ร่างของพวกมันจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น
เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานหมุนวนไปทั่วทั้งฟลอร์คาสิโน แสงไฟไซเรนสีเลือดสะท้อนกับใบหน้าและเรือนร่างของพวกเรา ยิ่งขับเน้นบรรยากาศให้ดุดันและเข้มข้นขึ้นไปอีกระดับ
ตูม!
ทันใดนั้น ประตูเหล็กนิรภัยทางเชื่อมลงสู่ชั้นใต้ดินก็ถูกระเบิดเปิดออก ชายฉกรรจ์สี่คนในชุดปฏิบัติการรบพิเศษสีดำสนิทก้าวเรียงหน้ากระดานออกมา พวกมันไม่ใช่บอดี้การ์ดธรรมดา แต่เป็น 'บอดี้การ์ดไซเบอร์' (Cyber Bodyguards) ทหารรับจ้างระดับหัวกะทิี่ผ่านการดัดแปลงพันธุกรรมและฝังอุปกรณ์เชื่อมต่อระบบประสาท สวมแว่นตาเล็งเป้าแบบ Tactical Smart Glass และถืออาวุธปืนกลจู่โจม FN SCAR-L ติดเลเซอร์ช่วยเล็ง
"เป้าหมายยืนยันตัวตน... นนท์ และ สารวัตรพลอย... คำสั่ง: กำจัดทิ้งทันที!" เสียงแหบแห้งสังเคราะห์ดังมาจากลำโพงหมวกของพวกมัน
"ระวัง!" ผมตะโกนลั่น พร้อมกับพุ่งตัวเข้ากอดร่างบางของพลอยแล้วทิ้งตัวสไลด์หลบไปหลังตู้สล็อตแมชชีนทองคำแถวยาว
ครืนนนน! ปังๆๆๆๆๆ!
-่ากระสุนขนาด 5.56 มิลลิเมตรสาดซัดเข้าใส่ตู้สล็อตแมชชีนอย่างบ้าคลั่ง หน้าจอดิจิทัล แผงวงจร และเหรียญทองคำเทียมระเบิดกระจุยกระจาย ปลิวว่อนข้ามศีรษะเราไป เศษชิ้นส่วนโลหะร้อนฉ่าเฉียดผ่านเสื้อสูททักซิโดของผมจนไหม้เกรียมเป็นรอยยาว
ในจังหวะี่ตัวเราแนบชิดกันบนพื้นพรม ทรวงอกอวบอิ่มของพลอยเบียดอัดแน่นอยู่กับแผงอกของผม ลมหายใจหอบกระชั้นของเธอร้อนผ่าว สายตาเราสอดประสานกันท่ามกลางดงกระสุน ไม่มีคำว่ากลัว มีเพียงประกายแห่งความเชื่อมั่นในกันและกันอย่างลึกซึ้ง
"พวกมันมีระบบล็อกเป้าตรวจจับความร้อน" พลอยกระซิบพลางหอบ "ถ้าเราโผล่ออกไปตรงๆ โดนสอยร่วงแน่"
"ฉันมีวิธี..." ผมพูดพลางหยิบระเบิดแสง (Flashbang) ขนาดจิ๋วแบบปลดชนวนเร็วี่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าสูทด้านในออกมา "นับหนึ่งถึงสาม พลอยกลิ้งไปทางซ้าย ยิงสกัดขามันไว้ ส่วนฉันจะเข้าชาร์จตรงกลาง"
"ระวังตัวด้วยนะี่รัก... ถ้าคุณเป็นอะไรไป ฉันจะตามไปยิงคุณซ้ำในนรกแน่" เธอส่งยิ้มหวานเคลือบยาพิษมาให้ เป็นคำขู่ี่เต็มไปด้วยความห่วงใยสุดหัวใจ
"รับทราบครับท่านสารวัตร!"
"หนึ่ง... สอง... สาม!"
แกร๊ก! ฟิ้ว!
ผมดีดกระปุกระเบิดแสงให้กลิ้งเลียดไปกับพื้นพรมตรงไปยังใจกลางกลุ่มบอดี้การ์ดไซเบอร์
เปรี้ยงงงงงง!
แสงสว่างวาบสีขาวบริสุทธิ์นับล้านแคนเดลาปะทุขึ้นพร้อมกับคลื่นเสียงกระแทกแก้วหูอย่างรุนแรง ระบบเซ็นเซอร์เล็งเป้าและกล้องมองกลางคืนบนแว่นตาไฮเทคของพวกมันเกิดอาการโอเวอร์โหลดจนช็อตไหม้ ส่งผลให้พวกมันเสียจังหวะและกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดจากการถูกตัดการเชื่อมต่อประสาทการมองเห็น
"ตอนนี้แหละ!"
พลอยสไลด์ตัวออกไปทางซ้ายอย่างคล่องแคล่ว ปืน Glock ในมือเธอยิงกดต่ำอย่างช่ำชอง ปัง! ปัง! ปัง! กระสุนเจาะเข้าี่หัวเข่าและข้อเท้าของบอดี้การ์ดสองคนจนทรุดฮวบลงกับพื้น
ในขณะเดียวกัน ผมดีดตัวพุ่งทะยานไปข้างหน้าดั่งเสือล่าเหยื่อ ปืน SIG Sauer ในมือขวาและมีดพกไทเทเนียมเคลือบดำในมือซ้าย
บอดี้การ์ดไซเบอร์คนหนึ่งพยายามเหวี่ยงปืนกล SCAR-L ขึ้นมาเล็ง แต่ผมเร็วกว่า ก้าวหลบเข้าวงใน ปัดลำกล้องปืนของมันให้เบนขึ้นเพดาน ก่อนจะแทงคมมีดไทเทเนียมทะลุเข้าี่ใต้คางผ่านรอยต่อเกราะเคฟลาร์จนมิดด้าม!
ฉึก!
มันชะงักค้าง เลือดทะลักออกจากปาก ผมหมุนตัวใช้ร่างของมันเป็นโล่มนุษย์กำบังกระสุนจากบอดี้การ์ดอีกคนี่เหลือ พร้อมกับยื่นปืน SIG Sauer ลอดใต้แขนศพ ลั่นไกเจาะทะลุหน้าผากของศัตรูคนสุดท้ายในระยะเผาขน!
เปรี้ยง!
ร่างของการ์ดไซเบอร์คนสุดท้ายล้มตึงลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น เลือดสีแดงคล้ำไหลนองผสมกับแชมเปญชั้นเลิศและเหรียญชิปคาสิโนี่แตกหัก
โถงคาสิโนชั้นวีไอพีเงียบสงัดลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจของเราสองคนและเสียงเตือนภัยจากระบบรักษาความปลอดภัยี่ยังคงดังแว่วมาจากี่ไกลๆ
พลอยลุกขึ้นยืนช้าๆ เธอปัดฝุ่นผงออกจากชุดราตรีสีแดงเพลิง ชายกระโปรงี่ขาดวิ่นเล็กน้อยยิ่งเปิดเผยเรียวขาขาวผ่องและทรวดทรงอันเย้ายวนให้เด่นชัดขึ้น เธอก้าวเข้ามายืนเคียงข้างผม สองมือประคองใบหน้าของผมขึ้นมาสำรวจด้วยสายตาเป็นห่วงเป็นใย
"ไม่บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหมนนท์?"
"ปลอดภัยดีทุกส่วนครับ โดยเฉพาะหัวใจ... ยังเต้นแรงเพราะความสวยของสารวัตรอยู่เลย" ผมเย้าแหย่พลางรวบเอวคอดกิ่วของเธอเข้ามาชิด
พลอยตีเบาๆ ี่ไหล่ผมหนึ่งที ดวงตาค้อนขวับอย่างน่ารักน่าเอ็นดู "ปากหวานในเวลาแบบนี้นะ รีบลงไปใต้ท้องเรือได้แล้ว รดากับนลินส่งข้อความเร่งมาแล้วว่า วิกเตอร์กำลังเริ่มขั้นตอนล้างข้อมูลในเซิร์ฟเวอร์สำรอง!"
ผมพยักหน้ารับอย่างจริงจัง ทันใดนั้นเสียงของรดาก็ดังเข้ามาในหูฟัง
"พี่นนท์คะ! รดาเจาะเข้าระบบแปลนเรือได้แล้วค่ะ! ห้องเซิร์ฟเวอร์หลักอยู่ี่ชั้นซับเด็คสาม สุดทางเดินใต้ท้องเรือ วิกเตอร์อยู่ี่นั่นพร้อมกับฮาร์ดไดรฟ์ตัวแม่ มันกำลังโหลดข้อมูลบัญชีลับทั้งหมดลงในไดรฟ์พกพาและเตรียมระเบิดทำลายตู้เซิร์ฟเวอร์ทิ้ง พี่นนท์ต้องรีบหยุดมันเดี๋ยวนี้เลยนะคะ!"
"เข้าใจแล้วรดา ขอบใจมาก เตรียมทีมสปีดโบ๊ตและเรือตรวจการณ์สิงคโปร์เข้าเทียบกราบขวาเรือได้เลย" ผมสั่งการ
"นลินจัดการฝั่งกฎหมายเรียบร้อยแล้วค่ะคุณนนท์" เสียงหวานสุขุมแต่นุ่มลึกของทนายสาวนลินแทรกเข้ามาทางสายสัญญาณ "ศาลสูงสิงคโปร์อนุมัติหมายยึดทรัพย์ฉุกเฉินและประสานกับตำรวจสากลเต็มรูปแบบ ตอนนี้เรือลาดตระเวนของหน่วยยุทธวิธีทางน้ำสิงคโปร์กำลังปิดล้อมน่านน้ำรอบเรือออโรร่าทุกทิศทาง เหลือแค่คุณนนท์ต้องเอาหลักฐานดิจิทัลตัวจริงออกมาให้ได้เท่านั้นค่ะ"
"รับรองว่าไม่พลาดแน่นอนนลิน รอรับของขวัญชิ้นใหญ่ได้เลย" ผมตอบกลับด้วยความมั่นใจ
ผมกับพลอยรีบวิ่งลงบันไดวนเหล็กกล้าี่มุ่งหน้าดิ่งลงสู่ใต้ท้องเรือ บรรยากาศหรูหราอลังการของคาสิโนด้านบนค่อยๆ เลือนหายไป แทนี่ด้วยผนังเหล็กกันน้ำหนาหนัก ท่อระบายความร้อนขนาดมหึมา และเสียงเครื่องจักรคำรามกึกก้อง
เมื่อเราก้าวลงมาถึงชั้นซับเด็คสาม อุณหภูมิในอากาศก็ลดฮวบลงจนเย็นเฉียบ ไอความเย็นจากระบบหล่อเย็นด้วยไนโตรเจนเหลวและน้ำทะเลลึกแผ่กระจายออกมาตามรอยต่อประตู
เบื้องหน้าเราคือห้องเซิร์ฟเวอร์ขนาดมหึมา (Data Vault) ี่กว้างขวางราวกับโรงยิม ตู้เซิร์ฟเวอร์สีดำขลับนับร้อยตู้เรียงรายเป็นทิวแถว ไฟแอลอีดีสีน้ำเงินและเขียวกะพริบระยิบระยับเป็นจังหวะรวดเร็ว ถ่ายทอดข้อมูลมหาศาลนับล้านๆ เทราไบต์ต่อวินาที
และี่ใจกลางห้อง บนแท่นควบคุมหลักรูปวงกลม วิกเตอร์กำลังยืนก้มหน้ากดแป้นพิมพ์ไฮเทคอย่างบ้าคลั่ง หน้าจอโฮโลแกรมสามมิติเบื้องหน้ามันกำลังแสดงแถบความคืบหน้าของการคัดลอกข้อมูล:
[Quantum Data Extraction: 92%... Purge Protocol Armed: 60 Seconds Remaining]
ข้างตัวมันมีกระเป๋าโลหะนิรภัยบรรจุฮาร์ดไดรฟ์ควอนตัม (Quantum Solid-State Drive) อุปกรณ์เก็บข้อมูลลับระดับสุดยอดี่บันทึกเครือข่ายทั้งหมดของกลุ่มราชันย์สุริยันเอาไว้!
"หยุดเดี๋ยวนี้วิกเตอร์! ยกมือขึ้นแล้วถอยห่างจากคอนโซล!" ผมก้าวออกไปพร้อมกับเล็งปืนตรงไปยังศีรษะของมัน พลอยแยกตัวออกไปทางกราบซ้ายเพื่อคุมเชิงและปิดทางหนี
วิกเตอร์ชะงักมือ มันค่อยๆ หันหน้ากลับมา แววตาของมันไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมและบ้าคลั่งี่ปรากฏบนใบหน้าี่มีรอยแผลเป็นยาว
"แกคิดว่าแกชนะแล้วงั้นเหรอนนท์? คิดว่าการี่นังทนายกับพวกตำรวจสิงคโปร์อายัดเงินสองหมื่นล้านดอลลาร์ได้ จะหยุดยั้งองค์กรของท่านผู้นั้นได้งั้นเหรอ?" วิกเตอร์หัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน "เงินแค่นั้นมันแค่เศษเงินสำหรับโครงการสร้างระเบียบโลกใหม่ของพวกเรา!"
"ใครคือ 'ท่านผู้นั้น'? ลอร์ดบาเลนไทน์เป็นใครกันแน่!" ผมเค้นถาม เสียงของผมหนักแน่นดั่งหินผา
"แกไม่มีวันได้รู้หรอก... เพราะพวกแกทุกคนจะต้องจมลงสู่ก้นทะเลพร้อมกับเรือลำนี้!"
สิ้นเสียงคำราม วิกเตอร์ก็ตวัดมือขวาี่สวมถุงมือกลไซเบอร์เนติกส์ขึ้นมา ในมือของมันคือปืนลูกซองอัตโนมัติขนาดสิบสองเกจแบบบูลพัพ (Kel-Tec KSG) มันลั่นไกยิงเข้าใส่ผมทันทีโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า!
บรึ้มมมม!
ลูกปรายขนาดใหญ่พุ่งฉีกอากาศทำลายแผงกระจกและเสาควบคุมตรงหน้าผม ผมทิ้งตัวม้วนหน้าหลบลงไปด้านข้างอย่างเฉียดฉิว เศษกระจกและสะเก็ดกระสุนเฉือนผ่านไหล่เสื้อสูทจนขาดวิ่น
"นนท์!" พลอยตะโกนลั่นด้วยความตกใจ เธอเปิดฉากยิงสกัดจากมุมซ้าย ปัง! ปัง! ปัง!
กระสุนเก้ามิลลิเมตรของพลอยพุ่งเข้าใส่ลำตัวของวิกเตอร์ ทว่าเสื้อเกราะคอมโพสิตระดับสูงี่มันสวมใส่ซับแรงกระแทกเอาไว้ได้ทั้งหมด มันเพียงแค่เซถอยหลังไปสองก้าว ก่อนจะหันกระบอกปืนลูกซองเล็งไปทางพลอย!
"อย่าแตะต้องผู้หญิงของฉัน!"
ความโกรธเกรี้ยวปะทุขึ้นในอกผมราวกับภูเขาไฟระเบิด ผมถีบตัวพุ่งทะยานจากด้านหลังตู้เซิร์ฟเวอร์ กระโดดลอยตัวข้ามคอนโซลควบคุมลงมาดั่งอินทรีถลาลม เท้าขวาของผมเตะเข้าี่ข้อมือกลของวิกเตอร์เต็มแรงจนปืนลูกซองหลุดกระเด็นลอยเคว้งไปตกในร่องระบายน้ำ
ผัวะ!
วิกเตอร์คำรามด้วยความเจ็บปวด มันเหวี่ยงหมัดซ้ายี่เสริมพลังไฮดรอลิกเข้าใส่หน้าอกผม ผมยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาบล็อก แต่แรงกระแทกมหาศาลทำให้ร่างของผมลอยถอยหลังไปชนกับตู้เซิร์ฟเวอร์จนระบบส่งเสียงเตือนดังลั่น
ความเจ็บแปลบแล่นปราดไปทั่วแผ่นหลังและชายโครง แต่สัญชาตญาณนักสู้ของผมตื่นตัวถึงขีดสุด วิกเตอร์ชักมีดคอมแบทเล่มเขื่องออกมาจากเข็มขัด พุ่งเข้าจ้วงแทงใส่ลำคอผมอย่างหมายเอาชีวิต!
วืด! ฉึก!
ผมเบี่ยงคอหลบได้อย่างเฉียดฉิว คมมีดเสียบทะลุกรอบโลหะของตู้เซิร์ฟเวอร์จนประกายไฟแตกกระจาย ในเสี้ยววินาทีนั้น ผมใช้มือขวาล็อกข้อมือของมันไว้ บิดกระชากลงล่างด้วยวิชายูโดขั้นสูง พร้อมกับส่งเข่าขวาเข้ากระแทกี่ลิ้นปี่ของมันอย่างจัง!
อั้ก!
วิกเตอร์ตัวงอเป็นกุ้ง ผมไม่เปิดโอกาสให้มันได้ตั้งตัว หมุนตัวเหวี่ยงศอกซ้ายเข้าี่ขมับขวาของมันเต็มเหนี่ยว เสียงกะโหลกกระทบกับกระดูกดังสะท้าน ร่างยักษ์ของมันโซเซ ดวงตาพร่าเลือน
"นี่สำหรับทุกคนี่ต้องตกเป็นเหยื่อของพวกแก!"
ผมกระชากปืน SIG Sauer ี่เหน็บอยู่ข้างเอวขึ้นมา จ่อเข้าี่รอยต่อใต้คางของมัน ซึ่งเป็นจุดี่ไม่มีเกราะป้องกันใดๆ ปกป้องอยู่
วิกเตอร์เบิกตากว้างด้วยความสะพรึงกลัวเป็นครั้งแรก เมื่อมองเห็นแววตาอำมหิตเยือกเย็นของผมี่พร้อมจะส่งมันลงนรก
"ลาก่อน..."
เปรี้ยง!
เสียงปืนนัดเดียวดังกึกก้องกังวานไปทั่วห้องเซิร์ฟเวอร์ กระสุนหัวระเบิดทะลวงผ่านกะโหลกปลิดชีพหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยแห่งเรือออโรร่าในทันที ร่างยักษ์ของวิกเตอร์ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น เลือดสีแดงฉานไหลนองแผ่ซ่านลงสู่พื้นเหล็ก ไม่ไหวติงอีกต่อไป
[Purge Protocol Armed: 15 Seconds Remaining...]
เสียงระบบคอมพิวเตอร์นับถอยหลังการระเบิดทำลายตัวเองดังกระชั้นชี่!
"นนท์! ระบบกำลังจะลบข้อมูลและระเบิดตู้เซิร์ฟเวอร์แล้ว!" พลอยรีบวิ่งเข้ามาหาผม สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตระหนก
ผมพุ่งตัวไปี่คอนโซลหลักทันที แถบความคืบหน้าขึ้นเต็ม 100% แล้ว:
[Quantum Data Extraction Completed.]
ผมเอื้อมมือไปกระชากฮาร์ดไดรฟ์ควอนตัมสีดำขนาดเท่าฝ่ามือออกจากช่องเสียบเซิร์ฟเวอร์หลักอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกดปุ่มชัตดาวน์ฉุกเฉินและดึงคีย์การ์ดรหัสหลักของวิกเตอร์ออกมาเพื่อตัดวงจรจุดระเบิด
ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด... ฟึ่บ!
[Purge Protocol Aborted. System Locked.]
ไฟสีแดงเตือนภัยดับลง แทนี่ด้วยไฟฉุกเฉินสีขาวสว่างจ้า เสียงนับถอยหลังหยุดลงี่ตัวเลข 03 วินาทีพอดิบพอดี!
ความเงียบสงบกลับคืนสู่ห้องเซิร์ฟเวอร์ใต้ท้องเรืออีกครั้ง เหลือเพียงเสียงลมหายใจหอบเหนื่อยของผมกับพลอยี่ดังประสานกัน
พลอยถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก เธอทิ้งน้ำหนักตัวพิงเข้ามาในอ้อมกอดของผม สองแขนเรียวสวยโอบรอบคอผมแน่น ร่างกายี่เคยแข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยวในยามสู้รบ บัดนี้กลับอ่อนระทวยและต้องการี่พึ่งพิง
"เกือบไปแล้วนะผู้กอง..." เธอพึมพำชิดริมฝีปากผม สายตาหวานฉ่ำทอดมองผมด้วยความเสน่หาอย่างลึกซึ้ง "ถ้าไม่มีคุณ ฉันคงไม่ได้กลับขึ้นไปเห็นแสงตะวันอีกแน่ๆ"
"ตราบใดี่ผมยังอยู่ จะไม่มีใครทำร้ายคุณได้เด็ดขาดพลอย" ผมกระซิบตอบ พร้อมกับก้มลงประทับจูบหนักแน่นี่ริมฝีปากอวบอิ่มเคลือบลิปสติกสีแดงสดของเธอ
รสจูบี่เปี่ยมไปด้วยรสชาติของดินปืน เลือด และความโล่งอก ผสมผสานกับความหวานล้ำของหญิงสาวผู้เป็นทั้งคู่หูและคนรัก มันช่างเร่าร้อนและดูดดื่มจนเราทั้งคู่แทบลืมเลือนความเจ็บปวดจากบาดแผล พลอยจูบตอบผมอย่างโหยหา ลิ้นนุ่มสอดประสานแลกเปลี่ยนความอบอุ่น ร่างกายแนบชิดกันจนแทบจะหลอมละลายเป็นเนื้อเดียว
กึกๆๆ! บรึ้มมม!
เสียงฝีเท้าและเสียงเครื่องยนต์เรือตรวจการณ์ดังสนั่นมาจากทางด้านบน ขัดจังหวะความหวานซึ้งของเราสองคน
"พี่นนท์คะ! สารวัตรพลอยคะ! ปลอดภัยดีไหมคะ!" เสียงของรดาดังลั่นเข้ามาในหูฟัง "ตำรวจสากลและหน่วยคอมมานโดทางน้ำสิงคโปร์บุกยึดเรือออโรร่าได้ทุกจุดแล้วค่ะ! พวกเราชนะแล้ว!"
พลอยค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ใบหน้าหวานแดงก่ำ เธอยกมือขึ้นจัดทรงผมี่ยุ่งเหยิงเล็กน้อย ส่งยิ้มหวานหยดย้อยมาให้ผม "ดูเหมือนว่าเราต้องเก็บเรื่องสนุกๆ ไว้ต่อกันบนเตียงี่โรงแรมแล้วล่ะค่ะคุณผู้กอง"
"ยินดีอย่างยิ่งครับท่านสารวัตร" ผมยิ้มกว้าง ตอบรับข้อเสนอสุดเร้าใจนั้นทันที
สามสิบนาทีต่อมา บนดาดฟ้าชั้นบนสุดของเรือยอชต์ออโรร่า
ลมทะเลเย็นสดชื่นพัดผ่านผิวน้ำช่องแคบสิงคโปร์ แสงไฟนีออนระยิบระยับของตึกระฟ้าและโรงแรมมารีน่า เบย์ แซนด์ส (Marina Bay Sands) ส่องประกายงดงามอยู่ไกลๆ บริเวณขอบฟ้า เจ้าหน้าี่ตำรวจสากลและหน่วยคอมมานโดสิงคโปร์ในชุดเกราะพร้อมอาวุธครบมือกำลังควบคุมตัวลูกเรือ แขกวีไอพี และการ์ดี่รอดชีวิตขึ้นเฮลิคอปเตอร์และเรือลาดตระเวน
บนโต๊ะเลานจ์กลางแจ้งของดาดฟ้าเรือ ผม สารวัตรพลอย คุณหนูรดา และทนายสาวนลิน นั่งล้อมวงอยู่ด้วยกัน
รดาในชุดจั๊มสูทสีขาวหรูหราดูทะมัดทะแมงกำลังประคองแก้วน้ำส้มมาส่งให้ผมด้วยสายตาเป็นประกายชื่นชม "พี่นนท์เก่งี่สุดเลยค่ะ ถ้ารดาไม่ได้พี่นนท์กับสารวัตรพลอย เรือลำนี้คงกลายเป็นซากใต้ทะเลไปแล้ว"
"และถ้าไม่ได้คุณรดาช่วยประสานงานตำรวจสากล รวมถึงคุณนลินี่ตัดเส้นทางการเงินสองหมื่นล้านดอลลาร์ไว้ได้ทัน พวกเราก็คงไม่มีทางเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์นี้ได้เหมือนกันครับ" ผมตอบพลางยิ้มให้สาวๆ ทั้งสามคน
นลินซึ่งอยู่ในชุดสูททำงานสีกรมท่าสุดเนี้ยบ ใบหน้าสวยเฉียบคมดูสง่างามดั่งนางพญา เธอเปิดแล็ปท็อปไฮเทคี่เชื่อมต่อเข้ากับระบบเข้ารหัสความปลอดภัยสูงของธนาคารกลางสิงคโปร์ "เงินสองหมื่นล้านดอลลาร์ถูกอายัดเข้าสู่บัญชีพักของทางการสิงคโปร์และตำรวจสากลเรียบร้อยแล้วค่ะ เส้นทางการเงินนี้สาวไปถึงบัญชีนอมินีกว่าสองร้อยบัญชีทั่วโลก กลุ่มราชันย์สุริยันเป็นอัมพาตทางการเงินไปอย่างน้อยครึ่งหนึ่งแน่นอน"
"แล้วข้อมูลในฮาร์ดไดรฟ์ควอนตัมล่ะนลิน?" พลอยถามขึ้นพลางขยับเข้ามานั่งข้างผม มือเรียวของเธอวางทาบลงบนต้นขาผมอย่างเป็นธรรมชาติ
"รดากำลังถอดรหัสชั้นสุดท้ายอยู่ค่ะ" รดาพูดพลางเสียบฮาร์ดไดรฟ์สีดำเข้ากับอุปกรณ์ถอดรหัสควอนตัมของเธอ นิ้วเรียวสวยรัวแป้นพิมพ์อย่างคล่องแคล่ว "ไฟล์นี้ถูกล็อกด้วยอัลกอริทึมชีวมิติและการเข้ารหัส 4096 บิต... แต่รดาใช้คีย์การ์ดของวิกเตอร์เป็นตัวถอดรหัส... สำเร็จแล้วค่ะ!"
วาบ!
หน้าจอโฮโลแกรมสามมิติขนาดใหญ่กางออกกลางอากาศเหนือโต๊ะ แสงสีฟ้าครามส่องสว่างเผยให้เห็นโครงสร้างองค์กรลับ ผังเครือข่ายดาวเทียม และรายชื่อผู้ร่วมขบวนการระดับสูงนับร้อยคน
แต่สิ่งี่ทำให้พวกเราทุกคนต้องตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ คือไฟล์ลับสุดยอดระดับ Alpha-Zero ี่เด้งขึ้นมาตรงใจกลางจอภาพ
มันไม่ใช่แค่รหัสหรือตัวเลข... แต่มันคือภาพถ่ายความละเอียดสูง ประวัติส่วนตัว และใบหน้าจริงของชายผู้กุมอำนาจสูงสุดแห่งกลุ่มราชันย์สุริยัน!
ชายวัยกลางคนรูปร่างสง่างาม ใบหน้าคมสัน นัยน์ตาสีเทาเย็นยะเยือกทรงอำนาจ ผู้ี่คนทั้งโลกต่างรู้จักและยกย่องในฐานะมหาเศรษฐีใจบุญและอัจฉริยะแห่งวงการนวัตกรรม
"นี่มัน... เป็นไปไม่ได้!" นลินอุทานออกมาด้วยความตกใจอย่างี่ไม่เคยเป็นมาก่อน แว่นสายตากรอบบางของเธอแทบจะเลื่อนหลุดจากสันจมูก
"ไมเคิล แวนเดอร์บิลต์..." พลอยพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน มือี่จับต้นขาผมอยู่บีบแน่นจนรู้สึกได้
ผมจ้องมองใบหน้านั้นบนจอโฮโลแกรมด้วยหัวใจี่เต้นระทึกและสายตาี่เย็นเฉียบ
ตัวตนี่แท้จริงของ 'ลอร์ดบาเลนไทน์' จอมบงการี่อยู่เบื้องหลังความตาย ความหายนะ และการก่อการร้ายข้ามชาติทั้งหมด... ไม่ใช่หัวหน้าแก๊งมาเฟียข้างถนน ไม่ใช่นายพลนอกคอก...
แต่แท้จริงแล้วคือ ไมเคิล แวนเดอร์บิลต์ มหาเศรษฐีอุตสาหกรรมเทคโนโลยีและการสื่อสารอันดับหนึ่งของโลก ผู้กุมสัมปทานดาวเทียมและระบบโครงข่ายอินเทอร์เน็ตทั่วโลกไว้แต่เพียงผู้เดียว!
และในเวลานี้ สายตาแห่งความอำมหิตของชายผู้กุมชะตากรรมโลกคนนี้ กำลังจะหันกระบอกปืนดาวเทียมสังหารทั้งหมดมาทางพวกเรา!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??