เรื่อง สืบ...สวาท!! NC++

บท๿ี่ 141: ยุทธการเด็ดปีกราชันย์สุริยัน

เสียงหวีดหวิวของฝูงบินขับไล่แหวกม่านเมฆเหนือมหาสมุทร ประกาศเปิดฉากสงครามล้างแค้นของกองกำลังสันติภาพโลก!

ฟิ้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว!

ไอพ่นเจ็ตคู่ความเร็วเหนือเสียงกรีดผ่าม่านหมอกหนาทึบเหนือน่านน้ำสากล แสงวาบสีฟ้าอมส้มจากท่อขับดันฉายสะท้อนกับละอองคลื่นทะเลสีคราม๿ี่ปั่นป่วนบ้าคลั่ง ภายใต้หมวกนักบินรบและหน้ากากออกซิเจนความดันสูง สายตาของผมจดจ้องมองผ่านกระจกครอบห้องนักบินไปยังผืนสมุทรเบื้องหน้า ๿ี่ซึ่งเงาดำมหึมาของ "เกาะลอยน้ำเทียมโอเชียเนีย" กำลังทอดตัวตระหง่านอยู่บนเส้นขอบฟ้า

มันไม่ใช่แค่เกาะเทียมธรรมดา แต่เป็นอัครป้อมปราการเหล็กกล้าลอยน้ำขนาดมหึมาความยาวกว่าสองกิโลเมตร ศูนย์บัญชาการลับสุดยอดแห่งสุดท้ายของ 'ลอร์ดบาเลนไทน์' หรือ ไมเคิล แวนเดอร์บิลต์ มหาเศรษฐีปีศาจผู้หวังจะสถาปนาตนเองขึ้นเป็นพระเจ้าผู้ควบคุมชะตากรรมโลก!

หลังจาก๿ี่ผม, ผู้กองฟ้าใส และ สารวัตรพลอย ประสบความสำเร็จในการกู้วิกฤตการณ์เรือดำน้ำไร้คนขับกลางลำน้ำเจ้าพระยาได้อย่างหวุดหวิดเมื่อไม่กี่วันก่อน ชิปข้อมูล๿ี่ผมดึงออกมาจากแผงวงจรเรือดำน้ำได้เปิดเผยพิกัด๿ี่ตั้ง๿ี่แท้จริงของรังอสูรแห่งนี้อย่างหมดเปลือก

ในครั้งนี้... ผมจะไม่ยอมให้บาเลนไทน์มีโอกาสรอดชีวิตหรือกบดานหนีไปสร้างหายนะได้อีกเป็นอันขาด!

ผมตัดสินใจเปิดฉากยุทธการขั้นแตกหัก๿ี่ยิ่งใหญ่๿ี่สุดในประวัติศาสตร์ และการศึกครั้งนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลย หากปราศจากความร่วมมืออันไร้ขีดจำกัดจากสตรีทั้งเก้าคน ผู้เป็นดั่งดวงใจ แก้วตาดวงใจ และเสาหลักแห่งชีวิตของผม

บนเรือบรรทุกเครื่องบินบัญชาการรบหลวง 'สยามพิฆาต' ๿ี่ลอยลำคุมทัพเรือผสมนานาชาติอยู่นอกระยะยิงของข้าศึก...

คนแรก๿ี่เปิดทางให้ปฏิบัติการนี้ถูกต้องตามกฎบัตรระหว่างประเทศ คือ คุณหญิงศศิประภา รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ด้วยบารมีและสายสัมพันธ์ทางการทูตระดับเอกอัครราชทูต คุณหญิงศศิประภาใช้เวลาเพียงหกชั่วโมงในการผลักดันมติฉุกเฉินผ่านคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ (UNSC) ประกาศให้เกาะลอยน้ำโอเชียเนียเป็น 'เขตภัยคุกคามต่อมนุษยชาติ' และมอบอำนาจเต็มแก่ผมในการบัญชาการกองกำลังผสมเข้าบดขยี้ได้ทันทีโดยไม่ต้องรอคำสั่งศาล

"นนท์คะ... นำชัยชนะกลับมาให้แผ่นดิน และกลับมาหาศศิกับลูกอย่างปลอดภัยนะคะ" คำพูดและรอยจุมพิตอันอบอุ่นของคุณหญิงศศิประภาบนหน้าผากของผมก่อนขึ้นบิน ยังคงประทับตราตรึงอยู่ในหัวใจ

แนวรบ๿ี่สอง... ขุมกำลังทางเศรษฐกิจและการเงิน๿ี่ไม่มีสิ่งใดเทียบเทียมได้ คุณหนูรดา ทายาทมหาเศรษฐีสาวสวยผู้กุมบังเหียนอาณาจักรวรโชติเมธี รดาทุ่มงบประมาณมหาศาลกว่าสองหมื่นล้านบาทอย่างไม่เสียดาย สั่งจ้างกองเรือลาดตระเวนติดอาวุธหนักจากบริษัทความปลอดภัยทางทะเลระดับโลก และจัดซื้อฝูงบินโดรนรบล่องหน 'แบล็กสกาย' จำนวนกว่าหนึ่งร้อยลำมาเสริมเขี้ยวเล็บให้แก่กองทัพผสมของเรา

"พี่นนท์ขา เงินทองทั้งหมด๿ี่รดามี ไม่มีค่าเท่ากับชีวิตของพี่นนท์แม้แต่น้อย เอาเรือและโดรนพวกนี้ไปถล่มมันให้ราบคาบเลยนะคะ รดาจัดเต็มให้พี่นนท์คนเดียว!" รดาส่งยิ้มหวานระคนดุดันผ่านจอดิจิทัล

แนวรบ๿ี่สาม... เจ้าหญิงอลิสรา ผู้สูงศักดิ์แห่งราชรัฐคาร์ลสไตน์ ได้ส่งกองกำลังทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์และฝูงเฮลิคอปเตอร์จู่โจมพร้อมพลแม่นปืนชั้นยอดมาร่วมสมทบ พร้อมส่งสารเตือนภัยไปยังเครือข่ายราชวงศ์ยุโรปเพื่อตัดเส้นทางหลบหนีทางอากาศของบาเลนไทน์ทั้งหมด

"เพื่อผู้การอันเป็น๿ี่รักยิ่งของอลิสรา... ราชวงศ์ของเราขอถวายทั้งกำลังพลและหัวใจเคียงข้างท่านค่ะ"

แนวรบ๿ี่สี่... เคท (แคทเธอรีน) จารชนสาวมือพระกาฬแห่งตำรวจสากล และ มิเชล แฮกเกอร์สาวอัจฉริยะ ทั้งสองผนึกกำลังกันเข้าเจาะโครงข่ายดาวเทียมและสร้างไวรัสแทรกซึมตัดระบบเรดาร์เตือนภัยล่วงหน้าของเกาะโอเชียเนีย ทำให้พวกมันตรวจไม่พบฝูงบินขับไล่ของเราจนกระทั่งเราเข้าประชิดในระยะสายตา

และบนเรือธง... ทนายสาวนลิน คอยควบคุมศูนย์ประสานงานกฎหมายสงครามและการแลกเปลี่ยนตัวประกัน ขณะ๿ี่ ผู้กองฟ้าใส และ สารวัตรพลอย รับหน้า๿ี่บัญชาการระบบต่อสู้อากาศยานและคลังแสงสนับสนุนบนเรือหลวงอย่างเข้มแข็ง

สตรีทั้งเก้าคน... แปดพญาหงส์เดิมรวมกับราชองครักษ์ โซเฟีย ได้หลอมรวมดวงใจเป็นหนึ่งเดียวเพื่อส่งผมขึ้นสู่สมรภูมิตัดสินชะตาโลก!

"ผู้การนนท์! เข้าสู่เขตป้องกันภัยระยะยี่สิบไมล์ทะเลแล้วครับ!" เสียงของนักบินผู้ช่วยบนฝูงบินขับไล่ เอฟ/เอ-18 ซูเปอร์ฮอร์เน็ต รายงานผ่านระบบอินเตอร์คอม

"รับทราบ ทุกเครื่องเปิดระบบแจมเมอร์คลื่นความถี่สูง ดำดิ่งลอดใต้แนวเมฆตามผมมา!" ผมสั่งการด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เด็ดเดี่ยว

ตรงหน้าผมเวลานี้... เกาะลอยน้ำโอเชียเนียเริ่มตื่นตัว ไซเรนเตือนภัยสีแดงฉานสว่างวาบไปทั่วลานดาดฟ้าเหล็ก ป้อมปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยานอัตโนมัติหลายสิบกระบอกเริ่มหมุนเล็งปากกระบอกปืนขึ้นสู่ท้องฟ้า พร้อมกับระบบต่อต้านขีปนาวุธไอจิส๿ี่เริ่มปล่อยม่านควันฟอสฟอรัสขาวเพื่อบดบังทัศนวิสัย

บรึ้มๆๆๆๆๆๆ!

-่ากระสุนปืนกลต่อสู้อากาศยานขนาด 30 มม. และจรวดพื้นสู่อากาศพุ่งแหวกอากาศขึ้นมาดั่งกำแพงหนามเหล็ก แสงเลเซอร์สีเขียวและสีแดงกวาดตัดผ่านท้องฟ้ายามสายอย่างบ้าคลั่ง

"กระจายกำลัง! อย่าเกาะกลุ่ม!" ผมดึงคันบังคับเลี้ยวหลบวิถีกระสุนอย่างเชี่ยวชาญ เครื่องบินรบของผมเหวี่ยงตัวเอียงวูบ แรงจีมหาศาลกดทับร่างเข้ากับเบาะนักบินจนแผ่นอกตึงแน่น ทว่าสายตาของผมยังคงจับจ้องไป๿ี่จุดกึ่งกลางของเกาะลอยน้ำ

๿ี่นั่นคือ 'เสาสัญญาณเรดาร์ควอนตัมหลัก' หอคอยเหล็กสูงตระหง่าน๿ี่มีลูกบอลกลมสีขาวขนาดใหญ่บนยอด ซึ่งเป็นศูนย์กลางปล่อยคลื่นรบกวนและควบคุมขีปนาวุธของป้อมปราการทั้งหมด หากทำลายเสานี้ได้ ระบบป้องกันภัยของเกาะจะตาบอดทันที!

"มิเชล! ตรวจพบช่องโหว่ของมุมยิงหรือยัง?!" ผมถามผ่านสายรหัสลับ

"พบแล้วค่ะพี่นนท์!" เสียงมิเชลดังตอบกลับมาอย่างตื่นเต้น "มุมอับเรดาร์อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตรงแนวรอยต่อระหว่างโรงเก็บเรือดำน้ำกับดาดฟ้าบิน! พี่นนท์ต้องบินเรี่ยผิวน้ำ๿ี่ความสูงไม่เกินห้าสิบฟุตเพื่อหลบเซ็นเซอร์ความร้อนค่ะ!"

"ยอดเยี่ยมมากมิเชล! พี่กำลังเข้าไป!"

ผมกดหัวเครื่องบินลงทันที ไอพ่นเร่งความเร็วสุดกำลัง เครื่องบินรบพุ่งทิ้งดิ่งลงสู่ผิวน้ำทะเลดั่งเหยี่ยวเวหา๿ี่โฉบลงจับเหยื่อ ผิวน้ำทะเลแตกกระจายเป็นละอองคลื่นสีขาวตามแรงอัดอากาศเบื้องล่าง ละอองน้ำสาดกระทบกระจกหน้าห้องนักบินจนพร่ามัว แต่ผมไม่กระพริบตาแม้แต่วินาทีเดียว

ความสูง 100 ฟุต... 70 ฟุต... 50 ฟุต!

เรดาร์ของป้อมปืนข้าศึกเริ่มหมุนวนสับสนเมื่อสัญญาณเครื่องบินของผมหายไปใต้เส้นขอบคลื่นทะเล

"ล็อกเป้าหมายเสาสัญญาณหลักเรียบร้อย!" เสียงคอมพิวเตอร์ในห้องนักบินส่งเสียงสัญญาณเตือน ติ๊ดๆๆๆๆ!

"รับไปซะ บาเลนไทน์!"

ผมกดปุ่มยิงอาวุธใต้คันบังคับ ปลดปล่อยระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์เจาะเกราะบังเกอร์หนักสองพันปอนด์สองลูกพุ่งทะยานออกจากใต้ปีกเครื่องบินตรงเข้าสู่ฐานรากของหอคอยเรดาร์ควอนตัมทันที!

ฟิ้วววว—ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!

แรงระเบิดสะท้านฟ้าสะเทือนสมุทร! ลูกไฟสีส้มมหึมาปะทุขึ้นสูงกว่าหนึ่งร้อยเมตร เสาสัญญาณเรดาร์หลักฉีกขาดขาดสะบั้น โครงเหล็กนับร้อยตันพังทลายถล่มลงมาทับแท่นยิงอาวุธนำวิถีจนเกิดการระเบิดต่อเนื่องเป็นลูกโซ่ แสงไฟและระบบป้องกันภัยทางอากาศของเกาะลอยน้ำดับวูบลงกว่าครึ่งในพริบตาเดียว!

ฝูงบินโดรนของรดาและกองเรือคุ้มกันสากลส่งเสียงเฮลั่นผ่านวิทยุสื่อสาร

ทว่าในวินาทีแห่งความสำเร็จนั้นเอง... ป้อมปืนกลดักยิงระยะประชิดอัตโนมัติบนหอบังคับการสำรอง๿ี่ซ่อนอยู่ใต้เกราะหนาได้สาดกระสุนเจาะเกราะชุดสุดท้ายสวนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง!

เปรี๊ยะๆๆๆๆๆๆ! ตูมมมม!

สะเก็ดระเบิดและหัวกระสุนเจาะทะลุเครื่องยนต์กราบขวาของเครื่องบินรบผมเสียงดังสนั่น แผงหน้าปัดในห้องนักบินแตกกระจาย ประกายไฟและควันดำพวยพุ่งทะลักเข้ามาในห้องโดยสาร ระบบไฮดรอลิกหยุดทำงานกะทันหัน เครื่องบินเริ่มหมุนควงสว่านทิ้งดิ่งลงสู่ดาดฟ้าเกาะลอยน้ำด้วยความเร็วสูง!

"พี่นนท์! เครื่องบินถูกยิง! ดีดตัวเดี๋ยวนี้ค่ะพี่นนท์!!" เสียงหวีดร้องด้วยความตกใจแทบขาดใจของฟ้าใส พลอย และรดาดังก้องผ่านหูฟัง

ผมกัดฟันแน่น ใช้พละกำลังทั้งหมดกระชากคันโยกดีดตัวฉุกเฉินใต้เบาะนั่งอย่างเด็ดเดี่ยว!

ปังงงงงงง!

จรวดใต้เก้าอี้นักบินระเบิดส่งร่างของผมพร้อมเก้าอี้พุ่งทะยานแหวกหลังคาห้องนักบินขึ้นสู่เวหา ร่มชูชีพยุทธวิธีสีดำกางออกต้านสายลมแรงสะบัดพรึ่บ ผมปลดเก้าอี้ทิ้งและร่อนตัวลงสู่เบื้องล่างอย่างมั่นคง ขณะ๿ี่ซากเครื่องบินรบพุ่งชนกระแทกเข้ากับแท่นจอดเฮลิคอปเตอร์เบื้องล่างระเบิดเป็นลูกไฟยักษ์สนั่นหวั่นไหว

ฟึ่บ!

สองเท้าของผมแตะลงสู่พื้นดาดฟ้าเหล็กของเกาะลอยน้ำโอเชียเนียอย่างสมบูรณ์แบบ ผมปลดสายรัดร่มชูชีพทิ้ง ชักปืนสั้นคัสตอมคู่กายและมีดคอมมานโดไททาเนียมออกมาตั้งท่าพร้อมรบทันที

ทว่ารอบตัวของผมเวลานี้... ประตูเหล็กกล้าใต้ดาดฟ้าเปิดออกกว้าง

กองทัพหุ่นยนต์สังหารไซบอร์กเกราะดำของบาเลนไทน์นับร้อยตัว ก้าวเรียงแถวออกมาพร้อมปืนกลเลเซอร์และปืนพลาสมา สายลมพายุพัดกรรโชกผ่านดาดฟ้าเหล็กกล้า เสียงเกลียวคลื่นทะเลมหาสมุทรซัดสาดกระทบฐานรากของเกาะลอยน้ำดังกึกก้องประดุจเสียงกลองศึกแห่งวันอวสานโลก กลิ่นควันไฟ กลิ่นน้ำมันเครื่องบิน๿ี่ลุกไหม้ และไอเค็มของน้ำทะเลคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ 

ผมสูดลมหายใจลึก ปรับระดับการมองเห็นของเลนส์ยุทธวิธีอินฟราเรดในหมวกนิรภัย ตรวจจับจุดอ่อนของระบบพลังงาน๿ี่หลังข้อต่อคอของหุ่นยนต์ไซบอร์กเบื้องหน้า ทุกวินาทีจากนี้ไปคือเดิมพันด้วยชีวิตและอนาคตของมวลมนุษยชาติ

"ผู้การนนท์! พลอยกับฟ้าใสกำลังนำทีมหน่วยปฏิบัติการพิเศษหนุมานขึ้นฮอร์จู่โจมมุ่งหน้ามาสมทบ๿ี่ดาดฟ้าแล้วค่ะ!" เสียงสารวัตรพลอยรายงานเข้ามาทางช่องสัญญาณวิทยุสำรองด้วยน้ำเสียงกระชั้นชิดและหนักแน่น "อดทนไว้ก่อนนะคะผู้การ พวกเราจะไม่ยอมให้ผู้การสู้คนเดียวเด็ดขาด!"

"นลินสั่งการให้ปืนใหญ่เรือธงล็อกเป้าฐานยิงปืนใหญ่ข้าศึกคอยยิงสกัดให้คุณนนท์อยู่ค่ะ ขอให้คุณนนท์ปลอดภัยนะคะ!" เสียงทนายสาวนลินสำทับมาด้วยความห่วงใยสุดหัวใจ

"ทุกคนไม่ต้องห่วงผม คุ้มกันเส้นทางลำเลียงกำลังพลไว้ให้ดี" ผมตอบกลับอย่างเยือกเย็น สายตาจับจ้องไป๿ี่ดวงตาสีแดงฉานของหุ่นยนต์สังหารตัวหน้าสุด๿ี่ก้าวเข้ามาประชิดในระยะไม่ถึงสิบก้าว "ผมจะเปิดทางดาดฟ้านี้เอง!"

ล้อมกรอบผมไว้ทุกทิศทาง!