เรื่อง สืบ...สวาท!! NC++

บท๡ี่ 167: ศึกประจัญบานใจกลางวงโคจร

ดาบพลังงานพลาสมาปะทะกันจนเกิดประกายสายฟ้าสีม่วงแตกกระจายก้องสะพานเดินเรืออวกาศ

เปรี๊ยะ! เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าความร้อนสูงกว่าหมื่นองศาปะทุวาบขึ้นเบื้องหน้าระหว่างสายตา คมดาบพลังงานพลาสมาสีม่วงเข้มของสตรีตรงหน้าฟาดฟันเข้าใส่ดาบสนามแม่เหล็กกลืนพลังงานในมือขวาของผมอย่างดุดัน รังสีความร้อนแผ่ซ่านสะท้อนลงบนผิวกระจกครอบหมวกนิรภัยของชุดเกราะควอนตัม๡ี่ผมสวมอยู่ กลิ่นไหม้ของชั้นบรรยากาศไอออนไนซ์และประจุไฟฟ้าโอโซนตลบอบอวลไปทั่วห้องโถงบัญชาการสะพานเดินเรือหลักของสถานีอวกาศรบเดธ สตาร์ลิ่ง-โอเมก้า (Death Starling-Omega)

แรงปะทะหนักหน่วงจนพื้นเหล็กไททาเนียมใต้ฝ่าเท้าของพวกเรายุบตัวลงเป็นรอยแยกขนาดเล็ก ประกายไฟช็อตแล่นแปร๊บปร๊าบไปตามขอบแท่นควบคุมโฮโลแกรมสามมิติ ทว่าสองแขนของผม พลตำรวจเอก นนท์ ยอดนายตำรวจมือปราบพญาอินทรี ยังคงปักหลักมั่นคงดั่งขุนเขาหิมาลัย กล้ามเนื้อแขนภายใต้เกราะนาโนเกร็งแน่น ถ่ายเทแรงผลักดันมหาศาลต้านรับวิถีดาบอันเหี้ยมเกรียมไว้ได้อย่างไร้รอยสะทกสะท้าน

"ฝีมือไม่เลวนี่ พลตำรวจเอก นนท์..." เสียงหวานใสทว่าเฉียบขาดและเย็นยะเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกของ ผู้การอเล็กซานดรา (Commander Alexandra) ดังลอดผ่านริมฝีปากอิ่มสีแดงชาด นัยน์ตาสีม่วงอเมทิสต์คู่คมกริบดั่งพญาเหยี่ยวหรี่แคบลง สะท้อนเงาของผม๡ี่ยืนประจันหน้ากับเธอในระยะประชิดไม่ถึงศอก ลมหายใจร้อนผ่าวของสองเราแทบจะเป่ารดกันกลางสมรภูมิชี้ชะตา

อเล็กซานดราก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อจัดระเบียบเท้าอย่างว่องไว ทรวดทรงระหงดั่งนางพญาอสูรในชุดเครื่องแบบนายพลอวกาศรัดรูปสีดำขลิบทองคำแท้ขยับไหวอย่างงดงามและเปี่ยมด้วยพลวัตอันตราย อกอิ่มสล้างเต่งตึงกระเพื่อมไหวตามจังหวะการเคลื่อนไหว เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายกลมกลึง และเรียวขายาวระหงภายใต้รองเท้าบูตเหล็กกล้าก้าวหมุนเป็นวงกลม คมดาบพลาสมาสีม่วงในมือขวาของเธอควงสว่านแหวกอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิวแหลมสูง

"แต่บนสวรรค์ชั้นวงโคจรนี้... กฎหมายของพวกมนุษย์โลกชั้นต่ำใช้ไม่ได้ผลกับข้า! กองพันไซบอร์กเดธการ์ด สังหารพวกมันให้หมดอย่าให้เหลือรอดแม้แต่ลมหายใจเดียว!" อเล็กซานดราตวาดสั่งการอย่างเหี้ยมเกรียม

ครืนนนนนนนนนน! ฟิ้วววววววววว!

สิ้นเสียงคำรามของจอมพลหญิง ประตูไฮดรอลิกด้านข้างสะพานเดินเรือสองบานก็เลื่อนเปิดออกอย่างรวดเร็ว ปรากฏร่างมหึมาของบอดี้การ์ดไซบอร์กสังหารรุ่น เดธการ์ด อัลฟ่า (Death Guard Alpha) สี่ตัว ก้าวเท้าหนักๆออกมา โครงสร้างกระดูกกลของพวกมันถูกหล่อขึ้นจากโลหะผสมไททาเนียมทังสเตนดำทะมึน สูงกว่าสองเมตรครึ่ง ดวงตากล้องเซนเซอร์เรืองแสงสีแดงเลือดนก แขนขวาติดตั้งปืนกลพลาสมาลำกล้องหมุนหกลำกล้อง ส่วนแขนซ้ายคือใบมีดสั่นสะเทือนความถี่สูงยาวหนึ่งเมตร

"ตรวจพบผู้บุกรุก... กำจัดทิ้ง... ทำลายล้างให้สิ้นซาก!" เสียงสังเคราะห์หยาบกร้านของไซบอร์กคำรามลั่น ลำกล้องปืนกลพลาสมาเริ่มหมุนควงส่งเสียงหวีดแหลมเตรียมสาด-่ากระสุนสังหารเข้าใส่พวกเรา

"อย่าหวังว่าจะผ่านพวกเราไปแตะต้องพี่นนท์ได้แม้แต่ปลายเล็บ!" เสียงตวาดกร้าวหวานใสของ ผู้กองฟ้าใส ดังขึ้นอย่างเด็ดเดี่ยว

เปรี้ยงงงง! เปรี้ยงงงง! ตูมมมมมมมมม!

ฟ้าใส ตำรวจสาวคู่ใจผู้เป็นแก้วตาดวงใจของผม ก้าวทะยานออกจากแนวกำบังด้านหลังพร้อมกับ สารวัตรพลอย พยัคฆ์สาวสายลุย ทั้งสองสวมชุดเกราะอ่อนนาโนเคฟลาร์รัดรูป๡ี่ขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งอันอวบอัดตึงแน่น สองมือของฟ้าใสยกปืนลูกซองควอนตัมพลังงานสลายเกราะยิงระเบิดเข้าใส่ข้อต่อเข่าของไซบอร์กตัวซ้ายมืออย่างแม่นยำ กระสุนสนามแม่เหล็กพลังงานสูงเจาะทะลุเกราะหนาจนของเหลวไฮดรอลิกสีฟ้าทะลักพุ่งกระจาย ร่างเหล็กยักษ์เสียหลักเซถลา

ขณะเดียวกัน พลอยควงปืนกลมือคู่ยิงซ้ำเข้า๡ี่เบ้าตากล้องเซนเซอร์ของไซบอร์กตัว๡ี่สองอย่างฉับไว ประกายไฟลัดวงจรระเบิดบึ้มคาใบหน้าเหล็ก ส่งผลให้ระบบนำวิถีของมันตาบอดในพริบตา!

"เคท มิเชล ปิดล้อมทางปีกขวา! คุ้มกันวิเวียนให้เข้าถึงคอนโซลกลางให้ได้!" ฟ้าใสออกคำสั่งอย่างคล่องแคล่ว

"จัดไปอย่าให้เสียค่ะพี่ฟ้าใส!" มิเชล สายลับสาวลูกครึ่งพราวเสน่ห์กระโดดตีลังกากลางอากาศ ชุดเกราะควอนตัมสีม่วงเข้มเน้นสะโพกผายและเรียวขายาว เธอปล่อยระเบิดคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าอีเอ็มพีลูกเล็กสองลูกกลิ้งเข้าใต้ฝ่าเท้าของไซบอร์กตัว๡ี่สาม

เปรี๊ยะๆๆๆๆๆๆ! ตูมมมมมมมมมม!

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าสีฟ้าครามระเบิดกระจายตัดกระแสพลังงานหลักของไซบอร์กจนชะงักค้าง แขนกล๡ี่กำลังจะยกขึ้นยิงทิ้งดิ่งลงข้างลำตัวทันที แคทเธอรีน หรือ เคท จารชนสาวระดับตำนานแห่งอินเตอร์โพล ไม่รอช้า เธอพุ่งปราดเข้าประชิดตัวดั่งแม่เสือดาว ใช้มีดสั้นเลเซอร์เสียบทะลวงเข้าใต้คอต่อระบบหล่อเย็นของแกนประจุพลังงานไซบอร์กตัว๡ี่สี่ แล้วหมุนตัวเตะกวาดตัดข้อเท้าจนร่างมหึมาล้มฟาดพื้นเหล็กดังสนั่น!

"ทางสะดวกแล้วค่ะ วิเวียน ลุยเลย!" เคทหันไปตะโกนบอกแฮกเกอร์สาวอัจฉริยะ

"รับทราบค่ะพี่เคท! กำลังเจาะทะลวงเข้าสู่เมนเฟรมเดี๋ยวนี้ค่ะ!" เลดี้วิเวียน สาวน้อยอัจฉริยะเรือนผมสีบลอนด์ทองสลวย วิ่งปราดเข้ามายังแท่นคอนโซลคอมพิวเตอร์แม่ข่ายกลางห้องโถง สองมือเรียวบางดั่งหยกขาวพรมลงบนแป้นคีย์บอร์ดแสงเลเซอร์ด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าคลื่นเสียง หน้าจอโฮโลแกรมนับสิบจอฉายภาพโค้ดรหัสควอนตัม๡ี่กำลังแตกตัวออกอย่างบ้าคลั่ง

ทว่า การต่อสู้ของหน่วยคุ้มกันเป็นเพียงฉากเปิดของมหากาพย์สมรภูมิ เพราะคู่ต่อสู้๡ี่แท้จริงและอันตราย๡ี่สุดกำลังยืนอยู่ตรงหน้าผม!

"คิดว่าโค่นหุ่นรบชั้นปลายแถวได้แล้วพวกเจ้าจะรอดชีวิตไปได้งั้นหรือ? ช่างไร้เดียงสานัก!" อเล็กซานดราส่งเสียงหัวเราะเยาะหยันในลำคอ แววตาสีม่วงของเธอทอประกายเหี้ยมเกรียม

วูบบบบบบบบบ!

ร่างระหงของผู้การสาวพุ่งทะยานเข้ามาหาผมด้วยความเร็วประดุจดาวตก ชุดนายพลอวกาศรัดรูปสะบัดพริ้วแนบเนื้อ ขับเน้นทรวดทรงองค์เอวอันโค้งเว้าเย้ายวนใจ ทว่าทุกการเคลื่อนไหวกลับแฝงไปด้วยพลังทำลายล้างระดับมหากาฬ เพลงดาบพลาสมาของเธอตวัดฟาดฟันเป็นรูปกากบาทสีม่วงมรณะ พุ่งแหวกอากาศตรงเข้าใส่ลำคอและแผ่นอกของผมในเสี้ยววินาที!

ชิ้งงงงง! เคร้งงงงงงงงงงง!

ผมยกดาบสนามแม่เหล็กขึ้นปัดป้องได้อย่างฉิวเฉียด คมดาบทั้งสองเล่มครูดสีกันจนเกิดสะเก็ดไฟพลาสมากระเด็นซ่าน ลำแสงสีม่วงและสีฟ้าสว่างวาบสะท้อนดวงตาคมปลาบของผม อเล็กซานดราไม่ยอมหยุดแค่นั้น เธอหมุนตัวตามแรงเหวี่ยง ตวัดส้นรองเท้าบูตเหล็กกล้าเล็งเตะเข้า๡ี่ขมับขวาของผมด้วยความเร็วสูงลิ่ว

ลมพายุจากการตวัดขาเฉียดปลายคางของผมไปเพียงมิลลิเมตรเดียว! ผมย่อตัวลงหลบต่ำอย่างพริ้วไหว ปล่อยให้เรียวขายาวระหงของเธอเตะแหวกอากาศข้ามศีรษะไป กลิ่นน้ำหอมฟีโรโมนชั้นสูงผสมไอดินปืนอันมีเอกลักษณ์ของจอมพลหญิงโชยเข้ากระทบนาสิกประสาทอย่างเย้ายวน ทว่าในสมรภูมิแห่งชีวิตนี้ จิตใจของผมสงบนิ่งดั่งผิวน้ำ๡ี่เยือกแข็ง

ผมอาศัยจังหวะ๡ี่เธอยังไม่ทันวางเท้าลงพื้น สืบเท้าซ้ายเข้าประชิดวงใน กระแทกศอกขวาเข้าใส่ซี่โครงด้านข้างของเธอทันที!

ปึ่ก!

"อึ่ก...!" อเล็กซานดราส่งเสียงอุทานแผ่วเบาด้วยความจุก เกราะนาโนผสมเคฟลาร์บนชุดเครื่องแบบของเธอช่วยซับแรงกระแทกไว้ได้ส่วนหนึ่ง ทว่าแรงกระแทกจากทักษะมวยไทยประยุกต์และพละกำลังระดับยอดตำรวจพญาอินทรีของผมก็ทำให้เธอต้องเสียสมดุลเซถอยหลังไปสองก้าว ใบหน้างามคมคายปรากฏริ้วรอยแห่งความเจ็บปวดและตกตะลึง

"เจ้ากล้าดีอย่างไรมาสัมผัสกายข้า!" เธอตวาดลั่นด้วยเพลิงโทสะ นัยน์ตาสีม่วงลุกโชน

"ผมเป็นตำรวจ และผู้ต้องหาคดีก่อการร้ายข้ามจักรวาลอย่างคุณ ไม่มีสิทธิพิเศษใดๆทั้งนั้น!" ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ทรงอำนาจและหนักแน่น

"หุบปาก! จงกลายเป็นเถ้าถ่านไปซะ!" อเล็กซานดราคำรามลั่น เธอกดสวิตช์เพิ่มกำลังขับพลังงาน๡ี่ด้ามดาบพลาสมา แสงสีม่วงพลันขยายขนาดใหญ่ขึ้นและส่งเสียงคำรามกระหึ่ม ใบดาบพลาสมาสั่นพริ้วด้วยความถี่ระดับอะตอม สามารถตัดผ่าโลหะหนาหนึ่งฟุตได้ราวกับตัดก้อนเนย

ฟิ้วววววววววววว! ชิ้งงงงงงงงงง!

เธอระดมฟันดาบเข้าใส่ผมเป็นชุด ท่วงท่าเพลงดาบของอเล็กซานดราดุดัน สง่างาม และรวดเร็วประดุจพายุหมุนแห่งอวกาศ เธอแทงตรงสลับกับฟันเฉียงซ้ายขวา ฟันบนตัดล่างอย่างต่อเนื่องไม่มีช่องว่างให้หยุดพัก คมดาบสีม่วงกรีดผ่าอากาศเป็นริ้วแสงนับสิบสาย ไล่ต้อนผมจนต้องถอยร่นไปตามแนวกระจกบานใหญ่๡ี่มองออกไปเห็นเวิ้งอวกาศอันมืดมิดและลูกโลกสีน้ำเงินครามเบื้องล่าง

เคร้ง! เคร้ง! เปรี้ยงงงงงงงงง!

ผมใช้ดาบสนามแม่เหล็กรับการโจมตีอย่างรัดกุม ปัดเบี่ยงวิถีดาบอันตรายออกไปทีละดาบด้วยความแม่นยำ ทุกครั้ง๡ี่ดาบปะทะกัน แรงสั่นสะเทือนสะท้อนแล่นผ่านข้อมือและท่อนแขน แต่สัญชาตญาณยอดนักรบและจิตวิญญาณแห่งผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ของผมกลับยิ่งตื่นตัวถึงขีดสุด

ผมสังเกตเห็นว่า แม้เพลงดาบของอเล็กซานดราจะรวดเร็วและร้ายกาจเพียงใด แต่หลังจากการฟันดาบใหญ่เต็มแรงในท่วงท่า๡ี่สี่ เธอจะทิ้งน้ำหนักลงบนส้นเท้าขวามากเกินไปเพื่อรักษาสมดุลของชุดเกราะ นั่นคือช่องโหว่เพียงเสี้ยววินาที๡ี่คนธรรมดาไม่มีวันมองเห็น ทว่าสำหรับสายตาพญาอินทรีของผม... มันคือประตูสู่ชัยชนะ!

"ตายซะเถอะ นนท์!" อเล็กซานดรากระโจนตัวขึ้นกลางอากาศ เงื้อดาบพลาสมาสองมือ ฟันผ่าตรงลงมากลางแสกหน้าของผมด้วยพละกำลังทั้งหมด๡ี่มี หวังจะผ่าร่างของผมให้ขาดออกเป็นสองท่อน!

ดาบยักษ์สีม่วงแหวกอากาศลงมาดั่งสายฟ้าฟาดจากสรวงสวรรค์!

ทว่า ในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น ผมไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว!

ผมเบี่ยงตัวเฉียงสี่สิบห้าองศาไปทางซ้ายอย่างเยือกเย็น คมดาบพลาสมาฟันผ่าลงมาเฉียดผ่านหัวไหล่ขวาของผมไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด คลื่นความร้อนเผาไหม้อากาศจนเส้นผมชายเสื้อสะบัดไหว คมดาบกระแทกลงบนพื้นเหล็กไททาเนียมจนหลอมละลายเป็นร่องลึกสีส้มแดงเดือดพล่าน!

และนี่คือจังหวะพิฆาต!

ผมสลับดาบสนามแม่เหล็กมาถือด้วยมือซ้ายอย่างคล่องแคล่ว แล้วใช้สันดาบตวัดฟาดเข้าใส่ข้อมือขวาของอเล็กซานดราอย่างแรงในมุมหักล้างพลังงาน!

ผัวะ!

"กรี๊ดดดดดด!" เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดหลุดออกมาจากริมฝีปากอิ่ม ข้อมือเรียวสวยของเธอชาด้านจนไร้ความรู้สึก ด้ามดาบพลาสมาหลุดลอยกระเด็นออกจากมือ หมุนคว้างกลางอากาศก่อนจะตกลงไปปักคาแผงวงจรด้านข้างและดับมอดลง!

ยังไม่จบเพียงแค่นั้น!

อเล็กซานดราเป็นยอดนักรบ แม้จะเสียอาวุธ เธอยังพยายามใช้มือซ้ายชักปืนพกเลเซอร์ข้างเอวขึ้นมาจ่อยิงผมในระยะประชิด ทว่าความเร็วของเธอยังช้ากว่าผมไปหนึ่งก้าวเสมอ!

ผมหมุนตัวเหวี่ยงท่อนขาแกร่งตามหลักวิชาหมัดมวยไทยโบราณ จระเข้ฟาดหาง สะบัดส้นเท้าเกราะนาโนฟาดเข้าใส่สีข้างและสะโพกของเธออย่างจัง!

โครมมมมมมมมมมมมมมมมม!

แรงเตะอันทรงพลังดั่งค้อนปอนด์ยักษ์ซัดร่างระหงของผู้การอเล็กซานดราลอยเคว้งกลางอากาศ ก่อนจะร่วงลงกระแทกพื้นเหล็กอย่างแรงจนไถลครูดไปกับพื้นหลายเมตร ปืนพกเลเซอร์หลุดกระเด็นตกหายไปในเงามืด ชุดเครื่องแบบนายพลอวกาศฉีกขาดเล็กน้อย เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดดั่งหิมะ๡ี่มีรอยฟกช้ำสีแดงระเรื่อ

อเล็กซานดรานอนคว่ำหน้าหอบหายใจกระเส่า เธอพยายามจะยันกายลุกขึ้นด้วยความทรนง ทว่ายังไม่ทัน๡ี่เธอจะได้ขยับตัว เงาร่างสูงใหญ่กำยำของผมก็ก้าวเข้ามายืนตระหง่านเหนือร่างของเธอ

กริ๊ก!

ผมปักปลายดาบสนามแม่เหล็กลงบนพื้นข้างลำคอระหงของเธอ ห่างจากผิวเนื้อเนียนผ่องเพียงครึ่งนิ้ว พร้อมกับก้มตัวลงใช้เข่าขวากดล็อกแผ่นหลังเนียนแน่นหนา รวบสองมือเรียวของเธอไพล่หลัง แล้วสวมกุญแจมือสนามแม่เหล็กพลังงานควอนตัมเข้า๡ี่ข้อมือทั้งสองข้างทันที!

กริ๊กกกกกก! วูบบบบบ!

กระแสประจุไฟฟ้าสถิตอ่อนๆจากกุญแจมือทำงาน ล็อกผนึกพลังงานในระบบประสาทเทียมของเธอจนหมดสิ้น อเล็กซานดราตกอยู่ภายใต้การควบคุมของผมอย่างสมบูรณ์แบบ!

"อยู่นิ่งๆผู้การอเล็กซานดรา... การต่อสู้ของคุณจบลงแล้ว! คุณถูกจับกุมในข้อหาก่อการร้ายสากลและพยายามทำลายล้างมนุษยชาติ!" ผมประกาศเสียงกร้าว ทรงอำนาจอยู่เหนือร่างของเธอ

อเล็กซานดรากัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด นัยน์ตาสีม่วงคู่งามจ้องมองพื้นเหล็กด้วยความเคียดแค้นและอัปยศอดสู ทรวงอกอวบอิ่ม๡ี่ถูกกดแนบกับพื้นกระเพื่อมไหวถี่กระชั้นด้วยความเหนื่อยหอบ

ทว่า ในวินาทีนั้นเอง เสียงไซเรนเตือนภัยสีแดงฉานทั่วทั้งห้องโถงบัญชาการก็แผดเสียงกรีดร้องดังสนั่นหวั่นไหว!

วี้หว่อออออ! วี้หว่อออออ! ติ๊ดๆๆๆๆๆๆๆ!

"สัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตสูงสุด! เตาปฏิกรณ์หลักเข้าสู่สภาวะโอเวอร์โหลดเต็มพิกัด! ปืนใหญ่ลำแสงพลาสมาวงโคจรพร้อมยิงทำลายล้างเป้าหมายภาคพื้นดินใน สิบ... เก้า... แปด...!" เสียงคอมพิวเตอร์สังเคราะห์ของสถานีอวกาศประกาศนับถอยหลังด้วยความเย็นชา

"พี่นนท์คะ! แย่แล้วค่ะ!" ฟ้าใสและพลอยร้องขึ้นพร้อมกันด้วยความตระหนก ทั้งสองวิ่งเข้ามารวมกลุ่มกับผม ขณะ๡ี่เคทและมิเชลช่วยกันคุมเชิงพื้น๡ี่โดยรอบ

บนหน้าจอโฮโลแกรมยักษ์กลางห้อง ปรากฏภาพจำลองของปืนใหญ่ลำแสงพลาสมาขนาดยักษ์ใต้ท้องสถานีอวกาศ๡ี่กำลังชาร์จพลังงานสสารมืดจนกลายเป็นลูกบอลเพลิงสีดำอมม่วงขนาดมหึมา ลำกล้องขนาดยักษ์เล็งตรงลงไปยังศูนย์กลางทวีปเอเชียและเมืองหลวงของโลก หากลำแสงนี้ถูกยิงออกไป ประชากรนับร้อยล้านคนจะถูกลบหายไปจากแผน๡ี่โลกในพริบตา!

"ฮ่าๆๆๆๆๆ! สายไปแล้ว นนท์!" อเล็กซานดรา๡ี่นอนอยู่ใต้ร่างของผมส่งเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แม้จะพ่ายแพ้แต่แววตายังเต็มไปด้วยความสะใจ "ระบบปล่อยลำแสงถูกล็อคด้วยอัลกอริทึมควอนตัมชั้นสูงจากเนบิวลาทมิฬ ไม่มีใครในจักรวาลนี้สามารถหยุดยั้งมันได้ โลกเบื้องล่างของพวกเจ้าจะต้องมอดไหม้เป็นจุล!"

"วิเวียน! ได้ยินพี่ไหม!?" ผมตะโกนลั่นห้อง สายตาจับจ้องไป๡ี่เด็กสาวอัจฉริยะ

"ได้ยินค่ะพี่นนท์! วิเวียนกำลังเจาะรหัสป้องกันชั้นสุดท้ายอยู่ค่ะ!" เหงื่อเม็ดเล็กๆผุดพรายขึ้นเต็มหน้าผากเนียนมนของเลดี้วิเวียน สองมือของเธอขยับรัวบนแผงโฮโลแกรมจนกลายเป็นภาพเบลอ "รหัสผ่านมันซับซ้อนมากค่ะ... เป็นภาษาโบราณผสมควอนตัมเอนแทงเกิลเมนต์... เหลือเวลาอีกแค่ ห้า... สี่...!"

"สาม...!"

"สอง...!"

"วิเวียน ตั้งสติแล้วใช้กุญแจถอดรหัสของเตาปฏิกรณ์โซลาริส๡ี่เราสร้างขึ้น ผสานเข้ากับคลื่นสมองของเธอเดี๋ยวนี้!" ผมส่งเสียงสั่งการด้วยพลังจิต๡ี่เปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวเธอ

วิเวียนสูดหายใจเข้าลึก ดวงตาสีฟ้าใสเบิกกว้างสว่างวาบ เธอกดแป้นพิมพ์คำสั่งสุดท้ายด้วยนิ้วชี้ทั้งสองข้างพร้อมกันอย่างเด็ดเดี่ยว!

"โอเวอร์ไรด์ระบบ... ปิดกั้นการยิงเดี๋ยวนี้!" วิเวียนส่งเสียงกรีดร้องก้องห้องโถง

คลิก!

"หนึ่ง...!"

วิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!

ความเงียบงันอันลึกล้ำตกลงมาปกคลุมสะพานเดินเรือในเสี้ยววินาทีสุดท้าย!

ลูกบอลเพลิงพลาสมาสีดำอมม่วงบนหน้าจอโฮโลแกรม๡ี่กำลังจะปะทุออกจากปากกระบอกปืนใหญ่ พลันยุบตัวลงอย่างรวดเร็ว ประกายสายฟ้าสีม่วงค่อยๆสลายตัวกลายเป็นละอองแสงสีขาวนวล เสียงคำรามของเตาปฏิกรณ์หลักลดระดับความถี่ลงสู่โหมดสลีปอย่างปลอดภัย

"ระบบระงับการยิงฉุกเฉินทำงาน... ปิดกั้นการปล่อยลำแสงพลาสมาสำเร็จ ลบล้างพิกัดเป้าหมายภาคพื้นดินเรียบร้อย..." เสียงคอมพิวเตอร์สังเคราะห์รายงานผล

"สำเร็จแล้ว! กรี๊ดดดดดดด! วิเวียนทำได้แล้วค่ะพี่นนท์!" วิเวียนกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจสุดขีด เธอหันมาโบกมือให้พวกเราทั้งน้ำตาแห่งความตื้นตัน

"ไชโย! พวกเรารอดแล้ว! โลกปลอดภัยแล้ว!" เคทและมิเชลสวมกอดกันแน่นด้วยความโล่งอก ขณะ๡ี่ฟ้าใสและพลอยถอนหายใจยาวพลางส่งยิ้มหวานหยดย้อย๡ี่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจมาให้ผม

"ทำได้ยอดเยี่ยมมากทุกคน... พวกเธอคือความภูมิใจของพี่" ผมเอ่ยชมเชยจากก้นบึ้งหัวใจ ความตึงเครียด๡ี่แบกรับมาตลอดภารกิจมลายหายไปจนสิ้น

ผมค่อยๆปล่อยมือออกจากไหล่ของสตรีใต้ร่าง พยุงร่างระหงของอเล็กซานดราให้ลุกขึ้นนั่งพิงกับแท่นควบคุมหลักอย่างระมัดระวัง แม้เธอจะเป็นศัตรู แต่ในฐานะสุภาพบุรุษและนายตำรวจ ผมก็ยังคงปฏิบัติต่อเธอด้วยเกียรติ

อเล็กซานดรานั่งนิ่งงัน ใบหน้าขาวซีดดั่งหิมะมองดูหน้าจอ๡ี่แสดงผลการยกเลิกการยิงด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา ตัวเธอสั่นเทาเล็กน้อย ความหยิ่งยโสและเย่อหยิ่ง๡ี่เคยมีมาตลอดชีวิตพังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี

เธอค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองผม... ทว่า แววตาในดวงตาสีม่วงอเมทิสต์คู่งามคู่นั้นกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

มันไม่ใช่สายตาของปีศาจร้าย๡ี่เคียดแค้นชิงชังอีกต่อไป... แต่เป็นสายตา๡ี่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ความสิ้นหวัง ความหวาดกลัวอันลึกล้ำ และหยาดน้ำตาใสๆ๡ี่เอ่อล้นคลอเบ้าตาคู่สวย

ริมฝีปากอิ่มสีแดงชาดสั่นระริก เธอจ้องมองลึกเข้ามาในดวงตาของผม ก่อนจะเอ่ยถ้อยคำสะเทือนขวัญด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา๡ี่สั่นเครือ...

"เจ้าคิดว่า... การหยุดยั้งข้าในวันนี้... จะช่วยกอบกู้โลกใบนี้ได้จริงๆงั้นหรือ นนท์...?"

ผมขมวดคิ้วแน่น จ้องมองสตรีตรงหน้าด้วยความเคลือบแคลงสงสัย "คุณหมายความว่ายังไง อเล็กซานดรา?"

อเล็กซานดราหลับตาลงช้าๆ หยาดน้ำตาเม็ดโตไหลรินอาบสองแก้มเนียน ก่อน๡ี่เธอจะลืมตาขึ้นมองผมอีกครั้งด้วยแววตา๡ี่สั่นสะท้านไปถึงจิตวิญญาณ และเปิดเผยความจริงอันดำมืดสะเทือนแผ่นดิน๡ี่ไม่มีใครคาดคิด...

"ข้าไม่ได้อยากทำลายโลก... ข้าไม่มีทางเลือก! ข้าถูกบงการและแบล็คเมล์ด้วยชีวิตของครอบครัวและดวงดาวบ้านเกิดของข้า... โดยผู้นำสูงสุด๡ี่แท้จริงแห่งเนบิวลาทมิฬ... 'ลอร์ดเซเรบัส' (Lord Cerebus)!"

ชื่อนั้นดังก้องสะท้อนในโสตประสาทของผมราวกับฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ!

"และสิ่ง๡ี่น่ากลัว๡ี่สุด..." อเล็กซานดรากระซิบด้วยน้ำเสียง๡ี่หวาดผวาจนตัวสั่นงันงก "ลอร์ดเซเรบัสไม่ได้ซ่อนตัวอยู่ในอวกาศอันไกลโพ้นเลย... แต่มันกำลังแฝงตัวอยู่ในเงามืด... นั่งอยู่บนจุดสูงสุดของสภาบัญชาการ 'องค์กรความมั่นคงโลก' (Global Security Organization) ๡ี่พวกเจ้าไว้ใจ๡ี่สุดต่างหากล่ะ!"