เรื่อง สืบ...สวาท!! NC++
บที่ 169: ยุทธการฝ่าพายุหิมะแอนตาร์กติกา
เกล็ดน้ำแข็งขั้วโลกใต้ลุกเป็นไฟด้วยแรงระเบิดจากขีปนาวุธความร้อนสูงี่ฉีกกระชากธารน้ำแข็งโบราณ เปลวเพลิงสีส้มแดงลุกโชติช่วงตัดกับม่านหิมะสีขาวโพลนี่พัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง เสียงกึกก้องกัมปนาทสะท้อนสะท้านเลื่อนลั่นไปทั่วดินแดนรกร้างอันเย็นเยียบ คลื่นความร้อนและกลุ่มควันดำทะมึนพวุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าี่มืดมิดดั่งรัตติกาลนิรันดร์ นี่คือจุดเริ่มต้นของมหาสงครามี่จะตัดสินชะตากรรมของมนุษยชาติบนแผ่นดินี่หนาวเหน็บี่สุดในโลก
แต่ก่อนี่เปลวเพลิงแห่งการทำลายล้างจะแผดเผาผืนน้ำแข็งแห่งนี้ การเดินทางอันยาวไกลจากห้วงอวกาศเพิ่งจะสิ้นสุดลงเพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า
กระสวยอวกาศจู่โจมเร็วพิเศษ "สกายฟอลคอน" (Sky Falcon) ร่อนแหวกชั้นบรรยากาศโลกชั้นไอโอโนสเฟียร์ลงมาด้วยความเร็วเหนือเสียงหลายเท่าตัว แผ่นกันความร้อนเซรามิกคาร์บอนคอมโพสิตใต้ท้องยานเรืองแสงสีส้มแดงวาบวับจากการเสียดสีกับมวลอากาศ ก่อนี่ไอพ่นไฮโดรเจนเหลวจะคำรามกึกก้อง ชะลอความเร็วและปรับระดับปีกรูปทรงเรขาคณิตลู่ลม กระสวยอวกาศสีดำขลับประดับลวดลาญาหงส์สีทองคำร่อนลงแตะรันเวย์แม่เหล็กไฟฟ้าของฐานทัพลับภาคพื้นดินอย่างนุ่มนวลและปลอดภัย ท่ามกลางเสียงถอนหายใจด้วยความโล่งอกของทีมควบคุมภาคพื้นดิน
ฟู่รรรรรรรรรรร!
ระบบระบายความร้อนแรงดันสูงพ่นละอองไอน้ำเย็นจัดออกมาจากปีกทั้งสองข้าง บันไดไฮดรอลิกค่อยๆ เลื่อนลดระดับลงสู่พื้นคอนกรีตเสริมเหล็กของโรงเก็บอากาศยานใต้พิภพ ผม—พลตำรวจเอก นนท์ ยอดบุรุษผู้ผ่านศึกเหนือโลกและใต้พิภพมาอย่างโชกโชน ก้าวเดินลงมาจากยานด้วยท่วงท่างามสง่าและผึ่งผาย สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบบริเวณด้วยความระแวดระวังตามสัญชาตญาณพญาอินทรี
เคียงข้างผมคือเหล่าสตรีผู้เป็นยอดดวงใจ สหายร่วมรบ และขุมพลังอำนาจี่ไม่อาจประเมินค่าได้—"สิบเอ็ดพญาหงส์" ผู้พร้อมพลีชีพและมอบหัวใจให้แก่ผมแต่เพียงผู้เดียว ทุกคนต่างก้าวตามลงมาด้วยชุดปฏิบัติการยุทธวิธีี่รัดรูปเน้นทรวดทรงองค์เอวอันเย้ายวน ทว่าแฝงไว้ด้วยประกายความเด็ดเดี่ยวและไร้พ่าย
"ยินดีต้อนรับกลับสู่ผืนแผ่นดินโลกอย่างปลอดภัยค่ะ ท่านจอมพลนนท์" คุณหญิงศศิประภา สตรีผู้ทรงอิทธิพลระดับนำของแผ่นดิน ก้าวเข้ามาหาผมด้วยรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ นัยน์ตาคู่งามี่เต็มไปด้วยความลุ่มลึกและบารมีทอดมองผมด้วยความรักและความเทิดทูนอย่างสุดซึ้ง เธอยกมือเรียวขาวผ่องสัมผัสท่อนแขนอันกำยำของผมเบาๆ ราวกับจะยืนยันว่าผมกลับมาอยู่ตรงหน้าเธอจริงๆ
"ยินดีี่ได้กลับมาพบพวกเธอทุกคน ศศิประภา" ผมเอ่ยตอบพลางดึงร่างระหงของคุณหญิงเข้ามากอดแนบแน่นสู่อ้อมอก ลูบแผ่นหลังเนียนนุ่มผ่านเนื้อผ้าชั้นดีเพื่อปลอบประโลม ก่อนจะหันไปสบตากับยอดดวงใจทุกคนี่ยืนล้อมรอบ
เจ้าหญิงอลิสราผู้สง่างามดั่งนางพญาแห่งราชวงศ์ยุโรป, บารอนเนสโซเฟียสตรีสูงศักดิ์ผู้เชี่ยวชาญการศึกยานเกราะและสรรพาวุธหนัก, เลดี้วิเวียนกุหลาบไฟแห่งวงการข่าวกรองและการเงินอังกฤษ, แคทเธอรีนหรือเคทและมิเชลสองสายลับสาวระดับตำนานแห่งอินเตอร์โพล, ผู้กองฟ้าใสและสารวัตรพลอยสองนายตำรวจหญิงเหล็กผู้เด็ดเดี่ยว, ทนายความนลินเหยี่ยวสาวแห่งวงการกฎหมายระหว่างประเทศ, คุณหนูรดานางฟ้าไซเบอร์อัจฉริยะ และ ดร.ดารินทร์ หัวหน้านักวิทยาศาสตร์พลังงานควอนตัมอวกาศ
ทว่า เวลาสำหรับความหวานซึ้งมีเพียงชั่วครู่ชั่วคราวเท่านั้น เมื่อภัยคุกคามครั้งมโหฬารกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้
"สถานการณ์ี่แอนตาร์กติกาเป็นอย่างไรบ้าง ด็อกเตอร์?" ผมหันไปถาม ดร.ดารินทร์ ขณะี่เราก้าวเข้าสู่ห้องบัญชาการยุทธการส่วนหน้า
ดร.ดารินทร์ ปรับแว่นตากรอบเงินบางเบาของเธอ หน้าจอโฮโลแกรมสามมิติขนาดยักษ์สว่างวาบขึ้นใจกลางห้อง เผยให้เห็นแผนี่ทวีปแอนตาร์กติกาี่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งสีขาว แต่บริเวณใจกลางธารน้ำแข็งโบราณแถบ ควีนม็อดแลนด์ (Queen Maud Land) กลับมีจุดสีแดงเข้มกระพริบถี่ๆ ส่งคลื่นความร้อนและสนามแม่เหล็กไฟฟ้าพลังงานสูงออกมาอย่างต่อเนื่อง
"ข้อมูลจากดาวเทียมตรวจจับคลื่นควอนตัมยืนยันแล้วค่ะพี่นนท์" เสียงหวานใสของดารินทร์เต็มไปด้วยความตึงเครียด "ลอร์ดเซเรบัส ผู้นำสูงสุดแห่งองค์กรเงาเนบิวลาทมิฬ ไม่ได้กบดานอยู่บนสถานีอวกาศเท่านั้น แต่มันได้สร้างป้อมปราการใต้พิภพขนาดยักษ์ซ่อนไว้ใต้แผ่นน้ำแข็งแอนตาร์กติกามานานนับทศวรรษ! ขณะนี้พวกมันเริ่มเดินเครื่องเตาปฏิกรณ์พลังงานธรณีพิโรธ หากเราไม่หยุดยั้งมันภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง แผ่นน้ำแข็งขั้วโลกใต้ทั้งหมดจะพังทลาย คลื่นยักษ์สึนามิและความแปรปรวนของสนามแม่เหล็กโลกจะกวาดล้างอารยธรรมมนุษย์จนสิ้นซาก!"
"แถมระบบเครือข่ายสัญญาณสื่อสารรอบทวีปยังถูกพายุหิมะแม่เหล็กไฟฟ้าปิดกั้นโดยสมบูรณ์" คุณหนูรดาเสริม ปลายนิ้วเรียวพรมลงบนคีย์บอร์ดแสงเลเซอร์ "ดาวเทียมธรรมดาไม่สามารถส่องทะลุผ่านม่านเมฆประจุไอออนิกได้เลยค่ะ การโจมตีทางอากาศระยะไกลจึงเป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง"
"ถ้าเช่นนั้น เรามีทางเลือกเดียว..." ผมกำหมัดแน่น แววตาทอประกายกร้าวประดุจเพชรกล้า "เราต้องบุกเข้าทางภาคพื้นดินและใต้สมุทร เจาะทะลวงผ่านพายุหิมะเข้าไปทำลาวกมันถึงรัง!"
ผมก้าวขึ้นสู่แท่นบัญชาการสูงสุด ยกมือขึ้นประกาศคำสั่งก้องกังวานด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ
"เปิดปฏิบัติการ 'โพลาร์ ฟรอสต์' (Operation Polar Frost) ณ บัดนี้! สิบเอ็ดพญาหงส์เข้าประจำสถานีรบเต็มอัตราศึก!"
"รับทราบค่ะท่านจอมพล!" เสียงขานรับอันไพเราะทว่าหนักแน่นของสิบเอ็ดสตรีงามดังก้องไปทั่วห้องบัญชาการ
แผนการรบถูกกระจายออกไปอย่างรวดเร็วและแม่นยำดั่งฟันเฟืองนาฬิกาจักรกล:
กองเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ล่องหนชั้น 'เลเวียธาน' (Leviathan-class) จำนวนหกลำ ดำดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของมหาสมุทรใต้ ลอบเล้นผ่านใต้แผ่นน้ำแข็งขนาดยักษ์เพื่อเตรียมยิงตอร์ปิโดความร้อนเจาะแนวป้องกันชายฝั่ง
ฝูงบินขับไล่ไอพ่นสเตลธ์ความเร็วเหนือเสียง 'ฟีนิกซ์-ไนน์' (Phoenix-IX) ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ดิ่งตรงข้ามมหาสมุทรเยือกเย็นเพื่อเปิดฉากกดดันและสกัดกั้นการสนับสนุนทางอากาศของศัตรู
และี่สำคัญี่สุดคือกองกำลังยานเกราะบุกทะลวงภาคพื้นดิน ซึ่งจะต้องฝ่าพายุหิมะอุณหภูมิติดลบ 60 องศาเซลเซียส เข้าไปประจันหน้ากับแนวรับด่านหน้าของลอร์ดเซเรบัส
"พี่นนท์คะ ให้โซเฟียไปกับพี่นะคะ!"
บารอนเนสโซเฟียก้าวเข้ามายืนตรงหน้าผม เรือนร่างสูงโปร่งเพรียวระหงดั่งนางแบบระดับโลกทว่าแฝงไว้ด้วยมัดกล้ามเนื้ออันกระชับแน่นของยอดนักรบ ชุดเกราะนาโนสูทสีเงินประกายน้ำเงินเข้มโอบรัดทรวดทรงอกอิ่มสะพรั่ง เอวคอดกิ่ว และสะโพกกลมกลึงผายแน่นได้อย่างน่าหลงใหล ใบหน้าคมเฉี่ยวสไตล์สตรีสูงศักดิ์ยุโรป ผิวขาวเนียนผุดผ่องดั่งกระเบื้องเคลือบชั้นดี ริมฝีปากอิ่มสีกลีบกุหลาบเผยอรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ นัยน์ตาสีฟ้าครามกระจ่างดั่งไพลินจ้องมองผมด้วยความมุ่งมั่นอันเด็ดเดี่ยว
"โซเฟียเป็นผู้ดูแลการพัฒนารถถังเลเซอร์หนักรุ่น 'เอ็กซ์คาลิเบอร์-วานการ์ด' (Excalibur-Vanguard) ด้วยตัวเอง ไม่มีใครรู้ใจระบบควบคุมพลังงานและปืนใหญ่เลเซอร์ควอนตัมนี้ดีไปกว่าโซเฟียอีกแล้วค่ะ... ให้โซเฟียเป็นพลควบคุมระบบอาวุธเคียงข้างพี่นนท์นะคะ"
มือเรียวของเธอเอื้อมมาจับมือของผม บีบเบาๆ ด้วยความอ่อนหวานี่ซ่อนอยู่ใต้เกราะเหล็ก ไออุ่นจากฝ่ามือของเธอส่งผ่านถุงมือนาโนเข้ามาถึงหัวใจของผม
"ได้สิ โซเฟีย" ผมยิ้มรับ สบตากับดวงตาสีฟ้าครามคู่งาม "ในสมรภูมิเยือกเย็นเช่นนี้ ไม่มีใครี่ผมจะไว้ใจให้ระวังหลังได้ดีไปกว่าเธออีกแล้ว พญาหงส์แห่งยุโรปของผม"
โซเฟียยิ้มรับอย่างปลาบปลื้ม ใบหน้าสวยหวานซับสีเลือดฝาดขึ้นมาเล็กน้อยด้วยความปีติยินดี
ส่วนพญาหงส์คนอื่นๆ ต่างแยกย้ายไปคุมทัพตามยุทธศาสตร์: คุณหญิงศศิประภาและทนายความนลินประสานงานสั่งการสายด่วนความมั่นคงระดับโลกกับคณะมนตรีความมั่นคง เจ้าหญิงอลิสราและเลดี้วิเวียนควบคุมโครงข่าลังงานสำรองและการส่งกำลังบำรุงทางยุทธศาสตร์ข้ามทวีป เคทและมิเชลนำฝูงบินขับไล่ไอพ่นลาดตระเวนรบทางอากาศ ผู้กองฟ้าใสและสารวัตรพลอยควบคุมหน่วยยานเกราะสะเทินน้ำสะเทินบกสนับสนุนปีกซ้ายขวา ขณะี่ ดร.ดารินทร์ และคุณหนูรดาประจำการอยู่ี่สถานีวิเคราะห์ข้อมูลสนามรบเคลื่อนี่ คอยเจาะระบบและแจ้งเตือนวิถีพลังงานของศัตรู
ทุกฟันเฟืองแห่งสงครามพร้อมสรรพ... มุ่งหน้าสู่ทวีปสีขาวอันไร้ความปรานี!
......................................................................
บรึ้มมมมมมมมมม! ตูมมมมมมมมมมมมม!
เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาทฉีกกระชากความเงียบงันของขั้วโลกใต้ ธารน้ำแข็งโบราณอายุหลายล้านปีแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยแรงทำลายล้างของขีปนาวุธความร้อนสูงี่ยิงออกมาจากกองเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ใต้แผ่นน้ำแข็ง เปลวเพลิงสีส้มแดงลุกท่วมเหนือผืนน้ำแข็ง เผาผลาญไอเย็นจนระเหิดกลายเป็นไอควันสีขาวพวุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ท่ามกลางพายุหิมะอุณหภูมิติดลบ 60 องศาเซลเซียส ลมพายุกรรโชกแรงด้วยความเร็วกว่า 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หอบเอาเกล็ดน้ำแข็งคมกริบดั่งใบมีดโกนซัดสาดเข้าใส่ตัวถังยานเกราะอย่างไม่หยุดยั้ง อากาศหนาวเหน็บจนแม้แต่น้ำมันหล่อลื่นธรรมดายังแข็งตัวกลายเป็นหิน ทว่าภายในห้องโดยสารของรถถังเลเซอร์หนัก "เอ็กซ์คาลิเบอร์-วานการ์ด" ระบบปรับอุณหภูมิควอนตัมยังคงทำงานอย่างสมบูรณ์แบบ รักษาความอบอุ่นไว้ได้อย่างคงี่
ผมสวมหมวกเกราะยุทธวิธี นั่งประจำตำแหน่งผู้บัญชาการและพลขับ สองมือจับคันบังคับไฮดรอลิกแน่น สายตาจับจ้องผ่านกระจกหน้าจอแสดงผลเสมือนจริงแบบฮัด (HUD) ี่ตัดผ่านม่านหิมะสีขาวโพลนออกไป
เคียงข้างผมในระยะประชิด คือ บารอนเนสโซเฟีย ร่างระหงของเธอโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อควบคุมแผงอาวุธเลเซอร์ สัดส่วนโค้งเว้าสุดสะพรั่งภายใต้ชุดเกราะแนบเนื้อขยับไหวตามจังหวะการหายใจ หน้าอกอิ่มเต่งตึงเบียดชิดกับขอบคอนโซล กลิ่นหอมกรุ่นของน้ำหอมกลิ่นดอกไอริสป่าผสานกับกลิ่นกายสาวอันเป็นเอกลักษณ์ลอยมาแตะจมูกผม แม้จะอยู่ท่ามกลางสมรภูมิรบอันดุเดือด แต่เสน่ห์เย้ายวนของสตรีสูงศักดิ์ข้างกายก็ยังทำให้หัวใจของผมเต้นระทึกด้วยความเร่าร้อน
"ตรวจพบสัญญาณความร้อนและมวลโลหะขนาดมหึมากำลังเคลื่อนี่อยู่ใต้แผ่นน้ำแข็งข้างหน้าค่ะพี่นนท์!" โซเฟียเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอหวานใสทว่าหนักแน่นและเฉียบขาด "ระยะห่างหนึ่งจุดห้ากิโลเมตร... มันไม่ได้มีแค่ตัวเดียว แต่มันมีเป็นร้อยๆ ตัว!"
ครืนนนนนนนนนนนนนนนน! กริ๊ก... แกร๊กกกกกก!
ทันใดนั้นเอง แผ่นน้ำแข็งหนากว่าห้าเมตรเบื้องหน้าขบวนรถถังก็เริ่มปริแตกออก รอยแยกแตกระแหงลุกลามอย่างรวดเร็วดั่งใยแมงมุม ก่อนี่เศษน้ำแข็งขนาดยักษ์จะระเบิดกระจุยกระจายขึ้นสู่ท้องฟ้า!
ฟู่มมมมมมมมมมมมมม!
สิ่งี่โผล่ขึ้นมาจากใต้ผืนน้ำแข็งอันมืดมิด คือกองทัพจักรกลสังหารี่น่าสะพรึงกลัวี่สุด—"หุ่นรบแมงมุมยักษ์" (Giant Arachnid Mechs) ของลอร์ดเซเรบัส!
แต่ละตัวมีขนาดมหึมาเท่ากับบ้านสองชั้น ลำตัวหุ้มด้วยเกราะโลหะผสมไททาเนียมทมิฬสะท้อนแสงไฟวับวาว ขาเหล็กแหลมคมขนาดยักษ์แปดข้างขยับก้าวอย่างรวดเร็วและมั่นคงบนธารน้ำแข็ง ดวงตาเซนเซอร์โฟตอนสีแดงก่ำนับสิบดวงกะพริบวาบราวกับดวงตาของปีศาจร้ายจากขุมนรก บนส่วนหลังของมันติดตั้งป้อมปืนกลพลาสมาลำกล้องแฝดและแท่นยิงจรวดมิสไซล์เจาะเกราะความเร็วสูง
"กี๊ซซซซซซซซซซซซซซ!"
เสียงสังเคราะห์คลื่นความถี่สูงจากหุ่นรบแมงมุมยักษ์แผดร้องประสานเสียงกันจนแสบแก้วหู มันกระจายกำลังโอบล้อมขบวนยานเกราะของเราไว้จากทุกทิศทาง ขาเหล็กอันทรงพลังของพวกมันกระแทกลงบนแผ่นน้ำแข็งจนสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
"พวกมันโผล่มาแล้ว! หุ่นรบแมงมุมยักษ์หน่วยลาดตระเวนสังหารของเซเรบัส!" โซเฟียตะโกนบอก นิ้วเรียวของเธอปลดสลักนิรภัยของระบบปืนใหญ่เลเซอร์ทันที "ระบบควบคุมการยิงพร้อมแล้วค่ะพี่นนท์!"
"อย่ายอมให้พวกมันล้อมกรอบได้! เดินหน้าเต็มกำลัง ถล่มมันให้ราบคาบ!" ผมคำรามสั่งการด้วยน้ำเสียงดุดัน
ผมเหยียบคันเร่งขับดันของรถถังเอ็กซ์คาลิเบอร์-วานการ์ดจนมิด สาานตีนตะขาบแม่เหล็กไฟฟ้าพลังงานสูงตะกุยแผ่นน้ำแข็งจนหิมะแตกกระจายเป็นวงกว้าง รถถังเลเซอร์หนักพุ่งทะยานฝ่าพายุหิมะเข้าใส่ฝูงหุ่นรบแมงมุมยักษ์อย่างไม่เกรงกลัว
ฟิ้วววววววววววว! ตูมมมมมม! ตูมมมมมม!
หุ่นรบแมงมุมยักษ์เบื้องหน้าสาดกระสุนพลาสมาสีเขียวมรกตเข้าใส่เราเป็น-่าฝน ลำแสงพลาสมาความร้อนสูงปะทะเข้ากับบาเรียสนามพลังงานควอนตัมของรถถังเราจนเกิดประกายไฟสว่างวาบสะเทือนเลื่อนลั่น ตัวรถสั่นสะท้านอย่างรุนแรงจนร่างของโซเฟียเซถลาเข้ามาเบียดแนบชิดกับต้นแขนของผม เนินอกอิ่มอวบของเธอสัมผัสแนบแน่นจนผมรู้สึกได้ถึงความนุ่มหยุ่นและความร้อนผ่าวของเรือนร่างสาว
"ไม่เป็นไรนะ โซเฟีย?" ผมหันไปถามด้วยความห่วงใย มือหนึ่งยังคงบังคับคันเลี้ยวอย่างมั่นคง
"โซเฟียสบายมากค่ะี่รัก!" โซเฟียหันมายิ้มให้ผม แววตาสีฟ้าครามลุกโชนด้วยไฟแห่งความกระหายชัยชนะ "ให้พวกมันได้ลิ้มรสพลังของพวกเราเดี๋ยวนี้!"
"ล็อคเป้าหมายตัวหน้าสุด... ยิง!" ผมสั่งการ
โซเฟียสับไกปืนใหญ่เลเซอร์หลักบนคอนโซลทันที
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!
ลำแสงเลเซอร์ควอนตัมความเข้มข้นสูงสีฟ้าครามขนาดมหึมาพุ่งแผดเสียงหวีดหวิวออกจากปากกระบอกปืนใหญ่คู่ ลำแสงนั้นร้อนแรงจนมวลอากาศและเกล็ดหิมะในวิถียิงระเหิดหายไปในพริบตา ลำแสงเลเซอร์พุ่งทะลวงเข้าใส่จุดกึ่งกลางลำตัวของหุ่นรบแมงมุมยักษ์ตัวหน้าสุดอย่างแม่นยำ เกราะไททาเนียมหนาเตอะละลายเหลวกลายเป็นน้ำโลหะในเสี้ยววินาที ก่อนี่ลำแสงจะเจาะทะลุไปถึงเตาปฏิกรณ์ไมโครฟิวชันภายในตัวมัน!
บึ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!
หุ่นรบแมงมุมยักษ์ระเบิดแตกกระจายออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เปลวเพลิงสีฟ้าปนส้มพวุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าสูงกว่าสามสิบเมตร ชิ้นส่วนขาเหล็กและเศษเกราะกระเด็นว่อนไปทั่วทุ่งหิมะ
"โดนเป้าหมายเต็มๆ ค่ะ! ยอดเยี่ยมี่สุด!" โซเฟียร้องอุทานด้วยความตื่นเต้นสะใจ เธอเอี้ยวตัวเข้ามากดจูบี่แก้มของผมฟอดใหญ่ผ่านช่องเปิดหมวกเกราะเพื่อเป็นรางวัล ความอบอุ่นและนุ่มละมุนของริมฝีปากเธอจุดประกายความฮึกเหิมในกายผมให้ลุกโชนยิ่งขึ้น
"ยังเหลืออีกเพียบ โซเฟีย! ปรับระบบเป็นลำแสงกวาดทำลายล้าง!" ผมตะโกนสั่งพลางหักเลี้ยวรถถังดริฟต์สไลด์ไปบนแผ่นน้ำแข็งอย่างงดงาม หลบหลีกขาเหล็กของหุ่นแมงมุมอีกสองตัวี่พุ่งแทงลงมาหมายจะเสียบทะลวงห้องคนขับ
ฉึกกกกกก!
ขาเหล็กยักษ์แทงพลาดเป้า ปักจมลึกเข้าไปในแผ่นน้ำแข็งจนหินน้ำแข็งแตกร้าว ผมไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอย หมุนป้อมปืนตามการเหวี่ยงของตัวรถทันที
"ยิงกวาดระดับต่ำ ตัดขาพวกมัน!"
ฟิ้วววววววววววววววววววววววววว!
ลำแสงเลเซอร์ความถี่สูงถูกยิงกวาดเป็นแนวนอนดั่งเคียวมัจจุราช คมแสงเลเซอร์ตัดผ่านขาเหล็กไททาเนียมของหุ่นแมงมุมยักษ์สามตัวขาดสะบั้นพร้อมๆ กัน ขาขาดกระเด็นจนลำตัวมหึมาของพวกมันเสียการทรงตัว ล้มกระแทกฟาดลงกับพื้นน้ำแข็งอย่างรุนแรง
"ฟ้าใส พลอย! จัดการซ้ำพวกมันเลย!" ผมส่งวิทยุสั่งการหน่วยหนุน
"รับทราบค่ะพี่นนท์! มัจจุราชพร้อมลุย!"
เสียงหวานห้าวของ ผู้กองฟ้าใส ดังผ่านวิทยุสื่อสาร พร้อมกับรถถังเบาสนับสนุนสองคันี่นำโดยฟ้าใสและ สารวัตรพลอย พุ่งทะยานขนาบข้างเข้ามา ป้อมปืนกลหนักออโตแคนนอนกระหน่ำยิงกระสุนยูเรเนียมหมดสภาพเข้าใส่ลำตัวของหุ่นแมงมุมี่ล้มอยู่จนพรุนเป็นรังผึ้ง ระเบิดซ้ำซ้อนจนพินาศย่อยยับ
ขณะเดียวกัน เหนือท้องฟ้าี่มืดมิดและพายุหิมะบ้าคลั่ง ฝูงบินขับไล่ไอพ่นสเตลธ์ี่นำโดย แคทเธอรีน และ มิเชล ก็โฉบดิ่งลงมาแหวกม่านเมฆประจุไฟฟ้า
"เคทกับมิเชลมาช่วยแล้วค่ะี่รัก! ทิ้งระเบิดคลื่นเสียงความร้อนสูงปูพรม!"
ฟิ้วววววว! ตูมมมม! ตูมมมม! ตูมมมม!
ระเบิดความร้อนสูงหลายสิบลูกถูกปลดลงมาจากใต้ปีกเครื่องบินไอพ่น ระเบิดปูพรมลงบนกองทัพหุ่นรบแมงมุมยักษ์ี่พยายามจะรุมล้อมเรา แรงระเบิดและเปลวเพลิงเผาผลาญจนหุ่นรบศัตรูแหลกสลายกลายเป็นเศษเหล็กนับสิบๆ ตัว พื้นี่สมรภูมิธารน้ำแข็งกลายเป็นทะเลเพลิงท่ามกลางพายุหิมะอันเหน็บหนาวอย่างน่าอัศจรรย์
"พี่นนท์คะ! ดารินทร์กับรดาจับพิกัดแกนกลางของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าได้แล้วค่ะ!" เสียงของ ดร.ดารินทร์ และ คุณหนูรดา ดังแทรกเข้ามาในระบบสื่อสารประสาท "รังใหญ่ของพวกมันอยู่ลึกลงไปใต้แผ่นน้ำแข็งยักษ์ตรงหน้าห้าร้อยเมตร! มีโครงสร้างเหล็กกล้าขนาดมโหฬารซ่อนอยู่ข้างใต้ค่ะ!"
"เข้าใจแล้ว ทุกคนคุ้มกันปีกขบวนไว้ ผมกับโซเฟียจะเปิดทางบุกทะลวงเข้าไปเอง!" ผมประกาศก้อง
ผมเร่งเครื่องยนต์พลังงานฟิวชันของรถถังเอ็กซ์คาลิเบอร์-วานการ์ดขึ้นสู่ระดับโอเวอร์โหลด เสียงเครื่องยนต์คำรามลั่นประดุจพญาราชสีห์ ยานเกราะเลเซอร์นำขบวนพุ่งทะยานฝ่าดงสะเก็ดระเบิดและซากปรักหักพังของหุ่นยนต์แมงมุม มุ่งหน้าตรงไปยังใจกลางพิกัดเป้าหมายอย่างไม่หยุดยั้ง
โซเฟียจับคอนโซลอาวุธแน่น ดวงตาสีฟ้าครามคู่งามเปล่งประกายเจิดจ้า เธอส่งเสียงเชียร์และยิงปืนเลเซอร์รองสอยทำลายโดรนสอดแนมี่บินวนเวียนอยู่รอบๆ อย่างแม่นยำ ทุกลีลาการเคลื่อนไหวของเธอเปี่ยมไปด้วยความสง่างามและความดุดันของยอดสตรีนักรบ
"เตรียมชาร์จพลังงานเลเซอร์หลักเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ โซเฟีย! เราจะระเบิดธารน้ำแข็งนี้ให้เปิดออก!" ผมสั่งการพร้อมกับล็อคพิกัดพื้นผิวเบื้องหน้า
"พลังงานเต็มพิกัดแล้วค่ะพี่นนท์... ยิงพร้อมกันเลยค่ะ!" โซเฟียส่งยิ้มหวานเปี่ยมเสน่ห์ให้ผม สองมือของเราประกบลงบนไกยิงหลักพร้อมกัน
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!
ลำแสงเลเซอร์ควอนตัมขนาดมหึมาเท่าลำต้นไม้ร้อยคนโอบถูกปลดปล่อยออกมา พุ่งกระแทกลงสู่ใจกลางแผ่นน้ำแข็งโบราณอย่างรุนแรง ความร้อนนับล้านองศาหลอมละลายและระเบิดมวลน้ำแข็งหนาทึบจนแตกร้าวลึกเป็นทางยาวนับกิโลเมตร!
เปรี๊ยะ... ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!
พื้นพิภพสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับโลกกำลังจะแตกดับ รอยแยกขนาดมหึมาอ้าปากกว้างออก กลืนกินซากหุ่นรบและหิมะรอบข้างลงสู่หุบเหวลึก
แผ่นน้ำแข็งขนาดยักษ์พังทลายลง เผยให้เห็นประตูโดมเหล็กกล้าของป้อมปราการใต้พิภพ "เซเรบัส ไพรม์" ี่กำลังเปิดปากกระบอกปืนต่อต้านยานเกราะขนาดมหึมา!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??