เรื่อง สองรัก สามเรา

บท๡ี่ 2 - วิดีโอคอลจากเซย์

???? ???? ???? ???? ???????? ???? ???? ???? ????

บรรยากาศภายในผับหรูใจกลางเมืองยามค่ำคืนกำลังอัดแน่นไปด้วยความมันขั้นสุด แสงไฟหลากสีสาดสลับไปมาทั่วทั้งร้าน เสียงเพลงดังสนั่นกลบทุกบทสนทนา ผู้คนเบียดเสียดกันแน่นทั้งหน้าเคาน์เตอร์ โต๊ะกลางร้าน และมุมมืดตามทางเดิน 

กลิ่นแอลกอฮอล์คละเคล้ากับกลิ่นน้ำหอม กลิ่นบุหรี่ และกลิ่นอาหารทอด๡ี่ลอยปะปนกันอยู่ในอากาศ ทุกอย่างดูวุ่นวาย อึกทึก และเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

ทว่าลึกลงไปด้านหลังร้าน... กลับมีบานประตูไม้หนาทึบ๡ี่ปิดกั้นทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้ ด้านหลังประตูนี้คือห้องทำงานส่วนตัว VIP ๡ี่ถูกบุด้วยผนังเก็บเสียงอย่างดี ทำให้ความวุ่นวายและเสียงดนตรีอึกทึกจากภายนอกไม่สามารถเล็ดลอดเข้ามาได้แม้แต่น้อย ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบสงบ มีเพียงเสียงพลิกหน้ากระดาษแผ่วเบา

ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานอย่างสงบ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีเข้มพับแขนขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นท่อนแขนแข็งแรง ใบหน้าคมหล่อของเขาแทบไม่ต่างจากเซย์เลยแม้แต่น้อย หากมองผ่าน ๆ คงแยกไม่ออกว่าคนตรงหน้าคือใคร ดวงตาคมเรียบนิ่ง จมูกโด่งเป็นสัน และริมฝีปากบาง๡ี่มักไม่ค่อยแสดงอารมณ์มากนัก

เขาคือซาน เจ้าของผับแห่งนี้

และใช่...เขาเป็นฝาแฝดของเซย์

แต่ถึงจะเกิดมาคลานตามกันมาเพียงไม่กี่นาที นิสัยของทั้งคู่กลับต่างกันราวฟ้ากับเหว เซย์เป็นคนอารมณ์ร้อน เอาแต่ใจ และมักทำอะไรตามความรู้สึกของตัวเองเสมอ 

ในขณะ๡ี่ซานกลับนิ่ง สุขุม และเยือกเย็นกว่ามาก เขาเป็นคน๡ี่คิดก่อนพูด คิดก่อนทำ และแทบไม่เคยปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล

ซานยกกาแฟขึ้นจิบช้า ๆ ก่อนจะก้มอ่านเอกสารในมืออย่างตั้งใจ ท่าทางสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรในโลกนี้จะทำให้เขาเสียสมาธิได้

จนกระทั่งเสียงประตูดังขึ้นเบา ๆ

แกรก...

เสียงประตูห้องทำงานถูกเปิดออกกะทันหัน ก่อน๡ี่เด็กหนุ่มคนหนึ่งจะก้าวขาเดินแกมวิ่งเข้ามาด้วยท่าทางตื่น ๆ 

ซานละสายตาจากเอกสารเงยหน้าขึ้นมองทันที คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อยก่อน๡ี่จะเอ่ยถามเสียงเรียบ

“มีอะไร... ริว?”

ริว เด็กพนักงานในผับ๡ี่มีนิสัยกวนตีนเป็นทุนเดิม รีบเดินหน้าตั้งเข้าไปหาเจ้านายหนุ่ม๡ี่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะละล่ำละลักรายงาน 

“พี่ซาน... พี่ซานครับ! พี่มะนาว... มา๡ี่ผับครับพี่ ตอนนี้นั่งดื่มอยู่๡ี่หน้าบาร์ครับ”

ซานขมวดคิ้วแน่นขึ้นทันที ดวงตาคมฉายแววแปลกใจพลางพูดขึ้น

“มะนาว?” เขาทวนชื่อเบา ๆ “ปกติไม่ค่อยมาดื่ม แล้วมากับไอ้เซย์รึเปล่า”

“มาคนเดียวเลยพี่!” ริวรีบตอบ พลางยื่นหน้าเข้ามาพูดกระซิบกระซาบตาเยิ้มกวนตีน “แถมดูเหมือนจะร้องไห้มาด้วยพี่ ตาแดงก่ำเชียว แถมวันนี้ใส่ชุดนักศึกษามาซะด้วย”

เพียงได้ยินแค่นั้น ซานก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที สีหน้า๡ี่เคยนิ่งสงบเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดในพริบตา ร่างสูงใหญ่รีบสาวเท้าเดินออกจากห้องทำงานไปอย่างรีบร้อนโดยมีริวรีบเดินตามหลังออกไปติด ๆ

เมื่อก้าวพ้นประตูหลังร้านออกมา เสียงเพลงดังก้องและความวุ่นวายของแสงสีก็เข้าจู่โจมประสาทสัมผัสอีกครั้ง ซานกวาดสายตาคมกริบมองฝ่าฝูงชนมุ่งตรงไปยังโซนหน้าบาร์ทันที แล้วสายตาของเขาก็ไปสะดุดเข้ากับร่างบางคุ้นตา... 

มะนาวกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้บาร์สตูล ในชุดนักศึกษาเชิ้ตขาวรัดรูป โชว์สัดส่วนเต้าเนื้ออวบหยุ่น๡ี่ดันเสื้อจนแทบปริ และกระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่า๡ี่เลิกสูงขึ้นจนเห็นขาอ่อนขาวเนียน 

เธอกำลังยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกดื่มทีละอึก สีหน้าซีดเซียว ดวงตาแดงก่ำเหมือนเพิ่งร้องไห้มาไม่นาน และแม้เธอจะพยายามทำตัวนิ่งแค่ไหน แต่ก็ยังไม่อาจปิดบังความอ่อนล้าในแววตาได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ยังมีสายตาของผู้ชายหลายคน๡ี่แอบมองเธออยู่จากรอบ ๆ โต๊ะ ราวกับกำลังประเมินว่าหญิงสาว๡ี่นั่งดื่มคนเดียวจะเป็นเหยื่อ๡ี่เข้าถึงง่ายแค่ไหน

ซานเห็นแบบนั้นก็รีบสาวเท้าเข้าไปหาโดยไม่ลังเล เขารีบปรี่แหวกผู้ชายพวกนั้นเข้าไปหามะนาวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ลำตัวหนาบดบังสายตาหื่น ๆ ของคนอื่นจนมิด

“มะนาว...”

หญิงสาว๡ี่สติเริ่มพร่าเลือนด้วยฤทธิ์เหล้าเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มตรงหน้า ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนฉ่ำปรือและแดงก่ำเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก เธอมองใบหน้า๡ี่เหมือนแฟนหนุ่มเป๊ะ ๆ ก่อนจะพึมพำเสียงเครือ 

“พี่ซาน...” 

ทว่ามือเรียวยังคงพยายามจะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้งเพื่อดับความใจเจ็บ

หมับ!

ซานขมวดคิ้วทันที เขาเอื้อมมือไปคว้าแก้วเหล้าออกจากมือเธออย่างรวดเร็ว แล้วจับข้อมือบางไว้แน่นพอประมาณ

“พอแล้ว” เขาพูดเสียงเข้ม “ลุกขึ้น เดินตามพี่มา แล้วก็ห้ามขัดขืนด้วย”

มะนาวเงยหน้ามองเขาอย่างงุนงง แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร ซานก็ออกแรงพยุงให้เธอลุกขึ้นจากเก้าอี้ ก่อนจะจูงแขนเธอเดินฝ่าผู้คนกลับไปยังห้องทำงานด้านหลังร้านทันที

ริว๡ี่ยืนอยู่ข้าง ๆ แม็กซ์ เด็กชงเหล้า มองตามภาพนั้นด้วยสีหน้าตื่นเต้นปนสงสัย

“เอาแล้ว” ริวกระซิบ “พี่ซานแกจะทำอะไรกันแน่วะ”

แม็กซ์หันมามองตามแล้วส่ายหัวพึมพำ “ไม่มีอะไรหรอกมั้ง พี่ซานแกคงแค่พาไปพักผ่อนนั่นแหละ แกออกจะสุภาพ”

ริวเลียริมฝีปากส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ดูลึกลับ “หึ ๆ ไม่แน่หรอกมึง... เสือซ่อนเล็บแบบพี่ซาน เห็นเงียบ ๆ สุภาพแบบนั้น เวลาแกเงี่ยนขึ้นมา กูว่าดุกว่าพี่เซย์อีกมั้ง”

ทางด้านซาน๡ี่จูงข้อมือมะนาวเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวเสร็จ เขาก็จัดการเหวี่ยงปิดประตูแล้วล็อกกลอนแน่นหนาทันที ความเงียบสงบกลับคืนมาอีกครั้ง ซานหมุนตัวกลับมามองหน้ามะนาว๡ี่ยืนโอนเอนไปมา เขาถอนหายใจยาวก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงกึ่งดุกึ่งห่วง

“ทำไมมาดื่มคนเดียวแบบนี้” เขาถามเสียงเข้ม “รู้มั้ยว่ามันอันตราย”

มะนาวค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเขา น้ำตาเริ่มคลออยู่๡ี่ขอบตา เธอเม้มปากแน่นเหมือนพยายามกลั้นอะไรบางอย่างเอาไว้ ก่อนจะตอบเสียงแผ่ว

“นาวแค่เหนื่อยค่ะ... นาวแค่ไม่อยากคิดอะไรตอนนี้”

ซานนิ่งไปครู่หนึ่ง เขามองเธอเงียบ ๆ ราวกับกำลังประเมินว่าควรถามต่อหรือไม่ ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้า ๆ

“เรื่องไอ้เซย์ใช่มั้ย”

มะนาวก้มหน้าลงต่ำทันที ปล่อยให้หยาดน้ำตาหยดลงพื้นห้อง ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ 

“นาวกะจะไปหาพี่เซย์๡ี่สนามแข่งวันนี้ แต่... นาวกลับไปเจอ...”

“เจออะไร?” ซานถามเสียงเข้มขึ้น

มะนาวส่ายหัวเบา ๆ น้ำตาเริ่มไหลลงมาเงียบ ๆ

“นาวโง่เองค่ะ... ๡ี่ชอบคนแบบพี่เซย์ ทั้ง๡ี่รู้อยู่แล้วว่าตัวเองจะเจ็บ”

ซานมองเธอด้วยแววตานิ่งลึก เขาไม่พูดปลอบในทันที แต่ความเงียบของเขากลับไม่ได้ทำให้รู้สึกห่างเหิน ตรงกันข้าม มันเหมือนกำลังรับฟังทุกคำพูดของเธออย่างตั้งใจ

“ถ้านาวไม่บอก” เขาพูดขึ้นใน๡ี่สุด “พี่จัดการเองได้”

มะนาวเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างงุนงง

“รอพี่อยู่ในห้อง ห้ามไปไหนเด็ดขาด”

พูดจบ เขาก็หันหลังเดินออกจากห้องไปทันที ทิ้งให้มะนาวยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางความเงียบ๡ี่หนักอึ้ง และหัวใจ๡ี่ยังสั่นไหวไม่หยุด

ซานก้าวเท้าเดินพ้นประตูห้องทำงานออกมา ขยับตัวไปหลบมุมอยู่ตรงโถงทางเดินโซน VIP ๡ี่ค่อนข้างเงียบและเป็นส่วนตัวเพื่อไม่ให้มีใครรบกวน 

มือหนาล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมา ปลดล็อกหน้าจอด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวรีบกดเข้าแอปพลิเคชันแชต แล้วส่งข้อความไปหาเซย์แฝดพี่ของเขาทันทีด้วยความเดือดดาล

ซาน: "เกิดอะไรขึ้น มึงทำอะไรมะนาว?"

ซานจ้องหน้าจอรออยู่ไม่กี่อึดใจ ข้อความจากปลายทางก็ตอบกลับมา แต่ลักษณะการพิมพ์กลับดูรีบร้อนและพิมพ์ถูก ๆ ผิด ๆ เหมือนคนกำลังยุ่งอยู่กับกิจกรรมบางอย่าง

เซย์: "อไรของมึง กุไม่ว่าง"

ซาน: "กูกำลังถามว่ามึงทำอะไรมะนาว ตอบกูมาดี ๆ ไอ้เซย์"

เซย์: "เรื่องของกู อย่ามายุ่ง"

ซาน: "มึงอยู่ไหน? ถ้ามึงไม่บอกกูว่ามึงอะไรนาว กูจะไปตามหาตัวมึงถึง๡ี่สนามแข่งแน่!"

ทว่ายังไม่ทัน๡ี่ซานจะกดส่งข้อความด่าต่อ หน้าจอโทรศัพท์มือถือในมือก็เปลี่ยนเป็นหน้าจอสายเรียกเข้าพร้อมระบบสั่นเตือน ‘Video Call จาก เซย์’ ดังขึ้นขัดจังหวะ ซานถอนหายใจยาวพรวดออกมาเพื่อระบายความอัดอั้น ก่อน๡ี่จะกดรับสายวิดีโอนั้นทันที

บนหน้าจอปรากฏภาพใบหน้าหล่อเหลาคมกริบของเซย์๡ี่กำลังมองสบตาเขาผ่านกล้อง ใบหน้าของแฝดพี่มีเหงื่อซึมตามไรผม แววตาร่านสวาทฉายชัด ภาพบนหน้าจอสั่นไหวโยกเยกไปมาไม่นิ่งชวนเวียนหัว เหมือนว่าอีกฝ่ายกำลังขยับร่างกายทำอะไรบางอย่าง๡ี่ต้องใช้แรงมหาศาลอยู่

“อะไรของมึงนักหนาวะไอ้ซาน... มะนาวไปหามึงหรือไง?” เซย์เอ่ยถามเสียงห้วนปนหอบ

“ใช่! นาวอยู่๡ี่ผับกูเนี่ย! แล้วมึงจะบอกกูได้หรือยังว่ามึงทำอะไรมะนาว?” ซานตวาดถามเสียงเข้มดุดัน

เซย์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างกวนตีน “หึ นาวไม่ได้บอกมึงหรือไงวะ?”

“ถ้าบอกแล้วกูจะทักไปถามมึงหาพระแสงอะไร! ตอบมา!”

เซย์หลุดหัวเราะหึ ๆ ออกมาในลำคออย่างนึกขบขัน ทันใดนั้นเขาก็แปรเปลี่ยนมุมกล้อง แพนกล้องมือถือลงต่ำทันที... 

ภาพลามกหยาบโลนบนหน้าจอทำเอาซานถึงกับดวงตาเบิกกว้างขบกรามแน่นจนเส้นเลือดปูด ควยใหญ่ยาวไซซ์มหึมาของเซย์กำลังเสียบแทงเข้าออกรูหีเยิ้ม ๆ ของหญิงสาว๡ี่นอนอ้าขาแอ่นสะโพกรับอยู่บนโซฟาห้องแต่งตัวอย่างรื่นเริง

ใช่... ตอนนี้เซย์ก็ยังคงเย็ดหีผู้หญิงคนนั้นไม่ยอมเลิกรา แถมยังจงใจซูมกล้องเข้าไปใกล้ ๆ ตรงจุดเชื่อมต่อให้แฝดน้องเห็นคาตา จังหวะ๡ี่ท่อน-วยลำเขื่องหัวโต ๆ กระแทกมุดจมหายเข้าไปในรูหีแฉะ ๆ น้ำกามสวาทเหนียวเหนอะหนะไหลชุ่มขนส่งเสียงเฉอะแฉะน่าเกลียด -วยแทงเข้าแทงออกรัวเร็วตามแรงกระเด้า

จากนั้นเซย์ก็ค่อย ๆ แพนกล้องเลื่อนสูงขึ้นเรื่อย ๆ ผ่านหน้าท้องแบนราบ ลากผ่านเต้าเนื้ออวบอัดสองข้าง๡ี่ไม่เสื้อผ้าปกปิด ซึ่งกำลังสั่นเด้งกระเพื่อมโยนตัวตามจังหวะกระแทกเย็ดอย่างบ้าคลั่ง เลื่อนขึ้นไปจนเห็นใบหน้าเซ็กซี่ของหญิงสาว๡ี่นอนอ้าปากครางซี้ดสบตาอ้อนแอ้นเพราะโดนเย็ดจนสมองเบลอ 

เธอโดน-วยใหญ่กระแทกรูหีจนตาเยิ้ม ร้องพูดเล็ดลอดเข้ามาในสายส่งเสียงดังลั่น

“โอ๊ย... พี่เซย์ขา... ควยใหญ่จัง... กระแทกหีหนูแรง ๆ เลย ซี้ด... เสียวหีจะตายอยู่แล้ว”

“ซี้ด... หีตอด-วยแน่นฉิบหาย ร่อนหีรับ-วยดี ๆ ดิ๊อีร่าน!”

เซย์ครางตอบกลับไป พลางสะบัดเอวซอย-วยใส่รูหีเธอถี่ยิบโชว์กล้อง

ซานเห็นภาพความไร้ยางอายแบบนั้นก็ต้องพยายามข่มอารมณ์โกรธเกลียดเอาไว้ในอก เขาถอนหายใจยาวออกมา ก่อนจะเอ่ยปากด่าแฝดพี่

“มึงมันเหี้ยไอ้เซย์... มึงทำแบบนี้ได้ยังไงวะ? มะนาวเป็นแฟนนึงนะเว้ย!”

เซย์ครางซี้ดซาดออกมาคำโตจนกล้องสั่นไหว ก่อน๡ี่เขาจะแพนหน้าจอกลับมาจับ๡ี่ใบหน้าหล่อเหลาร่านเซ็กส์ของตัวเองเหมือนเดิม เขายักไหล่อย่างไม่แยแส 

“แล้วไงวะ? เป็นแค่แฟน... ไม่ได้เป็นเจ้าของชีวิตกูซะหน่อย กูจะเย็ดกับใครมันก็เรื่องของควยกู”

“มึงคิดแบบนั้นจริง ๆ เหรอเซย์?” 

ซานกดเสียงต่ำ นัยน์ตาวาวโรจน์ด้วยความแค้นแทนหญิงสาว 

“มึงก็รู้ว่ามะนาวชอบมึงมากขนาดไหน... กูถึงได้ยอมหลีกทางให้มึงได้คบกับนาว!”

เซย์เหยียดยิ้มกวนประสาท สะโพกแกร่งยังคงกระเด้าควยเย็ดหีสาวไม่หยุดหย่อน เขาครางต่ำออกมาในสายอย่างร่านกามก่อนจะพ่นคำพูดท้าทายตอกกลับมา

“เหรอออ... หึ ๆ ถ้ามึงอยากได้นาวมากนัก... กูยกให้มึง เอาไปเย็ดต่อดิ๊! มึงแอบชอบเมียกูมานานแล้วไม่ใช่หรือไงวะไอ้ซาน? อยากได้นักก็เอาควยมึงไปเสียบต่อจากกูเลยไป๊! กูยกให้!”

“ไอ้ระยำเซย์! ไอ้สารเลว!” 

ซานสบถด่าคำหยาบคายออกมาด้วยความเหลืออด สันดานชั่วไม่แคร์ใครของพี่ชายมันทำให้เขาโกรธจนตัวสั่น

เซย์ไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้านหรือรู้สึกผิดอะไรเลยสักนิด เขายิ่งกระแทกเอวเด้า-วยถี่รัวพรางครางลั่นห้องแต่งตัว ก่อนจะบอกตัดบท 

“เออ ๆ แค่นี้นะมึง กูจะเย็ดต่อละ แม่งเอ๊ย... น้ำกูจะแตกแล้วว่ะ!”

“ไอ้ควยเซย์! มึงมันสัตว์เดรัจฉาน!” 

ซานสบถด่าปิดท้ายด้วยความสะอิดสะเอียนปนโมโหจัด ก่อน๡ี่จะรีบกดวางสายตัดวิดีโอคลอทิ้งทันที ก่อน๡ี่เซย์จะกระเด้า-วยจนน้ำกามแตกทะลักชุ่มรูหีผู้หญิงคนนั้นโชว์หน้าจอให้เขาดู

ซานกำโทรศัพท์ในมือแน่นจนข้อสั่น ลมหายใจหอบถี่ชวนกระสับกระส่ายจากความโกรธพุ่งทะยานและภาพหยาบโลน๡ี่เพิ่งเห็น ใบหน้าหล่อเหลาสุภาพบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความดุดันกระหายในการครอบครองอย่างเต็มเปี่ยม 

คำท้าทายของไอ้เซย์มันปลุกปั่นอารมณ์ดิบในกายเขาจนกู่ไม่กลับ ชายหนุ่มหมุนตัวเดินดุ่ม ๆ กลับไปยังห้องทำงานส่วนตัว๡ี่มะนาวกำลังนั่งร้องไห้อยู่ทันที

To be continued...

พี่เซย์จะยกเมียให้พี่ซานแบบนี้เลยหรอคะ ว๊ายยยย

โหหหหหห