เรื่อง ร่านสวาทนางฟ้าประจำชุมชน

ตัด๤า๮มายังห้องนอนอันกว้างขวางและหรูหรา แสงไฟสีส้มสลัวขับเน้นให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความรุ่มร้อนของไฟราคะ บัดนี้ทั้งวิชัยและอิ๊งค์ต่างตกอยู่ในส๤า๮เปลือยกายล่อนจ้อน เสี่ยชัยนอนหงายแผ่หลาบนเตียงหนานุ่ม สองขากางกว้างอย่างผู้มีอำนาจเหนือกว่า มือข้างหนึ่งยกโทรศัพท์แนบหู พูดคุยธุระด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมจริงจังเป็นงานเป็นการ

ทว่าในระหว่างที่เสี่ยใหญ่กำลังสนใจสายโทรศัพท์อยู่นั้น ร่างเปลือยขาวผุดผ่องของอิ๊งค์นั่งคุกเข่าอยู่ตรงพื้นที่ว่างกลางหว่างขาเขา มือเรียวบางที่เคยใช้จับปากกาเซ็นเอกสารวิชาการ บัดนี้กำลังจับกำรอบท่อนเนื้อแข็งโด่เต็มขนาดที่ชี้ค้ำหน้าเธออยู่

อิ๊งค์รูดชักขึ้นลงในจังหวะสม่ำเสมอต่อเนื่อง บำเรอสวาทปรนนิบัติรับใช้ท่อน-วยของชายรุ่นพ่ออย่างไม่มีอิดออด ดำเนินสลับไปพร้อมๆกับเสียงพูดคุยทางโทรศัพท์ที่ยังคงดังระงมเป็นระยะ

จนกระทั่งวางสายโทรศัพท์ เสี่ยวิชัยพ่นลมหายใจยาว ปรายตามองดูคนสวยที่กำลังคุกเข่านวดแก่นกายให้มันอยู่ แววตาของนักการเมืองรุ่นใหญ่ยังคงฉายความระแวดระวังแกมเงี่ยนขณะเอ่ยปากพูด

“เรื่องที่ป๋าเคยชวนหนูอิ๊งค์เข้าสู่ทีมการเมืองท้องถิ่น... ลองเก็บไปคิดดูใหม่หรือยัง” เสี่ยชัยเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แสร้งทำเป็นผู้ใหญ่ใจดีเอ็นดูลูกหลาน

“พรรคการเมืองใหญ่ที่ป๋าสังกัดอยู่ตอนนี้ กำลังต้องการคนรุ่นใหม่ที่มี๤า๮ลักษณ์แบบหนูอิ๊งค์เข้ามาเสริมทัพ ทั้งสวย ทั้งเก่ง และเป็นที่รักของชาวบ้าน”

อิ๊งค์ชะงักมือที่กำลังชักรูดท่อนเอ็นเล็กน้อย เธอเงยใบหน้าหวานขึ้นสบตากับเสี่ยใหญ่ รอยยิ้มสุ๤า๮และแววตานอบน้อมถ่อมตนถูกส่งกลับไปอย่างพอดิบพอดี ไร้ซึ่งร่องรอยของการประจบสอพลอจนมีพิรุธ และไม่ปรากฏความแข็งกระด้างในการปฏิเสธ

“ขอบคุณเสี่ยนะคะที่เอ็นดูและมองเห็นศักย๤า๮ในตัวอิ๊งค์ขนาดนี้…” เสียงหวานเอ่ยตอบนุ่มนวล น้ำเสียงราบเรียบดั่งเนื้อความวิชาการหน้าฉาก

“อิ๊งค์รู้ดีว่าเสี่ยชัยเป็นหัวคะแนนใหญ่ที่กุมฐานเสียงและกำหนดทิศทางของจังหวัดนี้ทั้งหมด... ยิ่งตอนนี้กำลังจะเข้าสู่ช่วงใกล้เลือกตั้งใหญ่ด้วย ทุกอย่างคงต้องวางแผนกันอย่างรัดกุมมากแน่ๆเลยใช่ไหมคะ แต่ว่าอิ๊งค์ยัง… ไม่ถนัดงานสายนี้เท่าไหร่น่ะค่ะ”

คำพูดที่ดูแนบเนียนและชื่นชมบารมีของเสี่ยวิชัยอย่างสุ๤า๮ ทำเอาเฒ่าหัวงูถึงกับหัวเราะในลำคอด้วยความพึงพอใจ วิชัยรู้ดีว่าข้าราชการและนักการเมืองท้องถิ่นต่างก็หนีไม่พ้นเรื่องของการซื้อสิทธิ์ขายเสียง แต่ว่าอิ๊งค์กลับวางตัวได้ฉลาดและพูดจารักษาน้ำใจอย่างไร้พิรุธ สายตาคมของวิชัยที่เคยประเมินตรวจสอบอย่างระแวดระวัง เริ่มหย่อนยานความระแวงลงทีละน้อย เมื่อเวลาผ่านไปมวลความเงี่ยนและความหลงไหลในเรือนร่างของสตรีเพศจึงเริ่มมีน้ำหนักเหนือสติสัมปชัญญะฝั่งระแวดระวัง

ในขณะเดียวกันทางฝั่งของหญิงสาวเอง ความอยากรู้อยากลองและการเสพติดรสสวาทที่รุ่มร้อนสะสมมาก็เริ่มปะทุสูงจนเธอคุมตัวเองไม่อยู่เช่นกัน ทว่านอกเหนือจากตัณหาแล้วนั้นในใจของอิ๊งค์กลับมีวัตถุประสงค์บางอย่างซ่อนอยู่ลึกๆ

นักสังคมสงเคราะห์สาวตัดสินใจปรับเปลี่ยนบทบาทรุกคืบ ยอมปรนเปรอให้เสี่ยชัยหนักหนึบขึ้นกว่าเก่า เธอก้มหน้าลงก่อนที่เรียวปากบางชมพูจะอ้าออกกลืนกินลำเอ็นสกปรกเข้าไปในโพรงปากอุ่น

“อืมมม…” เสี่ยวิชัยนอนสบายๆ ปล่อยตัวปล่อยใจรับสัมผัส อิ๊งค์ขยับปากขึ้นลงดูด-วยให้เสี่ย ก่อนจะกดปากลงไปจนสุดโคนแล้วแช่ค้างไว้

“อ๊ะ..! อ้าาาา… อ่าาาา…” วิชัยเสียวซ่านมีความสุขทางเพศมาก จนหัวสมองปล่อยวางจากทุกสิ่ง

อิ๊งค์ถอนปากเงยหน้าขึ้นมาพักหายใจ ใช้มือชักรูดท่อนเนื้อที่เฉอะแฉะไปด้วยน้ำลายของเธอ จากนั้นก็อมดูดหัว-วยดังจ๊วบๆหลายครั้ง แล้วกดปากอมลึกลงไปจนมิดด้ามตามเดิม ใบหน้าสวยใสบี้ติดจมหายลงไปในดงขนรกๆที่เหมือนไม่เคยผ่านการตัดแต่ง

“อะ! อ่าาาา… ซี๊ดดด… อ่าาาห์…” วิชัยครางคำรามด้วยความรู้สึกของคนมีอำนาจ แกยกขาทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่าและไขว้ขาล็อคหัวอิ๊งค์ จนอิ๊งค์ต้องยอมทิ้งตัวลงนอนคว่ำขนานไปกับพื้นเตียง

“อื้มมม… เด็กดี ทำตัวน่ารักแบบนี้กับป๋าตั้งแต่แรกก็จบแล้ว อืมมม…” เสี่ยวิชัยกางแขนวางข้างลำตัวสบายๆ สองขายังคงไขว้ล็อคล้อมรอบหัวของอิ๊งค์ ขยับ-วยผงกในลำคอของเธอด้วยความเสียว

…

สักพักต่อมา บรรยากาศภายในห้องนอนหรูยังคงแผดเผาด้วยไฟราคะที่พุ่งทะยานสู่จุดเดือด ความเงี่ยนและความสุขทางเพศที่ได้รับจากการปรนนิบัติของหญิงสาวรุ่นลูก ทำให้นักการเมืองรุ่นใหญ่อย่าง สจ.วิชัย ไร้ซึ่งความระแวดระวังอีกต่อไป

วิชัยคลายขาที่ล็อคหัวอิ๊งค์ออก จากนั้นจับร่างบางระหงนอนหงายลงกับเตียง พลิกกายหนาขึ้นมานอนทาบทับอยู่ด้านบน สองมือหยาบกร้านระดมบีบขย้ำทรวงอกอวบอิ่มอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะมุดหน้าซุกไซ้ซอกคอขาวนวล และลากไล้ลิ้นเลียไปทั่วอย่างหิวกระหาย สูดกลิ่นอายเนื้อสาวบริสุทธิ์เข้าปอดซ้ำๆ

เมื่อกอดหอมดอมดมจนพึงพอใจ วิชัยจับลำเอ็นที่หัวเยิ้มแฉะจ่อเข้าที่ปากทางสวาทของอิ๊งค์ ออกแรงอัดแทรกลำเนื้อใหญ่ลึกเข้าไปในร่องเนื้อสาวฟิตแน่น

อิ๊งค์กระตุกสั่นสะท้านด้วยความเสียวปนเจ็บ นิ้วเรียวจิกทึ้งผ้าปูเตียงจนยับยู่ยี่เพื่อระบายความเสียวซ่านท่วมท้นในท้องน้อย สมองของเธอมึนเบลอไปกับรสสัมผัสอันหนักหน่วงดุดันของผู้ชายรุ่นใหญ่

ท่วงท่าร่วมรักดำเนินไปอย่างร้อนแรง วิชัยกระหน่ำโยกสะโพกซอยกระเด้าอัดเข้าใส่ใจกลางความสาวของอิ๊งค์ เสียงเนื้อกระทบก้นดังสะท้อนลั่นห้องนอน

พั่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !

เวลาผ่านไปเนิ่นนานภายใต้ไฟราคะที่แผดเผา วิชัยปรับเปลี่ยนท่วงท่าพลิกคว่ำพลิกหงายขยับซอยกระแทกกระทั้นอิ๊งค์ในท่าคลานเข่า ตลอดจนท่า 69 กลับหัวกลับหาง ตักตวงความสุขสมจากเรือนร่างนางฟ้าจนหนำใจ กระหน่ำซอยย้ำจุดกระสันถี่รัวขยี้ร่องเนื้อสาวจนอิ๊งค์หน้าเหยเก แผดเสียงครางหวานเครือระเบิดอารมณ์ดิบออกมาอย่างหมดรูป

…

กระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านเข้าสู่กลางดึก สงครามราคะอันยาวนานสิ้นสุดลง สจ.วิชัย น้ำแตกทะลักไปหลายรอบจนร่างกายเกิดความอ่อนเพลียหมดเรี่ยวแรง แกนอนแผ่หลาส่งเสียงกรนดำดิ่งสู่ห้วงนิทราไปแล้ว

แต่ทว่า... แววตาของอิ๊งค์ที่นอนอยู่ข้างๆกลับลืมขึ้นมาท่ามกลางความมืดสลัว สติสัมปชัญญะกลับคืนมาอย่างครบถ้วน หัวใจเต้นระทึกด้วยความกดดันระคนหวาดหวั่น เธอมองใบหน้าของเสี่ยวิชัยเพื่อให้แน่ใจว่ามันหลับสนิทแล้วจริงๆ จากนั้นเธอจึงขยับร่างกายล่อนจ้อนลุกขึ้นลงเตียงอย่างเงียบเชียบที่สุด

วัตถุประสงค์ที่แท้จริงของอิ๊งค์ในการยอมเอาตัวเข้าแลกคือการค้นหาหลักฐานเพื่อเอาผิดเสี่ยวิชัยให้ได้ หญิงสาวย่องเบาตัดผ่านความมืดตรงดิ่งไปยังโต๊ะทำงานที่ตั้งอยู่มุมห้อง โครงสร้างความนึกคิดฉายริ้วความเครียดและกดดันจนหน้าถอดสี

มือบางค่อยๆยื่นไปจับที่ลิ้นชักโต๊ะทำงาน ออกแรงดึงเลื่อนเปิดออกทีละชั้นด้วยความระมัดระวังที่สุด พยายามไม่ให้เกิดเสียงดังแม้แต่กริ๊กเดียว สายตาเพ่งมองฝ่าความสลัว ค้นหาเอกสารที่คิดว่าน่าจะใช้เป็นเครื่องมือต่อรองได้ ทว่าเปิดดูจนครบทุกลิ้นชัก กลับพบเพียงเอกสารสัญญาซื้อขายที่ดินและโฉนดบ้านทั่วไปที่ไม่มีประโยชน์ในการเอาผิดเลยสักชิ้น

อิ๊งค์ขมวดคิ้วแน่น ความกดดันรุมเร้าจนเหงื่อผุดซึมตามแผ่นหลังเปลือย เธอหันมองไปที่โน้ตบุ๊กเครื่องหรูของวิชัยที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน นิ้วเรียวเปิดฝาพับขึ้นทันที หน้าจอสว่างวาบขับเน้นใบหน้าหวานที่กำลังประหวั่น ทว่าบนหน้าจอกลับปรากฏช่องสี่เหลี่ยมสีขาวพร้อมข้อความเตือนให้ใส่รหัสผ่าน

ลมหายใจของอิ๊งค์เริ่มติดขัดกะทันหัน อุตส่าห์ยอมละทิ้งศักดิ์ศรีเอาตัวเข้าแลก แต่สุดท้ายเธอกลับไม่ได้หลักฐานสำคัญอะไรเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

ขลุกขลัก... !

จู่ๆ เสียงขยับผ้าห่มและเสียงเตียงนอนดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ อิ๊งค์ใจหายแว๊บ ร่างกายแข็งทื่อ หันกลับไปมองที่เตียงนอน หัวใจเต้นโครมครามเพราะกลัวโดนจับได้ แต่อิ๊งค์พบว่าวิชัยแค่พลิกกายขยับตัวและส่งเสียงละเมอตามประสาคนหลับลึกเท่านั้น มันยังไม่ได้ตื่นขึ้นมาแต่อย่างใด

เมื่อตั้งสติได้และข่มก้อนเนื้อในอกให้สงบลง อิ๊งค์รีบพับปิดหน้าจอโน๊ตบุ๊คลงตามเดิม ก่อนจะย่องเบาๆก้าวเดินกลับขึ้นมาบนเตียงนอนหนานุ่ม ทิ้งกายลงนอนราบข้างๆร่างหนาของเสี่ยรุ่นใหญ่ตามเดิม

ค่ำคืนอันยาวนานดำเนินผ่านไป ทว่าอิ๊งค์กลับนอนลืมตามองเพดานด้วยความสับสนและท้อแท้ นอนคิดทบทวนชีวิตตัวเองทั้งคืน มวลความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกันยุ่งเหยิงในสมอง ศักดิ์ศรีที่แหลกสลายและความล้มเหลวในการหาหลักฐานในคืนนี้ บีบคั้นให้เธอตระหนักถึงความจริงอันโหดร้ายว่าอำนาจของเธอมันช่างริบหรี่เหลือเกินเมื่อเทียบกับเสี่ยวิชัย

ลึกๆในใจของนักสังคมสงเคราะห์สาวเกิดสัจธรรมและคำขาดกับตัวเองว่าเธอต้องหาทางยุติวงจรการมาเป็นเด็กเสี่ยให้ได้โดยเร็วที่สุด ก่อนที่ชีวิตและหน้าที่การงานของเธอจะดิ่งลงเหวไปมากกว่านี้…

------------------------------

ไม่กี่วันต่อมา…

กลิ่นธูปและไอควันคละคลุ้งจางๆ ลอยอวลอยู่ใต้ศาลาวัด เสียงพระสงฆ์สวดอภิธรรมทำนองสะท้อนก้องสลับกับเสียงขยับเก้าอี้พลาสติกเป็นระยะ งานศพของชาวบ้านตามต่างจังหวัดมักแปรส๤า๮เป็นเวทีสังคมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเฉพาะในช่วงที่บรรยากาศการเลือกตั้งใหญ่กำลังงวดเข้ามาทุกที

การปรากฏตัวของนักการเมืองท้องถิ่น ข้าราชการ และหัวคะแนน เดินแจกซองทำบุญพร้อมยกมือไหว้ทักทายชาวบ้านอย่างนอบน้อม เป็น๤า๮ชินตาที่ทุกคนต่างรู้กันดีถึงนัยยะเบื้องหลัง อิ๊งค์ในชุดเดรสสีดำนั่งรวมอยู่ในกลุ่มเจ้าหน้าที่หน่วยงานรัฐ แววตาคู่สวยนิ่งสนิท มอง๤า๮ลักษณ์จอมปลอมของพวกนักการเมืองเหล่านั้น ก่อนจะชำเลืองไปเห็น สจ.วิชัย หรือเสี่ยชัย ที่เพิ่งเดินลงมาจากเขตประธานในพิธี

จากนั้นต่อมาเสี่ยวิชัยปลีกตัวออกไปทางลานจอดรถหลังศาลาวัดเพื่อสูบบุหรี่ เมื่อสบโอกาสในช่วงท้ายพิธีการที่ชาวบ้านกำลังวุ่นวายอยู่กับการกรวดน้ำ อิ๊งค์จึงตัดสินใจลุกขึ้นเดินไปยังมุมมืดอันเงียบสงัดของลานจอดรถ จุดที่รถของวิชัยจอดนิ่งอยู่ใต้เงาร่มไม้ใหญ่ ความมืดสลัวและเสียงแมลงทำหน้าที่เป็นปราการปิดกั้นเสียงสะท้อนจากโลกภายนอก

“แอบตามป๋าออกมาแบบนี้ คิดถึงป๋าล่ะสิ” น้ำเสียงสุขุมทุ้มต่ำแฝงความลามกดังขึ้นโดยที่เจ้าของเสียงไม่จำเป็นต้องหันมามองข้างหลังด้วยซ้ำ

จบตอน…