เรื่อง เซียนดาบ เกมเมอร์ทะลุมิติ
ระหว่างปึาเรื่องี่ซีโเสนอ ทั้งสามคนย่ำเท้าลึกเข้าไปในป่าอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเลี่ยงหมู่บ้านรอบนอกไว้ให้ผู้เล่นคนอื่น หลี่หยวนจงใจลัดเลาะตามทางเขาลึกเข้าไปอีกสิบกิโลเมตร
กระทั่งระบุตำแหน่งหมู่บ้านก็อบลินได้ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดสลัว แสงอาทิตย์อัสดงสาดแสงสีแดงฉานอาบย้อมเส้นขอบฟ้า
ภายในหมู่บ้าน ก็อบลินนักธนูสามตัวเดินลาดตระเวนพลางหาววอด ตั้งใจจะรอฟ้ามืดสนิทแล้วค่อยกลับไปซุกหัวนอน
ทว่าพวกมันหารู้ไม่... ในพุ่มไม้ทึบห่างไปไม่ไกล มีดวงตามัจจุราชสามคู่กำลังจดจ้องอยู่เงียบ ๆ
"ลงมือ!"
หลี่หยวนสับมือส่งสัญญาณ หลินเสี่ยวซินตอบสนองรวดเร็วดุจสายฟ้า!
เธอเปิดฉากซัดกระสุนเวทมนตร์พุ่งแหวกอากาศ อัดกระแทกร่างก็อบลินนักธนูตัวหนึ่งอย่างจังก่อนี่มันจะทันตั้งตัว!
ปัง!
แรงปะทะซัดร่างมันลอยละลิ่ว หงายหลังกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ก่อนสลายกลายเป็นละอองแสงค่าประสบการณ์สีเขียวอมฟ้า
เสี้ยววินาทีเดียวกัน หลี่หยวนดีดตัวจากพุ่มไม้ราวกับลูกศรหลุดจากแล่ง
เขาพุ่งประชิดก็อบลินนักธนูตัวี่สอง ตวัดาฟันฉับทะลวงคอหอย ศีรษะของมันหลุดกระเด็นในาเดียว!
ก็อบลินนักธนูตัวสุดท้ายกรีดร้องเสียงหลง ลนลานง้างธนูเล็งเป้ามาี่เขา ทว่าสายไปแล้ว... กระสุนเวทมนตร์ของหลินอินอินพุ่งทะลวงมาถึงก่อน!
ปัง!
กระสุนมนตราอัดกระแทกกลางแสกหน้ากบาลราวกับโดนค้อนปอนด์ทุบ หัวของมันสะบัดหงาย ร่างทรุดฮวบลงกองกับพื้น และแตกสลายกลายเป็นแสงสีเขียวอมฟ้าไป
เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นและจบลงในเวลาเพียงสองวินาทีเท่านั้น!
ทว่าพวกก็อบลินในหมู่บ้านกลับไหวตัวทัน เสียงกรีดร้องดังระงมมาจากกระท่อมมุงจากซอมซ่อ
พริบตานั้น แสงสีแดงฉานสามกลุ่มสว่างวาบพวยพุ่งขึ้นจากภายใน!
ก็อบลินนักเวทสามตัว!
หลี่หยวนใจกระตุกวูบ แต่ร่างกายพุ่งทะยานไปก่อนแล้ว เขาพุ่งทะลวงเข้าหาประตูกระท่อมี่มีก็อบลินนักเวทซ่อนอยู่ ก่อนจะยกเท้าถีบประตูพังครืนโครมใหญ่!
ทันทีี่บานประตูเปิด ลูกไฟร้อนระอุพุ่งสวนมา หลี่หยวนทิ้งตัวกลิ้งหลบได้อย่างฉิวเฉียด
ตูมมม!
ลูกไฟมรณะอัดกระแทกผนังกระท่อม ระเบิดเปลวเพลิงลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง คลื่นความร้อนโหมกระหน่ำเผาผลาญกระท่อมไปกว่าครึ่ง อุณหภูมิพุ่งสูงจนหลี่หยวนแสบร้อนผิวหนัง
ทว่าท่ามกลางดงเพลิง แววตาของเขากลับไร้ความหวาดกลัว
เขาพุ่งทะลวงฝ่าดงเพลิงเข้าประชิดก็อบลินนักเวทอย่างดุดัน!
"ย่าห์!"
หลี่หยวนคำรามก้อง ง้างาแทงทะลวงจุดตาย!
ก็อบลินนักเวทยกไม้เท้าขึ้นปัดป้องตามสัญชาตญาณ ทว่ากลับหลงกล หลี่หยวนพลิกแพลงจังหวะกลางอากาศ เปลี่ยนจากแทงเป็นการตวัดฟันอย่างแนบเนียนไร้ช่องโหว่!
ฉับ!
าเหล็กกล้าฟันแหวกอากาศ สับเข้ากลางกบาลของก็อบลินนักเวทจนฝังลึก!
มอนสเตอร์อ้าปากค้าง ส่งเสียงครางในลำคอราวกับเครื่องจักรี่กำลังพัง ก่อนร่างของมันจะแตกสลายกลายเป็นแสงสีเขียวอมฟ้าสามสาย พุ่งเข้าสู่ร่างของผู้เล่นทั้งสาม
วินาทีนั้นเอง กระท่อมมุงจากเบื้องหน้าหลี่หยวนพลันระเบิดกึกก้อง!
เศษไม้ติดไฟปลิวว่อน คลื่นความร้อนซัดกระหน่ำพร้อมแรงอัดมหาศาล กระแทกร่างหลี่หยวนปลิวถอยหลังไปชนผนังอีกด้านจนกำแพงพังครืน!
เปรี๊ยะ... เปรี๊ยะ!
กองเพลิงลุกโชนล้อมรอบกาย ประกายไฟแตกกระจายแลบเลียท่อนแขนและปลายเท้า
ขณะเดียวกัน ภายในซากกระท่อมพลันมีเสียงคำรามประหลาดดังแว่วมา หลี่หยวนหน้าถอดสี ฝืนข่มความปั่นป่วนในอก รีบยันตัวตะเกียกตะกายดีดตัวจากดงเพลิงสุดชีวิต!
ตูมมม!
ทันทีี่เท้าแตะพื้นด้านนอก ซากกระท่อมทั้งหลังก็พังถล่มลงมาป่นปี้!
หวุดหวิดสุด ๆ!
หลี่หยวนหอบหายใจหนักหน่วง หากช้าไปเสี้ยววิ เขาคงถูกซากกระท่อมฝังทั้งเป็น
แม้กระท่อมก็อบลินจะไม่ได้ใหญ่โต แถมสร้างจากไม้กะโหลกกะลา ต่อให้โดนทับก็คงไม่ถึงตาย
แต่ปัญหาคือ... ด้านนอกยังมีก็อบลินนักเวทอีกสองตัว! บวกกับฝูงก็อบลินขวานาี่กำลังจ้องตาเป็นมัน!
หากมัวแต่คลานจากซากปรักหักพัง คงโดนทั้งขวานทั้งลูกไฟรุมสกรัมตายอนาถเป็นแน่
มีหวังโดนสับเละเป็นหมูบะช่อชัวร์เลย...
หลี่หยวนสบถในใจ แต่ร่างกายเคลื่อนไหวเร็วกว่าความคิด!
เขาสวนตวัดาสองจังหวะติด ปลิดชีพก็อบลินขวานาสองตัวี่เงื้ออาวุธหมายจะสับกบาลเขาลงไปกองกับพื้น รูปแบบกลยุทธ์ของหมู่บ้านนี้เน้นคุ้มกันแนวหลังเป็นหลัก!
ทันทีี่หลี่หยวนบุกเดี่ยวเข้าไปเด็ดหัวก็อบลินนักเวท ฝูงก็อบลินขวานาจึงละทิ้งสองสาว แล้วกรูกันเข้ามาล้อมกรอบเขาแทน
โชคดีี่ก็อบลินนักธนูี่เหลือโดนหลินเสี่ยวซินและหลินอินอินจัดการทิ้งในพริบตาไปแล้ว
ทันใดนั้น มวลอากาศรอบตัวพลันร้อนระอุขึ้นมา
วงล้อมก็อบลินขวานาแหวกอย่างู้ใ หลี่หยวนเบิกตากว้างเมื่อเห็นลูกไฟดวงมหึมาพุ่งทะยานแหวกอากาศตรงดิ่งมาหาเขา!
เขาดีดตัวพุ่งหลบไปด้านหน้าสุดแรงเกิด!
ทว่าสิ่งี่ทำให้เขาหน้าถอดสีคือ... ลูกไฟดวงี่สองดักทางพุ่งอัดเข้าแสกหน้าในชั่วพริบตา!
บัดซบเอ๊ย!
หลี่หยวนทิ้งตัวหมอบราบลงกับพื้นอย่างไม่อายฟ้าดินทันที
ตูมมม!
ลูกไฟมรณะระเบิดกึกก้องห่างไปไม่กี่คืบ เศษหินทรายกระเด็นบาดผิวหน้าดัง เปรี๊ยะ!
คลื่นความร้อนม้วนตัวกลืนกินร่าง ใบหน้าของเขาคลุกฝุ่นเขม่าดำเมี่ยม สภาพดูไม่ได้สุด ๆ
นาทีเป็นตาย ฝูงก็อบลินขวานาคำรามจนน้ำลายไหลย้อยมุมปาก กระโจนเข้าใส่พร้อมเงื้อคมาหมายจะสับร่างเขาให้ขาดสะบั้น!
เสี้ยววินาทีนั้น แสงสีน้ำเงินเจิดจ้าพลันสว่างวาบขึ้นจากแนวหลัง!
ปัง! ปัง! ปัง!
-่ากระสุนเวทมนตร์พุ่งทะลวงเด็ดหัวแนวหน้าของก็อบลินขวานาจนวงล้อมแตกกระเจิง เปิดช่องว่างตรงหน้าหลี่หยวนให้โล่งเตียน!
"ขอบใจนะ!"
หลี่หยวนตะโกนลั่น ยันตัวพุ่งทะยานจากพื้น สับตีนแตกพุ่งทะลวงเข้าหาก็อบลินนักเวทอย่างบ้าคลั่ง!
จิตสังหารอันดุดันบีบให้ก็อบลินนักเวที่กำลังเล็งเป้าไปหาสองสาว ต้องรีบตวัดไม้เท้าหันขวับกลับมาเล็งหลี่หยวนอีกรอบ!
ตูม!
เปลวเพลิงควบแน่นี่ปลายไม้เท้า ก่อตัวเป็นลูกไฟร้อนระอุ ลูกไฟมรณะพุ่งแหวกอากาศเข้าใส่ หลี่หยวนทิ้งตัวดีดหลบด้านข้างได้อย่างฉิวเฉียด
ทว่าลูกไฟลูกี่สองจากก็อบลินอีกตัวกลับพุ่งตามมาติด ๆ จนจวนตัว เขาไร้ทางหนี ต้องยกาขึ้นปะทะตรง ๆ!
ตูมมม!!
ลูกไฟระเบิดอัดกระแทกาอย่างจัง! แรงปะทะมหาศาลซัดร่างหลี่หยวนไถลครูดไปด้านหลังจนเกือบหงายหลัง!
"หลี่หยวน ทะลวงไปเลย! ฉันซัพพอร์ตเองค่ะ!" หลินเสี่ยวซินตะโกนก้องมาจากแนวหลัง
"จัดไป!" หลี่หยวนแสยะยิ้มมุมปาก
หนอย... อยากจะอวดเก่งนักใช่ไหม!
เขาี่ตกเป็นรองมาหลายจังหวะเริ่มเดือดจัด หมุนตัวตวัดาฟันขวับ สับร่างก็อบลินขวานาี่ขวางทางจนขาดใจตาย ก่อนจะพุ่งพรวดเข้าขย้ำก็อบลินนักเวทอีกครั้ง!
เสียงพึมพำร่ายคาถาดังรัวเร็ว เวลาสองวินาทีชี้เป็นชี้ตาย!
พริบตาี่ปลายาหลี่หยวนจะจ่อคอหอย ลูกไฟอัดก้อนบนไม้เท้าก็ก่อตัวจนเกือบสมบูรณ์!
ทว่าจังหวะชี้เป็นชี้ตายนั้นเอง... ลำแสงสีน้ำเงินสองสายพุ่งแหวกความมืดมิด ซัดเปรี้ยงเข้าใส่ร่างก็อบลินนักเวททั้งสองตัวอย่างแม่นยำราวกับจับวาง!
แรงอัดกระแทกซัดร่างพวกมันปลิวถอยหลัง กระชากจังหวะร่ายเวทให้ขาดสะบั้นทันที!
ลูกไฟมรณะี่อัดแน่นจนสว่างโร่ มลายหายไปในอากาศธาตุ!
โอกาสทองมาถึงแล้ว!
หลี่หยวนคำรามลั่น สับเท้าพุ่งประชิดตัว แทงาเหล็กกล้าทะลวงคอหอยก็อบลินนักเวทตรงหน้าอย่างเด็ดขาด ก่อนจะบิดข้อมือตวัดกระชากาด้านข้างอย่างเหี้ยมโหด
คมาอันเฉียบคมฉีกกระชากเนื้อหนัง เลือดสีดำคล้ำสาดกระเซ็นย้อมพื้นดิน!
มอนสเตอร์คอขาดครึ่งหลอดกรีดร้องโหยหวน ชักกระตุกดิ้นรนเพียงครู่เดียวก็นิ่งสนิท ร่างแตกสลายกลายเป็นละอองค่าประสบการณ์ แบ่งเป็นสามสายพุ่งเข้าซึมซับสู่ร่างผู้เล่นทั้งสาม
ขณะเดียวกัน ก็อบลินขวานาตัวสุดท้ายี่ตามหลังมา ก็โดนกระสุนเวทมนตร์ของหลินอินอินเป่ากระจุยไปเรียบร้อย
เมื่อเห็นมัจจุราชเดินดุ่ม ๆ เข้ามาหา ก็อบลินนักเวทตัวสุดท้ายถึงกับลนลาน เงื้อไม้เท้าขึ้นหมายจะหวดใส่หน้าเขา แต่ด้วยสถานะอันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน มีหรือจะสู้แรงของหลี่หยวนได้?
เขาตวัดาปัดไม้เท้าทิ้งอย่างไม่แยแส ก่อนจะยกเท้าถีบยอดอกมันจนหงายเก๋ง แล้วทิ้งน้ำหนักเหยียบอกมันไว้แน่นหนา!
"อินอิน! ลองเอาคัมภีร์เวทมาดูซิ ว่าก๊อปปี้สกิลลูกไฟของไอ้หมอนี่ได้ไหม!" หลี่หยวนตะโกนเรียก
"เอ๊ะ?" เด็กสาวชะงักไปชั่วครู่
เธอเดินเตาะแตะเข้ามาด้วยสีหน้ามึนงง "แล้วมันต้องบันทึกยังไงล่ะคะ?"
"เอ่อ..." หลี่หยวนใบ้กิน
ไอ้เราก็ไม่เคยใช้ จะไปรู้ได้ไงวะ...
เขาหน้ากระตุก ก่อนจะเปลี่ยนคำถาม "คัมภีร์เวทของเธอมันมีวิธีใช้ยังไงล่ะ?"
"อืม ง่ายนิดเดียวค่ะ! แค่ให้เป้าหมายร่ายเวทมา แล้วเอาหนังสือดูดซับมันไว้ก็เรียบร้อย!" หลินอินอินตอบเจื้อยแจ้ว "แต่ว่า... เจ้านี่คงไม่ยอมทำตามคำสั่งเราง่าย ๆ หรอกมั้งคะ?"
"นั่นสิ..." หลี่หยวนเกาหัวแกรก เพิ่งตระหนักถึงความบรรลัย
แต่จะให้ยอมแพ้ก็เสียดายของ อุตส่าห์ได้แรร์ไอเทมระดับนี้มาครอง หากไม่ได้ใช้ให้คุ้มคงน่าเสียดายแย่
เขาเลยลองตบกบาลก็อบลินนักเวทเล่น ๆ "นี่แก! ถ้าแกยอมร่ายลูกไฟให้พวกเราบันทึกสกิลดี ๆ ฉันจะยอมปล่อยแกไป... ตกลงไหม?"
"แฮ่! แฮ่!" มอนสเตอร์กรีดร้องขู่ฟ่อ ตอบกลับมาสองคำ ทำเอาหลี่หยวนแข็งทื่อไปทั้งตัว
หลินอินอินถึงกับเอ๋อรับประทาน จ้องมองหลี่หยวนด้วยสายตาประหลาดใจ
สื่อสารกันไม่ได้สินะ... หลี่หยวนลอบถอนหายใจ
ทว่าจังหวะี่เขากำลังจะยอมแพ้ เสียงของเมอร์ลินในอวาลอนก็ดังแทรกขึ้นมา!
‘ก๊าก ๆ ๆ! นายไปคุยกับมันแบบนั้นมันย่อมไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว! ต่อให้มันฟังรู้เรื่อง ด้วยสัญชาตญาณคลุ้มคลั่งของก็อบลิน มันก็ไม่มีทางตกลงหรอกโว้ย!’
‘แล้วจะให้ทำไง? นายมีวิธีเรอะ?’ หลี่หยวนถาม
‘เหอะ! ของมันแน่อยู่แล้ว ฉันเป็นใครฮะ? ฉันคือพี่เมอร์ลินผู้ปราดเปรื่องเชียวนะโว้ย!’ เมอร์ลินเอามือลูบคาง พยักหน้ายิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย
‘โอ้โห! ระดับพี่เมอร์ลินซะอย่าง เรื่องแค่นี้คงจิ๊บ ๆ สินะ!’ หลี่หยวนรีบประจบสอพลอไหลตามน้ำ หวังหลอกใช้บริการ
‘ก็นะ... มันก็ไม่ยากหรอก แต่มันต้องผลาญพลังเวทนิดหน่อย…’ เมอร์ลินอ่านเกมขาด เขารับคำชมแต่ไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่แดงเดียว
ไอ้หนู... คิดจะเล่นเล่ห์กับฉัน นายยังอ่อนหัดนัก...
หลี่หยวนคิ้วกระตุกยิก ๆ เมื่อได้ยินคำตอบ เขาพบว่าการตุกติกกับจิ้งจอกเฒ่าอย่างเมอร์ลินไปก็ไม่มีวันชนะ จึงโพล่งไปตรง ๆ
‘เอาล่ะ ๆ! ฉันรู้ว่านายสูบแหล่งพลังงานจากฉันไปตั้งเยอะแยะ! กะอีแค่ใช้เวทแค่นี้ ถือว่าเหลือเฟือแน่นอน! ถือซะว่าเป็นบริการพิเศษก็แล้วกัน... พวกเราเก่งขึ้น ก็รวบรวมแหล่งพลังงานให้นายได้เยอะขึ้นไม่ใช่หรือไงล่ะ!’
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??