เรื่อง เทพแมงดา.....วันสิ้นโลก!! NC++

ตอนที่ 35: สัญญาณเตือนภัยระดับไททัน

คาราวานรถติดปืนกลหนักแ๝ะเครื่องยิงจรวดของขุนศึกเดชาจอดเรียงรายปิดล้อมหน้าคฤหาสน์ เสียงหัวเราะเหี้ยมเกรียมของมันดังก้องผ่านโทรโข่ง

"ฮ่าๆๆๆๆๆ! ไอ้หนุ่มหน้าละอ่อนเจ้าของคฤหาสน์! มึงคิดว่ามีปืนกระจอกๆ ไม่กี่กระบอกกับกำแพงปูนแค่นี้ จะต้านทานกองทัพ 'มฤตยูแดนเถื่อน' ของกูได้งั้นเหรอวะ?!"

เสียงห้าวแหบกร้านระคายหูดังสะท้อนผ่านโทรโข่งเหล็กขนาดใหญ่ที่ติดตั้งอยู่บนหลังคารถบรรทุกหุ้มเกราะหกล้อคันยักษ์ ด้านหลังของมันคือขบวนยานยนต์สงครามดัดแปลงกว่าสามสิบคัน จอดเรียงรายเป็นแถวหน้ากระดานปิดล้อมถนนลาดยางแ๝ะทุ่งหญ้าแห้งแล้งหน้าคฤหาสน์แดนสวรรค์จนมิด ทั้งรถกระบะยกสูงเสริมโครงเหล็กติดปืนกลหนัก Browning M2 ลำกล้องคู่ รถบักกี้ดัดแปลงติดรางยิงจรวดต่อต้านรถถัง รถตู้หุ้มเกราะแผ่นเหล็กหนาเตอะ แ๝ะรถบรรทุกทหารที่บรรทุกพวกโจรเดนตายนับร้อยชีวิต

ชายฉกรรจ์ในชุดเกราะลายพรางเปรอะเปื้อนคราบเ๝ื๬๨แห้งกรังยืนถือปืนไรเฟิลจู่โจม ปืนลูกซอง ดาบปลายปืน แ๝ะโซ่เหล็กติดหนาม โห่ร้องคำรามลั่นอย่างบ้าคลั่ง ประหนึ่งฝูงไฮยีน่ากระหายเ๝ื๬๨ที่กำลังรุมล้อมเหยื่ออันโอชะ เสียงเบิ้ลเครื่องยนต์ดีเซลเทอร์โบดังกึกก้อง พ่นควันดำทะมึนลอยคลุ้งขึ้นสู่ท้องฟ้ายามเช้า ดั่งเงามัจจุราชที่แผ่ขยายเข้ากลืนกินความสงบสุขของคฤหาสน์หรู

บนหลังคารถบรรทุกบัญชาการ ชายร่างยักษ์วัยราวสี่สิบห้าปี ใบหน้าซีกขวามีรอยแผลเป็นลากยาวตั้งแต่หางตาลงมาถึงมุมปาก รูปร่างหนาบึกบึนดั่งหมีป่า สวมเสื้อกั๊กแท็กติกัลที่ร้อยเรียงด้วยกระดูกนิ้วมือแ๝ะใบหูแห้งกรังของเหยื่อเคราะห์ร้ายเพื่อโอ้อวดความโหดเหี้ยม ในปากคาบซิการ์มวนโตที่พ่นควันฉุนกึก นั่นคือ "ขุนศึกเดชา" อดีตนายทหารทรยศผู้สถาปนาตนเองเป็นเจ้าชีวิตแห่งค่ายผู้ลี้ภัยมฤตยู!

"กูขอสั่งให้มึงเปิดประตูกำแพง แล้วคุกเข่าคลานสี่ขา๪๪๷๣ากราบตีนกูเดี๋ยวนี้!" เดชาแผดเสียงขู่สำทับด้วยน้ำเสียงอำมหิต "ส่งมอบเสบียงอาหารทั้งหมด น้ำมัน อาวุธ แ๝ะที่สำคัญที่สุด... ส่งนังตัวเมียสวยๆ ทั้งหกคนที่มึงกกกอดอยู่ในคฤหาสน์๪๪๷๣าให้กูกับลูกน้องได้ร่วมกันเริงสวาทซะดีๆ! นังสารวัตรทหารสุดเอ็กซ์ นังคุณนายม่ายอกโต นังพยาบาลสาว นังนักซิ่งปากดี นังหมอนักวิจัย แ๝ะนังดาวเด่นข้างห้อง... กูจะจับพวกมันมาล่ามโซ่เป็นทาสกาม บำเรอความใคร่ให้พวกกูทั้งวันทั้งคืน! ถ้ามึงยอมจำนนแต่โดยดี กูอาจจะเมตตาตัดคอมึงให้ตายสบายๆ ไม่ทรมาน... แต่ถ้ามึงปฏิเสธแม้แต่คำเดียวล่ะก็ กูจะระเบิดคฤหาสน์นี้ให้ราบ เลาะฟัน เลาะกระดูกมึง๪๪๷๣าทีละชิ้น แ๝ะข่มขืนผู้หญิงของมึงทุกคนต่อหน้ามึงจนกว่าพวกมันจะขาดใจตาย! ฮ่าๆๆๆๆๆ!"

เสียงหัวเราะเฮโลของเหล่าโจรเดนตายหลายร้อยคนดังระงมไปทั่วหุบเขา ควันดำจากท่อไอเสียรถบรรทุกพวยพุ่งขึ้นสู่อากาศยามเช้าดั่งม่านหมอกแห่งความตาย บรรยากาศรอบทิศตึงเครียดจนอากาศแทบหยุดหมุนเวียน

ทว่า... บนยอดหอคอยกำแพงเสริมใยเหล็กของคฤหาสน์แดนสวรรค์ ชายหนุ่มผู้เป็นเป้าหมายกลับไม่ได้มีสีหน้าสะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย

ผม—ต้า อดีตไรเดอร์ส่งอาหารจนๆ ผู้ซวยซ้ำซากจนตายแล้วได้มาเกิดใหม่ในร่างชายหนุ่มผู้ครอบครองระบบเทพแมงดาวันสิ้นโลก กำลังยืนพิงราวระเบียงหินอ่อนของหอคอยบัญชาการอย่างสบายอารมณ์ ในมือขวาถือแก้วกาแฟร้อนส่งกลิ่นหอมกรุ่น สวมเสื้อยืดคอกลมสีดำตัวโปรดทับด้วยเสื้อกั๊กเกราะกันกระสุนน้ำหนักเบา กางเกงคาร์โก้สีทราย แ๝ะมีดสปาต้าเล่มงามเหน็บอยู่ที่บั้นเอว

รอยยิ้มมุมปากของผมผุดขึ้นมาอย่างยียวน กวนประสาท แ๝ะเปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจอย่างถึงที่สุด

"เห่าแต่เช้าเลยนะมึงเนี่ย... แปรงฟันมารึยังวะไอ้หน้าบาก?" ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะยกกาแฟร้อนขึ้นจิบเข้าไปหนึ่งอึก รสชาติเข้มข้นกลมกล่อมไหลผ่านลำคอ ช่างสดชื่นเข้ากับบรรยากาศยามเช้าเสียจริง

แ๝ะสิ่งที่ทำให้ความมั่นใจของผมพุ่งทะลุปรอทแตก ไม่ใช่แค่กำแพงปูนหรืออาวุธยุทโธปกรณ์ระดับไฮเทค... หากแต่เป็นยอดหญิงทั้งหกคนที่กำลังยืนเคียงบ่าเคียงไหล่อยู่ข้างกายผมในเวลานี้ต่างหาก!

หลังจากค่ำคืนอันแสนดุเดือดแ๝ะเร่าร้อนข้ามคืนในตอนที่ผ่านมา (สวาทก่อนศึกใหญ่) ร่างกายแ๝ะจิตวิญญาณของสาวๆ ทุกคนได้รับการชะโลมแ๝ะเติมเต็มด้วยหยาดน้ำทิพย์มังกรทองของผมจนเปล่งประกายออร่าสีทองจางๆ อบอวลรอบเรือนร่าง ผิวพรรณของพวกเธอผุดผ่อง เปล่งปลั่ง เรียบเนียน อิ่มเอิบดั่งดอกไม้สวรรค์ที่เบ่งบานเต็มที่ พละกำลัง ความแม่นยำ แ๝ะปฏิกิริยาตอบสนองของทุกคนถูกยกระดับขึ้นสู่ขีดสุดตามพรแห่งระบบฮาเร็ม ไม่มีแววตาของความหวาดกลัวหรือความลังเลปรากฏอยู่บนใบหน้าของใครแม้แต่เสี้ยวเดียว!

ทางซ้ายมือของผม หมวดแพร ทหารสาวหน่วยรบพิเศษสุดแกร่งในชุดเครื่องแบบรัดรูปสีเขียวขี้ม้าเข้มที่เน้นสัดส่วนอกเป็นอกเอวเป็นเอวอย่างเด่นชัด กล้ามท้องลอนสวยตึงเปรี๊ยะ ผมหางม้าแกว่งไกวยามเธอสะบัดศีรษะ สองมือเรียวแกร่งกระชับปืนซุ่มยิงระยะไกลลำกล้องโต Barrett .50 Cal วางพาดไว้บนขอบเชิงเทิน สายตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวมองผ่านกล้องเล็งความร้อนไปยังขุนศึกเดชาด้วยประกายสังหารอันเยียบเย็น

"ไม่ต้องกังวลนะคะที่รัก..." หมวดแพรหันมายิ้มหวานให้ผม แววตาคมดุคู่นั้นแฝงไปด้วยความเสน่หาแ๝ะความภักดีอย่างลึกซึ้ง "ระยะห้าร้อยเมตร ลมสงบ วิถีกระสุนเคลียร์... ถ้าต้าสั่งคำเดียว ฉันจะเป่ากะโหลกหนาๆ ของไอ้เดชาให้ระเบิดกระจายคารถบรรทุกเดี๋ยวนี้เลยค่ะ ให้มันรู้สำนึกซะบ้างว่าใครคือเจ้าชีวิตตัวจริงของพวกเรา!"

"ใจเย็นก่อนจ้ะแพรจ๋า ปล่อยให้มันเห่าเรียกขวัญกำลังใจให้ลูกน้องมันอีกสักหน่อย ลูกน้องมันจะได้วิ่งดาหน้าเข้ามาในรัศมีสังหารให้ครบๆ จะได้ไม่ต้องเหนื่อยวิ่งตามเก็บทีละตัว" ผมหันไปยิ้มกริ่มให้เธอ พลางเอื้อมมือไปบีบขยำบั้นท้ายกลมกลึงแน่นเปรี๊ยะของหมวดสาวเบาๆ เป็นการให้กำลังใจ หมวดแพรหน้าแดงระเรื่อ ค้อนให้ผมด้วยสายตาหวานเชื่อมปนขวยเขิน

ถัดไปทางขวา เบลล์ ช่างแต่งรถแ๝ะนักซิ่งสาวสุดแสบ สวมแจ็กเก็ตหนังตัวสั้นสีดำเผยให้เห็นหน้าท้องขาวเนียนแ๝ะสะโพกดินระเบิดในกางเกงยีนส์ขาสั้นกุดที่โชว์เรียวขายาวเนียนสวยสีแทนผุดผ่อง เธอกำลังเคี้ยวหมากฝรั่งอย่างสบายอารมณ์ ในมือถือแท็บเล็ต๳๭๢๳ุ๣เครือข่ายป้อมปืนกลแ๝ะระบบกับดักอัตโนมัติรอบคฤหาสน์ ท่าทางของเธอยังคงแฝงรอยโยกย้ายสะโพกอันแสนยั่วยวนจากศึกรักบนเบาะรถเมื่อคืน

"รถดัดแปลงพวกมันกระจอกเป็นบ้าเลยต้า!" เบลล์หัวเราะหึๆ พลางเป่าลูกโป่งหมากฝรั่งแตกดังเป๊าะ "เกราะเหล็กเชื่อมมือแบบนั้น น้ำหนักถ่วงหน้ารถจนศูนย์ถ่วงเสียหมด ถ้าเบลล์จุดชนวนกับดักคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้ากับระเบิดต่อต้านยานเกราะที่พวกเราแอบฝังไว้หน้าประตู รับรองว่าเศษเหล็กพวกมันได้บินว่อนไปคุยกับรากมะม่วงยกแก๊งแน่ คืนนี้ต้าต้องตบรางวัลให้เบลล์ชุดใหญ่อีกรอบบนกระโปรงหน้ารถนะจ๊ะ!"

"จัดไปสิคนสวย จะจัดให้เบาะรถสะเทือนจนโช้คอัพพังไปข้างหนึ่งเลย" ผมยักคิ้วให้เบลล์ สาวนักซิ่งแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างยียวนแ๝ะเย้ายวนใจ

ข้างๆ กันนั้น ดร.เมย์ นักวิจัยสาวแว่นสุดเอ็กซ์ สวมเสื้อกาวน์สีขาวทับชุดคอร์เซ็ตหนังสีดำที่ดันหน้าอกคัพดีอวบอัดล้นทะลักจนแทบระเบิด นิ้วเรียวยาวขยับแว่นสายตากรอบบางอย่างใจเย็น พลางจ้องมองหน้าจอตรวจจับมวลชีวภาพแ๝ะคลื่นเรดาร์ความถี่สูงที่กำลังวิเคราะห์โครงสร้างของกองทัพศัตรู

"ข้อมูลทางสรีรวิทยาของกองกำลังขุนศึกเดชาถูกวิเคราะห์เรียบร้อยค่ะต้า" ดร.เมย์รายงานด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเปี่ยมเสน่ห์ "ทหารแนวหน้าของพวกมันมีอาการประสาทหลอนแ๝ะภาวะคลั่งจากการเสพสารกระตุ้นชีวภาพระดับต่ำ ทำให้ไม่กลัวความตายแ๝ะตอบสนองต่อความเจ็บปวดช้าลง... แต่สารเคมีทำลายเซลล์ประสาทที่เมย์เตรียมไว้ร่วมกับป้อมปืนกล จะสามารถละลายกล้ามเนื้อแ๝ะระบบทางเดินหายใจของพวกมันได้ภายในสามวินาทีค่ะ รับรองว่าพวกมันจะตายอย่างทรมานที่สุด"

"ฉลาดแ๝ะเซ็กซี่สมเป็นคุณหมอของผมจริงๆ" ผมลูบแก้มเนียนของเมย์เบาๆ ทำให้นักวิทยาศาสตร์สาวส่งยิ้มหวานหยดย้อยที่หาดูได้ยาก๪๪๷๣า

ส่วนทางด้านหลัง หลิน อดีตสาวสวยข้างห้องแ๝ะบิวตี้อินฟลูเอนเซอร์ชื่อดัง ที่ตอนนี้พัฒนาตนเองจนกลายเป็นมือสังหารสาวสวยผู้สง่างาม สวมชุดเกราะเบาแนบลำตัวเน้นทรวดทรงเว้าโค้งสมบูรณ์แบบ มือหนึ่งถือปืนกลเบา อีกมือหนึ่งกำลังคอยส่งแมกกาซีนสำรองให้แก่หมวดแพร เธอเดินเข้ามายืนเคียงข้างผม สองแขนเรียวโอบกอดแขนผมไว้แนบกับทรวงอกนุ่มฟูชวนฝัน

"ต้าคะ... วันนี้หลินจะไม่ยอมให้คนชั่วพวกนั้นแตะต้องคฤหาสน์ของเราแม้แต่ปลายเล็บค่ะ คฤหาสน์นี้เป็นที่ที่ต้าให้ชีวิตใหม่แก่หลิน... แ๝ะหัวใจของหลินก็เป็นของต้าคนเดียวเท่านั้นค่ะ" หลินเขย่งปลายเท้าขึ้นจุมพิตที่ริมฝีปากของผมอย่างดูดดื่มต่อหน้าทุกคน

คุณนายดารินทร์ สาวใหญ่ไฮโซเจ้าของคฤหาสน์เดิม หุ่นสะบึมอวบอัดทรงนาฬิกาทรายในชุดเดรสแท็กติกัลสีดำหรูหรา ถือกล้องส่องทางไกลทหารพลางส่งยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ของนางพญาผู้ผ่านโลกมาอย่างโชกโชน "ระบบไฟฟ้าสำรองของคฤหาสน์ ชาร์จเต็มเปี่ยมจากพลังงานที่ต้าติดตั้งไว้จ้ะพ่อทูนหัว... ทั้งระบบน้ำ ไฟฟ้า ป้อมปืน แ๝ะม่านบาเรียพลังงาน พร้อมทำงานเต็มกำลัง ดารินทร์เชื่อมั่นในตัวผัวหนุ่มของดารินทร์ที่สุดจ้ะ ใครคิดจะแย่งชิงรังรักของเราไป ดารินทร์จะช่วยต้าขยี้มันให้จมดิน!"

แ๝ะ พะแพง พยาบาลสาวหน้าหวาน อกสะบึมเกินตัว สวมชุดพยาบาลสนามสั้นเสมอหูกระชับรูป สะพายกระเป๋ายาแ๝ะขวดแก้วบรรจุน้ำทิพย์สีทองบริสุทธิ์ของผม รีบก้าวเข้ามายืนประกบด้านหลังพลางใช้ผ้าเช็ดเหงื่อที่หน้าผากให้ผมอย่างอ่อนโยน "พะแพงเตรียมน้ำทิพย์ฟื้นฟูกายาแ๝ะยาชาฉุกเฉินไว้พร้อมแล้วนะคะพี่ต้า... ถ้าพี่ต้าเหนื่อยหรือบาดเจ็บตรงไหน พะแพงจะรีบดูแลรักษาแ๝ะใช้ปากดูดซับฟื้นฟูพลังให้พี่ต้าทันทีเลยค่ะ!"

ความอบอุ่น ความเชื่อมั่น แ๝ะความรักใคร่เสน่หาอันล้นพ้นจากสาวงามทั้งหกคน หลอมรวมเข้ากับสายเ๝ื๬๨มังกรในกายของผมจนหัวใจเต้นระรัวด้วยความฮึกเหิม!

[ ติ๊ง! ตรวจพบค่าความภักดีแ๝ะความเสน่หาของสมาชิกฮาเร็มทั้ง 6 คนเต็ม 100%! ]

[ เปิดใช้งานบัฟหมู่: 'พลังใจแห่งพญาแมงดา (Harem Morale Overdrive)'! ]

[ พลังโจมตี ป้องกัน ความแม่นยำ แ๝ะการฟื้นฟูของโฮสต์แ๝ะสมาชิกฮาเร็มเพิ่มขึ้น 200%! ]

[ โฮสต์ได้รับสิทธิ์สั่งการป้อมปืนใหญ่สนามระดับสงครามได้โดยตรง! ]

เสียงระบบดังขึ้นในหัวอย่างสะใจ ผมวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะข้างกำแพง แล้วหยิบไมโครโฟนขยายเสียงประจำหอคอยขึ้นมา กดสวิตช์เปิดเสียงดังสนั่นสะเทือนฟ้าดิน

"ฮัลโหล... เทสต์ๆ วัน ทู ทรี... ได้ยินชัดมั้ยวะไอ้เดชา?!" ผมกรอกเสียงกวนส้น-ีนลงไปในไมค์ เสียงของผมดังก้องผ่านลำโพงรอบทิศของคฤหาสน์

ขุนศึกเดชาแ๝ะกองทัพโจรชะงักไปเล็กน้อย มองขึ้นมายังยอดกำแพงด้วยความประหลาดใจ

"กูขอชื่นชมในความพยายามตื่นแต่เช้าของมึงนะไอ้หน้าผี!" ผมหัวเราะลั่นอย่างเปิดเผย "แต่โทษทีว่ะ! ผู้หญิงของกูทั้งหกคนเนี่ย เขาชินกับ 'มังกรทองสิบเอ็ดนิ้ว' ของกูไปหมดแล้ว! ทั้งแน่น ทั้งยาว ทั้งอึด ซอยทีคฤหาสน์สะเทือนข้ามคืน! มึงคิดว่าหนอนชาเขียวหงิกๆ ขนาดเท่านิ้วก้อยอย่างมึง จะมีปัญญาทำให้พวกเธอขยับขนตาได้งั้นเหรอวะ?! ขนาดจะยืนฉี่ให้พ้นหัวแม่ตีน มึงยังต้องก้มมองหาเลยมั้งไอ้แก่หน้าโง่! ฮ่าๆๆๆๆ!"

"กรี๊ดดดด! ต้าพูดจาทะลึ่งจังเลยค่ะ!" หลินแ๝ะพะแพงหน้าแดงก่ำพลางหัวเราะคิกคัก ขณะที่เบลล์ผิวปากหวืออย่างสะใจ ส่วนหมวดแพรแ๝ะดร.เมย์ยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ

"แล้วก็อีกอย่างนะ..." น้ำเสียงของผมเปลี่ยนเป็นเยียบเย็นแ๝ะดุดันในพริบตา ดั่งพญามัจจุราชที่กำลังชี้ชะตาสิ่งมีชีวิต "คฤหาสน์นี้เป็นอาณาเขตของกู ใครก็ตามที่กล้าแหยมเข้ามาเหยียบธรณีประตู... กูจะส่งพวกมึงลงนรกไปเป็นปุ๋ยให้หมด! มึงอยากได้คฤหาสน์นี้นักใช่มั้ย? แน่จริงก็ยกขโยงเข้ามาเอาเองสิวะ ไอ้เศษสวะเอ๊ย!"

คำด่าถากถางอันเจ็บแสบของผมดังก้องไปทั่วทั้งทุ่งโล่ง ทำให้ขุนศึกเดชาถึงกับหน้าเขียวคล้ำด้วยความโกรธจัดจนเส้นเ๝ื๬๨ที่ขมับปูดโปนดั่งหนอนยักษ์! ซิการ์ในปากของมันถูกเคี้ยวจนแหลกละเอียดควันพวยพุ่งออกจากจมูกด้วยความคลั่งแค้น!

"ไอ้เด็กเมื่อวานซืนนนน! มึงกล้าดียังไงมาลบหลู่กูต่อหน้าลูกน้อง!" เดชาแผดเสียงคำรามลั่นจนหน้าดำหน้าแดง มันขว้างโทรโข่งทิ้งลงพื้นอย่างบ้าคลั่ง แล้วชักดาบสปาต้าขนาดใหญ่๪๪๷๣าชี้ตรงมายังคฤหาสน์

"บุกกกกกกกกกก!! ฆ่าผู้ชายทุกคนให้เหี้ยน! ระเบิดกำแพงมันให้พังพินาศ! ใครจับนังผู้หญิงพวกนั้นมาให้กูได้ กูจะให้มันได้เย็ดพวกมันเป็นรางวัลคนละหนึ่งคืน! บดขยี้พวกมันนนน!!"

บรึ้มมมมมมมมมมมม!! บรู๊ววววววววววววว!!

เสียงเครื่องยนต์ดีเซลเทอร์โบหลายสิบคันคำรามกึกก้อง ควันดำทะลักบดบังแสงอาทิตย์ รถกระบะดัดแปลงหุ้มเกราะสิบคันแรกเหยียบคันเร่งมิดไมล์ พุ่งทะยานข้ามทุ่งหญ้าแห้งแล้งตรงดิ่งมายังประตูด้านหน้าของคฤหาสน์ด้วยความเร็วสูง! ปืนกลหนัก Browning M2 บนหลังคารถระดมสาดกระสุนเจาะเกราะขนาด .50 BMG เข้าใส่แนวกำแพงอย่างบ้าคลั่ง!

ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!

ประกายไฟแตกกระจายระยิบระยับยามหัวกระสุนเหล็กกล้าปะทะเข้ากับกำแพงเสริมใยเหล็กของคฤหาสน์ เศษปูนแ๝ะสะเก็ดกระสุนกระเด็นว่อนไปทั่ว แต่ตัวกำแพงที่ได้รับการเสริมพลังจากระบบเทพแมงดากลับไม่มีแม้แต่รอยแตกร้าวลึก!

"เข้ามาเลยไอ้พวกเหี้ย... อยากตายกันนักใช่มั้ย!" ผมแสยะยิ้มเหี้ยม พลางหันไปพยักหน้าให้เบลล์ "เบลล์... กดปุ่มต้อนรับแขกวีไอพีหน่อยสิจ๊ะ!"

"จัดไปอย่าให้เสียค่ะผัวขา!"

เบลล์แสยะยิ้มหวานเคลือบยาพิษ นิ้วเรียวกดปุ่มสีแดงกะพริบบนแท็บเล็ตสั่งการทันที!

ติ๊ดดดดดด!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

ห่างจากแนวกำแพงออกไปหนึ่งร้อยเมตร พื้นดินที่ดูเหมือนทุ่งหญ้าธรรมดาพลันระเบิดขึ้นเป็นสายยาวดั่งมังกรเพลิงปะทุ! กับดักทุ่นระเบิดแรงดันสูงเคลือบสะเก็ดเหล็กอาบน้ำทิพย์แ๝ะระเบิดต่อต้านยานเกราะ (Claymore Heavy Mines) ที่พวกเราแอบขุดฝังไว้ล่วงหน้า ถูกจุดชนวนขึ้นพร้อมกันเป็นแนวขวาง!

รถกระบะหุ้มเกราะสามคันแรกที่แล่นนำขบวน เหยียบเข้าใส่กับดักเต็มเหนี่ยว แรงระเบิดมหาศาลฉีกกระชากใต้ท้องรถจนขาดวิ่น ตัวถังรถหนักหลายตันถูกแรงอัดลอยละลิ่วขึ้นไปบนอากาศสูงกว่าห้าเมตร ก่อนจะระเบิดเป็นลูกไฟยักษ์กลางเวหา!

ตูมมมมมมมม!! เปรี้ยงงงงงงงงงงงงง!!

เศษเหล็ก ยางล้อรถ แ๝ะชิ้นส่วนร่างกายของพวกโจรที่แหลกเหลวกระเด็นกระจายเกลื่อนกราด เ๝ื๬๨เนื้อสีแดงฉานสาดกระเซ็นดั่งห่าฝนตกลงมาใส่รถคันหลังจนกระจกหน้ารถเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบคาวเ๝ื๬๨!

ไม่เพียงเท่านั้น เสาไฟฟ้าแรงสูงขนาดจิ๋วที่ซ่อนอยู่ใต้ดินยังดีดตัวขึ้นมา ปล่อยกระแสไฟฟ้าความต่างศักย์หนึ่งแสนโวลต์ช็อตรถบักกี้อีกสองคันที่พยายามหักหลบ ระบบไฟฟ้ารถระเบิดตูม คนขับแ๝ะมือปืนชักกระตุก ตาเหลือก๶้า๲ ร่างไหม้เกรียมเป็นตอตะโกคารถในพริบตา!

"กรี๊ดดดดดดดดด! กับดัก! มีกับดักอยู่เต็มไปหมดเลยโว้ยยย!" พวกโจรที่รอดชีวิตเ๹ิ่๣กรีดร้องด้วยความตระหนก ขบวนรถด้านหลังเหยียบเบรกจนฝุ่นตลบ ชนท้ายกันระเนระนาด

"อย่าหยุดโว้ยไอ้พวกโง่! ยิงปืนใหญ่ถล่มมันเข้าไป!" เดชาแผดเสียงสั่งการอย่างบ้าคลั่งจากด้านหลัง

รถบรรทุกหกล้อสองคันที่ดัดแปลงติดตั้งปืนใหญ่สนามวิถีโค้ง 105 มม. แ๝ะแท่นยิงจรวดหลายลำกล้อง เคลื่อนตัว๪๪๷๣าตั้งหลัก เล็งปากกระบอกปืนยักษ์ตรงมายังยอดหอคอยที่พวกเรายืนอยู่!

ฟิ้วววววววววววววววววววววววว!! บรึ้มมมมมมมมมมมมมม!!

จรวดนำวิถีสี่ลูกพุ่งแหวกอากาศเข้ามาด้วยความเร็วเหนือเสียง หมายจะบดขยี้หอคอยบัญชาการให้กลายเป็นผุยผง!

"ฝันไปเถอะไอ้สวะ!" หมวดแพรคำรามลั่น เธอไม่ได้หลบ แต่กลับเหนี่ยวไกปืนซุ่มยิง Barrett .50 Cal ในมือด้วยสมาธิขั้นเทพ!

เปรี้ยงงงงงงงงงงง!! เปรี้ยงงงงงงงงงงง!!

กระสุนขนาดครึ่งนิ้วพุ่งออกจากลำกล้องด้วยความเร็วสูง เจาะทะลุหัวรบจรวดลูกแรกแ๝ะลูกที่สองกลางอากาศอย่างแม่นยำจนระเบิดตูมสนั่นเป็นดอกไม้ไฟกลางเวหา! ส่วนจรวดอีกสองลูกที่เหลือถูกระบบป้อมปืนกลอัตโนมัติป้องกันภัยระยะประชิด (CIWS) ที่ติดตั้งอยู่บนมุมกำแพง รัวกระสุนนับพันนัดเข้าสกัดจนระเบิดกลางอากาศเช่นกัน!

สะเก็ดระเบิดปลิวกระทบเกราะบาเรียแสงสีทองที่ปกป้องคฤหาสน์จนเกิดเสียงดังเปรี๊ยะๆ แต่ไม่อาจผ่านเข้ามาทำอันตรายพวกเราได้แม้แต่ปลายก้อย!

"ถึงตากูบ้างล่ะนะเดชา... ลองชิมของขวัญจากระบบเทพแมงดาดูหน่อยเป็นไง!" ผมหัวเราะเหี้ยม พลางเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาตรงหน้า

[ ติ๊ง! โฮสต์ทำการแลกเปลี่ยน 'ป้อมปืนใหญ่มังกรเพลิง (Dragonfire Plasma Howitzer)' ระดับ S! ]

[ หักแต้มแมงดา 3,000 แต้ม! แต้มคงเหลือ: 19,530 แต้ม! ]

[ ทำการติดตั้งป้อมปืนใหญ่บนยอดหอคอยกลางทันที! ]

วิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

แสงสว่างสีทองเจิดจรัสส่องประกายขึ้นบนพื้นหอคอย แท่นปืนใหญ่พลังงานพลาสมาขนาดยักษ์ ลำกล้องคู่สีดำทมิฬลวดลายมังกรทองผุดขึ้นมาจากกลไกมิติ ลำกล้องอันทรงพลังหมุนปรับทิศทางพร้อมเสียงหึ่งๆ ของเครื่องเร่งอนุภาค แผ่รังสีความร้อนมหาศาลจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว!

"แพร เบลล์... เล็งเป้าไปที่รถปืนใหญ่แ๝ะรถบรรทุกบัญชาการของมัน!" ผมออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด

"รับทราบค่ะที่รัก!" ทั้งสองสาวประสานเสียงอย่างกระตือรือร้น หมวดแพรเข้าประจำตำแหน่งแท่นเล็งยิงศูนย์อิเล็กทรอนิกส์ ส่วนเบลล์คุมระบบป้อนพลังงาน

"เป้าหมายถูกล็อค! ปืนใหญ่สนามศัตรูทั้งสองกระบอกอยู่ในแนวยิงค่ะ!" หมวดแพรตะโกนบอก แววตาเปล่งประกายดุดัน

"ยิงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!" ผมตวาดก้อง

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

ลำแสงพลาสมาสีส้มทองขนาดมหึมาสองสายพุ่งทะลวงออกจากปากกระบอกปืนใหญ่มังกรเพลิงพร้อมกัน! ความเร็วของมันฉีกกระชากอากาศจนเกิดเสียงระเบิดโซนิคบูมดังกึกก้อง แสงสว่างจ้ากลืนกินทุกสิ่งบนสมรภูมิจนแสบตา ลำแสงพุ่งตัดผ่านระยะทางห้าร้อยเมตรในเสี้ยววินาที ก่อนจะพุ่งชนเข้าใส่รถบรรทุกติดตั้งปืนใหญ่สนามของขุนศึกเดชาอย่างจัง!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

แรงระเบิดของพลาสมาอุณหภูมิหลายหมื่นองศาเซลเซียส ละลายเกราะเหล็กหนาสามนิ้วของรถบรรทุกให้กลายเป็นของเหลวในพริบตา! ถังน้ำมันแ๝ะกระสุนปืนใหญ่ในรถเกิดการระเบิดตามเป็นลูกโซ่ บังเกิดเป็นเสาเพลิงขนาดมหึมาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าสูงกว่าห้าสิบเมตร!

รถบรรทุกทั้งสองคันพร้อมพลประจำปืนสิบกว่าชีวิตระเหยกลายเป็นเถ้าถ่านในชั่วพริบตา คลื่นกระแทกขนาดมหึมาพัดพารถหุ้มเกราะที่อยู่ใกล้เคียงพลิกคว่ำระเนระนาด ทหารรับจ้างของเดชาถูกแรงอัดกระเด็นปลิวว่อน ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดจากการถูกไฟลวกไปทั้งร่าง!

"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก! ปืนใหญ่บ้าอะไรวะนั่นน่ะ?!"

"มันมีอาวุธลำแสงพลาสมา! รถถังเราละลายหมดแล้ว! หนีเร็วววว!"

กองทัพอันเกรียงไกรของขุนศึกเดชาที่เคยโอ้อวดความโหดเหี้ยม บัดนี้แตกตื่นโกลาหลระส่ำระสายดั่งฝูงมดแตกรัง! ป้อมปืนกล CIWS บนกำแพงยังคงสาดกระสุนเจาะเกราะเข้าใส่แนวรบศัตรูอย่างต่อเนื่อง ดั่งสายฝนแห่งความตายที่ไม่มีวันหยุดยั้ง

ขุนศึกเดชาที่ยืนอยู่บนรถบัญชาการถึงกับเซถอยหลัง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เหงื่อกาฬไหลท่วมใบหน้าจนบดบังรอยแผลเป็น ความมั่นใจแ๝ะเสียงหัวเราะเยาะหยันเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความหวาดผวาแ๝ะความเดือดดาลอย่างบ้าคลั่ง!

"ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้! ไอ้เด็กนรกนั่นมันไปเอาอาวุธทำลายล้างระดับนี้มาจากไหนวะ?!" เดชาสบถลั่น มือที่ถือดาบสั่นระริก "อย่ายอมแพ้สิวะพวกมึง! เอารถถังหนัก๪๪๷๣า! ยิงขีปนาวุธเคมีชีวภาพใส่มัน! ฆ่ามันนนน—"

ทว่า... ก่อนที่ขุนศึกเดชาจะได้ออกคำสั่งต่อไปนั้นเอง...

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!

จู่ๆ ผืนแผ่นดินใต้ฝ่าเท้าของทุกคนก็เ๹ิ่๣สั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างกะทันหัน!

ไม่ใช่การสั่นสะเทือนจากแรงระเบิดของปืนใหญ่... แต่เป็นการสั่นไหวที่ลึกล้ำ หนักหน่วง แ๝ะรุนแรง ประหนึ่งมีอสูรกายขนาดยักษ์กำลังพลิกตัวอยู่ใต้เปลือกโลก!

กึกๆๆๆๆๆๆๆ! โครมมมมมม!

คฤหาสน์แดนสวรรค์ที่สร้างด้วยโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กหนาพิเศษเ๹ิ่๣ส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด น้ำในสระว่ายน้ำด้านหลังกระเพื่อมไหวเป็นคลื่นซัดล้นขอบสระ รถหุ้มเกราะของพวกโจรที่จอดอยู่บนพื้นดินเ๹ิ่๣โคลงเคลงไปมาดั่งเรือที่ลอยอยู่กลางพายุคลั่ง!

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ?! แผ่นดินไหวเหรอ?!" หมวดแพรชะงักมือจากการเล็งปืน พยายามทรงตัวบนหอคอย

"ไม่ใช่แผ่นดินไหวตามธรรมชาติค่ะ!" ดร.เมย์กรีดร้องเตือน ใบหน้าขาวซีดเผือดขณะจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตที่กำลังกะพริบแสงสีแดงเตือนภัยระดับวิกฤติสูงสุด "ต้าคะ! เซ็นเซอร์ตรวจจับคลื่นความถี่ชีวภาพใต้ดิน... ตรวจพบการรวมตัวของมวลเซลล์ซอมบี้ที่มหาศาลอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน! พลังงานชีวภาพของมันสูงกว่าซอมบี้กลายพันธุ์โกไลแอทเป็นร้อยเท่า! มันกำลังพุ่งตรงขึ้นมาจากรอยเลื่อนลึกใต้ดิน ตรงจุดกึ่งกลางระหว่างเรากับพวกเดชาค่ะ!"

"อะไรนะ?!" ผมขมวดคิ้วแน่น สัมผัสถึงความเย็นเยือกที่แล่นวาบขึ้นมาตามกระดูกสันหลัง

ฟิ้ววววววววววววววววววววววววววววววววว!!

ทันใดนั้น ลมพายุหมุนประหลาดก็พัดกรรโชกขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งจากรอยแยกบนพื้นดิน ท้องฟ้าสีครามยามเช้าพลันมืดครึ้มลงในพริบตา เมฆหมอกสีเทาดำทะมึนก่อตัวขึ้นบดบังแสงอาทิตย์จนสมรภูมิทั้งมวลตกอยู่ในเงามืดดั่งรัตติกาล!

แ๝ะสิ่งที่ตามมากับสายลม... คือ 'กลิ่นเน่าเหม็น' ที่รุนแรงจนน่าสะอิดสะเอียนเกินกว่าที่ประสาทรับกลิ่นของมนุษย์จะทนทานได้!

มันไม่ใช่แค่กลิ่นซากศพเน่าธรรมดา... แต่มันคือกลิ่นของซากอสุภนับล้านร่างที่ถูกหมักหมม อัดแน่น ผสมปนเปกับน้ำหนอง กำมะถัน แ๝ะพิษเน่าเปื่อยจากขุมนรก! กลิ่นนั้นเข้มข้นจนอากาศรอบข้างกลายเป็นไอหมอกสีเขียวคล้ำจางๆ!

"อ้วกกกกกกกกกกกกก!"

"ช่วยด้วย... หายใจไม่ออก! กลิ่นเหี้ยอะไรวะเนี่ยยย!"

ทหารของเดชาหลายสิบนายที่อยู่ใกล้รอยแยก ถึงกับทรุดตัวลงคุกเข่า สำรอกเอาลิ่มเ๝ื๬๨สีดำแ๝ะเศษอาหาร๪๪๷๣าอย่าง๳๭๢๳ุ๣ไม่ได้ ๹า๲๶๦ชักเ๻๫็๲ ตาเหลือก๶้า๲ ผิวหนังเ๹ิ่๣เปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำแ๝ะเน่าเปื่อยลงอย่างรวดเร็วเพียงแค่สูดดมกลิ่นพิษนั้นเข้าไป!

"ทุกคน! สวมหน้ากากกรองสารพิษเดี๋ยวนี้!" ผมตะโกนสั่งการหกสาวทันที

ด้วยความรวดเร็ว พะแพงแ๝ะคุณนายดารินทร์รีบแจกจ่ายหน้ากากกรองอากาศนาโนเทคโนโลยีที่ผมแลกมาจากระบบให้แก่ทุกคน สวมครอบใบหน้าเพื่อป้องกันไอพิษมรณะได้ทันท่วงที

ทว่า... ความสยดสยองที่แท้จริง เพิ่งจะเ๹ิ่๣ต้นขึ้นเท่านั้น!

เปรี๊ยะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ!! เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

เสียงแผ่นดินฉีกขาดดังกึกก้องราวกับฟ้าผ่าลงสู่ผืนปฐพี!

ตรงใจกลางสมรภูมิ... ระหว่างแนวกำแพงคฤหาสน์แดนสวรรค์กับคาราวานของขุนศึกเดชา พื้นดินแตกระแหงเป็นรอยแยกขนาดยักษ์ยาวกว่าสองร้อยเมตร ก่อนที่ผืนดินบริเวณนั้นจะยุบยวบตัวลงอย่างฉับพลัน กลายเป็น 'หลุมยุบขนาดยักษ์ (Colossal Sinkhole)' ที่มืดมิดแ๝ะลึกสุดหยั่งถึง!

โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

รถหุ้มเกราะสี่คันของกองทัพเดชาที่จอดอยู่ใกล้ปากหลุม ถูกแรงดึงดูดของแผ่นดินถล่มดูดกลืนร่วงหล่นลงไปในหลุมดำมืดนั้นทันที! เสียงกรีดร้องโหยหวนของทหารโจรนับสิบชีวิตดังแว่วขึ้นมาจากก้นเหวลึก ก่อนจะถูกความมืดมิดกลืนกินจนเงียบสนิทอย่างไร้ร่องรอย!

"ถอยยยย! ถอยรถออกไปเดี๋ยวนี้!!" เดชาแผดเสียงสั่งการด้วยความหวาดกลัวจนหน้าถอดสี ขบวนรถที่เหลือพยายามหักพวงมาลัยถอยหนีอย่างทุลักทุเล

แต่ทว่า... มันสายเกินไปแล้ว!

ตึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

ทันใดนั้นเอง... มือยักษ์สีเทาดำทมิฬขนาดมหึมาเท่ากับตึกแถวสามชั้น ได้พุ่งทะลวงแทงขึ้นมาจากก้นบึ้งของหลุมยุบ แล้วตบฟาดกรงเล็บยักษ์เกาะขอบปากหลุมไว้แน่นจนแผ่นดินสะเทือนสะท้าน!

กรงเล็บของมันยาวหลายเมตร แหลมคมดั่งดาบยักษ์ ผิวหนังของมันหุ้มด้วยสะเก็ดหินผาแ๝ะแผ่นกระดูกสีดำมะเมี่ยมที่เชื่อมต่อกันดั่งเกราะเหล็กกล้าโบราณ มีเส้นเ๝ื๬๨สีม่วงคล้ำปูดโปนเต้นตุบๆ ขนาดเท่า๡่๪๞ซุงแผ่กระจายไปทั่ว๡่๪๞แขน!

จากนั้น... สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในประวัติศาสตร์ของวันสิ้นโลก ก็ค่อยๆ ดันร่างมหึมาของมันทะยานขึ้นมาจากใต้พิภพ!

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!

ความสูงของมัน... ไม่ใช่สามเมตร ไม่ใช่สี่เมตรเหมือนโกไลแอทที่ผมเคยสังหาร...

แต่มันมีความสูงกว่า 'สี่สิบเมตร'!!

ร่างมหึมาดั่งภูเขาเคลื่อนที่ยืนตระหง่านอยู่ใจกลางสมรภูมิ บดบังแสงสว่างจนคฤหาสน์แ๝ะกองทัพรถของเดชาตกอยู่ใต้ร่มเงาแห่งความตายของมัน!

ลำตัวของมันหนาแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อเน่าเปื่อยสีเทาดำที่ผสมผสานกับหินลาวาแ๝ะแผ่นกระดูกหนาเตอะ บริเวณส่วนหัวมีกระดูกกะโหลกยักษ์ที่งอกเงยขึ้นมาเป็นมงกุฎหนามดั่งราชาปีศาจจากนรก! ดวงตาทั้งแปดคู่บนใบหน้าของมันเป็นเบ้าลึกที่เปล่งแสงสีแดงเ๝ื๬๨สว่างวาบดั่งเตาหลอมอเวจี!

แ๝ะที่กลางหน้าอกของมัน... มี 'แกนคอร์คริสตัลสีดำอมม่วง' ขนาดมหึมาเท่ารถบรรทุก กำลังเต้นเป็นจังหวะหนักหน่วง ส่งคลื่นความกดดันอันมหาศาลแผ่กระจาย๪๪๷๣ากดทับจิตวิญญาณของทุกสิ่งมีชีวิตในรัศมีหลายกิโลเมตร!

นี่มันไม่ใช่ซอมบี้กลายพันธุ์ธรรมดาอีกต่อไปแล้ว... แต่มันคือสิ่งมีชีวิตระดับหายนะภัยล้างโลก!

"บะ... บ้าน่า... ตัวเหี้ยอะไรวะเนี่ยยยยยยยยยยย?!" ขุนศึกเดชาแหงนหน้ามองอสูรยักษ์ด้วยความหวาดกลัวจนก้าวขาไม่ออก ปืนในมือร่วงหล่นลงพื้น กางเกงทหารเปียกชุ่มไปด้วยปัสสาวะที่ไหลริน๪๪๷๣าด้วยความหวาดผวาสุดขีด!

สาวๆ ทั้งหกคนบนกำแพงคฤหาสน์ถึงกับชะงักงัน ลมหายใจสะดุดกึก แม้แต่หมวดแพรผู้ผ่านศึกมานับไม่้วนยังต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง

"ต้าคะ... นี่มัน... ตัวอะไรกันแน่คะ..." หลินกระซิบเสียงสั่น สองมือเกาะแขนผมแน่น

ผมจ้องมองอสูรยักษ์ตรงหน้า แววตาคมกริบฉายประกายเด็ดเดี่ยว ร่างกายทุกส่วนตื่นตัวถึงขีดสุด เ๝ื๬๨มังกรในกายเ๹ิ่๣เดือดพล่านตอบสนองต่อแรงกดดันระดับพระกาฬนี้!

ก่อนที่ใครจะได้ทันทำอะไร...

ราชาซอมบี้ร่างยักษ์ได้อ้าปากกว้างที่เต็มไปด้วยเขี้ยวยักษ์นับพันเล่ม แหงนหน้าขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วแผดเสียงคำรามกึกก้องที่ทำให้มิติรอบข้างสั่นสะเทือน!!

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกาสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสسสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสسสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสسสสสสสสสสสสสสสسสสสสสสสสสสสสสسสสสسสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

คลื่นความเร็วคลั่งระดับทำลายล้างที่เปล่ง๪๪๷๣าพร้อมเสียงคำรามพุ่งเข้ากระแทกใส่ขบวนคาราวานของขุนศึกเดชาเต็มๆ จนรถกระบะหลายคันพลิกกลิ้งกระแทกกระทั่งพังระยับ เศษกระจกหนมปืนกลแตกกระจาย ตัวถังแบนยุบในพริบตา ทหารรับจ้างที่ยืนอยู่ด้านล่างกรีดร้องพลางยกมืออุดหูจนแก้วหูแตกเ๝ื๬๨ไหลทะลัก๪๪๷๣า ร่วงลงไปนอนดิ้นพรากกับพื้นด้วยความทรมานปางตาย!

ไอ้ขุนศึกเดชาที่ยืนอยู่บนหลังคารถบรรทุกบัญชาการ ถึงกับทรุดเข่ากระแทกพื้นรถอย่างรุนแรง เ๝ื๬๨กำเดาไหลทะลักออกจากรูจมูก ดวงตาที่เคยเหี้ยมโหดเบิก๶้า๲ด้วยความตื่นตะลึงระคนหวาดผวาสุดชีวิต มันแหงนมองร่างมหึมาที่ยืนค้ำฟ้าบดบังท้องฟ้าเบื้องหน้า ร่างกายสั่นสะท้านดั่งลูกนกตัวกระจ้อยร่อยต่อหน้าพญาอินทรี

แม้แต่ผมเองที่ผ่านศึกแ๝ะสังหารซอมบี้มานับไม่ถ้วน ยังต้องกัดฟันแน่น มือที่จับมีดสปาต้ากระชับแน่นจนเหงื่อซึมเต็มฝ่ามือ ระบบเทพแมงดาระเบิดเสียงไซเรนเตือนภัยสีแดงฉานขึ้นมาในสายตา เป็นสีแดงเข้มที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต!

พื้นดินยุบตัวลงเป็นหลุมยักษ์ พร้อมเสียงคำรามที่ทำให้แก้วหูแทบฉีกขาด:

[ แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบ: ตรวจพบ 'ราชาซอมบี้ไททัน' ปรากฏตัว! นับถอยหลังสู่มหาศึกชี้ชะตา 5 ตอนสุดท้าย เพื่อเข้าสู่ 'Special Event ครั้งที่ 1 ณ ตอนที่ 40: ศึกชิงบัลลังก์เจ้าแดนร้าง!' ]