เรื่อง พิธีร่านมนต์ดำ

"ฮึก... พี่กฤชขา... มันร้อน... น้องมิ้นทรมานเหลือเกินค่ะ..."

ฉันนอนบิดเร่าไปมาบนเสื่อกกด้วยความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส สองมือกุมหน้าท้องน้อยที่เกร็งกระตุกเป็นระลอก รอยปานแดงรูปหยดน้ำบนเนินเนื้อสวาทที่เคยเป็นเพียงรอยแต้มสีแดงชาด บัดนี้กลับขยายวงกว้างขึ้นและเต้นตุบ ๆ ราวกับมีก้อนเนื้อหัวใจดวงที่สองฝังอยู่ใต้ผิวหนัง ไอร้อนระอุที่แผ่ออกมามันร้อนรุ่มจนเนื้อตัวของฉันแดงก่ำไปทั้งร่าง เหงื่อกาฬไหลโซมกายจนเปียกชุ่ม

พี่กฤชที่ยืนคุกเข่าคร่อมร่างฉันอยู่ มีสีหน้าตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด แววตาคมดุคู่นั้นจ้องมองรอยปานแดงที่กำลังเปล่งประกายสีเพลิงวูบวาบสลับกับใบหน้าหวานที่อาบไปด้วยน้ำตาของฉัน

"ใจเย็น ๆ มิ้น... อดทนไว้ก่อน!"

พี่ชายบุญธรรมรีบตั้งสติ เขายกมือขึ้นประสานนิ้วบริกรรมพระคาถากำราบอาถรรพ์พึมพำในลำคออย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางแตะลงบนรอยปานแดงที่เต้นตุบ ๆ พร้อมกับกดเน้นลงไปอย่างหนักหน่วง!

"โอม... สะกดระงับ ดับไออัปมงคล..."

ทันทีที่ปลายนิ้วของเขากดลงมา ความร้อนที่กำลังแผดเผาก็ค่อย ๆ สงบลงอย่างช้า ๆ รอยปานแดงที่เต้นระรัวเริ่มผ่อนจังหวะลง แม้มันจะยังคงมีขนาดใหญ่กว่าเดิมและยังคงมีสีแดงสดก่ำ แต่ความทรมานเจียนตายก็ทุเลาลงจนเหลือเพียงความเสียวซ่านที่ตกค้างอยู่ในมดลูก

"แฮ่ก... แฮ่ก..." ฉันหอบหายใจรวยริน เปลือกตาบางปรือมองพี่ชายอย่างหมดเรี่ยวแรง

พี่กฤชถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ทว่าสีหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดและกังวลใจอย่างปิดไม่มิด ชายหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบผ้าขาวบริสุทธิ์ผืนยาวที่วางอยู่ข้างแท่นบูชาครูขึ้นมา บรรจงซับคราบน้ำ-วยสีขาวขุ่นที่ยังคงเปรอะเปื้อนอยู่ตามริมฝีปาก คาง ลำคอระหง และหน้าอกอวบอิ่มของฉันอย่างเบามือ

จากนั้น... เขาก็เลื่อนผ้าขาวลงต่ำไปยังหว่างขาที่ยังคงอ้ากว้าง ใช้ผ้าขาวซับหยาดน้ำหวานและน้ำเงี่ยนที่ไหลเยิ้มทะลักออกจากรูหีของฉันจนชุ่มโชกไปทั้งผืน

"น้ำควยของพี่ที่มิ้นกลืนลงไป ผสมกับน้ำเงี่ยนจากร่องของมิ้นบนผ้าผืนนี้... จะเป็นตัวนำทางเอาพลังอาถรรพ์ไปสะกดมนต์ดำในร่างของดาว" พี่กฤชเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและจริงจัง เขาม้วนเก็บผ้าขาวที่เปรอะเปื้อนคราบคาวรักอย่างทะนุถนอม "พี่จะเอาผ้าผืนนี้ไปสอดไว้ใต้หมอนของดาวคืนนี้... แล้วพรุ่งนี้เช้า เราจะมาดูอาการของดาวกันอีกที"

"แล้ว... ปานแดงของน้องมิ้นล่ะคะ..." ฉันเอ่ยถามเสียงสั่นเครือ ยกมือลูบเนินเนื้อที่ยังคงอุ่นจัด "ทำไมมันถึงโตขึ้น... แล้วทำไมมันถึงร้อนขนาดนี้..."

พี่กฤชนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แววตาคมกริบคู่นั้นฉายแววลึกลับที่ยากจะอ่านออก

"มันเป็นปฏิกิริยาของมนต์ดำที่กำลังดูดซับพลังหยางของพี่เข้าไป... มิ้นไม่ต้องคิดมากหรอก" เขาเอ่ยตัดบทอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้มลงเก็บเสื้อผ้าของฉันขึ้นมาจากพื้นแล้วยื่นส่งให้ "รีบใส่เสื้อผ้าเถอะมิ้น... ใกล้จะตีสี่แล้ว มิ้นต้องรีบกลับไปที่ห้องนอนใหญ่ ก่อนที่วินจะตื่นมาเห็น"

คำว่า 'พี่วิน' ทำเอาหัวใจของฉันกระตุกวูบ ความรู้สึกผิดบาปที่ถูกความกระสันกลบฝังไว้เมื่อครู่ พลันตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอยในทันที!

ฉันรีบหยิบชุดนอนผ้าซาตินและชั้นในมาสวมใส่ด้วยมือที่สั่นเทา ขาแข้งอ่อนเปลี้ยจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ ความเจ็บระบมที่ลำคอหอยจากการโดนลำ-วยหนาใหญ่กระแทกกระทั้นยังคงหลงเหลืออยู่ทุกครั้งที่กลืนน้ำลาย และที่น่าอับอายที่สุดคือ รูหีของฉันยังคงขมิบตอดรัดเป็นจังหวะ ปล่อยน้ำเงี่ยนเหนียวหนืดซึมเปื้อนกางเกงชั้นในผ้าลูกไม้จนเปียกชุ่มเป็นวงกว้าง

"จำไว้นะมิ้น..." พี่กฤชเอื้อมมือมาจับไหล่บางของฉันไว้แน่น สบตาฉันด้วยสายตาทรงอำนาจ "เรื่องที่เกิดขึ้นในเรือนไม้นี้... ห้ามบอกให้ใครรู้เด็ดขาด แม้แต่คุณแม่ หรือโดยเฉพาะ... วิน! มิ้นเข้าใจที่พี่พูดใช่ไหม?"

"ค่ะ... น้องมิ้นเข้าใจค่ะ..." ฉันพยักหน้ารับทั้งน้ำตา ก่อนจะรีบหันหลังสาวเท้ากึ่งเดินกึ่งวิ่งออกจากเรือนไม้สักโบราณ ฝ่าสายฝนที่เริ่มซาเม็ด มุ่งหน้ากลับสู่คฤหาสน์หลังใหญ่ทันที

...

เมื่อย่องกลับเข้ามาในห้องนอนใหญ่ได้สำเร็จ ความเงียบสงัดและกลิ่นหอมสะอาดของเครื่องปรับอากาศก็ต้อนรับฉัน บนเตียงคิงไซส์หรูหรา ร่างสูงโปร่งของพี่วินผู้เป็นสามียังคงนอนหลับใหลอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเขาไม่ได้ล่วงรู้เลยแม้แต่น้อยว่าภรรยาแสนเรียบร้อยของเขา เพิ่งจะออกไปนอนอ้าขาและอม-วยให้พี่ชายบุญธรรมจนน้ำแตกคาคอหอยมาหมาด ๆ!

ความรู้สึกผิดบาปถาโถมเข้าใส่จนฉันแทบทรุด ฉันรีบก้าวเท้าตรงเข้าห้องน้ำ ล็อกประตูอย่างแน่นหนา

ฉันเดินไปหยุดยืนอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ แล้วค่อย ๆ ปลดชุดนอนผ้าซาตินออกจากร่าง...

ภาพสะท้อนในกระจกทำเอาฉันถึงกับยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกตะลึง!

ริมฝีปากอวบอิ่มของฉันบวมเจ่อและแดงก่ำ ลำคอขาวเนียนมีรอยแดงจ้ำ ๆ จากแรงดูดและแรงบีบของฝ่ามือพี่กฤช หน้าอกขาวผ่องยังมีคราบน้ำ-วยสีขาวขุ่นที่เช็ดออกไม่หมดแห้งกรังติดอยู่ตามร่องอก ส่งกลิ่นคาวรักเฉพาะตัวของชายชาตรีลอยแตะจมูกอย่างชัดเจน

และเมื่อเลื่อนสายตาลงต่ำ... เนินเนื้อสวาทขาวผ่องของฉัน บัดนี้มีรอยปานแดงรูปหยดน้ำที่ขยายขนาดใหญ่ขึ้นเกือบสองเท่า สีของมันแดงสดก่ำดั่งผลทับทิมสุกปลั่ง และตรงรอยแยกของกลีบเนื้อด้านล่าง... น้ำเงี่ยนใส ๆ ยังคงหลั่งรินไหลเยิ้มหยดลงมาตามง่ามขาอ่อนไม่ยอมหยุด!

"ฮึก... น้องมิ้นกลายเป็นผู้หญิงร่านไปแล้วเหรอ..."

ฉันสะอื้นไห้เบา ๆ รีบก้าวเข้าไปใต้ฝักบัว เปิดน้ำอุ่นรดลงมาบนร่างกายเพื่อชะล้างคราบคาวโลกีย์ ฉันใช้สบู่หอมฟอกถูตามลำคอ หน้าอก และซอกหลืบอย่างบ้าคลั่ง หวังจะลบสัมผัสของพี่กฤชออกไปจากผิวกาย

ทว่า... ยิ่งสายน้ำอุ่นไหลผ่านยอดอกที่ชูชัน และชโลมลงบนเนินสวาทที่มีรอยปานแดง... ร่างกายของฉันกลับทรยศความคิดอย่างน่าบัดสี!

ความร้อนของสายน้ำกลับไปกระตุ้นรอยปานแดงให้ร้อนวูบวาบขึ้นมาอีกครั้ง กลีบเนื้ออวบอูมกระตุกตุบ ๆ ปลุกเร้าอารมณ์ใคร่ที่ควรจะมอดดับให้ลุกโชนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง ภาพที่ตัวเองนอนอ้าปากกลืนกินลำ-วยหนาใหญ่ ภาพสายตาคมดุของพี่กฤชที่จ้องมองฉันอย่างหิวกระหาย และรสชาติคาวข้นของน้ำควยที่ไหลทะลักลงคอ... ผุดขึ้นมาในหัวจนฉันตาลอย

มือของฉันที่กำลังฟอกสบู่... พลันเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสกับเม็ดแตดสีชมพูสดที่เต้นระริกโดยไม่รู้ตัว!

"อ๊ะ... อ๊าา..."

เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสโดนเม็ดแตด ความเสียวซ่านก็แล่นปราดเข้าสู่ท้องน้อยจนฉันต้องแอ่นสะโพกพิงผนังห้องน้ำ ขาอ่อนสั่นระริก ฉันเผลอขยับปลายนิ้วบดขยี้ติ่งกระสันของตัวเองตามจังหวะความคิดที่กำลังเพ้อถึงสัมผัสอันดิบเถื่อนของพี่ชายบุญธรรม!

พระเจ้าช่วย... ฉันกำลังช่วยตัวเองโดยนึกถึงพี่ชายของตัวเองงั้นเหรอ?!

ฉันตกใจกับความร่านของตัวเองจนต้องรีบชักมืออก ปิดฝักบัวแล้วยืนหอบหายใจตัวโยน รีบเช็ดตัว สวมชุดนอนผ้าซาตินตัวใหม่ที่มิดชิด แล้วเดินกลับออกไปที่เตียงนอนด้วยความสับสนและหวาดกลัวจิตใจตัวเอง

ฉันค่อย ๆ สอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม นอนหันหลังให้พี่วิน พยายามข่มตานอนให้หลับเพื่อลืมฝันร้ายในค่ำคืนนี้

ทว่า... ในจังหวะที่ฉันทิ้งตัวลงนอนได้เพียงไม่กี่นาที...

พรึ่บ...

ท่อนแขนของพี่วินก็เอื้อมมาโอบกอดเอวคอดกิ่วของฉันจากด้านหลัง ดึงรั้งแผ่นหลังบางของฉันเข้าไปแนบชิดกับแผงอกของเขา!

ฉันสะดุ้งเฮือก ร่างกายเกร็งแข็งทื่อในทันที!

"อืม... มิ้น... ทำไมตัวร้อนจัง..."

เสียงงัวเงียของพี่วินกระซิบแผ่วเบาข้างใบหู ก่อนที่เขาจะซุกใบหน้าลงมาที่ซอกคอของฉัน สูดดมกลิ่นกายอย่างลึกซึ้ง

และวินาทีนั้นเอง... ร่างของพี่วินก็ชะงักกึก!

"มิ้น... กลิ่นอะไรน่ะ..." พี่วินพึมพำ น้ำเสียงของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นความแปลกใจปนกระหาย "กลิ่นตัวมิ้นคืนนี้... มันหอมแปลก ๆ... หอมเหมือนกลิ่นดอกไม้ป่าผสมเครื่องหอมโบราณ... แล้วก็... กลิ่นสาบอะไรบางอย่าง..."

กลิ่นว่านเสน่ห์และกลิ่นน้ำ-วยของพี่กฤชที่ฝังลึกอยู่ในรูขุมขนและลมหายใจของฉัน แม้จะอาบน้ำฟอกสบู่แล้ว แต่มันกลับไม่ยอมจางหายไป!

มิหนำซ้ำ... ไอร้อนรุ่มจากรอยปานแดงบนเนินสวาทของฉัน ยังแผ่กระจายไอเสน่ห์อันรุนแรงออกมารอบตัว จนไปกระตุ้นสัญชาตญาณดิบของชายหนุ่มข้างกายเข้าอย่างจัง!

ลมหายใจของพี่วินเริ่มหอบกระชั้นถี่ขึ้นอย่างผิดปกติ มือของเขาที่เคยวางพาดไว้เฉย ๆ เริ่มลูบไล้บีบเคล้นสะโพกกลมกลึงของฉันอย่างรุนแรงและรุกราน ซึ่งเป็นสัมผัสที่พี่วินไม่เคยทำมาก่อนในชีวิตสมรส!

"วิน... พี่วินคะ... อย่านะคะ มิ้นเหนื่อย..." ฉันพยายามเอ่ยห้ามเสียงสั่นเครือ

ทว่าพี่วินไม่ฟัง... ฝ่ามืออุ่นร้อนของสามีเลื่อนต่ำลงไปใต้ชายกระโปรงผ้าซาติน สอดผ่านขอบกางเกงชั้นในผ้าลูกไม้ แล้วแตะต้องเข้าไปที่กึ่งกลางหว่างขาของฉันโดยตรง!

หมับ!

นิ้วมือของพี่วินสัมผัสเข้ากับร่องเนื้ออวบอูมที่ยังคงเปียกชุ่มโชกไปด้วยน้ำเงี่ยนเหนียวหนืดที่ทะลักออกมาไม่ยอมหยุด!

พี่วินถึงกับสะดุ้ง ดวงตาเบิกกว้างในความมืด เขาชะงักนิ้วที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำกามของฉัน ก่อนจะกระซิบถามข้างใบหูด้วยน้ำเสียงที่สั่นสะท้านและเต็มไปด้วยความสงสัยสุดขีด...

"มิ้น... ทำไมตรงนี้ของมิ้นถึงเปียกเยิ้มขนาดนี้... ทั้งที่พี่ยังไม่ได้เริ่มทำอะไรเลยสักนิด?!"