เรื่อง พิธีร่านมนต์ดำ

*พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!*

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วเรือนไม้สักโบราณ ท่ามกลางแสงเปลวเทียนขี้ผึ้งที่วูบไหวและกลิ่นกำยานหอมเอียนที่คละคลุ้งตลบอบอวล!

พี่กฤชขยับสะโพกสอบกระแทกกระทั้นลำ-วยหนาใหญ่เข้าใส่ร่องสวาทของฉันเป็นจังหวะที่ทั้งหนักแน่นและเปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์เสน่หา ทุกจังหวะที่เขากระทุ้งเข้าใส่ โคน-วยหนาปึกจะบดเบียดเข้ากับรอยปานแดงบนเนินเนื้ออย่างจัง จนไอร้อนจากรอยปานแผ่ซ่านแล่นพล่านไปทั่วท้องน้อย ร่างกายบอบบางของฉันเลื่อนไถลไปตามผืนเสื่อกก เต้าทรวงอกคู่งามกระเพื่อมไหวโยกคลอนอย่างงดงาม ยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อชูชันสั่นระริกสู้ความเย็นของสายลมฝนที่พัดผ่านรอยต่อไม้

"อ๊ะ! อ๊าา... พี่กฤชขา... อื้ออ... ลึก... มันลึกเหลือเกินค่ะ..."

ฉันส่งเสียงครางหวานปนสะอื้น สองแขนเรียวยังคงโอบกอดรอบลำคอแกร่งของพี่ชายบุญธรรมเอาไว้แน่น เล็บมนจิกเกร็งลงบนแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อตึงแน่น ใบหน้าสวยหวานซบลงกับซอกคอที่เปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อของเขา เพื่อระบายความเสียวซ่านที่รุนแรงจนแทบจะทานทนไม่ไหว

พี่กฤชไม่ได้เร่งเร้าจนป่าเถื่อน ทว่าทุกลีลาของเขากลับเต็มไปด้วยความเชี่ยวชาญและทะนุถนอม เขาก้มลงจูบซับเหงื่อที่ขมับของฉันอย่างอ่อนโยน ริมฝีปากร้อนผ่าวขบเม้มติ่งหูของฉันเบา ๆ สลับกับประกบจูบปากฉันอย่างดูดดื่มเพื่อช่วยผ่อนคลายความตึงเกร็ง

"อื้มม... จ๊วบ..."

ลิ้นร้อนหนาของเขาสอดแทรกเข้ามาพัวพัน กวาดต้อนดูดกลืนเสียงครางหวานและน้ำลายของฉันอย่างลุ่มหลง ปลายลิ้นของพี่กฤชตวัดเกี่ยวรัดกับลิ้นเล็ก ๆ ของฉันอย่างละมุนละไม รสจูบที่ทั้งนุ่มนวลและเร่าร้อนของเขาทำให้หัวใจดวงน้อยของฉันเต้นระทึก สติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือนไปกับไออุ่นและความผูกพันที่พี่ชายมอบให้

เมื่อผละริมฝีปากออก พี่กฤชก็เค้นเสียงกระซิบที่ทุ้มพร่าข้างใบหูของฉันด้วยแววตาที่ฉ่ำเยิ้ม

"มิ้น... เด็กดีของพี่... ร่องของมิ้นมันตอดรัดควยพี่แน่นเหลือเกิน..." พี่กฤชเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นสะท้านไปด้วยความเสน่หา "รู้สึกดีใช่ไหมคนดี... พี่ไม่ได้ทำให้มิ้นเจ็บใช่ไหมครับ?"

"ฮึก... เสียวค่ะ... น้องมิ้นเสียวจนจะขาดใจอยู่แล้วค่ะพี่กฤช..." ฉันสารภาพความจริงออกไปทั้งน้ำตา ร่างกายบิดเร่า ๆ ตอบรับจังหวะสะโพกของเขาอย่างไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป

พี่กฤชสบตาฉันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยประกายแห่งความรักใคร่และความปรารถนาอันลึกซึ้ง แววตาที่เคยร้อนใจเรื่องอาการของพี่ดาวในตอนแรก บัดนี้กลับถูกความลุ่มหลงในเรือนร่างอันแสนบริสุทธิ์ของฉันเข้าครอบงำจนหมดสิ้น มือหนาใหญ่ของเขาลูบไล้แผ่นหลังเนียน สอดประสานนิ้วมือเข้ากับมือของฉันไว้แน่นหนา

"มิ้น... เราต้องเปลี่ยนมุมนะคนดี..." พี่กฤชเอ่ยขอด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลทว่าแฝงความต้องการอันเด็ดขาด "ตามตำราหมอธรรม... เราต้องเปลี่ยนองศาการทะลวง เพื่อให้ไออาคมมันวิ่งเข้าสู่ก้นบึ้งมดลูกโดยตรง... มิ้นช่วยพี่นะคนดี พี่สัญญาว่าจะทำอย่างนุ่มนวลที่สุด"

"พะ... พลิกท่าไหนคะพี่กฤช..." ฉันถามเสียงสั่น ร่างกายยังคงอ่อนระทวยและสั่นเทา

"คว่ำหน้าลงกับเสื่อนะมิ้น... คลานเข่าแล้วโก่งสะโพกขึ้นมาให้พี่..."

พี่กฤชค่อย ๆ ถอนลำ-วยหนาใหญ่ออกจากร่องสวาทของฉันอย่างแผ่วเบา เสียงหลุดของท่อนเนื้อดัง *บล็อก!* พร้อมกับน้ำเงี่ยนใสที่ไหลเยิ้มหยดลงบนเสื่อกก พี่กฤชประคองเอวคอดกิ่วของฉันอย่างทะนุถนอม ช่วยจัดท่าทางให้ฉันพลิกตัวคว่ำหน้าลงอย่างอ่อนโยน ไม่ได้กระชากลากถูเหมือนคนใจร้าย

ฉันจำใจต้องขยับตัวขึ้นมาอยู่ในท่าคลานสี่ขา แขนทั้งสองข้างยันพื้นเสื่อกกเอาไว้ ใบหน้าสวยหวานแนบลงกับท่อนแขนด้วยความเหนื่อยหอบ และตามคำขอของพี่ชาย... สะโพกผายกลมกลึงขาวผ่องของฉันถูกยกขึ้นลอยสูง แอ่นโก่งโค้งขึ้นฟ้าอย่างเด่นชัด

ท่ากวางเหลียวหลัง... ท่าที่เปิดเผยสรีระสตรีเพศอย่างหมดจดที่สุด

จากมุมนี้... ร่องสวาทสีชมพูระเรื่อที่บวมเป่งจากการถูกกระแทก เปิดอ้าออกอย่างหมดจด กลีบเนื้ออวบอูมขมิบตอดรัดตุบ ๆ พ่นฟองน้ำหวานเหนียวหนืดไหลเยิ้มย้อยลงมาตามร่องก้นเนียนนุ่ม และรอยปานแดงรูปหยดน้ำบนโคกสวาท ก็กำลังเปล่งประกายสีชาดงดงามล้อกับแสงเทียน

พี่กฤชที่คุกเข่าอยู่ด้านหลัง มองดูภาพความงามอันเย้ายวนและบริสุทธิ์ของน้องสาวบุญธรรมด้วยสายตาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความหลงใหลจนแทบคลั่ง มือหนาใหญ่ของเขาลูบไล้แผ่นหลังเนียน เลื่อนผ่านบั้นท้ายกลมกลึงอย่างทะนุถนอมและหวงแหน

"มิ้นของพี่... มิ้นสวยเหลือเกิน..." พี่กฤชพึมพำเสียงพร่า ลมหายใจของเขาหอบกระชั้นถี่ "ไม่เคยมีใครสวยเท่ามิ้นเลยในชีวิตพี่... ร่องนี้งดงามราวกับดอกบัวหลวง..."

คำชมที่หวานซึ้งและจริงใจ ทำเอาหัวใจของฉันกระตุกวูบ หน้าร้อนผ่าวด้วยความขัดเขิน ฉันเหลียวใบหน้ากลับมามองข้ามไหล่ สบสายตากับพี่กฤชด้วยแววตาที่ฉ่ำปรือ

"พี่กฤชขา... ค่อย ๆ นะคะ... ท่านี้มันลึก..."

"พี่จะค่อย ๆ นะคนดี... พี่สัญญา"

พี่กฤชก้มลงจูบซับแผ่นหลังเนียนและสะโพกของฉันอย่างอ่อนโยน ก่อนจะใช้มือหนาประคองจับดุ้นเอ็นอวบใหญ่ที่ยังคงแข็งตึงปูดโปนไปด้วยเส้นเลือด จ่อตรงเข้าสู่ปากทางรักที่กำลังเปิดอ้า...

แล้วค่อย ๆ ดันสะโพกแทรกตัวเข้ามาอย่างช้า ๆ นุ่มนวล ทว่าหนักแน่นและมั่นคง!

*สึ่บ... สึ่บ...! ปั่กก!*

"อ๊ายย...!"

ฉันหวีดร้องลั่นเรือนพิธี แผ่นหลังแอ่นโค้งจนเกือบหัก สะโพกสั่นสะท้านเมื่อท่อนเอ็นหนาใหญ่ทะลวงผ่านเข้ามาจนมิดโคนในคราวเดียว! ความรู้สึกในท่านี้มันลึกซึ้งและแนบชิดกว่าเดิมหลายเท่าตัว หัวบานใหญ่ดันลึกเข้าไปจนชนกับปากมดลูกด้านในอย่างจัง จนฉันรู้สึกอิ่มแน่นไปทั้งช่องท้องน้อย รอยปานแดงบนเนินเนื้อเปล่งแสงสีแดงเพลิงเจิดจ้า ดูดกลืนพลังหยางอันเข้มข้นเข้าสู่ร่างกาย

"ซี้ดด...! มิ้น... ร่องของมิ้นท่านี้มันหนีบควยพี่แน่นจนแทบคลั่ง!" 

พี่กฤชส่งเสียงคำรามในลำคอด้วยความสุขสม สองมือหนาเลื่อนมากอบกุมสะโพกผายของฉันไว้แน่นหนา เขาโน้มแผ่นอกแกร่งลงมาทาบทับแนบชิดกับแผ่นหลังของฉัน ปากหยักได้รูปก้มลงจูบซับเหงื่อที่ท้ายทอยและซอกคอของฉันอย่างรักใคร่ ลิ้นร้อนตวัดเลียผิวเนียนเบา ๆ สลับกับขบเม้มติ่งหู เพื่อช่วยปลอบประโลมและคลายความตึงเกร็ง

"มิ้นเจ็บไหมคนดี... ไหวไหมครับ?" พี่กฤชกระซิบถามข้างหูอย่างห่วงใย

"ฮึก... มะ... ไม่เจ็บแล้วค่ะพี่กฤช... แต่มันเสียว... เสียวจนชาไปหมดทั้งตัวแล้วค่ะ..." ฉันตอบเสียงหวานระคนหอบ

"งั้นพี่ขยับนะมิ้น... พี่จะพามิ้นไปแตะขอบสวรรค์ด้วยกัน..."

พี่กฤชเริ่มขยับสะโพกสอบ ถอนลำ-วยออกช้า ๆ แล้วดันกระแทกกลับเข้ามาใหม่ จากจังหวะที่นุ่มนวล ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นจังหวะที่หนักแน่น รวดเร็ว และเร่งเร้าขึ้นเรื่อย ๆ!

*ตับบ! ตับบ! ตับบ! ตับบ!*

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องผสานกับเสียงน้ำรักที่เสียดสี *แจ๊ะ! แจ๊ะ! ปั่ก! ปั่ก!* 

"อ๊ะ! อ๊าา... พี่กฤช... อื้ออ... ดีจังค่ะ... ตรงนั้น... โดนตรงนั้นเต็ม ๆ เลยค่ะ!"

ฉันร้องครางระงม ร่อนสะโพกรับจังหวะการกระแทกของเขาอย่างลืมตัว ความละอายใจถูกความรักและความลุ่มหลงที่พี่กฤชมอบให้กลืนกินจนหมดสิ้น รอยปานแดงดูดซับพลังหยางและแรงเสียดสีจนทำให้มดลูกของฉันบีบรัดตอดรูดลำ-วยของเขาเป็นจังหวะถี่กระชั้น

พี่กฤชกอดรัดเอวคอดของฉันไว้แน่น ซอยสะโพกกระหน่ำแทงเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง ดวงตาคมดุจับจ้องมองแผ่นหลังและบั้นท้ายของฉันด้วยความเสน่หาที่ท่วมท้น มือข้างหนึ่งของเขาเอื้อมมาลูบคลึงยอดอกของฉันจากด้านล่าง ช่วยกระตุ้นความเสียวซ่านให้ทวีคูณขึ้นเป็นเท่าตัว

และในจังหวะนั้นเอง...

พายุฝนภายนอกที่เคยตกหนักเริ่มซาเม็ดลง ลมกรรโชกพัดพากลุ่มเมฆดำให้เคลื่อนคล้อย แสงจันทร์วันเพ็ญสีเงินยวบยาบสาดส่องลงมาจากฟากฟ้า ส่องลอดผ่านรอยแยกของบานหน้าต่างไม้สักและรอยแตกของฝาผนังเรือนพิธีเข้ามาเป็นลำแสงสีเงินสลัว

ฉันที่กำลังคลานโก่งสะโพก โดนกระแทกกระทั้นจนหัวสั่นหัวคลอน เผลอเหลือบสายตาอันพร่ามัวมองไปยังรอยแยกตรงผนังไม้ใกล้กับบานประตู...

ทว่า... ภาพที่ปรากฏผ่านรอยแยกผนังไม้นั้น ทำเอาหัวใจของฉันแทบจะหยุดเต้นในทันที!

ท่ามกลางความมืดมิดภายนอกเรือนไม้... มีแสงจันทร์สาดส่องกระทบเข้ากับใบหน้าของใครบางคนที่กำลังยืนแนบชิดอยู่หลังบานไม้!

และสิ่งที่ฉันเห็น... คือ **"ดวงตาคู่หนึ่ง"** ที่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด ดวงตาคู่นั้นกำลังจ้องเขม็งผ่านรอยแยก เข้ามามองดูร่างเปลือยเปล่าของฉันที่กำลังแอ่นก้น อ้าขารับแรงกระเด้าจากควยหนาใหญ่ของพี่กฤชอย่างเมามัน!

ดวงตาคู่นั้น... แววตาที่คุ้นเคยเป็นที่สุด...

พี่วิน... สามีของฉันเอง!