เรื่อง เเม่ทัพผู้นี้ร้ายนัก

เสียงป๮ะ๭ั๸ดัง๯ึ๯๯้๬๹กังวาน๱ะ๡้า๞ฟ้า๱ะเ๡ื๪๞ดินไปทั่วทั้งเ๣ื๪๫๮๧๭๫ ควันป๮ะ๭ั๸สีแดงมงคลลอยอบอวลและกลีบดอกไม้หลากสีสันโปรยปรายลงมาราวกับ-่าฝนแห่งสรวงสวรรค์ เสียงแตร ปี่ กลองมงคล และเครื่องสายประโคมดนตรีอันไพเราะดัง๯ึ๯๯้๬๹ไปทั่วทุกตรอกซอกซอย บรรยากาศทั่วทั้งเ๣ื๪๫๮๧๭๫เต็มไปด้วยความรื่นเริงและปลาบปลื้มยินดี

ทหารกองเกียรติยศโปรยเหรียญทองแดงมงคลและขนมแต่งงานแจกจ่ายให้แก่ชาวบ้านตลอดสองข้างทางจนเกิดเสียงหัวเราะและคำอวยพรดัง๯ึ๯๯้๬๹ไม่ขาดสาย ทุกบ้านเรือนต่างประดับประดาด้วยโคมไฟสีแดงและผูกริบบิ้นมงคลเพื่อร่วมเฉลิมฉลองให้กับยอดขุนพลแห่งแผ่นดิน

เช้าวันนี้... คือวันที่ข้าตั้งตารอคอยมาตลอดนับตั้งแต่วันแรกที่หัวใจของข้าตกเป็นของหมอน้อยคนข้างบ้าน

ข้าสวมชุดมงคลสมรสผ้าไหมสีแดงชาดเนื้อเลิศปักดิ้นทองคำบริสุทธิ์เป็นลวดลายพยัคฆ์เหยียบเมฆาคู่กระเรียนมงคลอย่างสง่างาม สายคาดเอวทองคำประดับหยกมณีล้ำค่า ขี่ม้าศึกทมิฬเมฆาที่ผูกผ้าแพรสีแดงและดอกไม้มงคล นำขบวนขันหมากและสินสอดทองหมั้นจำนวน เก้าสิบเก้าหีบใหญ่ เคลื่อนตัวออกจากจวนแม่ทัพ ขบวนสินสอดยาวเหยียดทอดยาวข้ามถนนหลายสายจนสุดลูกหูลูกตาประหนึ่งมังกรทองทอดยาวนับลี้

ในหีบสินสอดแต่ละใบ ล้วนบรรจุสมบัติล้ำค่าที่สุดที่ตระกูลขุนศึกตระกูลกู้สะสมมาหลายชั่วอายุคน และสิ่งของที่ข้าสรรหามาเพื่อคนรัก

หีบทองคำแท่งและเหรียญทองคำบริสุทธิ์นับหมื่นตำลึง

หีบไข่มุกราตรีประกายรุ้งเก้าสีจากทะเลใต้

หีบผ้าไหมหลวงทอมือปักดิ้นทองคำและผ้าแพรไหมเมฆาเก้าสิบเก้าพับ

หีบเครื่องประดับหยกหิมะและหยกมรกตเนื้อเลิศแกะสลักลวดลายมงคล

หีบกระจกสำริด เครื่องเงิน เครื่องกระเบื้องกังไสโบราณ

และที่สำคัญที่สุด... หีบไม้จันทน์หอมบรรจุสมุนไพรหายากนับร้อยชนิดจากทั่วหล้า ทั้งโสมพันปี บัวหิมะ เห็ดหลินจือทองคำ และสมุนไพรรักษาโรค ที่ข้าสั่งให้ทหารออกไปกว้านซื้อมาเพื่อหมอน้อยโดยเฉพาะ

ชาวเ๣ื๪๫๮๧๭๫นับหมื่นคนต่างพากันออกมายืนเบียดเสียดสองข้างทางถนน ส่งเสียงโห่ร้องและปรบมือแสดงความยินดีอย่าง๯ึ๯๯้๬๹ ข่าวการสู่ขอของแม่ทัพใหญ่ผู้ไร้พ่ายแห่งแคว้นกลายเป็นงานมงคลที่ยิ่งใหญ่และอลังการที่สุดในประวัติศาสตร์ของเ๣ื๪๫๮๧๭๫ที่ผู้คนจะต้องเล่าขานไปอีกนานเท่านาน!

ขบวนสินสอดเคลื่อนตัวเข้าสู่ลานพิธีใหญ่ของจวนแม่ทัพตระกูลกู้ ที่ถูกประดับประดาด้วยโคมไฟสีแดงและตัวอักษร 'ซวงสี่' (มงคลคู่) สีทองอร่าม แขกผู้มีเกียรติ ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ เหล่าแม่ทัพนายกอง และขุนศึกผู้กล้าต่างมาร่วมงานอย่างคับคั่ง

และตรงที่นั่งประธานในพิธี... คือ ชินอ๋องเซียวจิ่งเหยียน ในชุดผ้าไหมมังกรทอง และ พระชายาหลินอวี้ในชุดผ้าไหมหงส์เหินสีกลีบบัว ที่เสด็จมาเป็นสักขีพยานกิตติมศักดิ์และเป็นประธานฝ่ายเจ้าบ่าวเจ้าสาวด้วยพระองค์เอง

ข้ากระโดดลงจากหลังม้าศึก ก้าวเท้ายาวๆ มุ่งหน้าตรงไปยังหน้าประตูเรือนรับรองใหญ่ และในวินาทีที่บานประตูเปิดออก...

ร่างโปร่งบางของ ไป๋อัน ในชุดมงคลสมรสสีแดงสดปักลายกระเรียนขาวคู่พยัคฆ์ทองคำอันวิจิตรตระการตา ก็ก้าวเดินออกมาอย่างช้าๆ...

ใบหน้างดงามหมดจดที่ผัดแป้งบางๆ ขับเน้นผิวขาวผุดผ่องดั่งหยกหิมะ ริมฝีปากอิ่มสีชาดที่แต่งแต้มด้วยชาดสีสด และดวงตากลมโตสุกใสดุจดวงดาวที่จ้องมองตรงมาที่ข้า ช่างงดงามสะกดสายตาจนคนทั้งลานพิธีต้องตกตะลึงและหยุดหายใจด้วยความตื่นตาตื่นใจในความงามอันบริสุทธิ์

---

หัวใจของข้าเต้นรัวกระหน่ำดั่งเสียงกลองศึก ทุกย่างก้าวที่ข้าเดินฝ่าสายตาของขุนนาง เหล่าแม่ทัพ และผู้คนนับร้อยเข้ามาในลานพิธี เต็มไปด้วยความตื่นเต้น ความภาคภูมิใจ และความซาบซึ้งใจจนขอบตาร้อนผ่าว

เบื้องหน้าของข้า... กู้ฉางเฟิงในชุดเจ้าบ่าวสีแดงสด ดูหล่อเหลา สง่างาม องอาจ สมชายชาติทหาร และเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ของแม่ทัพใหญ่ผู้ยิ่งใหญ่ สายตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวของเขาที่จับจ้องมองข้า มีเพียงความรัก ความลุ่มหลง ความทะนุถนอม และความภาคภูมิใจที่ฉายชัดจนไม่ปิดบัง

เมื่อข้าเดินมาหยุดยืนตรงหน้าเขา กู้ฉางเฟิงก็ทำในสิ่งที่ไม่มีใครในใต้หล้าคาดคิด

ตึง!

แม่ทัพใหญ่ผู้บัญชาการทหารนับหมื่น ผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ผู้ใดนอกจากองค์ฮ่องเต้ บัดนี้กลับคุกเข่าลงต่อหน้าข้าต่อหน้าธารกำนัลนับร้อยคนและต่อหน้าชินอ๋อง

เสียงฮือฮาด้วยความตกตะลึงดังก้องไปทั่วทั้งลานพิธี แต่กู้ฉางเฟิงไม่สนใจสายตาใครทั้งสิ้น เขายื่นสองมือหนาประคอง 'ป้ายหยกพยัคฆ์ประจำตระกูลกู้' และ 'กล่องหยกบรรจุดอกบัวหิมะพันปี' ชูขึ้นตรงหน้าข้า

"ไป๋อัน..."

น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของเขาก้องกังวาน หนักแน่น จริงจัง และเปี่ยมไปด้วยความรัก จนทุกคนในลานพิธีต้องเงียบเสียงลงเพื่อรับฟัง

"ข้า กู้ฉางเฟิง แม่ทัพแห่งกองทัพพยัคฆ์ทมิฬ... ขอสาบานต่อหน้าฟ้าดิน ต่อหน้าท่านชินอ๋อง ต่อหน้าพระชายา และต่อหน้าทุกคนที่อยู่ที่นี่... ว่าชั่วชีวิตนี้ของข้า กู้ฉางเฟิงจะมี 'ไป๋อัน' เป็นฮูหยินเอกและเป็นคู่ชีวิตเพียงคนเดียวตลอดไป"

ดวงตาคมคายของเขาสบตาข้าด้วยความรักที่ลึกซึ้งดั่งมหาสมุทรที่มิอาจหยั่งถึง

"ข้าขอสาบานว่าจะไม่รับอนุ จะไม่รับภรรยารอง จะไม่แลตามองผู้ใดในใต้หล้าอีก และจะมอบชีวิต อำนาจ ทรัพย์สิน ตลอดจนลมหายใจทั้งหมดของข้า เพื่อรัก ปกป้อง และดูแลเจ้าไปจนแก่เฒ่า... เจ้าจะยอมแต่งงานกับข้า และเป็นฮูหยินของข้าหรือไม่?"

คำสู่ขอที่จริงใจ หนักแน่น และให้เกียรติข้าต่อหน้าคนทั้งแผ่นดิน ทำให้น้ำตาแห่งความสุขเอ่อล้นออกมาอาบแก้มเนียนของข้าอย่างไม่อาจกลั้นได้

ข้ายกมือขึ้นปาดน้ำตา ยิ้มหวานหยดย้อยที่งดงามที่สุด ยื่นมือเรียวทั้งสองข้างออกไปรับป้ายหยกและดอกบัวหิมะมาถือไว้แนบอก ก่อนจะประคองมือหนาของเขาให้ลุกขึ้นยืน

"ข้า... ไป๋อัน ขอสาบานต่อฟ้าดินเช่นกันขอรับ... ว่าจะรัก ซื่อสัตย์ ดูแล และอยู่เคียงข้างท่านแม่ทัพกู้ฉางเฟิงไปชั่วชีวิต... ข้ายินดีแต่งงานกับท่านขอรับ"

---

เฮ้รรรรรรร! แปะๆๆๆๆ!

เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีและเสียงปรบมือดัง๯ึ๯๯้๬๹กังวานไปทั่วทั้งเ๣ื๪๫๮๧๭๫! พระชายาหลินอวี้ยืนปรบมือและส่งยิ้มหวานด้วยความยินดี ในขณะที่ชินอ๋องเซียวจิ่งเหยียนพยักพระพักตร์อย่างพอพระทัยและพระราชทานพรให้แก่พวกเรา

"ขอให้พวกเจ้ารักใคร่กลมเกลียว ครองคู่กันจนแก่เฒ่า ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร"

เซียวจิ่งเหยียนตรัสอวยพรดังก้อง

ข้าไม่รอช้า ข้าคว้าร่างบอบบางของไป๋อันเข้าสู่อ้อมกอดทันที ยกตัวเขาขึ้นหมุนไปรอบๆ ด้วยความสุขล้นพ้น ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนหน้าผากมนและริมฝีปากอิ่มของเขาอย่างดูดดื่มต่อหน้าทุกคน

เสียงโห่ร้องแซวดัง๯ึ๯๯้๬๹ยิ่งกว่าเดิม ไป๋อันซุกหน้าลงกับอกข้าด้วยความเขินอายจนแก้มแดงก่ำ

"ยินดีด้วยนะแม่ทัพกู้ ท่านหมอไป๋ "

เสียงอวยพรจากเหล่าขุนนาง แม่ทัพ และสหายร่วมรบดังขึ้นไม่ขาดสาย

รองแม่ทัพและหลี่เฉิงยกจอกสุราขึ้นมาชนแก้วกับข้าด้วยรอยยิ้มกว้าง

"ในที่สุดท่านแม่ทัพก็ไม่ต้องแกล้งป่วยอีกต่อไปแล้วนะขอรับ ได้ฮูหยินเอกมาอยู่เคียงข้างสมใจอยากแล้ว"

งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสเริ่มต้นขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ สุราเลิศรสและอาหารชั้นยอดถูกเสิร์ฟไม่อั้น เสียงดนตรีมงคลบรรเลงขับกล่อมตลอดทั้งวัน ทุกคนต่างร่วมดื่มเฉลิมฉลองให้แก่ความรักอันยิ่งใหญ่ของพวกเรา บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความอบอุ่นใจ ขุนนางและแม่ทัพต่างผลัดกันเข้ามาคารวะและแสดงความนับถือต่อไป๋อันอย่างจริงใจ ไม่มีใครกล้าดูแคลนหมอน้อยของข้าแม้แต่คนเดียว

พวกเราสองคนยืนเคียงคู่กันจุดธูปมงคลกราบไหว้ฟ้าดินและป้ายวิญญาณบรรพบุรุษตระกูลกู้ เพื่อบอกกล่าวให้ดวงวิญญาณบรรพบุรุษได้รับรู้ว่า ตระกูลกู้ได้รับฮูหยินเอกผู้ประเสริฐและงดงามเข้ามาสู่ตระกูลแล้วอย่างเป็นทางการ จากนั้นพวกเราก็คล้องแขนดื่ม 'สุรามงคลมัดใจ' (เจียวเปยจิ่ว) สายตาประสานสายตา ดื่มด่ำรสสุราหวานซาบซ่านสู่ขั้วหัวใจ พร้อมคำมั่นสัญญาว่าจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกันตราบชั่วฟ้าดินสลาย

จนกระทั่งยามราตรีมาเยือน... แสงจันทร์วันเพ็ญสาดส่องประกายสีเงินนวลผ่องเคียงคู่ดวงดาวนับล้านบนฟากฟ้า สวนดอกไม้ในจวนอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกโบตั๋นและดอกมะลิ

ข้าบอกลาแขกเหรื่อ ท่านชินอ๋อง และพระชายาหลินอวี้ ช้อนอุ้มร่างของไป๋อันขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแนบอกอย่างทะนุถนอม เดินก้าวข้ามสะพานไม้หอม มุ่งหน้าตรงสู่ 'ห้องหอใหญ่' ที่ประดับประดาด้วยม่านแพรสีแดง โคมไฟมงคลแปดเหลี่ยม และกลิ่นหอมของกำยานมงคลอบอวล

"เหนื่อยหรือไม่คนดี?" ข้ากระซิบถามพลางก้มลงมองใบหน้างามในอ้อมแขน

"ไม่เหนื่อยเลยขอรับ... ข้ามีความสุขที่สุดในชีวิตเลย"

ไป๋อันตอบเสียงหวาน ซบหน้าลงกับลำคอของข้า

ปัง!

ข้าใช้ปลายเท้าปิดประตูห้องหอลงกลอนแน่นหนา วางร่างของยอดดวงใจลงบนเตียงหอหลังใหญ่ที่โรยด้วยกลีบดอกไม้หอมและเมล็ดธัญพืชมงคล สองสายตาประสานกันท่ามกลางแสงเทียนมงคลที่ลุกโชนสะท้อนเงาของร่างสองร่าง... ค่ำคืนแห่งการเข้าหอและการหลอมรวมเป็นคู่ชีวิตชั่วนิรันดร์ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว…..