เรื่อง พาสิโอเน่ คลั่งรักมาเฟีย!! NC++

บท๡ี่ 25: ตีฝ่าวงล้อม

แรงระเบิดฉีกกระชากเสาหินอ่อนโบราณหักสะบั้น เศษหินและสะเก็ดระเบิดปลิวกระจาย ท่ามกลางห่ากระสุนปืนกล๡ี่ทีมคอมมานโดรัสเซียสาดเข้ามาจากทุกทิศทาง!

ตูม!! ตูม!!

คลื่นกระแทกอันรุนแรงซัดร่างของผมและฟรานเชสก้า๡ี่หมอบอยู่ใต้โต๊ะหินอ่อนตัวหนา เศษปูนและฝุ่นควันสีเทาตลบอบอวลจนบดบังทัศนวิสัยไปทั่วทั้งห้องโถงมหาวิหารใต้ดิน โคมระย้าคริสตัลขนาดยักษ์ร่วงกราวลงมากระแทกพื้นแตกกระจายดังเพล้ง เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของผู้นำตระกูลมาเฟียบางคน๡ี่หลบไม่ทันดังระงมขึ้นท่ามกลางความโกลาหล

"ไอ้ระยำเอ๊ย! พวกมันไม่ได้มาแค่ลอบสังหาร แต่มันกะจะฝังพวกเราทั้งสภาไว้ใต้ดิน!" ดอนลอเรนโซ๡ี่หมอบอยู่ข้างผมสบถออกมาด้วยใบหน้า๡ี่อาบไปด้วยฝุ่นปูนและเลือดจากสะเก็ดหินบาด

"อย่าเพิ่งโผล่หัวออกไป!" ผมคำรามสั่ง พลางดึงร่างของผู้เฒ่าลอเรนโซให้แนบชิดกับฐานเสาหินอ่อน

ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!

เสียงสายเคเบิลเหล็กเสียดสีกับขอบหลังคาดังขึ้น พร้อมกับร่างของทหารรับจ้างรัสเซียในชุดเกราะคอมมานโดสีดำสนิท สวมหมวกนิรภัยติดกล้องมองกลางคืนและหน้ากากกันแก๊สพิษ โรยตัวลงมาจากช่องเพดานกระจกสี๡ี่แตกเป็นรูโหว่ ร่างของพวกมันแตะพื้นหินอ่อนอย่างคล่องแคล่วว่องไวราวกับฝูงหมาป่าทมิฬ๡ี่ได้รับการฝึกฝนมาเพื่อการทำลายล้างโดยเฉพาะ

ในมือของพวกมันคือปืนเล็กยาวจู่โจม AK-12 ติดลำกล้องเล็งและท่อเก็บเสียง ปากกระบอกปืนเริ่มสาดกระสุนเจาะเกราะขนาด 5.45 มม. กราดยิงเข้าใส่ทุกร่าง๡ี่ขยับเขยื้อนทันที!

ปังๆๆๆๆๆๆๆ! ปังๆๆๆๆๆๆๆ!

"เคลียร์พื้น๡ี่! อย่าให้ผู้นำมาเฟียอิตาลีรอดชีวิตไปได้แม้แต่คนเดียว! โดยเฉพาะ วัลแคน พาสิโอเน่!" เสียงสั่งการภาษารัสเซียห้าวห้วนดังลั่นผ่านเครื่องขยายเสียงหน้ากาก

กระสุนนับร้อยนัดพุ่งเจาะเข้าใส่ขอบโต๊ะหินอ่อนจนเศษหินกะเทาะกระเด็นบาดผิวแก้มของผม เลือดอุ่นๆ ไหลซึมออกมา ทว่ามันกลับยิ่งจุดประกายไฟแห่งความบ้าคลั่งและสัญชาตญาณนักล่าในสายเลือดของผมให้ลุกโชนขึ้น

"ฟรานเชสก้า! สภาพอาวุธเป็นยังไงบ้าง?!" ผมตะโกนถามแข่งกับเสียงกระสุน๡ี่กระทบหินอ่อนดังกึกก้อง

"แม็กกาซีน MP5K เหลือสองตลับค่ะดอน! ระเบิดควันสองลูก แฟลชแบงหนึ่งลูก!" ฟรานเชสก้าตอบกลับอย่างรวดเร็ว แม้จะมีฝุ่นจับเต็มเรือนผมสีน้ำตาลเข้มและใบหน้าคมคาย แต่แววตาของเธอยังคงนิ่งสนิทดุจผิวน้ำแข็ง ไร้ซึ่งร่องรอยแห่งความหวาดกลัว

"ดี... มาร์โคและหน่วยพาสิโอเน่คุ้มกันอยู่ตรงอุโมงค์ลับด้านหลังแท่นบูชา" ผมสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด "เธอเปิดทางพาผู้นำสภา๡ี่เหลือถอยลงไปในสุสานใต้ดินกาตากอมบ์ ส่วนผมจะอยู่ปิดท้ายและล่อเป้าพวกมันเอง!"

"ไม่ได้ค่ะดอน! ฉันจะทิ้งคุณไว้๡ี่นี่ไม่ได้เด็ดขาด!" ฟรานเชสก้าปฏิเสธทันควัน ดวงตาคมเข้มจ้องมองผมด้วยความเด็ดเดี่ยว "หน้า๡ี่ของฉันคือการปกป้องชีวิตของคุณ ต่อให้ต้องแลกด้วยลมหายใจของฉันก็ตาม!"

"นี่คือคำสั่งของ คาโป เดอิ คาปิ, ฟรานเชสก้า!" ผมตวาดเสียงกร้าว มือคว้าท้ายทอยของเธอแล้วดึงเข้ามาสบตาในระยะประชิด "ถ้าผู้นำสภาตายหมด อำนาจในอิตาลีจะแตกเป็นเสี่ยงๆ และสงครามกลางเมืองจะไม่มีวันจบสิ้น! พาพวกมันออกไป แล้วไปเจอกัน๡ี่ทางออกคลองระบายน้ำโบราณ... ผมไม่มีวันตายง่ายๆ อยู่แล้ว!"

ฟรานเชสก้ากัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด ก่อนจะพยักหน้ารับคำสั่งอย่างจำนน

"รับทราบค่ะ... แต่ถ้าดอนไม่ตามมาภายในสิบนาที ฉันจะระเบิดอุโมงค์กลับมาลากศพพวกมันไปลงนรกพร้อมกับฉัน!"

"นั่นแหละยอดบอดี้การ์ดของผม" ผมเหยียดยิ้มเหี้ยม

ฟึ่บ! กริ๊ก!

ฟรานเชสก้าดึงสลักระเบิดควัน M18 และระเบิดแสงแฟลชแบง ปล่อยกลไกแล้วเหวี่ยงข้ามโต๊ะหินอ่อนออกไปตรงกลางห้องโถงพร้อมกันทันที!

ฟิ้ว... ตูม!! วี้งงงงงง!

แสงสว่างวาบสีขาวเจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์ระเบิดขึ้นกลางห้องโถง ตามด้วยเสียงความถี่สูง๡ี่ทำลายโสตประสาทของทุกคน๡ี่ไม่ได้เตรียมตัว ทหารรับจ้างรัสเซีย๡ี่สวมกล้องมองกลางคืนถึงกับร้องลั่นเมื่อแสงแฟลชทำลายเลนส์และดวงตาของพวกมัน กลุ่มควันสีเทาหนาทึบพวยพุ่งกระจายปกคลุมพื้น๡ี่ในเสี้ยวพริบตา

"ตอนนี้แหละ! ไป!!"

ผมคำรามลั่น พลางสปริงตัวลุกขึ้นจากใต้โต๊ะหินอ่อน Beretta 92FS Inox สองกระบอกในมือทั้งสองข้างยกขึ้นเล็งผ่านม่านควันอย่างแม่นยำด้วยสัญชาตญาณ

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

กระสุน 9 มม. พุ่งแหวกม่านควันเจาะทะลุหน้ากากและคอหอยของทหารรัสเซียสี่นาย๡ี่กำลังเสียหลัก ร่างของพวกมันหงายหลังตึงล้มฟาดพื้น เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นเปื้อนพื้นหินอ่อน

"ตามฉันมา! ก้มหัวให้ต่ำไว้ถ้ายังอยากมีชีวิตรอดกลับไปหาลูกเมีย!" ฟรานเชสก้าตะโกนสั่งเหล่าผู้เฒ่ามาเฟีย พลางลั่นไก MP5K กราดยิงกดหัวศัตรูเปิดทางให้ดอนลอเรนโซและผู้นำคนอื่นๆ มุดทะลุช่องทางลับหลังแท่นบูชาพระแม่มารีลงสู่อุโมงค์ใต้ดินกาตากอมบ์อย่างรวดเร็ว

"วัลแคน! มันอยู่นั่น! ฆ่ามัน!!"

เสียงคำรามภาษารัสเซียดังก้องขึ้นจากด้านบน ทหารคอมมานโดรัสเซียอีกแปดนาย๡ี่โรยตัวตามลงมาเปิดฉากยิงถล่มใส่ตำแหน่ง๡ี่ผมยืนอยู่ทันที กระสุนปืนกลนับสิบนัดพุ่งเฉียดร่างของผมไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด เศษหินอ่อนแตกกระจายปลิวเข้าบาดท่อนแขนและลำตัว

ผมพุ่งตัวม้วนหน้าหลบเข้าหลังซากเสาหิน๡ี่หักโค่น สลัดแม็กกาซีนเปล่าของปืนคู่ทิ้ง แล้วตบแม็กกาซีนใหม่บรรจุลูกกระสุนหัวระเบิดเข้าช่องปืนอย่างรวดเร็วในเวลาเพียงเสี้ยววินาที

แกร๊ก!

ผมเอี้ยวตัวออกจาก๡ี่กำบัง ยิงตอบโต้เข้าใส่ทหารรัสเซียสองคน๡ี่พยายามวิ่งเข้ามาชาร์จ

เปรี้ยง! เปรี้ยง!

กระสุนนัดแรกเจาะทะลุหัวเข่าของไอ้คนซ้ายจนร่างมันทรุดลงไปกรีดร้อง นัด๡ี่สองเจาะทะลุกระบังลมของไอ้คนขวาจนร่างลอยละลิ่ว ผมพุ่งตัวเข้าไปคว้าปืน AK-12 จากมือของศพ๡ี่เพิ่งร่วงลงมา แล้วใช้ร่างของมันเป็นโล่มนุษย์กำบัง-่ากระสุน๡ี่สาดเข้ามาจากเพื่อนร่วมทีมของมัน

ปักๆๆๆๆ!

กระสุนเจาะเข้าใส่เกราะของศพจนร่างกระตุกเป็นจังหวะ ผมเหนี่ยวไก AK-12 ในมือด้วยแขนข้างเดียว สาดกระสุนกลับไปเป็นชุด!

ดั่ดๆๆๆๆๆๆๆ!

เสียงปืนกลอาก้ารัสเซียแผดร้องดุดัน กระสุนเจาะทะลวงเกราะอกของทหารรัสเซียอีกสามคนจนล้มคว่ำคะมำหงาย เลือดพุ่งกระฉูดท่วมร่าง เมื่อกระสุนในรังเพลิงหมดลง ผมก็เหวี่ยงตัวปืนกระแทกเข้าใส่หน้าของทหารรัสเซียอีกคน๡ี่โผล่พรวดเข้ามาอย่างจังจนดั้งจมูกหักยุบ ใบหน้าสะบัดตามแรงกระแทก ก่อน๡ี่ผมจะชักกริชเหล็กกล้าคาร์บอนสูง๡ี่เหน็บอยู่ตรงเอว เสียบแทงทะลุใต้คางของมันทะลุขึ้นสู่ก้านสมองอย่างเลือดเย็น!

ฉึก!

ร่างของมันเกร็งกระตุกแล้วแน่นิ่งไปทันที ผมถอนมีดออก เลือดอุ่นๆ ไหลทะลักรดหลังมือของผม

เมื่อเห็นว่าเส้นทางด้านหลังถูกกวาดล้างจนเปิดโล่ง ผมจึงรีบพุ่งตัวกระโจนลงสู่บันไดหินโบราณ๡ี่ทอดยาวลงสู่อุโมงค์ใต้ดินกาตากอมบ์ ปิดประตูกลไกหินอ่อนตามหลัง พร้อมทั้งหยิบแท่งซีโฟร์ (C4) ขนาดพกพาออกมาจากกระเป๋าเสื้อกั๊ก กดชนวนตั้งเวลาหน่วงไว้สามสิบวินาทีแล้วแปะติดไว้กับโครงสร้างคานหินเหนือซุ้มประตู

ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...

"ถ้าอยากตามมา ก็จงถูกฝังอยู่ใต้สุสานบรรพบุรุษของกูไปซะ!"

ผมหมุนตัววิ่งลัดเลาะไปตามทางเดินอุโมงค์ใต้ดินอันคดเคี้ยว กลิ่นอับชื้นของดินและเถ้ากระดูกโบราณจากยุคโรมันอบอวลไปทั่ว ทางเดินแคบและลื่นด้วยหยาดน้ำ๡ี่หยดลงมาจากเพดานหิน แสงไฟจากไฟฉายแทคติคอล๡ี่ติดอยู่บนปืนของผมส่องตัดความมืดมิด

ตูมมมมมมมม!!

เสียงระเบิดซีโฟร์ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากด้านหลัง แรงสั่นสะเทือนทำให้อุโมงค์ใต้ดินสะเทือนเลื่อนลั่น เศษดินและก้อนหินนับพันกิโลกรัมพังทลายลงมาปิดตายทางเข้าห้องโถงสภาโดยสมบูรณ์ ตัดขาดกองหนุนของพวกคอมมานโดรัสเซีย๡ี่กำลังตามมา

ผมเร่งฝีเท้าวิ่งต่อไปอีกราวห้าร้อยเมตร จนกระทั่งมองเห็นแสงไฟจากปากอุโมงค์ระบายน้ำโบราณ๡ี่เชื่อมต่อออกสู่แม่น้ำไทเบอร์ (Tiber River)

๡ี่นั่น... ฟรานเชสก้ากำลังยืนคุมเชิงอยู่ข้างรถเอสยูวีหุ้มเกราะกันกระสุน Maserati Levante สีดำทมิฬสองคัน๡ี่ติดเครื่องรออยู่ เหล่าผู้นำสภามาเฟียถูกพาขึ้นไปนั่งบนรถคันแรกและเคลื่อนตัวออกไปล่วงหน้าแล้ว เหลือเพียงฟรานเชสก้าและมาร์โค๡ี่ยืนรอผมอยู่ด้วยสีหน้ากระวนกระวายใจ

"ดอน! ปลอดภัยดีใช่ไหมครับ!" มาร์โคร้องทักด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นผมวิ่งออกมาจากเงามืด

"ผมบอกแล้วว่าผมไม่ตายง่ายๆ" ผมตอบพลางหอบหายใจเล็กน้อย เสื้อเชิ้ตสีดำชุ่มไปด้วยเหงื่อและเลือดของศัตรู "รีบขึ้นรถ! เราต้องออกจากพื้น๡ี่นี้ก่อน๡ี่ตำรวจหรือพวกกบฏจะปิดล้อมสะพาน!"

ฟรานเชสก้าถอนหายใจยาว รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมสวยของเธอ "ยินดีด้วย๡ี่รอดมาได้ค่ะ ดอน..."

ทว่า ในเสี้ยววินาที๡ี่ผมกำลังจะก้าวขาขึ้นประตูด้านคนขับ...

จุดสีแดงเข้มจากลำแสงเลเซอร์ของปืนสไนเปอร์ ก็ทาบลงบนกึ่งกลางหน้าอกตรงตำแหน่งหัวใจของผมอย่างแม่นยำ!

ฟิ้ว... ปัง!!

เสียงปืนไรเฟิลซุ่มยิงเก็บเสียงขนาด .338 ลาปัว แม็กนั่ม ดังก้องขึ้นจากยอดสะพานหินโบราณฝั่งตรงข้ามแม่น้ำไทเบอร์ กระสุนความเร็วเหนือเสียงแหวกอากาศพุ่งตรงเข้ามาหมายจะฉีกหัวใจของผมให้แหลกสลายในพริบตา!

"ดอนคะ ระวัง!!"

เสียงหวีดร้องของฟรานเชสก้าแผดก้องขึ้น เธอไม่ได้เพียงแค่เตือน... แต่ร่างเพรียวบางทว่าแข็งแกร่งของเธอกลับพุ่งทะยานเข้ามาขวางหน้าผมไว้ด้วยความเร็วสูงสุดเท่า๡ี่มนุษย์จะทำได้!

ฉึก!!

"อึ่ก...!"

เสียงกระสุนเจาะทะลุเนื้อดังสะท้าน ร่างของฟรานเชสก้าสะบัดหมุนตามแรงปะทะ เลือดสีแดงสดพุ่งกระฉูดออกมาจากหัวไหล่ขวาของเธอ ย้อมเสื้อเชิ้ตสีขาวใต้สูทให้กลายเป็นสีชาดในพริบตา!

"ฟรานเชสก้า!!"

หัวใจของผมกระตุกวูบ ความโกรธเกรี้ยวอันมหาศาลปะทุขึ้นในอกจนแทบคลั่ง ผมเอื้อมมือไปคว้าตัวเธอเข้าสู่อ้อมแขน ร่างของเธอทรุดฮวบลงในอ้อมกอดของผม เลือดอุ่นๆ ไหลทะลักผ่านซอกนิ้วของผมอย่างรวดเร็ว

"สไนเปอร์... บนหอคอยสะพาน... ดอน... รีบหลบ..." ฟรานเชสก้าพึมพำด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ใบหน้าคมคายซีดเผือดลงอย่างฉับพลันด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส

"มาร์โค! คุ้มกัน!!"

ผมคำรามลั่น สั่งการมาร์โค๡ี่รีบยกปืนไรเฟิลยิงสกัดไปทางสะพาน ขณะ๡ี่ผมชัก Beretta 92FS ขึ้นมา เล็งไปยังแสงประกายไฟ๡ี่ปลายกระบอกปืนของสไนเปอร์บนหอคอยหิน แล้วลั่นไกยิงสวนกลับไปสามนัดซ้อนด้วยความแม่นยำระดับปีศาจ!

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

กระสุนนัดสุดท้ายเจาะทะลุลำกล้องเล็งเข้าเบ้าตาของสไนเปอร์รัสเซียบนหอคอยอย่างจัง ร่างของมันหงายหลังร่วงตกลงมาจากความสูงยี่สิบเมตร กระแทกเข้ากับผิวน้ำแม่น้ำไทเบอร์เสียงดังตู้ม!

ผมก้มลงช้อนร่างของฟรานเชสก้าขึ้นมาในอ้อมแขน อุ้มเธอเข้าไปในเบาะหลังของรถ Maserati Levante อย่างระมัดระวังแต่รวดเร็ว

"อย่าหลับนะฟรานเชสก้า! ลืมตาขึ้นมามองหน้าผมเดี๋ยวนี้!" ผมตวาดสั่งพลางกดแผล๡ี่หัวไหล่ของเธอไว้แน่นด้วยผ้าพันคอแคชเมียร์

"ดอน... ฉัน... ฉันดีใจ๡ี่กระสุนนัดนี้... ไม่ได้โดนหัวใจของคุณ..." ฟรานเชสก้าฝืนยิ้มบางๆ ริมฝีปาก๡ี่เคยอวบอิ่มบัดนี้สั่นระริกและซีดเซียว ก่อน๡ี่ดวงตาของเธอจะค่อยๆ ปรือลง

"มาร์โค! ไปเซฟเฮาส์ลับ๡ี่ย่านทราสเตเวเรเดี๋ยวนี้! เตรียมห้องผ่าตัดฉุกเฉินให้พร้อม!" ผมตะโกนสั่งพลางกระโดดขึ้นนั่งเบาะคนขับ เหยียบคันเร่งมิดไมล์จนล้อรถกรีดร้องเสียงแหลมบนพื้นถนนหิน

บรื้นนนนนน!!

รถเอสยูวีหุ้มเกราะพุ่งทะยานแหวกความมืดมิดของราตรีกรุงโรมไปตามแนวแม่น้ำไทเบอร์ด้วยความเร็วสูง ท่ามกลางเสียงหวอไซเรนของตำรวจ๡ี่เริ่มดังระงมมาจากระยะไกล และลมหายใจ๡ี่รวยรินของยอดบอดี้การ์ดสาว๡ี่นอนจมกองเลือดอยู่บนเบาะหลัง!