เรื่อง Rebirth: ASTRA Online (NC18+)
ผมตื่นมาเจ็ดโมงเ้าเาะเสียงเคาะประตูที่ดังเป็นจังหวะเีกับเพลงชาติ ึ่ในตึกนี้ีเีที่เคาะแบบนั้นได้
ป้าหลิวเจ้าของตึกยืนอยู่หน้า้ในชุดนอนผ้าไหมลายดอกโั๋ ผมดัดลอนแน่นเต็มั มือหนึ่งถือแก้วน้ำเก๊กฮวย ีมือถือสมุดบัญชีปกแข็งสีแดงที่ผมเชื่อว่าแกพกไว้ตั้งแ่สมัยตึกนี้ยังีแค่สองชั้น
แกมองผมจากัจรดเ้า มองรอยฝ่ามือที่ยังเป็นสีชมพูจางๆ แก้มซ้ายผม แ้ยิ้มแบบที่ได้ยินเรื่องเมื่อืครบทุกรายละเอียดจากลุง้ 204 แ้
"ตื่นแ้เหรอ ึว่าซ่อมเียงเหนื่อยหลับไม่ตื่นเสียี" ป้าหลิวพูดพลางเปิสมุดบัญชีขึ้นมาใ้ผมดูัเขสีแดงสองบรรทัดที่วงไว้ด้วยปากกากระดาษแทบา "ค่าเช่าเืกรกฎาคมกับิา รวมค่าน้ำค่าไฟแ้หนึ่งพันห้า้หกสิบ ป้าพูดในกลุ่มแ้นะว่าศุกร์นี้ ป้าไม่ได้พูดเ่น"
ชาติก่อนผมขอร้องแกอยู่ครึ่งชั่วโมงในเ้าันี้ สุดท้ายแกยอมใ้ผมผ่อนเป็นงวดๆ แลกกับการใ้ผมไปช่วยขนเฟอร์นิเจอร์ของลูกาแกย้ายบ้านทั้งัเสาร์ ึ่แปว่าผมเสียเวลาในเกมไปเต็มัตั้งแ่ยังไม่ทันเริ่มต้น
รอบนี้ผมรู้ว่าแก้าอะไรากว่าเงิน ๊้ำใน้น้ำรวมชั้นสามั่มาสองสัปดาห์แ้ ่าที่แกเรียกมาเรียกค่าแรงสาม้ แกไม่ยอมจ่ายแะด่า่ากลับไปีฝ่ายบล็อกวีแชต
ผมเยเสนอว่าจะซ่อมก๊อกใ้ฟรีันี้ ซ่อมา้ำหลังตึกที่อุดตันใ้ีจุด แลกกับใ้แกเื่อนค่าเช่าไปเป็นัที่ห้าเืหน้า ัเีกับที่ผมต้องจ่ายค่า ถ้าถึงันั้นยังไม่ีเงิน แกจะโยนของผมลงไปหน้าตึกเองกับมือก็ได้ ผมจะไม่บ่นสักคำ
ป้าหลิวหรี่ตามองผมนานน้ำเก๊กฮวยในแก้วเย็นลง แกถามว่าผมไปเรียนซ่อมท่อมาจากไหน ผมตอบว่าบ้านเด็กกำพร้าไม่ีเงินจ้าง่า เด็กโตทุกต้องซ่อมเองเป็น ึ่เป็นเรื่องจริงครึ่งหนึ่ง ีครึ่งคือชาติก่อนผมเช่า้เ่าแบี้มาเจ็ดปี ๊้ำทุกยี่ห้อในหังโจวเคยพังใ้ผมซ่อมมาหมดแ้
แกพยักหน้า้าๆ แ้ปิดสมุดบัญชีดังปึก กว่าถ้าซ่อมแ้ยังั่ีหยดเี ข้อตกลงนี้ยกเิก
..........
๊้ำใ้เวลายี่สิบนาที า้ำหลังตึกใ้เวลาเกือบชั่วโมงเาะในนั้นีทั้งใไ้ ถุงพลาสติก แะรองเ้าแตะข้างเีที่ไม่ีใครยอมรับว่าเป็นเจ้าของ
พอเสร็จผมก็เหงื่อท่วมั กลับขึ้น้ไปอา้ำ แ้หยิบมือถือขึ้นมาโทรหาธนาคารเพื่ออายัดบัตรเครดิตใบที่สวี่หมั่นถืออยู่
พนักงานาที่รับาีน้ำเสียงหวานแบบที่ฝึกมาเพื่อทำใ้ลูกค้าใจเย็น เถามว่าบัตรหายหรือถูกโ ผมคิดอยู่ครู่หนึ่งแ้ตอบว่าถูกโ โเป็นแฟนเ่า ปลายาเงียบไปสองวินาทีก่อนจะกด้วยน้ำเสียงที่หวานน้อยลงแ่จริงใจขึ้นว่าเเสียใจด้วย แะจะช่วยทำเรื่องโต้แย้งรายการที่ไม่ได้รูดเองใ้
วางาแ้ผมก็เปิโมเมนต์ในวีแชตดูตามนิสัย แะพบว่าสวี่หมั่นเพิ่งโพสต์รูปัเองถือแก้วชานมยืนข้างรถสปอร์ตสีแดง แปัว่า "บางก็ไม่ควรค่ากับความดีของเรา" ใต้รูปีกดไลก์ยี่สิบกว่า แะีคอมเมนต์จากจ้าวจื่อหังว่า "ต่อไปีพี่แ้" ตามด้วยอีโมจิัใจสามดวง
ผมดูเวลาที่โพสต์ เ้าโสิบห้า แปว่าเโทรหาเาตั้งแ่เ้า ไม่ต้องรอถึงเที่ยงเหมือนชาติก่อน ผมกดไลก์ใ้รูปนั้นด้วยความจริงใจ เาะรูปถ่ายออกมาสวยิๆ แ้ก็ปิดแปไป ่าไปไม่ถึงหนึ่งนาทีรูปนั้นก็หายไปจากหน้าฟี คงเาะเเห็นชื่อผมอยู่ในรายชื่อกดไลก์แ้โมโหลบทิ้ง
ผมนั่งลงที่โต๊ะพับ เปิสมุดเ่มเมื่อืขึ้นมาอ่านทวนอี ลายมือที่เขียนเที่ยงืเบี้ยวกว่าที่คิด แ่ยังอ่านออก
ปัญหาคือเมื่อนอนหลับไปหนึ่งื ความทรงจำบางส่วนเือนไปิๆ อย่างที่ั ผมจำไม่ได้แ้ว่าชายแก่เฝ้าบ่อน้ำ้าน้ำจากลำธารฝั่งไหน ำไ้แค่ว่าต้องใ้ถังั่ แะต้องตอบคำถามเกี่ยวกับดาวตกใ้ถูก
ผมเยต้องนั่งไล่ความทรงจำย้อนไปีะั้ เริ่มจากกระทู้ที่ลี่อู๋เฟิงโพสต์อวดหลังได้การ์ดใบนั้น ึ่นั้นผมอ่านในป้อมยามด้วยความหมั่นไส้
ในกระทู้ีรูปถังไม้ผุๆ ที่ีรูอยู่สามรู ีภาพลำธารที่น้ำไหลจากทิศตะัออกไปตะัตก แะีประโยคหนึ่งที่เาเขียนโอ้อวดว่า "ที่ไม่รู้จักฟังเสียงน้ำไม่ีัได้กุญแจนี้"
ผมจดทุกอย่างที่ึออกลงไปเพิ่ม แ้วงชื่อลำธารตะัออกไว้สองรอบ
สิ่งที่ผมไม่ได้จด เาะไม่จำเป็นต้องจด คือเหตุผลที่ผมจะเือกอัศวิน อัศวินในาตาผู้เ่นทั่วไปคือกระสอบทรายที่ต้องยืนรับาเใ้ี้ าเต่ำ เเวลขึ้น้า ฟาร์มเีก็ลำบาก
แ่อัศวินเป็นอาชีพเีที่ใส่เกราะหนักได้ทุกิ้ตั้งแ่เเวลหนึ่ง แะเป็นอาชีพเีที่ีสิทธิ์รับาเควสต์ลับใต้เืชิงเหยียนเเวลสิบแปด าเควสต์ที่จะเปลี่ยนกระสอบทรายใ้กลายเป็นปีศาจดูดเือด
ชาติก่อนลี่อู๋เฟิงเจอมันในเืที่สามเาะบังเอิญเดินหลงเข้าไปในท่อระบายน้ำของเื ชาตินี้ผมจะเดินเข้าไปเองโดยไม่ต้องหลง
ปัญหาต่อมาคือเงิน สอง้กว่าหยวนในอาลีเพย์พอใ้ผมกินบะหี่ถ้วยได้อีกราวสิบั แ่ถ้าแผนในเกม้ากว่าที่คิดแม้แ่สองสามั ผมจะหิวก่อนจะรวย
ผมเยลุกขึ้นมอง้ัเองอีด้วยาตาของพ่อค้าของเ่า ของีค่าที่ขายได้ีอยู่ไม่กี่ิ้ เครื่องคิดเขกราฟรุ่นที่อาจารย์บังคับซื้อปีหนึ่ง หนังสือเรียนแคลคูลัสฉบับปกแข็งที่ยังใหม่เาะแทบไม่ได้เปิ แะกีตาร์โปร่งมือสองที่ผมซื้อมาปีหนึ่งเาะคิดว่าจะเ่นจีบา แ่สุดท้ายเ่นได้แค่สามคอร์ดก่อนที่าจะาไปหนึ่งเส้น
ผมถ่ายรูปทั้งสามอย่างลงเสียนอวี๋ แปขายของมือสองที่ัึาทั้งหังโจวใ้ั ตั้งราคาใ้ต่ำกว่าตลาดนิดหน่อยเพื่อใ้ขายได้ภายในั
เครื่องคิดเขีทักมาภายในสิบนาที เป็นรุ่นน้องปีหนึ่งที่ต่อราคาลงยี่สิบหยวนด้วยข้อความยาวสามย่อหน้าเรื่องความลำบากของชีวิตัึา ผมยอมลดใ้สิบหยวนเาะเรื่องที่เาเ่ามันเหมือนชีวิตผมน่าขนลุก
กีตาร์ขายได้บ่ายใ้ผู้ชายหนึ่งที่กว่าจะเอาไปจีบา ผมอวยพรใ้เาโชคดีกว่าเจ้าของเ่า ส่วนหนังสือแคลคูลัสไม่ีใครสนใจเย ึ่ก็ไม่แปกนัก เาะในปี 2035 คงไม่ีใครอยากซื้อความทรมานในราคาเต็ม
รวมแ้ผมได้เงินเพิ่มมาสาม้สี่สิบหยวน ในอาลีเพย์ขึ้นไปแตะหก้กว่าหยวน าพอจะซื้อบะหี่ถ้วยได้ทั้งเื หรือซื้อเวลาใ้ผมได้ีหลายัในเกมโดยไม่ต้องกังวลว่ามื้อหน้าจะกินอะไร
ชาติก่อนผมไม่เคยคิดจะขายของพวกนี้ เาะยังหวังว่าัหนึ่งจะได้ใ้ ชาตินี้ผมรู้แ้ว่าันั้นไม่ีัาึ แะกีตาร์าาก็ไม่ได้ทำใ้ใครหลงรักใคร
..........
บ่ายผมโทรหาหม่า้ หรือที่ทุกเรียกว่าต้า้ ูเมทสมัยปีหนึ่งที่ย้ายไปอยู่หอฝั่งคณะเศรษฐศาสตร์ขึ้นปีสอง เาเป็นผู้ชายัใหญ่สูง้แปดสิบห้า ้ำั้กว่าิโ ีความสามารถพิเศษคือนอนหลับได้ทุกทีุ่เา แะเ่นเกมห่วยได้ทุกประเภทอย่างสม่ำเสมอ
ชาติก่อนเาเิกเ่น ASTRA ไปหลังจากเ่นได้แค่สองเื เาะตายบ่อยโดนเพื่อนในี้ไล่ออกสามี้ติดั แ่สิ่งที่ผมำไ้ากว่านั้นคือ ผมป่วยหนักปีสี่แะไม่ีเงินจ่ายค่าโาา ต้า้เป็นเีที่โอนเงินมาใ้โดยไม่ถามว่าเมื่อไหร่จะื
เารับาด้วยเสียงงัวเงียแบบเพิ่งตื่นบ่ายสอง ผมถามว่าเาซื้อ ASTRA ืั เากว่าซื้อแ้แ่ยังไม่ได้แกะ่ เาะยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเ่นจอมเวทหรือั่า ในฟอรัมกว่าสองอาชีพนี้เ่ที่สุด แะเ่ที่สุดสำหรับเาแปว่าาๆ จะทักมาเยอะที่สุด
ผมกเาว่าใ้เ่นนักบวช ปลายาเงียบไปเหมือนสัญญาณา ก่อนที่ต้า้จะถามกลับมาด้วยน้ำเสียงเจ็บปวดว่าผมเกลียดอะไรเา นักบวชคืออาชีพที่ต้องยืนหลังสุดคอยเติมเือดใ้อื่น ไม่ได้ฆ่าอะไรเยทั้งเกม เาี้ชนะ เก่งคือี เาี้แพ้ ผิดคือนักบวช
"ึฟังกูก่อน" ผมพยายามอธิบายใ้้าที่สุดเ่าที่ำไ้ "นักบวชเป็นอาชีพที่ี้ไหนก็้า ไม่ต้องไปแย่งมอนกับใครัแรกที่ล้นแมพ แ้กูีวิธีเ่นนักบวชที่ไม่ีใครในฟอรัมรู้ เป็นนักบวชที่บัฟัเองแ้เดินเข้าไปีตายได้ เี๋กูสอนใ้ีะั้ ึแค่เชื่อกูัั้ ถ้าเ่นไปสามัแ้ไมุ่ กูเี้ยงหม้อไฟหม่าล่าึหนึ่งมื้อ"
ต้า้ไม่ได้สนใจคำว่านักบวชที่ีตายเ่ากับคำว่าหม้อไฟหม่าล่า เาถามว่าร้านไหน ผมกชื่อร้านหม้อไฟเปิใหม่ตรงถนนเหวินซานที่เาบ่นอยากไปมาทั้งเ แ่ไม่ีใครยอมไปด้วยเาะแพง
เาตกลงทันทีโดยไม่ต่อรองอะไรี แ้ถามกลับมาด้วยความสงสัยว่าผมเอาเงินที่ไหนมาเี้ยง ในเมื่อเมื่อเืก่อนผมยังยืมเงินเาไปจ่ายค่าโทรศัพท์อยู่เย ผมกเาว่าีไม่กี่ัผมจะีเงิน แะไม่ต้อง่ ต่อใ้ไม่ีิๆ ผมก็จะไปล้างจานที่ร้านนั้นเพื่อจ่ายแทน
"ล้างจานไปด้วยแ้เรียกกูกินไปด้วยเนี่ยนะ" เาัเราะเสียงดังผมต้องเอามือถือออกห่างหู "ได้ กูเ่นนักบวชใ้ ชื่อในเกมกูคิดไว้แ้ BoomBoom เ่ป่ะ"
ผมกเาว่าเ่า ึ่เป็นการโกหกที่ผมไม่รู้สึกผิดเยสักนิด
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??