เรื่อง พอตื่นมา ข้าก็อยู่อีกยุคเสียแล้ว
หลังจากี่ัอาบน้ำเ็ก็ักระท่อมแะเดินเ็ผลไม้ิรองท้องระหว่างทางไป้จนาึกระท่อมหลังเิแต่ี่แปลกไปืมีาชุดำอยู่คน
"พวกคุณเป็เจ้าของกระท่อมหลังนี้หรอคะ"
พอัเดินไปใกล้ทั้งัก็เปิดปากถามึ้ทันทีจนพวกเขาต้องมองหน้ากันแ้หันมามองั
"เจ้าพูดอันใดของเจ้า"
พอาคนึถามึ้ัก็ต้องกับำูี่เขาูเาะมันเป็ำูี่คนสมัยก่อนใ้กันำใ้ัเริ่มปะิปะ่เรื่องี่มายังสถานี่แปลกนี้ไ้ทันทีแะุปง่ายๆื 'ัย้อนเวลามา'
"ข้าถามเจ้าไม่ไ้ยินรึ"
"ขะ..ข้าแค่ถามว่าพวกท่านเป็เจ้าของี่นี่หรือ"
"ใช่ แ้เจ้าถามำไ"
"ข้าจะขอพัก้สักคืนไ้หรือไม่"
"ำไต้องให้เจ้าพัก้"
"นี่ก็มืดแ้พวกท่านจะให้ข้าลงเขารึ"
"มันเรื่องของเจ้า"
พอัไ้ยินดังนั้นก็หยุดเถียงแ้มองทั้ง้สายตาอ้อนวอน
"แค่คืนเดียวนะ"
"ขอบคุณพวกท่านมาก"
"เจ้ามีนามว่าอันใด"
"อี้"
ัพูดจบก็เดินเข้ากระท่อมปูี่นอนแ้เข้านอนเลย
=================================
"ท่านว่าคนผู้นั้นแปลกๆหรือไม่"
"อืม"
ซุนซือเฉินถามความเห็นคนตรงหน้า้ความสงสัย
"อี้ ั้หรือื่เหมือนียิ่งนัก"
ซุนซือเฉินเปรยึ้้ความสงสัยแ้อยู่เงียบๆฟังคนตรงหน้าอธิบายเรื่องก่อนหน้าี่ไ้หารือกัน
หลี่ซือหมิน(จักพรรคถังไท่จง)แะซุนซือเฉินก็เริ่มเข้าเรื่องดังเิจนรอบๆมืดไปหมดจึงแยกย้ายไปี่พัก
====================================
"อื้อ~"
ข้าี่พึ่งตื่นนอนเพราะแสงอาทิตย์ส่องำใ้ตื่นแ้ก็ต้องตกใจี่มีบุรุษมานอนร่วม้แต่ก็ทำแค่มองแ้ลุกึ้ออกจากกระท่อมเดินตามทางเิไปทางธารน้ำแ้อาบน้ำใหม่อีกรอบเพราะ้นิสัยี่มีำใ้ต้องอาบน้ำวันละถึงสามครั้งจนถึงมาอยู่ี่แห่งนี้ก็ยังทำเหมือนเิ
"นั่นมันคนนี่"
ข้าี่เดินมาใกล้ลำธารก็เห็นบุรุษผู้หนึ่งกำลังอาบน้ำข้าจึงเดินไปทางต้นน้ำี่อยู่เหนือกว่าเพื่ออาบน้ำพออาบเ็ก็เดินักระท่อม
"เจ้าจะเดินทางเลยหรือ"
"ข้ากะว่าหลังจากออกจากี่แห่งนี้จะหางานทำเพราะตอนนี้ข้าไม่มีเงินติดตัวสักสลึง"
"เจ้ามาจากี่ใดกันถึงเดินผ่านมาทางนี้"
"ข้ามาจากี่ใดไม่สำคัญหรอกเพราะ่จากนี้พวกเราคงไม่เจอกันอีก"
"อืม"
ข้าแะพวกเขาพูดคุยกันอีกเล็กน้อยจนรู้ว่าทั้งเป็คุณาตระกูลใหญ่ี่มาอาศัยบนเชิงเขานี้เพื่อฝึกวิทยายุทธให้แกร่งกล้าจึงมาพักี่นี่แค่บางเวลาแ้หลังจากนั้นข้าก็เ็ของของตนกำลังจะลงเขาทั้งก็ให้การช่วยเหลือโดยการมอบเงินให้ข้าติดตัวสักเล็กน้อยให้พอตั้งตัวไ้แ้ข้าก็เดินลงเขามา
"จริงสิข้าลืมถามื่พวกเขา"
"ช่างเถอะอย่างไรเสียคงไม่ไ้พบเจอกันอีก"
พอข้าเดินทางจนเี่ยงก็เริ่มออกจากเชิงเขาแ้แะกลายเป็เจอกับเมืองี่ไม่เล็กไม่ใหญ่มากเิไปอยู่ข้างหน้าไม่นานข้าก็เดินาึเมือง
ข้าก็เดินถามคนี่ผ่านไปผ่านมาเรื่อยๆในแต่ละคำถามี่สงสัยก็กระจ่างึ้ำใ้รู้ว่าข้าอยู่ในราชวงศ์ถังจักพรรคราชวงศ์ถังืจักพรรคถังไท่จงคนี่ของราชวงศ์ี่พึ่งครองราชไ้สามปี
'นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย'
'ไหนจะเรื่องี่ย้อนมาทั้งร่าง'
'ัพึ่งจะ20เองนะ'
'ไหนจะราชวงศ์นี้อีก'
ข้าก็ไ้แต่บ่นในใจแ้เดินทาง่ไปเรื่อยๆแวะบ้างบางเวลาเพื่อทานอาหารแต่ไม่พักจนเวลาผ่านไปสามวันเต็มร่างกายพอถึงเมืองๆึข้าเริ่มไม่ไหวจึงหาโรงเตี๊ยมพักหนึ่งคืนแ้เดินทาง่อีกหลายวัน้รถม้าี่บังเอินไปเมืองหลวงเช่นกันข้าจึงขอร่วมทางจนาึเมืองหลวง
"ขอบคุณพี่สาวจางี่ช่วย"
"ไม่เป็อันใดหรอกแม่นาง"
"พี่สาวท่านทำงานอันใดรึ"
"ข้าเป็คนใ้บ้านสกุลเซี่ยแ้เจ้าละ"
"ข้ามาหางานทำเจ้าค่ะจึงเข้าเมืองหลวง"
"ถ้าหากเป็ไปไ้อย่าเผยตัวว่าเป็ีเป็อันขาดจนกว่าเจ้าจะมีฐานะี่มั่นคงเพราะในเมืองหลวงมักมีีมากมายี่ถูกพวกคุณาน้อยใหญ่ฉุดคร่าไปเป็สาวใ้อุ่นเตียงเจ้ายิ่ามๆอยู่"
"ข้าเข้าใจแ้เจ้าค่ะขอบคุณท่านมากี่เป็ห่วงถ้าวันข้างหน้าข้าไ้ดีข้าจะไม่ลืมท่านเลย"
"เด็กน้อย"
พี่สาวจางนางก็มาลูบหัวข้าเป็เชิงหยอกล้อสักพักก็แยกย้ายข้าเดินเข้าหาี่พักี่ราคาถูกี่สุดเ็สัมภาระแ้อาบน้ำชำระสิ่งสกปรกออกแ้เอาชุดี่พี่สาวจางให้มาสวมแทนแ้ออกไปข้างนอกข้าเริ่มเดินดูสินค้าทั่วทั้งเมืองตั้งแต่เช้าจวบจนดูหมดทุกร้านก็เดินัี่พักโดยมีเสื้อผ้าอาหารติดมือมาเล็กน้อยจนาึี่พักแ้พักผ่อนเอาแรงรอเช้าวันใหม่เพื่อไปหาเป้าหมายี่ไ้ตกลงกันเอาไว้
====================================
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??