บุปผาในดงดาบ...

                          ผมเขียนนิยายจีนกำลังภายใน ไม่ใช่เพราะชอบโก้เล้ง หรือนักเขียนคนอื่นๆ  วันหนึ่งผมรื้อบ้านเจอหนังสือเจอหนังสือ สามก๊ก ของพ่อที่จากไปเป็นสิบกว่าปี 

               ภาพพ่อนั่งอ่านนิยายจีนกำลังภายในตั่งแต่เช้ายันค่ำ  เรื่องที่พ่อกับแม่ทะเลาะกันมากที่สุด(ส่วนมากแม่พูดพ่อนั้งฟัง 555)  ก็เรื่องติดนิยายของพ่อ 

                ผมก็คล้ายกัน ชอบอ่านนิยาย จะเป็นไทยเทศ  โดยเฉพาะ มังกรโบราณ โก้เล้ง ค้นหาทุกเรื่องมาอ่าน                                   นิยายของกิมยัง ผมอ่านไม่มากไม่ชอบตรงตัวละครเยอะเนี้อหาแยะ 

             โดยเฉพาะกระบวนท่าการต่อสู้ จินตนาการไม่ออกว่ารูปร่างยังไง แต่ก็มีหลายเรืองที่ติดจนว่าไม่ลง 

           แต่มีหนังสือเรื่องเดียวที่ผมไม่เคยจับมันเลยคือ " สามก๊ก "   เพราะทุกคนชอบพูดว่า   "อ่านสามก๊กจบ คนนั้นคบไม่ได้ "                                                ปล..ผมชอบอ่าน แต่ไม่ชอบเรียนหนังสือ  หากเจอคำผิดพลาดในเรื่องนี้ จำไว้ว่าผมตกภาษไทยทุกชันเทอม

                   ..                              มรสุมโลหิต ของการชุมนุม ห้าขุนเขากระบี่  ผ่านไปเกือบเดือน ชนชาวบู้ลิ้มโดยรอบห้าขุนเขากระบี่ ต่างได้รับการศูนย์เสีย บาดเจ็บล้มตายทั้งสองฝ่าย ธรรมมะ หรืออธรรม ต่างบอบช้ำอยากฟี้นคืนในเวลาอันใกล้

             พรรคตะวันจัทร์ทรา เยิ่นหว่อสิง .. ตงฟางปุ๊ป้าย  เจ้าสำนัก ทั้งเก่า และ ใหม่  ยอดฝีมือในพรรค ต่างตกตาย แม้จะมีผู้นำคนใหม่ ก็ไม่กล้าทำตามอำเถอใจ

              .....                           ห้าขุนเขากระบี่ ......มิต่างกับ พรรคตะวันจัทร์ทรา !

             เจ้าสำนักแห่ง เห็งชาน   ผู้มีความเมตตาต่อทุกสรรพสิ่ง เชือในคุณธรรมนามมิตร ใครจะเชือ กลับต้อมาตายในน้ำมือของ วิญญูชนจอมปลอม ของหัวซาน 

           เต้าหยินแห่งไท่ซานก็ตายเพราะคนในสำนักแย่งชิงอำนาจ                            เจ้าสำนักซงซาน ที่มุ่งหวังขึ้นสู่อำนาจ เป็นจอมแผนการที่ต้องพ่าย.แพ้ต่อ จอมวางแผนที่ร้ายกว่า

           .... แต่ที่บอบช้ำที่สุด กลับเป็น สำนัก หัวซาน.......สูญเสียแทบหมดสิน....                          อาจารย์ และอาจารย์แม่  ศิษย์พี่มากมายล้มตายไปเกือบหมด 

           ด้วยความอ่อนแอในพลังฝีมือ ของเจ้าสำนักและ ความอิจฉา ริษยาเมือเห็นศิษย์ของตัวเองมีเพลงกระบี่ที่เหนือกว่า ยอมทำร้ายศิษย์ในสำนักของตน อาจารย์เช่นนี้ใฉนเลยจะมีจุดจบที่ดี

         .....                         พลังศัทธาที่หายไปจากการกระทำของอาจารย์ตัวเอง..สูญสิ้นไปกับกระบี่ของอาจารย์มัน ที่ปักกลางหลัง ศิษย์น้อง ศิษย์พี่

         ...                         ส่วน ศิษย์พี่ใหญ่ ที่พวกมันหวังพึงพา  มันกลับหายหน้าไปกับ สตรีนางหนึ่ง

           ...... ผู้ใดเป็น..ศิษย์สำนักห้วซาน ตอนนี้ ช่างเจ็บช้ำยิ่งนัก...

            "คนมีชีวิตในโลก ไม่อาจมีอิสระสมบูรณ์พร้อม คิดหวังปลดเปลื้องทุกสิ่งได้คิดปรุโปร่ง มิใช่วิสัยผู้คนธรรมดา ผู้คนที่กระตือรือร้นต่อการเมืองและมัวเมาอำนาจ ถูกความทะเยอทะยานผลักดันให้กระทำเรื่องราวผิดมโนธรรมประจำใจแท้ที่จริงเป็นบุคคลที่น่าเวทนา” 

                                              กิมย้ง..ท่านว่าไว้                                                       แป้ะโต้ว..บรรจงพร่ำ