อภินิหารอักษรไขว้

       อภินิหารอักษรไขว้

   The Crosswords Miracle.

    กระบี่ ภูเขา และ ดาวเหนือ

 Sword,Sierra and Polestar.

ตอนที่ 1.

  7 อักษรแห่งนักบุญอันโตนีโอ เดอ ปาดัว ( St.Antonio de Padua)

...อักษร เอ ( A ) ใน เซ้นท์อันโตนีโอ

.....แสงตะวันยามบ่าย สาดส่องโบสถ์คริสต์ ซึ่งเหลือแต่โครงอาคารปูน ซึ่งเป็นโบสถ์หลังที่ 3 อายุกว่า 50 ปี

St. Anthony Church หรือ โบสถ์วัดนักบุญอันตน ดอนมดตะนอย ตำบลแพงพวย อำเภอดำเนินสะดวก

จังหวัดราชบุรี

โบสถ์วัดนักบุญอันตน คนไทยเรียกแบบนี้ เป็นโบสถ์คาทอลิก อายุกว่า 100 ปี ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย

หอระฆังหน้าโบสถ์ เสียงแว่วยังดังกังวาล ให้หวนระลึกถึง

...ชายหนุ่มคนหนึ่ง แหงนมองยอดโบสถ์ ซึ่งเป็นหอระฆังโครงสร้างปูน

อยู่ด้านหน้า ตรงประตูทางเข้า กางเขนปูนสะท้อนอดีตหลากหลาย

...ชุมชนแห่งนี้ มีทั้ง พุทธ คริสต์ อิสลาม อยู่กันฉันท์พี่น้อง เป็นชาวสวนดำเนิน ล่องเรือผ่านคลองดำเนิน เพื่อนำพืชผักผลไม้ ไปขายกรุงเทพ ผ่านคลองภาษีเจริญ ที่เชื่อมแม่น้ำท่าจีน กับแม่น้ำเจ้าพระยา

...คลองดำเนิน ซึ่งเชื่อมแม่น้ำท่าจีน กับแม่น้ำแม่กลอง ต้นคลองอยู่ที่อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร สุดทางที่ ตำบลบางนกแขวก อำเภอบางคนฑี จังหวัดสมุทรสงคราม

...อดีตที่หวนไปคิด รุ่นปู่ย่า กว่า 50 ปี กลับยิ้มไม่ได้ อำเภอดำเนิน ถึงกลับทำให้ อดีตราชาเพลงลูกทุ่งไทยแต่งเพลงฝากไว้ เพลงดำเนินจ๋า...

...เขาก้าวเท้าขึ้นบันไดปูน ที่โรยด้วยหินเกร็็็ด หมองคล้ำจากความเก่า เพียงสามขั้นบันได มีชานชาลา ก่อนเดินเข้าไปในตัวโบสถ์

พื้นภายในโล่ง เต็มไปด้วยฝุ่น จากการรื้อถอน เพื่อสร้างใหม่ เขามองไปที่จุด เดิมเป็นที่ตั้งกางเขน ติดผนังโบสถ์

...เขาทำเครื่ิองหมายกางเขน แตะหน้าผาก หน้าอก ไหล่ซ้าย ไหล่ขวา

เดินเข้าไปใกล้ โต๊ะหิน ที่ทำพิธีมิสซาในแต่ละอาทิตย์

10 ปีก่อน เขาเคยเป็นเด็กช่วยทำมิสซาอยู่หลายปี จนเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ในกรุงเทพ จึงต้องลาจากที่แห่งนี้ไป

...เขาเดินวนดูรอบๆผนังโบสถ์ ซึ่งยังหลงเหลือภาพปูนปั้น ภาพหนึ่ง ซึ่งเป็นภาพที่ 13 ภาพที่พระเยซู ถูกตรึงกางเขน

ชั่วอึดใจ ลมหนาวในยามใกล้เย็น พัดให้ขนลุก

...เขารู้สึกว่า บริเวณที่ยืนอยู่ แผ่นปูนที่เป็นพื้นกระเทาะออกมา สายตาปะทะเข้ากับ ผืนหนังที่พับฝังไว้

หยิบขึ้นมา ยืนขึ้น คลี่ผืนหนัง

...ภาพอักษรภาษาอังกฤษ เต็มไปหมด เขาไล่สายตา ไปอย่างตกตะลึง

คำศัพท์ภาษาอังกฤษ มาทำเป็นอักษรไขว้ เขาเคยทำเหมือนกัน แต่ไขว้ทีละคำศัพท์ มากกว่า

...แต่สิ่งที่เห็น อยู่ตรงหน้าคำศัพท์ภาษาอังกฤษ เป็นบล๊อค 4×4 ส่วนใหญ น่าจะร่วมหมื่นคำศัพท์ได้

พลันสายตา ไปเห็นคำศัพท์บล๊อค

หนึ่งมีแสงเรืองรองออกมา ตรงคำว่า Rachaburi หมายถึงจังหวัดราชบุรี

ตัดกับคำว่าเสือจากัว ( jaguar)

...จังหวะที่ปลายนิ้วชี้ สัมผัสคำเหล่านี้

เขารู้สึกว่า บรรยยากาศรอบๆตัว เขาเปลี่ยนไป เหมือนไม่ได้อยู่ ในโบสถ์นักบุญอันตนแล้ว

รอบๆตัวมืดสนิท เวิ้งว้าง เขารู้สึก ยืนอยู่บนเนินเขาเล็กๆ ใกล้ๆเนินนั้น

มีจุดแสงสว่างอยู่

...กำลังตัดสินใจ เดินไปตรงนั้นดีไหม

ในมือยังถือผืนหนัง อักษรไขว้อยู่ จึงปลดเป้สะพายหลัง เอาผืนอักษรไขว้เก็บไว้พร้อมโทรศัพท์มือถือ แล้วสะพายเป้ เดินตรงไปที่เห็นแสงนั้น...

...อักษรเอ็น N ใน St.Antonio

...ในเวลายามบ่ายกับอีกซีกโลก ทางอเมริกาใต้หรือลาตินอเมริกา เมืองเล็กๆ ซานอันโตนีโอ เดอ 

ลอสโคเบรส แห่งเมืองซัลต้า 

ประเทศอาร์เจนติน่า

...ใกล้ฤดูหนาวไปทุกที อุณหภูมิไม่เกิน 20 องศาเซลเซียส ในยามบ่ายอย่างนี้ เมืองเล็กๆที่ติดชายแดนเปรู

เพียงมีเทือกเขาแอนดีสกั้น แต่สวยงามเมืองหนึ่ง ของอาร์เจนติน่า

...โบสถ์เซ้นท์อันโตนีโอ เดอ ปาดัว ตัวโบสถ์แปลกตา เพราะสร้างด้วยอิฐออกแดงหน่อย ไม่ใช่ก่อสร้างด้วยปูน

(คล้ายอิฐมอญของไทย)

....หญิงสาวชาวเมืองนี้ วัย 18 ปี กำลังคุกเข่าที่เก้าอี้ยาว ที่ใช้สำหรับทำพิธีมิสซา ผมดำสลวย สะท้อนแสงเทียน ที่จุดหน้ารูปพระแม่มารีย์

เธอขออธิษฐาน เพราะกำลังไปเรียนต่อที่เมืองหลวงบัวโนสแอเรส

...สายลมหนาวยามบ่าย พัดมาทางหน้าต่าง ทำให้เปลวเทียน เอนอ่อนไปมา เธอลุกขึ้น หลังจากสวดภาวนาเสร็จ เพื่อดับเทียน

สายตาเหลือบไปที่ฐาน รองเชิงเทียน

รู้สึกผิดสังเกต เธอใช้มือโบกดับเทียน

เลื่อนเชิงเทียนออก ที่รองเป็นแผ่นหินเก่าแผ่นหนึ่ง เขยื่อนมันออก

....แผ่นหนังเก่า พับรองแผ่นหินอีกที

เธอหยิบขึ้นมาคลี่ออกดู สายตาตะลึงไปกับตัวอักษรภาษาอังกฤษ ไม่น้อยกว่าหมื่นคำแน่

...สิ่งที่ทำให้เธอ อดทึ่งไม่ได้ เป็นอักษรไขว้ เธอเคยทำมาแล้ว แต่นี่เป็นอักษรไขว้ บล๊อค 4×4 ทั้งนั้นเลยคนทำๆได้ไง

...ชั่วแวบ เธอได้เห็น อักษรไขว้

บล๊อคหนึ่ง มีแสงเรืองรองขึ้นมา เธอยื่นนิ้วมือไปสัมผัส

เพียงอึดใจ ความรู้สึกบอกว่า เธอไม่ได้อยู่ในโบสถ์ ซานอันโตนีโอ ในเมือง ซานอันโตนีโอ เดอ 

ลอสโคเบรส แล้ว เธอมองไปรอบๆตัวอีกครั้ง

...กลับยืนอยู่บนเนินเขา อ้างว้าง มืดสนิท สายตามองเลยเนินเขา พบแสงสว่างจุดหนึ่ง จะตัดสินใจเดินไปที่จุด แสงสว่างดีไหม

...เธอปลดเป้สะพายหลัง พับแผ่นหนังนั้นเก็บลงเป้ไปพร้อมกับสมาร์ทโฟน แล้วสะพายเป้ เดินลงเนินไปหาแสงสว่างไม่ไกลนัก...

...อักษร ที T ใน St.ANtonio

...ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ขึ้นฝั่งที่คาบสมุทรไอบีเรีย ตะวันตกเฉียงใต้ของยุโรป ประเทศเล็กท้ายสุดของคาบสมุทร บนแผ่นดินโปรตุเกส แผ่นดินเกิดของ เซนท์แอนโทนี่ หรือ ซานอันโตนีโอ เดอ ปาดัว

...ทำไมจึงมีชื่อเมือง ปาดัว ในอิตาลี มาต่อท้าย เพราะว่า เซ้นท์แอนโทนี่ เดินทางไปสร้างชื่อเสียงที่นั่น หลังเสียชีวิต ชาวเมืองปาดัว จึงนำชื่อเมืองมาต่อท้าย เพื่อเป็นเกียรติแด่นักบุญองค์นี้...

...เมืองบรากันซา ชายแดนตะวันออกเฉียงเหนือติดกับสเปน ภายในโบสถ์ ซานตามาเรีย

...ชายหนุ่มในวัย 18 ปี ด้วยความสูง 180 เซนติเมตร กำลังเดินชมสถาปัตยกรรม ในราวคริสต์ศตวรรษที่ 11-12

เขาเป็นชาวเมืองบรากันซา ทำไมมาเดินชมโบสถ์แห่งนี้ ที่เป็นโบสถ์และสถาปัตยกรรมเก่าแกของประเทศ

...เพราะเมื่อคืน เขานอนฝันแปลก หรือดูบอลทีมโปรดของประเทศ อย่างเหยี่ยวลิสบอน ก็เป็นได้

เขามาหยุดดู ภาพผนังด้านหนึ่ง มีรอยแยกของผนัง เป็นเหลี่ยมมุมของ รูปนูนสูง ตรงซอกนั้นคล้ายมีอะไรเก็บซ่อนไว้

....เขาเอื้อมมือไปหยิบสิ่งนั้นออกมา เป็นผืนหนังเก่าคลี่ออกดู อักษรภาษาอังกฤษ เป็นอักษรไขว้ ที่แปลกใจคือ เป็นอักษรไขว้บล๊อค 4×4 ส่วนใหญ่

สายตามองไปที่กลุ่มอักษรหนึ่ง มีแสงเรืองรองประหลาด เขาเกือบสะบัดผืนหนังนั้น แต่เอื้อมนิ้วมือไปสัมผัส

....ความรู้สึกฉับพลัน เหมือนไม่ได้อยู่ในโบสถ์ ซานตามาเรีย แล้ว อากาศยังเย็นภายใต้อุณหภูมิ ไม่เกิน 13 องศา เซลเซียส ใกล้ฤดูหนาวอย่างนี้

...เขาไปปรากฏที่หนึ่ง มืดสนิท มองไปสุดสายตาเห็นแสงสว่าง เขาปลดเป้สะพายหลังเก็บผืนหนังอักษรไขว้และโทรศัพท์มือถือไว้ในนั้น แล้วเดินไปที่แสงสว่างจุดเดียว ที่พอมองเห็นได้

...อักษรโอ O ตัวแรก ใน St.Antonio

....จากฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ข้ามความวุ่นวาย บริเวณชนวนกาซ่า สู่มหาสมุทรอินเดีย

...รัฐเกรละ ชายฝั่งทะเลตะวันตกเฉียงใต้ ของอินเดีย แสงแดดยามบ่าย ตกสะท้อนสถาปัตยกรรมโกธิค ยุคปี ค.ศ. 1505

โดยยอดแหลมคู่ ของมหาวิหาร ซานตามาเรีย ด้านหน้าทางเข้า ชายหนุ่มผิวขาว สูง 180 เซนติเมตร นัยน์ตาแขกตามสไตล์

...ถอนหายใจพักหนึ่ง จึงเดินเข้าไปในมหาวิหาร แห่งนี้ เขาไม่แปลกกับที่นี้ เข้ามานับสิบรอบได้ เพราะเป็นชาวเมืองเกรละนั่นเอง

...เขาตรงไปที่ภาพ อาหารค่ำมื้อสุดท้าย หรือ The Last Supper. จ้องมองภาพนั้น นานกว่าปกติ

เพราะเมื่อคืน เขาฝันแปลกประหลาด แต่กลับไม่มีอะไรผิดปกติ ในภาพนั้น เกือบเดินกลับ สายตาเหลือบไปมอง ด้านล่างของภาพใกล้พื้น

...ใกล้เหลี่ยมเสา มีรอยกระเทาะ ของผนัง ไม่หน้าเชื่อจะมีได้ ก้มลงไปดูใกล้ๆ พบมีสิ่งของซ่อนอยู่ เอื้อมมือไปหยิบมา

เป็นผืนหนังเก่า คลี่ออกดู อักษรภาษาอังกฤษ ละลานตาไปหมด ถึงจะเก่าแล้ว แต่หน้าทึ่งตรงที่ เป็นอักษรไขว้ บล๊อค 4×4 ช่างประหลาดแท้

....อักษรไขว้กลุ่มหนึ่งเรืองแสงขึ้นมา เขาเอานิ้วมือสัมผัส เพียงอึดใจ เขารู้สึกไม่ได้อยู่ ที่มหาวิหารซานตามาเรีย

เขามายืนที่ใด อ้างว้าง มืดสนิท หันไปดูสุดสายตา ที่หนึ่งมีแสงสว่าง เขารีบเก็บผืนหนัง กับโทรศัพท์มือถือ ใส่เป้ สะพายหลัง และเดินไปที่นั่นทันที...

...อักษรเอ็น N ตัวที่ 2 ใน St.Antonio

....ข้ามฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ประเทศมหาอำนาจของโลก ขึ้นบกที่อเมริกา ณ. เมืองซานอันโตนีโอ รัฐเทกซัส

...สายน้ำแม่น้ำซานอันโตนีโอ ยังไหลเอื่อย รอลมหนาวมาเยือน อีกครา ที่โบสถ์คาทอลิก ซานเฟอร์นันโด

เสียงแว่วเพลง เฟอร์นันโด จาก 

คาเลน คาร์เพนเตอร์ ยังให้คิดถึง ยิ่งตอกย้ำประโยคที่ว่า "Yesterday Once More."

...ชายหนุ่มผิวสี วัย 18 ปี ยืนมองหอคอยคู่ ตรงกลางเป็นกางเขน สะท้อนแสงยามบ่าย บรรยากาศปลายปี กับอุณหภูมิต่ำกว่า 20 องศาเซลเซียส กำลังเย็นสบาย สักครู่ จึงเดินเข้าไปในโบสถ์ สายตามองตรงไป ที่พระแม่มารีย์ แห่งกันเดลาเรีย ผู้อุปถัมภ์ หมู่เกาะ กันคารี

...เขารู้สึกบางอย่าง จึงเดินไปตรงผนัง โบสถ์ด้านหนึ่ง ตามที่ฝันเห็นเมื่อคืน และเป็นไปตามนั้น มีซอกเหลือบซอกหนึ่ง เหมือนเก็บอะไรไว้

เขาเอื้อมมือไปหยิบบางสิ่งออกมา เป็นแผ่นหนังเก่า คลี่ออกดู ไม่ได้ตกใจอะไร คุ้นเคยกับอักษรไขว้ อยู่แล้ว

...แต่ที่แปลก เป็นอักษรไขว้ บล๊อกที่มีคำว่า Extra อยู่มุมหนึ่ง กลับมีแสงเรืองรองขึ้นมา เขาพับเก็บผืนหนังไว้ ในกระเป๋าเป้สะพายหลัง

เพราะต้องรีบไปมหาวิทยาลัย มีนัดกับเพื่อน เพื่อซ้อมบาสเก็ตบอล เตรียมแข่งบาส ภายในมหาวิทยาลัย

...หันหลังกลับเดินออกไปทางประตูเข้า พอเปิดประตู ข้างนอกกลับมืดสนิท ไม่ใช่เมืองซานอันโตนีโอ ที่เขาอยู่

ถึงจะมืดสังเกตได้ว่า มันอ้างว้าง เขาหันหลังกลับไปมองในโบสถ์ ไม่ใช่โบสถ์ ซานเฟอร์นันโด แล้ว

..." ให้ตายเถิด เราอยู่ที่ไหนนี่" เขาร้องประหลาดใจ หันกลับไปด้านหน้าอีก เห็นมีแสงสว่าง ไกลออกไป เขารีบเดินไปหาแสงนั้นทันที...

...อักษรไอ i ใน St.Antonio

...จากฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ข้ามมหาสมุทรแปซิกฟิก ขึ้นฝั่งแผ่นดินใหญ่จีน

ณ. โบสถ์ซีสือคู่ ปักกิ่ง อากาศในเดือน พ.ย. อุณหภูมิต่ำกว่า 10 องศาเซลเซียส ใกล้หิมะตกไปทุกที หน้าโบสถ์มีศาลาคู่ แปลกจากโบสถ์คริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก ทั่วไป

...หญิงสาวชาวปักกิ่ง วัย 18 ปี สวมเสื้อโค้ชกันหนาวสีดำ เธอยืนสงบนิ่ง สักครู่ ก่อนเดินเข้าโบสถ์ ไปนั่งคุกเข่าข้างใน สวดภาวนา ขอพรเพราะจะเดินทางไปเที่ยวเมืองไทย

กระจกสีติดผนังสองด้าน เขียนภาพต่างๆในศาสนา

....แสงอาทิตย์ เพิ่งเริ่มมาตกสะท้อนกระจกสี ในยามบ่าย เพียงแวบเดียว

เธอเห็นอะไรบางอย่าง จึงลุกขึ้นเดินไปตรงนั้น เสาที่เรียงสองด้าน เพื่อค้ำหลังคาโบสถ์

ตรงโคนเสาต้นหนึ่ง เหมือนมีรอยกระเทาะของปูน เธอก้มลงมองใกล้เข้าไปมีอะไรบางอย่างเก็บซ่อนไว้

...เอื้อมมือไปเพื่อจะหยิบของสิ่งนั้น ยังไม่ทันแตะถึง กลับเป็นสัตว์ตัวน้อย บินออกมา เธอตื่นตะลึงชั่วขณะ มันบินรอบตัวเธอสักพัก แล้วบินนำหน้า ให้เธอตามไป

มันบินมาทางโต๊ะหิน ที่ทำมิสซา เข้าไปใต้โต๊ะ มันหายไปตรงนั้น เธอย่อตัวคุกเข่า ชะโงกศีรษะ เข้าไปดูใต้โต๊ะหิน มีช่องเล็กๆ มันบินเข้าไป มีอะไรอยู่ในนั้นหรือ เธอปลดเป้สะพายหลัง หยิบมีดพับที่ติดอยู่กับพวงกุญแจบ้าน

...เธอใช้มีดพับเขี่ยตรงรูนั้น เกิดเป็นรอยร้าว ของพื้นโต๊ะ ร่วงลงมา พร้อมกับมีผืนหนังเก่า ร่วงตามมาด้วย

แมลงตัวน้อย ที่พาเธอมาบินอยู่เหนือผืนหนังนั้น ชั่งใจสักครู่ จึงเอื้อมไปหยิบผืืนหนัง คลี่ออกดู เป็นอักษรภาษาอังกฤษ ไขว้เต็มไปหมด

...ไม่นานปรากฏแสง ที่กลุ่มอักษรไขว้กลุ่มหนึ่ง เธอเอื้อมนิ้วมือไปสัมผัส แมลงตัวน้อย ขยายใหญ่ขึ้นมาเท่าฝ่ามือ เธอตกใจทำอะไรไม่ถูก

มันเกินจินตนาการไปมาก แมลงนั้นกระพือปีกทำให้ลมมาปะทะหน้า แมลงตัวน้อยขยายใหญ่ไม่พอ ยังมีแสงรอบตัว บินไปทางกระจกสี มันหันมา อยากให้เธอเดินตามมันไป

" เป็นไงเป็นกัน" เธอคิดในใจ จึงปลดเป้สะพายหลัง เก็บมีดพับ ผืนหนัง และโทรศัพท์มือถือ ไว้ในเป้ แล้วสะพาย ตามแมลงน้อยนั้นไป

...ไม่อยากเชื่อ เธอเดินลอยขึ้นผ่านทะลุกระจกสี ออกมานอกตัวโบสถ์ ข้างนอกไม่ใช่กรุงปักกิ่ง อากาศมืดสนิท หนาวไม่ต่างกัน

ยังดีมีแสงจากแมลงน้อย ไม่ไกลนักมีแสงสว่าง มันบินนำหน้า เธอจึงก้าวเดินตามไป....

...อักษรโอ ตัวสุดท้าย ใน St.Antonio

....จากผืนดินใหญ่จีน ข้ามทะเลจีนใต้ มาขึ้นที่เกาะ ฟิลิปปินส์

ณ.กรุงมะนิลา โบสถ์ที่สวยงาม นาม ซานเซบาสเตียน ซึ่งประดับกระจกสี วิจิตรบรรจง

...ลมทะเลพัดเอื่อยๆ หญิงสาวฟิลิปปินส์ มีเชื่อสายสเปน ยืนอยู่หน้าโบสถ์ สักครู่จึงเดินเข้าไป กระจกสีสะท้อนแดดข้างนอก งดงามเหมือนเดิม เธอคุกเข่าที่เก้าอี้นั่งยาว ด้านหน้าสุด สวดภาวนา เธอไม่ได้สนใจอะไร สวดสายประคำจนครบสาย และคล้องสายประคำไว้ที่คอ ซึ่งตัวเม็ดประคำ ทำจากมุกเม็ดเล็ก ส่องสะท้อนสวยงาม

เธอเดินรอบๆชมกระจกสี ที่วาดภาพ ประวัติศาสนา แต่มีกระจกสีบานหนึ่ง เหมือนจะหล่นใส่เธอ เตรียมจะหลบ อาจเป็นอันตรายได้ แต่ไม่ใช่กระจกสีที่ร่วงลงมา กลับเป็น ผืนหนังผืนหนึ่ง เธอรับไว้พอดี เธอกลับแหงนมองขึ้นไปดู กระจกสีอีกครั้ง ปกติทุกอย่าง

กลับมามองผืนหนัง ผืนนั้น อักษรภาษาอังกฤษ เต็มไปหมด " อักษรไขว้ หรือ " เธอพึมพำ มองตกตะลึง ที่สำคัญ ร่วงลงมาจากกระจกสี ได้อย่างไร

เพียงชั่วครู่ แสงปรากฏที่กลุ่มคำศัพท์ บล๊อค The Sword เธอเอานิ้วสัมผัส แค่นั้น กระจกสี บานที่เกือบจะหล่น คราวนี้หล่นจริง แต่เรียกลอยลงมา มากกว่า

ใกล้ถึงตัวเธอ เธอกลับลอยขึ้นไปยืน อยู่บนกระจกสีฐานนั้น และกระจกสี พุ่งออกไป ทางกระจก ที่เคยติดอยู่

ข้างนอกกลับมืดสนิท ไม่ใช่เมืองมะนิลา " ที่ไหนกันนะ" เธอเอ่ยแปลกใจ" กระจกสีร่อนลงพื้น อย่างนุ่มนวล เธอจึงเดิน ลงจากกระจก สู่พื้น อยู่บนเนินเขาลูกหนึ่ง

กระจกสีกลับ ย่อขนาดเล็กลง เท่าฝ่ามือ เธอย่อตัวลงเก็บ กระจกแผ่นนั้น มาใส่ในกระเป๋าเป้ สะพายหลัง พร้อมผืนหนังอักษรไขว้ผืนนั้น และโทรศัพท์มือถือ ใส่ในเป้

ห่างไปไม่ไกล เห็นแสงสว่าง เธอจึงเดินไป ลงเนินไม่ไกลนัก....