ลูกสาวมาเฟีย

กึก

‘อร๊าา เมฆขาา แรงอีก'

เสียงครวญครางของหญิงสาว ดังออกมาจากห้องนอน

ทำเอาใจสาวน้อยที่พึ่งเข้ามาในห้องของตนตกลงไปที่ตาตุ่ม

‘ฮีก.’

เสียงสะอื้นเล็กๆในลำคอดังขึ้น ทำให้ น้ำอุ่น ผู้เป็นพี่สาวเพิ่มระดับความโกรธขึ้นอย่างต่อเนื่อง เมื่อแฟนของ น้ำใส พาผู้หญิงมามีอะไรด้วยถึงในห้องที่พ่อกับแม่ซื้อไว้ให้น้อง

“ดูแลน้องกูด้วย" น้ำอุ่นหันไปสั่งการ์ดที่มาด้วย

ปั้งง!!

น้ำอุ่นเดินเข้าไปถีบประตูห้องอย่างแรงจนประตูถูกเปิดออก

‘อร้าาา’

‘เชี่ยย’

เสียงอุทานของหญิงชั่วชายโฉดดังออกมา

“ไง”

“น..น้ำใส!!”

เมฆพูดออกมาอย่างตกใจ เพราะแฟนสาวของเขามีบุคลิกที่อ่อนโยน บอบบาง ไม่สู้ใคร แต่ครั้งนี้กลับมีท่าทีแข็งกร้าว

“อ๋อ เราไม่เคยเจอกันสิ่นะ กูน้ำอุ่น พี่น้ำใส”

น้ำใสเคยบอกเมฆว่าตนมีพี่สาว แต่ทั้งสองไม่เคยเจอหน้ากัน

ตุบบ

“มึงทำแบบนี้กับน้องกูได้ไง!!" น้ำอุ่นต่อยเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างแรง และจิงหัวถามมันเสียงดัง

“ข..ขอโทษ" เขายกมือไหว้น้ำอุ่นเพื่อให้เธอเห็นใจ

“หึ คิดหรอ ว่ากูจะให้อภัยคนอย่างมึง!!"

ปักก

น้ำอุ่นกระชากหัวเมฆเข้ากับหัวเตียงไม้อย่างแรง

‘โอ้ยย'

“ส่วนมึง"

น้ำอุ่นไม่สนเสียงร้องเจ็บปวดของเขา หันไปสนใจกับผู้หญิงแทน

“หน้าตาคุ้นๆนะ เอ๊! มึงใช่ไหม ผ้าไหม เพื่อนสนิทน้องกู"

น้ำอุ่นไปเรียนที่ต่างประเทศตั้งแต่ ม. ต้น น้ำใสจึงส่งรูปที่ไปเที่ยวกับเพื่อนให้น้ำอุ่นดูบ่อยๆ

ตัวเธอคนนั้นสั่นเท่า จากความกลัว ที่เห็นน้ำอุ่นทำร้ายร่างกายผู้ชายที่เธอเอาด้วยอยู่เมื่อกี้อย่างรุนแรง

“เอาปืนมา!!!" น้ำอุ่นตะโกนดังลั่น สั่งบอดีการ์ดหน้าห้องให้นำปืนมาให้ตน

“พี่!!" น้ำใสจะวิ่งเข้ามาห้ามพี่สาว แต่ลูกน้องคนสนิทของน้ำอุ่นกันเอาไว้ไม่ให้เข้าไปเจอกับภาพที่แฟนหนุ่มอยู่กับผู้หญิงคนอื่น ยิ่งคนนั้นคือเพื่อนสนิทเธอ

“อ..อย่าทำอะไรเราเลยนะ"

‘หึ’ เธอมอง2สนตรงหน้าอย่างสมเพช

“นี่ครับ” บอดีการ์ดคนหนึ่งน้ำปืนมาให้เธอตามคำสั่น

“น..นะคะ ฉ..ฉันขอโทษ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ" ผ้าไหมเสียงสั่นยกมือไหว้น้ำอุ่นให้ไว้ชีวิต

“ตอนทำไม่คิด มึงคงคิดว่าน้องกูไม่สู้คนแล้วพวกมึงจะทำอะไรก็ได้ใช่ไหม!!"

จบประโยค น้ำอุ่นก็เล็งปืนไปที่ผ้าไหมพร้อมปรับไกให้พร้อมยิง

แกร๊ก

“ม..เมฆ ช่วยฉันด้วยย!!" เธอหันไปเกาะแขนเมฆ เขย่าอย่างลนลาน หวังว่าจะให้เขาช่วยปกป้องเธอ

“ปล่อยกู!! ออกไปไกลๆ!!" ผ้าไหมหน้าชา คนที่บอกรักเธอหนักหนากลับผลักไสไล่ส่ง

“ม..มึง!! มึงทำแบบนี้ได้ยังไง! มึงไม่รักกูแล้วใช่ไหม ตอบกูมา ตอบดิ่!!" ผ้าไหมใช้2มือของเธอทุกไปตามร่างกายของเขาอย่างไร้สติ

“โอ้ยย! กูไม่เคยรักมึง กูรักน้ำใส"

เมฆตอนกลับไปอย่างไม่อายปาก เพราะหวังว่าคำพูดของตน จะทำให้น้ำอุ่นไว้ชีวิตตนบ้าง

“หุบปาก! อย่ามาบอกรักน้องกู!!"

ปั้งง!!

‘กรี๊ดดดด!!'

“พี่!! ไม่นะ!" เมื่อได้ยินเสียงปืน น้ำใสจึงผลักการ์ดออกให้พ้นก่อนจะวิ่งเข้ามา เพราะตนไม่ต้องการให้ใครมาตาย

ทั้งผ้าไหมและเมฆ สำรวจตัวเองว่ามีส่วนไหนได้รับบาดเจ็บหรือไม่

แต่ความจริง น้ำอุ่นยิ่งไปที่หัวเตียง

“ต่อไปนี้ พวกมึงอย่ามายุ่งกันน้องกู อย่าให้น้องกูเห็นหน้าพวกมึงอีก! ออกไป!!"

ทั้งสองรีบใส่เสื้อผ้า หยิบของที่จำเป็นของตนออกไปเพียงเล็กน้อย เพราะกลัวน้ำอุ่นจะเปลี่ยนใจ

“เอาของๆมันออกไปทิ้งให้หมด" น้ำอุ่นหันไปสั่งลูกน้อง

“ครับ!"

บอดีการ์ด 5 คน รับคำสั่งอย่างหนักแน่น และแยกกันออกไปหาของใช้ต่างๆที่เป็นของเมฆออกไปทิ้ง

น้ำใสทิ้งตัวลงอย่างหมดแรง เพราะที่ผ่านมาพี่ตนไม่เคยไว้ชีวิตใครให้ทรยศและคิดร้ายคนในครอบครัวแม้แต่คนเดียว

“พี่รู้ว่าเธอไม่อยากให้พี่ยิงมัน นี่จะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่พี่จะปล่อยพวกมันไป ถ้ามันกล้ากลับมาอีก ฉันจะฆ่ามัน"

"ค่ะ.."

น้ำใสรับคำอย่างเบาๆ เมื่อเห็นน้องสาวดูเหม่อลอย จึงเข้าไปกอดน้องสาวให้แน่น เพื่อปลอบใจ

น้ำอุ่นและน้ำใสเป็นลูกสาวมาเฟีย และเป็นแฝดกัน แต่นิสัยและบุคลิกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

น้ำอุ่น สูง 170 หน้าคม นมตูม อายุ 25 ปี เป็นลูกสาวคนโต ฝึกการต่อสู้ทุกรูปแบบตั้งแต่เด็ก เป็นคนนิ่งๆ เย่อหยิ่ง แต่จริงๆเป็นคนที่ใจดีมาก ไม่ชอบคนทรยศ ถ้ามีคนทรยศ ไม่หวังดีกับเธอ เธอฆ่าไม่เลี้ยง

น้ำใส สูง 170 หน้าคม หวาน อายุ 25 ปี เป็นลูกสาวคนเล็ก เกิดหลังพี่สาวแค่ 1นาที เธอเป็นคนอ่อนโยน น่ารัก ใจดี ไม่สู้คน

ทั้งสองหน้าตาเหมือนกัน แต่หากดูจากนิสัย จะแยกได้ทันที

วันที่น้ำอุ่นกลับไทย ก็เจอน้ำใสร้องไห้อยู่ในห้องนอนที่บ้านใหญ่ เธอจึงเล่าเรื่องที่เมฆไปกับผู้หญิงคนอื่น และรู้ว่าเขาจะพาผู้หญิงคนนั้นไปเอาที่ห้องที่เธอและเขาอยู่ด้วยกัน

น้ำอุ่นโกรธมาก จึงสั่งลูกน้องให้เตรียมรถมาที่คอนโดของที่บ้านเธอทันที

น้ำใสรู้มาตลอด ว่าหลายปีที่คบกันมา เมฆมีคนอื่น แต่ก็ทนมาตลอด ร้องไห้อยู่บ่อยๆ แต่สิ่งที่เธอไม่เคยรู้เลย คือ ผ้าไหม เพื่อนสนิทที่ไว้ใจที่สุด แอบกินกับแฟนของตนมาหลายปีแล้ว

น้ำอุ่นอยากฆ่ามันใจจะขาด แต่ตลอดทางน้องสาวก็ขอให้เธอไว้ชีวิตมันไม่หยุดหย่อน จนเธอต้องรับปากว่าจะไม่ฆ่า ‘แต่พิการไม่นับ'