บรรทึกการเดินทางของตากล้อง

ผมชื่อ ชลชาติ นักศึกษานิเทศ เรียนวิชาเอกฟิล์ม (ภาควิชาฟิล์ม) ที่ต้องไปฝึกงาน สองเดือนครึ่ง ในขณะที่เพื่อนๆหาที่ลงฝึกงานได้หมดแล้วคงมีแต่งผมที่ยังหาไม่ได้ หลังสุดไปกับเพื่อนสามคน เข้าก็รับสองคน เนื่องจากเพื่อนสองคนลงชื่อก่อนผมจึงไม่ได้ฝึกงานที่แห่งนั้น

วันนี้ผมเข้าไปตึกอาคารใหญ่แห่งหนึ่ง โดยตั้งความหวังว่าจะได้เป็นผู้ช่วยช่างภาพหรือช่างถ่ายภาพยนตร์เพื่อหาประสบการณ์ก่อนที่จะจบ

หวัดดีครับพี่ ผม ชลชาติครับ ผมมาขอฝึกงานไม่ทราบที่นี่รับนักศึกษาฝึกงานหรือเปล่าครับ

พี่พนักงานเปิดหนังสือสักพักก็พยักหน้าพร้อมพูดว่าทางบริษัทยังรับอยู่อีกคนพอดี เอาเอกสารมาไหมละ

เอามาครับนี่ครับ ผมรีบส่งเอกสารด้วยความดีใจ โอเคจ๊ะ ให้ทางสถาบันส่งเรื่องมาได้เลยนะจ๊ะ ขอบคุณมากครับผมเอย ก่อนเดินออกจากห้องมาด้วยความดีใจ ผมเดินดูโปรเตอร์หนังที่ทางบริษัทสร้างล้วนแต่เป็นหนังดัง

ผมถอนหายใจ ก่อนคิดว่ากูถูกลอตเตอร์รี่แล้ว ผมกลับออกมาด้วยความหวังเต็มเปี่ยมมาจะได้ฝึกงานที่เต็มไปด้วยนักแสดงที่มีประสบการณ์ และช่างภาพฝีมือสุดยอด ตั้งแต่นั้นผมก็เฝ้ารอเวลาที่จะได้ฝึกงานอย่างตั้งใจ และในที่สุดผมก็ถึงวันที่จะต้องฝึกงานสมใจ ผมตื่นแต่เช้าแต่งตัว เสื้อยืดกางเกงยีนสีดำสะพายเป้ ไปบริษัทแต่เช้า

หวัดดีครับ ผม ชลชาติ ครับ มารายงานตัวฝึกงานครับ