ความรวย

ความมั่งคั่งคือความอุดมสมบูรณ์ของสินทรัพย์ทางการเงินที่มีค่า หรือทรัพย์สินที่จับ ต้องได้ ซึ่งสามารถแปลงเป็นรูปแบบที่สามารถใช้ในการทำธุรกรรม ได้ ซึ่งรวมถึงความหมายหลักตามที่อยู่ในคำภาษาอังกฤษโบราณว่าwealซึ่งมาจากรากศัพท์ภาษาอินโด-ยูโรเปียน[ 1 ]แนวคิดสมัยใหม่ของความมั่งคั่งมีความสำคัญในทุกด้านของเศรษฐศาสตร์และชัดเจนสำหรับเศรษฐศาสตร์การเติบโตและเศรษฐศาสตร์การพัฒนาแต่ความหมายของความมั่งคั่งนั้นขึ้นอยู่กับบริบท บุคคลที่มีมูลค่าสุทธิจำนวนมากเรียกว่ามั่งคั่งมูลค่าสุทธิถูกกำหนดให้เป็นมูลค่าปัจจุบันของสินทรัพย์ของบุคคลลบด้วยหนี้สิน (ไม่รวมเงินต้นในบัญชีทรัสต์) [ 2 ]

นักเศรษฐศาสตร์อาจนิยามความมั่งคั่งโดยทั่วไปว่าเป็น "มูลค่ารวมของสิ่งใดๆ" ที่สะท้อนถึงธรรมชาติเชิงอัตวิสัยของแนวคิดและแนวคิดที่ว่าความมั่งคั่งไม่ใช่แนวคิดที่ตายตัวหรือคงที่ คำจำกัดความและแนวคิดเกี่ยวกับความมั่งคั่งต่างๆ ได้รับการยืนยันโดยผู้คนต่างๆ ในบริบทต่างๆ[ 3 ]การกำหนดความมั่งคั่งอาจเป็นกระบวนการเชิงบรรทัดฐาน ที่มีความหมาย ทางจริยธรรม ต่างๆ เนื่องจากการเพิ่มความมั่งคั่งมักถูกมองว่าเป็นเป้าหมาย หรือถือเป็นหลักการเชิงบรรทัดฐานในตัวของมันเอง[ 4 ] [ 5 ]ชุมชนภูมิภาค หรือประเทศที่มีทรัพย์สินหรือทรัพยากรดังกล่าวอย่างล้นเหลือเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม เรียกว่า ความมั่งคั่ง

คำจำกัดความของสหประชาชาติเกี่ยวกับความมั่งคั่งที่ครอบคลุมคือการวัดทางการเงินซึ่งรวมถึงผลรวมของสินทรัพย์ทางธรรมชาติ มนุษย์ และกายภาพ[ 6 ] [ 7 ] ทุนธรรมชาติรวมถึงที่ดิน ป่าไม้ทรัพยากรพลังงานและแร่ธาตุ ทุนมนุษย์คือการศึกษาและทักษะของประชากร ทุนทางกายภาพ (หรือ "ผลิต") รวมถึงสิ่งต่างๆ เช่น เครื่องจักร อาคาร และโครงสร้างพื้นฐาน