ราชันหมื่นอักขระ

บทนำ : ปฐมบทแห่งสูญตา

ณห้วงลึกสุดหยั่งคาดแห่งเอกภพที่ซึ่งกฎเกณฑ์แห่งกาลเวลาและมิติไม่อาจเอื้อมถึงมีสัญลักษณ์หนึ่งสถิตอยู่อย่างเงียบงันเหนือมวลสรรพสิ่งเป็นความสูงส่งที่ดำรงอยู่มาก่อนการกำเนิดของแสงสว่างและความมืด... สัญลักษณ์นี้หาใช่ "หยินหยาง" ที่ผู้คนในยุทธภพต่างเคารพบูชาหากแต่เป็นรูปทรงแห่งปฐมกำเนิดอันลี้ลับและทรงอานุภาพยิ่งกว่า

นั่นคือการหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวของ "วงกลมแห่งวัฏจักร"(O)ที่ล้อมรอบแก่นแท้ภายในอันลึกลับ...

เมื่อเพ่งมองเข้าไปในวงกลมนั้นจะปรากฏอักขระโบราณคำว่า "หลิง (零)"ลอยเด่นอยู่ตรงกลางทว่าอักขระนี้มิได้หยุดนิ่งมันกลับตกอยู่ในสภาวะที่แปลกประหลาด... เดี๋ยวปรากฏชัดเจนเดี๋ยวเลือนหายไปจนว่างเปล่าสลับสับเปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็วระคนเชื่องช้าราวกับลมหายใจของจักรวาลที่กำลังเข้าและออก... นี่คือสภาวะ "มีอยู่แต่ไร้ตัวตนไร้ตัวตนแต่ทรงอำนาจ"

การผสานกันนี้มิใช่เพียงเส้นสายที่บรรจบกันหากแต่มันคือนาทีที่ "จุดจบ" และ "จุดเริ่มต้น" ได้โคจรมาหลอมรวมกันท่ามกลางความโกลาหล... สัญลักษณ์นี้ถือกำเนิดขึ้นจากใจกลางของมหาภาวะซวี (虛 - ซวี)... ความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุดและไร้ขอบเขตเป็นห้วงอเวจีสีดำสนิทที่กลืนกินแสงดาวและให้กำเนิดจักรวาลเป็นความเงียบงันที่ดังกึกก้องยิ่งกว่าเสียงคำรามของฟ้าผ่าและเป็นจุดหมายสุดท้ายที่ทุกสรรพชีวิตจักต้องแตกดับและหวนคืนสู่

ณจุดบรรจบแห่งความย้อนแย้งนี้เองสภาวะ "มี" และ "ไม่มี" ได้ถูกบีบอัดจนกลายเป็นแก่นแท้แห่งพลังก่อกำเนิดเป็นตราประทับศักดิ์สิทธิ์ที่สลักเสลาลงบนด้ามของพู่กันนิรันดร์ (永恒笔 - หย่งเหิงปี่)

พู่กันด้ามนี้มิใช่อาวุธที่ถูกตีขึ้นจากเตาหลอมของเทพหรือมารตนใดแต่มันคือ "แกนหลักแห่งมหาภาวะซวี"ที่ตกผลึกผ่านกาลเวลานับล้านล้านกัปด้ามจับทำจากแก่นไม้ดึกดำบรรพ์ที่ลอยคว้างอยู่ในความว่างเปล่าก่อนกำเนิดโลกดูภายนอกคล้ายไม้ผุพังที่ผ่านพายุฝนมานับพันปีทว่าเนื้อในกลับแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กไหลและแฝงด้วยลวดลายที่บันทึกความลับของจักรวาลเอาไว้

ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานของมหาจักรวาลกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินได้แตกแขนงก่อกำเนิดเป็น "หมื่นล้านอักขระ"อันวิจิตรพิสดารนับอสงไขย... ทั้งอักขระธาตุที่เกรี้ยวกราด, มหาเวทย์ที่พลิกฟ้าคว่ำดิน, ค่ายกลที่กักขังเทพมารหรือแม้แต่รหัสลับที่ควบคุมมิติและกาลเวลาผู้ฝึกตนทั่วหล้าต่างทุ่มเทชีวิตเพื่อไขว่คว้าและจดจำอักขระเหล่านั้นให้ได้มากที่สุดเพียงเพื่อครอบครองเศษเสี้ยวแห่งอำนาจ

ทว่าภายใต้กฎเกณฑ์นิรันดร์ที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงสัญลักษณ์และอักขระบนพู่กันนี้ถูกจำแนกหน้าที่เพื่อจารึก "ต้นกำเนิด"ที่เหนือกว่านั้น:

อักขระหลิง (零)หรือ "อักขระสูญตา" – คือนามธรรมที่อยู่ใจกลางวงกลมมีอำนาจแห่งการ "หวนคืน" สู่มหาภาวะซวีเปรียบดั่งหลุมดำที่พร้อมจะลบล้างทุกกฎเกณฑ์การที่มันวูบไหว "มีและไม่มี" สลับกันคือการแสดงสัจธรรมว่า "สรรพสิ่งล้วนมาจากความว่างเปล่าและต้องกลับสู่ความว่างเปล่า"

สัญลักษณ์วงกลม – คือรูปธรรมภายนอกที่เป็นรากฐานแห่งข่ายกลวงล้อสูญตา (空轮结界 - คงหลุนเจี๋ยเจี้ย)กฎแห่งวัฏจักรที่ไร้จุดเริ่มและไร้จุดจบเปรียบดั่งกำแพงแห่งความเป็นจริงที่โอบล้อมจักรวาลเป็นขอบเขตที่กักขังพลังทำลายล้างมิให้รั่วไหลและเป็นครรภ์มารดาที่ให้กำเนิดชีวิตใหม่ไม่รู้จบ

นี่คือ 'ตราประทับปฐมกำเนิด' ต้นธารแห่งหมู่มวลอักขระทั้งปวง (万符之源 - ว่านฝูจือหยวน)

มันมิใช่สัญลักษณ์ของบุคคลใดแต่เป็น 'เจตจำนงแห่งเอกภพ'ที่รังสรรค์นามแห่งราชันหมื่นอักขระ (太虚符皇 - ไท่ซวีฝูหวง)ขึ้นมา...

นามนี้มิได้หมายถึงเพียงผู้แบกรับอักขระจำนวนหมื่นตัวไว้บนบ่า... หากแต่คำว่า "หมื่นอักขระ"ในที่นี้หมายถึง "สรรพวิชาและภูมิปัญญาอันไร้ขอบเขตในทุกมิติ"

ผู้ถือครองตราประทับนี้คือผู้หยั่งรู้และเชี่ยวชาญในศาสตร์ทั้งปวงไม่ว่าจะเป็นเคล็ดวิชานับล้านรูปแบบการควบคุมอักขระวิเศษหรือการบิดเบือนกฎเกณฑ์ของจักรวาลเขาสามารถมองทะลุถึงแก่นแท้และควบคุมโครงสร้างเหล่านั้นได้ดั่งใจนึกเพียงแค่ตวัดอักขระต้นกำเนิดลงไปอักขระนับหมื่นที่ผู้อื่นภาคภูมิใจก็จำต้องศิโรราบและแปรเปลี่ยนไปตามเจตจำนงของเขาดั่งจักรพรรดิผู้บัญชาไพร่พลนับแสนด้วยป้ายอาญาสิทธิ์เพียงอันเดียว... เป็นผู้ซึ่งถือครองอำนาจเหนือวัฏสงสารอย่างแท้จริง

ดังถ้อยคำในคติจารึกแห่งวิถีอักขระที่เล่าขานสืบต่อกันมาตั้งแต่อดีตกาลว่า...

"จากสูญตากำเนิดหนึ่ง... จากหนึ่งกำเนิดการจารึก... และการจารึกจักสรรค์สร้างทุกสรรพสิ่งใต้หล้า..."

หมายเหตุท้ายบท: ว่าด้วยอักขระ "หลิง" (零)

คำว่า "หลิง" (零)ในภาษาจีนมีความหมายตรงตัวว่าตัวเลข "ศูนย์" (0)ทว่าในมหากาพย์ราชันหมื่นอักขระนี้ได้เลือกใช้คำทับศัพท์ว่า "อักขระหลิง"แทนการแปลความหมายตรงตัว

ทั้งนี้ "หลิง"หรือสัญลักษณ์วงกลมในเรื่องคือตัวแทนของสภาวะทวิลักษณ์ที่เป็นทั้ง "วงกลมแห่งความว่างเปล่า"และ "วงกลมแห่งความสมบูรณ์"ณห้วงเวลาเดียวกันตามคติธรรมของเรื่องมันคือสัญลักษณ์แห่งปฐมภาวะหรือ 'ความว่างอันพร้อมสรรพ'เป็นวัฏจักรนิรันดร์และความเป็นหนึ่งเดียวอันบริสุทธิ์ที่ดำรงอยู่ก่อนกาลก่อนที่จักรวาลจะเกิดการแบ่งแยกขั้วอำนาจออกเป็น "หยิน" และ "หยาง"

ดังนั้นเพื่อความเข้าใจที่ตรงกันเมื่อเอ่ยถึง "อักขระหลิง"ในนิยายเรื่องนี้จึงมิได้หมายถึงเพียงตัวเลขทางคณิตศาสตร์หากแต่หมายถึงอำนาจแห่งต้นกำเนิดและการหวนคืนสู่รากเหง้าซึ่งปรากฏในรูปทรงของวงกลมที่สมบูรณ์นั่นเอง

ปล. เพิ่มเติมไม่ว่าจะใช้ : "วงล้อสูญตา" "วงล้อแห่งความว่างเปล่า" วงกลมแห่งความว่างเปล่า "วงมรรคาแห่งความว่างเปล่า" ขึ้นอยู่กับสถานการณ์นั้น แต่คือความหมายเดียวกัน