พระเอกธงดำข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน

‘เซี่ยหนิงอัน’ ทหารรับจ้างสาวผู้จบชีวิตลงท่ามกลางพายุกระสุนในฉนวนกาซาอย่างอัปยศ ฟื้นขึ้นมาอีกทีนางก็โดนฝ่ามือพิฆาตของไอ้พระเอกธงดำ! แถมต้องมาติดอยู่ในร่างของคุณหนูจวนมหาราชครู ดรุณีน้อยผู้เอาแต่ใจ เฝ้าหลงใหลซื่อจื่อแห่งจวนโหว...

ตามบทเดิมหลังจากนางร้ายตบแต่งเข้าจวนโหวกับสามีผู้ไม่เคยมีใจให้ เลยรู้สึกอาฆาตแค้นจนทำร้ายคนรอบกายสารพัด มิหนำซ้ำยังวางยาฮูหยินรองจนทำให้นางไม่สามารถตั้งครรภ์ได้

เมื่อพระเอกจับได้ว่าฮูหยินเอกทำอะไรลงไป ก็สั่งขังนางในตำหนักเย็นของจวนโหว โยกหน้าที่มีบุตรมาให้นาง เขาจำใจมาหลับนอนด้วยเพียงเพื่อใช้ครรภ์ของนางเป็นเครื่องมือผลิตทายาท พอคลอดบุตร เด็กก็ถูกกระชากส่งไปให้ฮูหยินรองเลี้ยงดู โดยที่นางร้ายไม่มีโอกาสได้อุ้มชูบุตรของตนเลยสักครั้ง นางเก็บกดจนเสียสติแล้วอาละวาดอย่างหนัก เข้าไปบีบคอฮูหยินรอง จนถูกซื่อจื่อลงมือสังหารปลิดชีพในดาบเดียว สมบทบาทนางร้ายโดยแท้...

หนิงอันคนใหม่นี้มีหรือจะยอมจำนน ยิ่งเมื่อนางได้พบบุรุษรูปงามผู้เป็นบิดาของซื่อจื่อ นางถึงกับเสี่ยงชีวิตเข้าไปฟัดกับจระเข้ยักษ์เพื่อแย่งชิงตัวเขามาครอง และในเมื่อท่านโหวผู้นี้หล่อเหลาราวหยกสลัก เขานับถือนางเป็นผู้มีพระคุณแล้ว นางย่อมยื่นมือเข้าช่วยเหลือ ชุบชีวิตเขาขึ้นมาจากขุมนรกภายใต้เงื้อมมือบุตรชายชั่วอย่างเต็มใจ

“ประทานโทษเถิดท่านหมอ แขนขาของท่านโหวมีปัญหาอ่อนแรง แล้ว... ขาที่สามยังใช้การได้หรือไม่เจ้าคะ มันอ่อนเปลี้ยตามไปด้วยหรือไม่?”

คำถามสายฟ้าแลบทำเอาท่านหมอโจวสำลักน้ำลาย กระแอมไอกลบเกลื่อนอยู่พักใหญ่ ก่อนจะเอ่ยกระซิบตอบเสียงแผ่วด้วยใบหน้าขึ้นสีจัด “ข้าตรวจชีพจรแล้วปกติดี... มีบุตรได้ ส่วนเรื่องจะอ่อนเปลี้ยหรือแข็งแรงนั้น คงเป็นเรื่องที่ภรรยาในอนาคตของท่านโหวต้องไปพิสูจน์เอาเองแล้วขอรับ”

“ลูกสาว! เจ้าเป็นสตรีในห้องหอ เหตุใดไม่เลียบเคียงถามท่านหมอเสียหน่อย จะมาถามตรง ๆ เช่นนี้ได้อย่างไรเล่า!”

เหวินเยี่ยนยืนโวยวายลั่น ใบหน้าคมคายภูมิฐานตามวัยแดงก่ำด้วยความอับอายขายหน้าแทนบุตรสาวที่ยังคงยืนปั้นหน้ายิ้ม ท่าทางเฉยชา

“ท่านพ่อไม่อยากอุ้มหลานหรือเจ้าคะ จะมามัวอ้อมค้อมถามเพื่ออันใด หากส่วนนั้นของเขาใช้การไม่ได้จริง ๆ ข้าจะได้รีบเปลี่ยนบุตรเขยคนใหม่เสีย ก็นับว่ายังเปลี่ยนตัวทัน มิใช่รอให้เข้าหอไปเสียก่อน ข้าไม่ต้องเสียพรหมจรรย์ไปโดยเปล่าประโยชน์หรือ ถึงข้าจะมิใช่คนดีเลิศเลออันใด ทว่าหากตบแต่งมีสามีแล้ว ก็จะมีเพียงสามีเดียว ไม่คิดหย่าร้างไปมีใหม่อีกเจ้าค่ะ”

คำประกาศกร้าวเรื่อง 'ขาที่สาม' และ 'สามีเดียว' ของหนิงอัน ทำเอาข้ารับใช้และองครักษ์ที่แอบฟังอยู่รอบนอกพากันกลืนน้ำลายลงคอเสียงดัง 

เฉินเซวียนที่นอนอยู่บนเตียงถึงกับหูแดงซ่าน สบตากับว่าที่ฮูหยินน้อยด้วยหัวใจที่เต้นระรัวอย่างควบคุมไม่ได้