สิ้นลายคุณพ่อสายดุ

“แก้วกานดา เมธากุล” หรือส้มแก้ว หญิงสาววัยยี่สิบสี่ปีที่จบด้านจิตวิทยาเด็ก ตัดสินใจรับงานพี่เลี้ยงสามเดือนบนไร่ชาบนยอดดอยเชียงราย เพื่อหาเงินรักษาแม่ที่ป่วย

งานแรกของเธอคือดูแล “น้องพริม” เด็กหญิงวัยห้าขวบที่ขึ้นชื่อเรื่องความแสบและทำพี่เลี้ยงหนีกลับไปแล้วถึงห้าคน

ทว่าส้มแก้วกลับสามารถเปิดใจเด็กน้อยได้ตั้งแต่วันแรก

ปัญหาที่แท้จริงจึงไม่ใช่น้องพริม แต่กลับเป็น “ภาคิน อัครเดชโภคิน” พ่อหม้ายวัยสามสิบแปด เจ้าของไร่ชาและรีสอร์ตผู้เคร่งขรึม เย็นชา และไม่ไว้ใจใครง่ายๆ

ภาคินตั้งกฎไว้กับพี่เลี้ยงคนใหม่อย่างชัดเจนว่า ห้ามก้าวก่ายเรื่องส่วนตัว ห้ามยุ่งกับเรื่องของเขา และที่สำคัญ—ห้ามล้ำเส้น

แต่ยิ่งส้มแก้วเข้ามาเติมเสียงหัวเราะให้บ้านที่เคยเงียบเหงา ยิ่งน้องพริมผูกพันกับเธอมากขึ้น กำแพงของผู้ชายที่คิดว่าตัวเองไม่มีวันหวั่นไหวก็เริ่มพังลงทีละน้อย

จากเจ้านายกับลูกจ้าง กลายเป็นคู่กัด

จากความหงุดหงิด กลายเป็นความหวง

และจากคำว่า “ห้ามล้ำเส้น” กลับกลายเป็นคนตั้งกฎเสียเองที่หยุดหัวใจตัวเองไม่ได้

แต่เมื่ออดีตภรรยาของภาคินกลับมาทวงสิทธิ์ความเป็นแม่ พร้อมคดีแย่งอำนาจปกครองน้องพริม ความสัมพันธ์ของภาคินกับส้มแก้วกลับถูกใช้เป็นอาวุธโจมตี

ส้มแก้วต้องเลือกระหว่างอยู่ข้างคนที่เธอรัก หรือยอมเดินจากไปเพื่อปกป้องเด็กน้อยที่รักเธอเหมือนแม่

ในวันที่ความรักไม่ได้หมายถึงการยื้อใครไว้กับตัว ภาคินจึงต้องเรียนรู้ว่า การสร้างครอบครัวไม่ใช่การออกคำสั่งหรือกำหนดกฎ หากแต่เป็นการรับฟัง เชื่อใจ ให้อภัย และกล้ายอมทิ้งทิฐิเพื่อรักษาคนสำคัญเอาไว้