เล่ห์คิมหันต์

    "เธอไม่ควรใจดีกับฉัน" น้ำเสียงนั้นราบเรียบและเย็นชา ดวงตาสีอำพันอันทรงเสน่ห์ของเขา มองเธอด้วยแววตาราวกับสัตว์ป่าที่หื่นกระหาย ไอรดากลืนน้ำลายหนืดๆลงคออย่างอยากลำบาก หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ จนเธอรู็สึกหายใจติดขัดขึ้นมา แต่ด้วยหน้าที่ของบริกรชั้นดีที่เธอเป็นนั้น เธอทำได้เพียงแต่ส่งยิ้มบางๆให้เขา และลงมือเช็ดใบหน้าที่ชื้นเหงื่อของเขาด้วยมือน้อยๆที่สั่นเทา

    "ฉันรู้ว่าคุณนั้นเก่งกาจมาก...อีกทั้งพิษแค่นี้ไม่ครณามือคุณหรอก...แต่คุณไม่ต้องห่วงนะคะฉันทำตามหน้าที่ไม่ได้เต็มใจสักนิด" ไอรดากัดฟันพูดพลางบิดผ้าเช็ดตัวผืนน้อย ร่างบางสั่นเทาทว่าดูแข็งแกร่ง ใบหน้านวลราวกับเด็กสาวแรกแย้ม เขินอายเล็กน้อยขณะแตะต้องกายของชายหนุ่ม ไลอาห์ พยายามฝืนกลั้นความต้องการของเขาที่กำลังปะทุอยู่ภายในจนทำให้ กายของเขาปวดร้าวไปเสียหมด "แล้วเธอจะเสียใจ"