เรื่อง แค่โชคดี…หรือ…เรามันรวย
บที่ 1 ฉันยังพอมีโชคอยู่บ้าง
"ลูกจงเก็บความโชคดี รักษามันไว้ให้ดี เพราะมันไม่มาหาเราบ่อย..."
ประโยคนี้ี่วนไปวนมาอยู่หัวของเด็กหนุ่มคนหนึ่งี่ตอนนี้ก็ยังวุ่นวายอยู่กับการทำความสะอาดหลังร้านกาแฟเล็กๆหน้าชุมชนแห่งหนึ่ง
อี้ป๋อๆ !! เสียงตะโกนดังๆ จากหน้าร้านี่เรียกหาก็คือ ลุงหม่าเจ้าของร้านกาแฟเล็กๆ แห่งนี้
เดี๋ยวไปทำธุระี่ตรอกถนนตะวันออกให้ลุงหน่อย เอาเอกสารนี่ไปให้เถ้าแก่เสี่ยวหลงที
พอได้ยินอี้ป๋อถึงกับชะงักลง เพราะเถ้าแก่ี่ว่ามาเรียกว่าเป็นถึงนักเลงใหญ่ี่อยู่โซนนี้ อี้ป๋อจึงถามกลับไปหาลุงหม่าว่า “ไม่ใช่ว่าไปกู้เงินเถ้าแก่มาแล้วจะจ่ายดอกไม่ครบ เลยจะให้ผมไปโดนซ้อมแทนใช่ไหมเนี่ย”
เมื่อลุงหม่าได้ยินถึงกับจะเอามือมาตบหัวของอี้ป๋อทันที แกจะบ้าหรอใช่ว่าคนอย่างฉันจะไปติดเงินี่ไหนแล้วจะให้แกไปโดนซ้อมแทนฉันห๊ะ !!!
แล้วี่ให้แกไปแทนฉันเนี่ย เพราะเดี๋ยวฉันต้องรอรับลูกค้าี่สั่งกาแฟอีกหลายแก้ว หรือแกจะชงกาแฟแทนฉัน!?
ส่วนเอกสารี่ให้ไปฝากเถ้าแก่นั้นสำคัญอย่าเปิดซองและอย่าทำหายเด็ดขาด หลังจบคำพูดลุงหม่าจะหันกลับไปี่เคาเตอร์กาแฟและเตรียมออเดอร์ให้ลูกค้าี่สำคัญ
จากนั้นไม่นานอี้ป๋อก็เตรียมตัวนำเอกสารี่จะไปตรอกถนนตะวันออกเพื่อนำไปให้เถ้าแก่เสี่ยวหลงในทันที ระหว่างนั้นก็มีก็ได้มีเพื่อนจากโรงเรียนเก่าโทรเข้ามา
"อี้ป๋อพรุ่งนี้นายไปมหาลัยกวางตุ้งพร้อมฉันนะเดี๋ยวฉันจะไปรับนาย" หลี่ซื่อผู้เป็นเพื่อนจากมัธยมโทรมานัดเวลาเพื่อไปเข้า มหาวิทยาลัยในวันแรกพรุ่งนี้
"เข้าใจแล้ว งั้นพรุ่งนี้เจอกันอีกอย่างนึง….." อี้ป๋อก็เงียบลง แต่หลี่ซื่อดันพอจะเข้าใจเลยตอบไปว่า เรื่องฟางเซี่ยน นายลืมๆ เธอไปเถอะ ต่อให้ฉันอยู่ใกล้บ้านเธอคนนั้น ฉันยังไม่ยากจะไปยุ่งด้วยเลยแล้ว ไอหนุ่มบ้านรวยนั้นก็มาหาฟางเซี่ยนทุกวันนายตัดใจเถอะเพื่อน
"อืม..เข้าใจแล้วเพื่อน ขอบใจมากพรุ่งนี้เจอกัน" อี้ป๋อจึงตัดบทคุยกับหลี่ซื่อ เพราะรู้สึกเซ็งๆ หลังจากโดนแย่งแฟนเพราะความเข้าใจผิดทั้งี่อี้ป๋อไม่ได้ทำ
ซวยละ นี่กี่โมงแล้วเนี่ยคุยโทรศัพท์นานไปหน่อย
อี้ป๋อจึงจะรีบไปี่ตรอกถนนตะวันออก หรือคนในพื้นี่เรียกว่า ตรอกเสือ แต่ด้วยความอยากรู้ว่าในซองี่ลุงหม่าให้มามีอะไร จึงเปิดซองจึงเห็นเงินเป็นปึกๆ
ถึงว่าลุงหม่าไม่อยากให้เราเปิดซองเพราะเงินนี้เอง แล้วเอกสารอะไรอีกเนี่ย เมื่ออี้ป๋อดูรายละเอียดจึงเข้าใจว่า ลุงหม่ามีอีกอาชีพเป็นเอเย่นต์ส่งอันธพาลไปคุ้มครองผู้ว่าจ้างด้วย
โถ่…มีช่องทางทำเงินไม่เคยคิดจะบอกเรา ได้เลยลุงทำงานไม่แบ่งเงิน เดี๋ยวจะแย่งลูกค้าให้หมด อี้ป๋อ คิดด้วยความหมั่นไส้ในตัวลุงหม่าผู้โลภมากเท่านั้น
จากนั้นอี้ป๋อจึงขึ้นไปขับมอเตอร์ไซค์ส่งกาแฟของร้านเพื่อไปตรอกเสือแต่ก็ไม่ลืมี่จะหยิบมีดทำครัวเล็กๆ พกไปด้วยอี้ป๋อได้บอกกับตัวเองไว้ว่า "เอาน่าพกไปหน่อยวันนี้ด้นต้องถือเงินเยอะขนาดนี้ซะด้วย"
และด้วยความี่ร้านกับตรอกเสืออยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่แค่ 20 นาที อี้ป๋อก็เดินทางมาถึงหน้าอาคาร บ.รักษาความปลอดภัยตระกูลเสี่ยว
โห….ถึงกับต้องตั้งชื่อบริษัทตัวเองขนาดนี้เชียว คือ ด้วยความเป็นคนพื้นี่จึงรู้จักว่าจริงๆแล้ว บริษัทนี้แค่บริการส่งรปภ. ให้กับผู้ว่าจ้างเป็นแค่ฉากหน้า แต่ข้างในคือ กลุ่มอันธพาล ี่คอยส่งให้คุ้มครองบ่อน อาบอบนวด ต่างๆ รวมไปถึงธุรกิจสีเทา ในเมืองกว่างโจว
ซึ่งเมืองกว่างโจวถือว่าเป็นเมืองเอกในมณฑลกวางตุ้ง ถือว่ามีขนาดใหญ่ซึ่งตั้งเป็นเมืองหลวงของทางตอนใต้ประเทศจีน มีประชากรโดยประมาณ 113.46 ล้านคน แต่ธุรกิจของเถ้าแก่เสี่ยวี่ทำอยู่นั้นหลักๆ คือลูกค้าประจำี่ต้องการหาคนมาคอยคุ้มครอง พวกนักเลงปลายแถวี่ชอบมาก่อเรื่องวุ่นวายในกิจการของลูกค้าสีเทา
ระหว่างี่อี้ป๋อจอดรถลงมาก็เจอเข้ากับนักเลงี่เฝ้าเดินรักษาการณ์เข้ามาจะล็อคตัวอี้ป๋อ แต่อี้ป๋อก็ไม่เสี่ยงี่จะมีเรื่องเลยบอกไปว่า “ผมแค่เอาเอกสารมาให้เถ้าแก่ไม่ได้จะมาก่อเรื่อง”
"งั้นเอามาให้ฉันตรวจดูสิว่ามีอะไรข้างใน" นักเลงตัวสูงใหญ่เดินมากำลังจะคว้าซองเอกสาร แต่อี้ป๋อไม่ยอมเพราะกลัวว่านักเลงจะมาแย่งเงินไปจึงทำได้แค่ถอยหลังไป นักเลงคนเดิมจึงพูดขึ้นว่า "เฮ้ย ไอหนู แกจะมาทำลับๆ ล่อๆ ในถิ่นฉันแบบนี้ไม่ได้นะโว้ย"
จากนั้นนักเลงตัวสูงี่กำลังจะเอาฝ่ามือมาหวดอี้ป๋อก็ได้หยุดลงเพราะเสียงชายด้านหลัง "หยุดก่อน !!"
นักเลงทั้งกลุ่มจึงหยุดและหันมา "แกจะทำอะไรห๊ะ
จางถัง ี่แบบนี้จะลงมือให้ตำรวจมาจับแกหรอฟะ"
นักเลงตัวใหญ่จางถัง จึงตอบกลับเสี่ยวห้าวว่า
"ลูกพี่เสี่ยวห้าว ไอหนุ่มคนนี้ไม่ยอมให้เราตรวจค้นเอกสารครับ"
ถึงแม้ จางถังจะอายุมากกว่าเสี่ยวห้าว แต่ด้วยความเป็นหลานคนเดียวของเถ้าแก่เสี่ยวหลง จึงได้รับความเคารพจากนักเลงทุกคนในแก็งเสือ
เฮ้ย แกมาทำอะไรี่นี้ เสี่ยวห้าวได้ถามกับอี้ป๋อด้วยน้ำเสียงี่ดุดัน
ฉันแค่มาส่งเอกสาให้เถ้าแก่เสี่ยวหลง ฉันไม่ได้มาก่อกวนสักหน่อย
งั้นแกส่งเอกสารมาฉันจะไปให้ลุงของฉันเอง แต่ถึงอย่างนั้น อี้ป๋อก็ยังไม่เชื่อใจเสี่ยวห้าวจึงบอกไปว่า เอกสารสำคัญฉันต้องส่งให้ถึงเถ้าแก่เองกับมือ เนื่องจากอี้ป๋อกลัวว่าเงินจะหายจึงได้ปฏิเสธเสี่ยวห้าว
แกมันบ้าป่าววะ ฉันเป็นถึงหลานเถ้าแก่ แกจะมาไม่เชื่อใจไม่ให้ซองเอกสารมา หรือว่าแกเจตนาไม่ดี ทุกคนเตรียมลงมือ
ระหว่างนั้นี่ทุกคนกำลังไม่ทันระวังได้มี รถมอเตอร์ไซค์ 5 คัน และมีคนซ้อนี่ถือไม้มาทุกคันได้วิ่งมาด้านหลังของเสี่ยวห้าว พร้อมี่จะหวดไปี่ศีรษะเสี่ยวห้าว
ระหว่างนั้น อี้ป๋อได้ตะโกนให้ระวังเพราะเค้ากำลังเห็นฉากี่เสี่ยวห้าวกำลังจะโดนตีเข้าี่หัว จึงได้ผลัดเสี่ยวห้าวไปอีกทางจึงรอดจากการโดนหวดเข้าี่หัว
ไอพวกตัวแสบแกมากันแล้วใช่ไหม เสียงเสี่ยวห้าว ดังขึ้นกว่าเดิม จากนั้นแก็งมอเตอร์ไซค์ก็กำลังจะวนมาจะหวดอีกรอบ คันแรกี่กำลังจะวนเข้ามาโดนไม่สนใจอี้ป๋อ
แต่เป็นอี้ป๋อไหวพริบดีจึงหยิบมีดี่พกมาปักไปี่แขนของคนี่ถือไม้ พร้อมถีบไปี่รถอีกทีจึงล้ม ทางด้านเสี่ยวห้าวจึงเข้าชาร์จ วัยรุ่น 2 คนี่ล้มลงไปจึงทำให้คนอื่นๆ รีบเผ่นออกจากพื้นี่
อ๊ากกก เสียงี่โดนเสี่ยวห้าว หวดเท้าเข้าท้องน้อยของคนขับร้องแบบเสียงหลงออกมา "ใครให้แกมาหาเรื่องี่ถิ่นของฉันวะ" คนี่โดนมีดปักแขนอยู่ก็กำลัจะหนีแต่ก็โดนรวบจาก จางถังจึงหนีไปไหนไม่ได้ ได้แต่อ้อนวอนว่าพวกเราแค่รับงานมาไม่รู้เรื่องจริงๆ หลังจากสิ้นเสียงของชายี่โดนมีดเสียบอยู่ก็โดนจางถังเอามัดแน่ๆของตน ทุบไปี่หน้า 5-6 ที จนเลือดกลบหน้า
ส่วนชายี่โดนเตะเข้าี่ท้องจึงได้สารภาพว่าหัวหน้าตรอกถนนตะวันตกได้สั่งมาให้ป่วนลูกค้าี่จะมาจ้างบริษัทของเถ้าแก่เสี่ยวหลง และหากเจอหลานชายของเถ้าแก่ก็ให้หวด แต่พอพูดจบเสี่ยวห้าวจึงเอาไม้ฟาดไปไม่ยั้งี่หัวและแผ่นหลังจนพอใจ จึงให้จางถังเก็บกวาดพวกขยะสองคนนั้น
และกำชับว่าอย่ามาให้เห็นเป็นครั้งี่สอง พร้อมกับฝากไปบอกหัวหน้าแก็งตะวันตกว่ารอรับต้นพร้อมดอกจากการกระทำครั้งนี้ได้เลย ตอนนี้จึงทำให้อี้ป๋อได้รู้ว่าตอนนี้ทั้งสองแก็งนี้ได้มีปัญหากันทั้งี่ก่อนหน้านี้ทั้งสองยังเป็นอะไรี่คนในเมืองกลัวกันมาก เพราะถึงขั้นี่มีชื่อเสียงว่า กวางโจว มี 1 เสือ 1 งูดำ ชื่อทั้งสองมาจากชื่อตรอก ของฝั่งตะวันออก และ ฝั่งตะวันตก
แต่ไม่รู้ว่าทั้งสองจะมีเรื่องอะไรกันมาก่อนจึงได้ลงไม้ลงมือกันแบบนี้
"เมื่อครู่ เสียมารยาทแล้ว และขอบคุณในคำเตือนเมื่อกี้ด้วย" เป็นเสี่ยวห้าวเข้ามาพูดกับอี้ป๋อ ขากนั้นก็ได้เชิญให้เข้าไปพบลุงของเค้า
ระหว่างเข้ามาจึงได้เห็นว่าข้างในบริษัทยังมีนักเลงอีกหลายคนี่นั่งรอรับงานกันอยู่ และเสี่ยวห้าวได้พาขึ้นลิฟต์ไปชั้น3 ของอาคาร และพาไปี่ห้องของลุง
“ก็อกๆ" ลุงครับผมเข้าไปนะครับ
"อืม เข้ามา" จากนั้นก็มีเสียงตอบรับให้เข้าไป
ทันใดนั้นชายกลางคนอายุราวๆ 50 ได้เอ่ยขึ้นว่า
ไอหนุ่ม เมื่อกี้ฉันได้เห็นแกจากกล้องวรจรปิดแล้ว แกนี้ไหวพริบดีจริงๆ ี่มานี้สนใจมาทำงานให้ฉันไหม?
ค่าตอบแทนดี มีี่กินี่นอนให้ สนใจไหมพ่อหนุ่มน้อย ??
อี้ป๋อ ยังไม่ทันเอ่ยปากอะไรก็โดนชวนให้มาอยู่ด้วยกันแล้วจึงได้เอ่ยปากพูดว่า "เถ้าแก่ครับผมแค่มาส่งเอกสารให้เฉยๆ ครับ"
เอกสารอะไร?? เถ้าแก่เสี่ยวได้ถามขึ้น
"เอกสารจากลุงหม่าครับ" อี้ป๋อจึงได้บอกไปและก็ได้ขอตัวกลับเลยเพราะคิดว่าไม่มีอะไรแล้ว
แต่เถ้าแก่จึงพูดเสียงดังว่า ไอแก่นั้นยังมีชีวิตอยู่อีกหรอ จากคำพูดนี้ทำให้อี้ป๋อเสียวสันหลังวาบ และหันไปพูดว่า "ลุงหม่าก็ปกติแข็งแรงอยู่ครับ" เถ้าแก่จึงสวนไปว่าครั้งก่อนก็เอางานหนักค่าแรงน้อยมาให้
ครั้งนี้จะอะไรอีกจึงเปิดซองดูก็เลยได้รู้ว่าครั้งนี้คนี่จ้างครั้งนี้ได้ให้เงินต่างหากมาก่อน จบงานจะได้อีกก้อนจึงทำให้เถ้าแก่เสี่ยวรู้สึกพอใจขึ้นมาหน่อย จึงได้ถามว่ากับอี้ป๋อว่าได้เห็นลูกค้าคนนี้บ้างไหม อี้ป๋อเลยตอบไปว่าตนเองออกมาจากร้านกาแฟก่อนลูกค้าจะมา เถ้าแก่จึงไม่ว่าอะไรและให้เสี่ยวห้าวส่งอี้ป๋อกลับลงจากตึก
"ครั้งนี้ฉันว่าลุงฉัน ค่อนข้างพอใจนายนะ สนใจมาทำงานี่นี้ไหม นายไหวพริบดีน่าจะทำงานี่นี้ได้สบาย" เสี่ยวห้าวได้ถามขึ้น
พอดีว่าฉันยังเรียนอยู่ แค่ทำงานพาร์ทไทม์ี่ร้านกาแฟหาเงินกินกับค่าห้องเช่า พรุ่งนี้ก็เปิดเรียนแล้วไว้มีโอกาสอาจจะมารบกวนของานแทนแล้วกัน - อี้ป๋อได้ปฏิเสธเนื่องจากแท้จริงแล้วตัวเองก็ไม่อยากี่จะอยู่ในวงการี่อาจจะเจอกับจุดจบไม่ดี แค่เมื่อตอนี่มีเรื่องแค่โชคดีี่ตนไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว
แต่พอถึงรถ เสี่ยวห้าวจึงยื่นเงินจำนวนนึงมาให้อี้ป๋อพร้อมบอกว่า "ลุงฉันให้มาค่าตอบแทนเรื่องเมื่อกี้เล็กน้อย" อี้ป๋อจึงได้รับเงินและขับรถกลับร้านกาแฟ
พอถึงร้านก็ไม่เจอลุงหม่าแล้วพร้อมกับร้านี่ปิดให้บริการ "ลุงไปไหนก็ไม่บอก อยู่นึกจะปิดร้านก็ปิด เจริญละ ค้าขายแบบนี้" อี้ป๋อก็บ่นไปเรื่อย และก็ได้เดินถัดไปอีกตึกี่เป็นห้องเช่าของตนเพื่อี่จะเตรียมตัวพักหากวันนี้ร้านปิดก็ถือว่าเป็นเรื่องี่ดี
ระหว่างนั้น อี้ป๋อได้รับได้เอามือถือขึ้นมาดูแล้วพบว่าช่วงบ่ายี่อยู่บริษัทของเถ้าแก่เสี่ยวมีสายโทรศัพท์ของลุงหม่าโทรเข้ามาแต่ไม่ได้รับ จึงโทรกลับไปแต่ว่าลุงหม่าปิดเครื่องจึงไม่ได้โทรซ้ำอีก พร้อมทั้งข้อความี่ส่งเข้ามายังไม่ได้เปิดอ่านจากหมายเลขต่างประเทศี่เหมือนพวกมิจฉาชีพส่งเข้ามา ซึ่งทำให้อี้ป๋อประหลาดใจเพราะรายละเอียดบอกว่าให้ตนรอรับเงิน 300 ล้านเหรียญสหรัฐ (ตีเป็นเงินหยวนก็ราวๆ 2 พันล้านหยวนหรือ 1 หมื่นล้านบาท) และพร้อมกรรมสิทธิ์ต่างๆ ถ้าพร้อมก็แค่ ส่งเลขบัตรประจำตัวประชาชน และ เลขบัญชีธนาคาร กลับไปยืนยัน
โถ่..ไอมุขตื้นๆ ไอมิจฉาชีพกระจอก ไม่หลงกลหลอกโว้ย อี้ป๋อจึงโยนมือถือไว้และเตรียมอาหารเย็นและอาบน้ำพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้ต้องไปเรียนวันแรกี่มหาลัยใหม่ของตน
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??