เรื่อง ยอดหมอหญิงเทพโอสถ
ในค่ำคืนนั้น
จวินจิ่วเฉินเข้าไปในพระราชวังเพียงคนเดียว
ทันทีที่าุ่าถึง้าประตูาเ้าห้องพระั เขา็ไ้ยินเี้ไห้่ำญของ์หญิงาหนิงัขึ้นาาด้านใน ีนี้เป็นีพิเศษ ไม่ว่าะเป็นจิ้งหวางหรือศาลต้าหลี่ล้วนไม่สาารถตัดสินโทษ์หญิงาหนิงและตระกูลฉีได้อย่างง่ายดาย ันั้นจึงไม่ต้องพูดถึงการตัดสินจำคุกเลย ปัจจุบันนี้์หญิงาหนิงยังคงเป็นอิสระ ทางด้านของตระกูลฉียังคงถูกกักขังอยู่ ไม่ว่าะเป็นการตัดสินโทษของพวกเขาในตอนนี้หรือะลงโทษด้วยกฎหายอาญาแบบใด ทั้งหมดล้วนขึ้นอยู่กับฝ่าบาท ันั้น์หญิงาหนิงจึงาขอร้องอ้อนวอน
จวินจิ่วเฉินาว่า์หญิงาหนิงะเสด็จา แต่ิไ่ึว่าฟู่ะยอมนาง อาการประชวรของฟู่เลวร้ายลงทุกที นอกจากการว่าราชกิจแ้ระยะเวลาส่วนใญ่ล้วนพักผ่อนอยู่บนแท่นประทับ ์หญิงาหนิงานานเพียงใดแ้? ฟู่สาารถยืนหยัดได้หรือไม่? จวินจิ่วเฉินขมวดคิ้วเป็นปม ไม่ช้าก็รับสั่งให้ขันทีไปรายงาน
ภายในห้องพระั สี้าของเทียนอู่ฮ่เ้ไม่ค่อยะดีนัก พระ์สวมใส่ฉลองพระ์ลำลองสีเหลืองบริสุทธิ์สดใสประทับอยู่บนแท่นบรรทมพระอรหันต์ด้วยสี้าเอาจริงเอาจังน่าเขย่าขวัญ พระ์ทอดพระเนตรไปยัง์หญิงาหนิงโดยที่พระหัตถ์ก็เคาะไปบนโต๊ะขึ้นลงแรงๆ หลายต่อหลายครั้งโดยไม่พูดอะไร
์หญิงาหนิงคุกเข่าอยู่บนพื้น ร้องไห้เป็าเ้า้ำา ดวงตาั้ข้างืไม่ขึ้นแ้ นางเอาแต่กล่าวว่าตนเองไม่ได้ตั้งใจ ตนเองถูกคนอื่นให้ร้าย ์ชายใญ่คุกเข่าอยู่ด้านข้าง ก้ม้าก้มตาด้วยความรู้สึกละอายใจ และไม่กล้าเอ่ยอะไอการาวกับว่าได้รับบทเรียนไปก่อน้านี้แ้
ไม่เพียงแค่์หญิงาหนิงและ์ชายใญ่เท่านั้น อวิ้นกุ้ยเฟยก็าที่นี่ด้วยเช่นกัน นางมีดวงตากลมโต คิ้วเรียวงอนสง่า แม้ว่าะเป็นผู้ที่มีพระชนมพรรษาสี่สิบกว่าพรรษาแ้ ทว่านางบำรุงดูแลอย่างดีจนความงามไม่ลดน้อยลงไปเลย สตรีอายุน้อยที่ยืนอยู่ข้างนางหากว่ารูปโฉมโนมพรรณไม่ได้ดีนัก ต่อให้อายุน้อยก็ไม่อาจเทียบนางได้ หลายปีานี้การที่นางสาารถเป็นที่ชื่นชอบรักใคร่ได้ตลอด ไม่เพียงแต่เพราะความงดงามเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะนางเข้าใจในอุปนิสัยใจคอของฝ่าบาทอย่างถ่องแท้ ทั้งคำพูดและการกระทำล้วนสาารถประให้ฝ่าบาทพอพระทัยได้
โดยปกติแ้นางมักะประทับอยู่ที่ด้านข้างของฝ่าบาทเพื่อปรนนิบัติรับใช้ด้วยตนเอง
ในวันนี้นางไม่แม้แต่ะกล้าไปนั่ง ทำได้เพียงคุกเข่าลงเช่นกัน โดยที่คุกเข่านิ่งเงียบอยู่ที่ด้านหลังของ์หญิงาหนิง สิ่งที่ควระทูลนางก็กล่าวทูลไปหมดแ้ สิ่งที่ควระอ้อนวอนนางก็อ้อนวอนไปหมดแ้ นางาดีว่าต่อให้พูดากกว่านี้ก็ไร้ประโยชน์ จึงได้แต่หวังว่าฝ่าบาทะตัดสินใจก่อนที่จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยะเสด็จาถึง
น่าเสียดายที่ต้องเอกับความผิดหวังแ้
ขันทีเข้าาอย่างรวดเร็ว “ทูลฝ่าบาท จิ้งหวางเตี้ยนเซี่ยขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ”
นิ้วมือของเทียนอู่ฮ่เ้ที่เคาะลงบนโต๊ะได้หยุดลงในทันที พระ์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “พวกเ้าล้วนถอยออกไปให้หมดก่อน”
“ฟู่! ”
ทันใดนั้น์หญิงาหนิงก็เขยิบไปด้านข้างพลางโอบกอดไปที่ขาของเขา เี้ไห้ัขึ้นากกว่าเดิม “ฟู่ ลูกรู้ว่าผิดแ้! ลูกไม่กล้าอีกแ้ ไม่อย่างนั้น ลูกไปขอโทษท่านพี่จิ้งหวาง! ”
หลังจากที่นางเอ่ยแ้ก็ลุกขึ้นวิ่งออกไปด้านนอกห้องพระั และได้ปะกับจวินจิ่วเฉินที่ด้าน้าประตู นางคุกเข่าลงและกำลังะไปโอบกอดขาของจวินจิ่วเฉิน น่าเสียดายที่จวินจิ่วเฉินหลบหลีกไป
จวินจิ่วเฉินก้าวเท้าเข้าาแสดงความเคารพต่อเทียนอู่ฮ่เ้ “เอ๋อร์เฉินคารวะฟู่ ความจริงของีย่าวซ่านได้ปรากฏออกาแ้ เอ๋อร์เฉินจึงได้าทูลรายงานพ่ะย่ะค่ะ”
เทียนอู่ฮ่เ้เกิดความลังเลอีกครั้ง ในที่สุดก็ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “อวิ้นกุ้ยเฟย พา์หญิงาหนิงออกไปก่อน กักขังไว้ที่ตำหนักฟางหวา ให้ีนี้ลง เิ้น [1] ะลงโทษนางเอง! ”
“เพคะ! ”
อวิ้นกุ้ยเฟยรีบรับคำสั่งแ้ให้จวินเย่าเฉิงพาตัว์หญิงาหนิงออกไป
หลังจากที่ออกาาห้องพระั จวินเย่าเฉิงก็เอ่ยออกา “หมู่เฟย จิ้งหวางะฟ้องถึงพวกเราหรือไม่? ”
อวิ้นกุ้ยเฟยไม่อาจคาดเดาความคิดของจิ้งหวางได้ นางกระซิบแผ่วเบา “การที่ฟู่ของเ้ายอมพวกเราในค่ำคืนนี้แสดงว่าเขายังคงมีไมตรีจิตความรักใคร่อยู่บ้าง” อวิ้นกุ้ยเฟยมองไปทั่วสารทิศครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าไม่มีบุคคลภายนอกจึงกระซิบแผ่วเบาที่ข้างใบหูของจวินเย่าเฉิงเพื่อมอบหายให้เขาหาคนไปสร้างข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์คลุมเครือระหว่างจิ้งหวางกับกูเฟยเยี่ยนโดยเร็วที่สุด
เมื่อสักครู่นี้ที่ช่วยาหนิงขอร้องอ้อนวอน นางจงใจเผยถึงเรื่องราวที่จิ้งหวางดึงกูเฟยเยี่ยนไปเปลี่ยนเสื้อผ้าท่ามกลางสายตาของผู้คน อีกทั้งยังเตนาพูดเกินความเป็นจริงว่าจิ้งหวางช่วยกูเฟยเยี่ยนเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย จุดประสงค์ที่นางทำไปก็เพราะต้องการให้ฝ่าบาทไม่พอพระทัยในตัวกูเฟยเยี่ยน
เพียงแค่ฝ่าบาทมีอคติต่อกูเฟยเยี่ยน เช่นนั้นบางทีพระ์ก็อาจะไม่เกิดโทสะในการกระทำของาหนิงากนัก สิ่งที่สำคัญที่สุดคือหากจิ้งหวางกัดาหนิงไม่ปล่อยและะลงโทษาหนิงอย่างเฉียบขาด ฝ่าบาทก็ะเลี่ยงข้อสงสัยไม่ได้ว่าจิ้งหวางกำลังยืนหยัดเพื่อกูเฟยเยี่ยน
ด้วยวิธีการนี้ เมื่อต้องตัดสินบทลงโทษ ฝ่าบาทก็ะปรานีาหนิงบ้างไม่ากก็น้อย
เมื่ออวิ้นกุยเฟยมอบหายงานเรียบร้อยแ้ ในที่สุด์ชายใญ่ก็เข้าใจในเตนารมณ์ของหมู่เฟย เขากระซิบแผ่วเบา “หมู่เฟย ท่านเฉลียวฉลาดาก หากาหนิงมีความฉลาดได้สักครึ่งหนึ่งของท่าน นางก็ะไม่ตกอับาอยู่ในจุดนี้! ”
าหนิงยังคงร้องไห้ เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้จึงเกิดความรู้สึกน้อยใจและโกรธเคืองส่งผลให้เอ่ยด้วยโทสะ “ท่านพี่ ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะท่านที่สังหาาจารย์แพทย์เี่ยน มันะไปมีเรื่องราวากายเช่นนี้ได้อย่างไรกัน? ”
อวิ้นกุ้ยเฟยตกตะลึง “อะไรนะ! ”
์ชายใญ่รีบร้อนำมือไปประกบปิปา์หญิงาหนิง เพราะเัว่านางะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง อวิ้นกุ้ยเฟยเป็นผู้ที่มีความฉลาด นางไม่จำเป็นต้องซักถามก็สาารถเดาได้ว่าเรื่องราวเป็นาอย่างไร
นางจ้องมองไปที่จวินเย่าเฉิงด้วยความดุร้ายอีกทั้งยังโกรธจนแทบะพูดไม่ออก “พวกเ้า พวกเ้ากล้าที่ะปิดบังข้า…พวกเ้า…มันสมองของพวกเ้าะไปสู้กับจิ้งหวางได้อย่างไร? พวกเ้ากลับไปแ้คิดทบทวนดูซะ! ”
์ชายใญ่และ์หญิงาหนิงล้วนไม่กล้าที่ะอยู่ต่อ คนที่พวกเขาหวาดกลัวที่สุดไม่ใช่ฟู่แต่เป็นหมู่เฟยท่านนี้
อวิ้นกุ้ยเฟยใช้เวลานานกว่าะสงบสติลงาได้ จากนั้นจึงหันไปมองห้องพระั
แม้ว่าสี้าของฝ่าบาทะไม่แย่นัก แต่นางก็รับรู้ได้ว่าพระวรกายของฝ่าบาทมีปัญหาอย่างใญ่หลวง คนภายนอกไม่รับรู้ แต่นางที่เป็นผู้ควบคุมวังหลังาดีว่าฝ่าบาทไม่ได้รับสั่งให้นางสนมเข้าเฝ้าถวายงานาเป็นเวลาสองถึงสามเดือนแ้
ฝ่าบาทเป็นผู้ที่เ้าชู้เป็นนิสัย เมื่อก่อนต่อให้ประชวรหนักเพียงใดก็ไม่เคยบำเพ็ญตนเช่นนี้ สองสามเดือนานี้พระ์เสวยมังสวิรัติทุกวัน ในครั้งนี้เกรงว่าคงะอาการหนักแ้ใช่หรือไม่?
อวิ้นกุ้ยเฟยตระหนักดีว่าจากสถานการณ์ในปัจจุบันหากฝ่าบาทสวรรคตแ้ ์รัชทายาทน้อยะสืบทอดราชบัลลังก์ จิ้งหวางจักต้องกลายาเป็นผู้สำเร็จราชการแพระ์ อำนาจก็ะยิ่งไร้เทียมทานอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นไม่ต้องพูดถึงเลยว่าพวกเขาะมีโอกาสในการแย่งชิงราชบัลลังก์หรือไม่ แม้แต่อำนาจและอิทธิพลในตอนนี้ก็คงะไม่อาจรักษาไว้ได้แ้!
เดิมทีนางชื่นชอบตระกูลฉีอยู่ากและยังแอบเตรียมแผนสำงไว้ในใจอีกด้วย หากว่าฝ่าบาทไม่ยินยอมให้าหนิงอภิเษกสมรสกับฉีอวี้ นางก็ะจับคู่บุตรชายกับฉีฟู่ฟาง ในตอนนี้ดูเหมือนว่าตระกูลฉีะไม่สาารถสร้างความสัมพันธ์ได้แ้ อีกทั้งชื่อเสียงเกียรติยศของาหนิงก็ถูกบดบี้ไม่เหลือชิ้นดี กาภิเษกสมรสในอนาคตก็ไม่สาารถช่วยเหลืออะไรพวกเขาได้ นางจำเป็นต้องสรรหางานสมรสให้บุตรชายโดยเร็วที่สุด!
อวิ้นกุ้ยเฟยมีความกระวนกระวายใจเล็กน้อยก่อนะรีบจากไป และในขณะเดียวกันเทียนอู่ฮ่เ้ก็เอนพระวรกายลงเเล้ว อันที่จริงในค่ำคืนนี้พระ์ไม่สาารถลุกขึ้นานั่งและพูดคุยอะไรากายได้ การที่พระ์สาารถทำได้ล้วนเป็นเพราะอาศัยเม็ดยาาประคองเอาไว้
จวินจิ่วเฉินไม่ได้พูดคุยถึงเรื่องีโดยทันที เขาช่วยเทียนอู่ฮ่เ้พับมุมผ้าห่มแ้ถอยไปนั่งที่ด้านข้าง
เขาเอ่ยขึ้นาว่า “ฟู่ สี้าของท่านในวันนี้ไม่แย่เลย”
เทียนอู่ฮ่เ้ถอนหายใจออกายาวๆ ก่อนะเอ่ยกลับ “หากว่าพวกเ้าแต่ละคนสาารถทำให้เิ้นสบายใจได้ สี้าของเิ้นก็ไม่มีทางไม่ดี! ”
พวกเ้า?
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ารวมไปถึงจวินจิ่วเฉินด้วย
เห็นได้ชัดว่าจวินจิ่วเฉินเข้าใจถึงสาเหตุที่เทียนอู่ฮ่เ้เอ่ยขึ้นาเช่นนี้ นัยน์ตาเย็นชาของเขาทอประกายถึงความโกรธที่ยากะสังเกตเห็น เพียงแต่ว่าเขาไม่ต่อความและไม่อธิบาย แต่เอ่ยออกาด้วยความสงบนิ่ง “เกรงว่าฟู่ะรับรู้รายละเอียดของีแ้ เอ๋อร์เฉินก็ะไม่เยิ่นเย้อ ไม่าว่าฟู่าดหายไว้ว่าะกำหนดบทลงโทษตระกูลฉีในตอนนี้หรือว่าะคอยให้จับตัวคนร้ายตัวจริงให้ได้ก่อนพ่ะย่ะค่ะ? ”
เมื่อเทียนอู่ฮ่เ้รับรู้ว่ามีคนร้ายตัวจริงพระ์็ไ้เริ่มครุ่นคิดถึงเรื่องนี้แ้ ะลงโทษาหนิงอย่างไรนั้นเป็นเรื่องเล็ก ะลงโทษตระกูลฉีอย่างไรถึงะเป็นเรื่องใญ่ หากลงโทษหนักมันก็ะไปตรงกับเตนารมณ์ของคนร้าย หากลงโทษเบามันก็ยากที่ะเตือนใจผู้ที่ะเอาเยี่ยงอย่าง อีกทั้งภายในใจของเฉิงอี้เฟยหนุ่มน้อยนั่นก็ะยิ่งคิดว่าเขาให้ท้ายตระกูลฉี
เทียนอู่ฮ่เ้ครุ่นคิดอยู่นานก่อนะเอ่ยถามขึ้นา “เฉินเอ๋อร์ เ้าคิดอย่างไร? ”
คำตอบของจวินจิ่วเฉินเหนือความคาดหายาก เขาถึงขนาดกับขอร้องให้ตระกูลฉี!
“เรื่องนี้ฉีฟู่ฟางเป็นผู้กระทำ ทว่าฉีฟู่ฟางกลับถูกาหนิงให้การยุยงส่งเสริม และาหนิง…เห้อ” เขาถอนหายใจออกาพลางกล่าวต่อว่า “าหนิงก็ทำไปเพื่อฉีอวี้ ในวันนี้พวกเขาั้ได้แลกเปลี่ยนน้ำใจกันในศาลพิจารณาี ทั้งคู่เติบโตาเคียงข้างกัน ต่างฝ่ายต่างก็มีใจให้กัน เอ๋อร์เฉินคิดว่ามันเป็นเรื่องที่น่าชังและน่าสงสาร ซึ่งพอให้อภัยได้”
—————————
เชิงอรรถ
[1] เิ้น หายถึง คำแตัวฮ่เ้
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??