เรื่อง ย้อนเวลาไปกอบกู้ประเทศ
ณ ฤา์อาโอิท ภายในำัร้องทุกข์ ฟีโรโฟำาอยู่ี่ี่นั่งัฟัคำร้องปัญาของา้า บ้าง็เล็ก บ้าง็ุิ
"้าเลี้ยงแกะไว้ 300 ตัว ให้น้ำ ให้อาหาร ชุบเลี้ยงมันอย่างดี ทุกๆสิ้นปี้า็จะนำขนของมันไปขายที่ตลาด ขนของมัน30-35 กิโล ให้เงิน้าราว 2 เหรียญทอง ้ายังชีพตัวเองด้วยแกะพวกนั้นเรื่อยมา แต่ว่า..ในช่วงไม่กี่เดือนมานี้ บางวันเมื่อ้าตื่นขึ้นมา้า็พบว่ามีแกะบางตัวหายไป ตอนกลางดึกไม่มีเสียงร้องและตอนเช้า็ไม่มีรอยเท้าของสัตว์อื่น แสดงว่ามันไม่ได้ถูกสัตว์อื่นมากิน" เบื้องหน้าของฟีโรโฟเป็นหญิงสาวเลี้ยงแกะมีใบหน้าเสียใจและปนความแค้นเล็กๆเธอมองฟีโรโฟอย่างอ่อนวอนทั้งน้ำตา "้าคิดว่านี่ไม่ใช่ฝีมือของหมาป่าแต่เป็นคน ท่านที่ปรึกษา ได้โปรดช่วย้าด้วย บ้าน้าหาเลี้ยงปากท้องกันด้วยแกะพวกนั้น หากไม่มีมัน พวก้า็ไม่มีอะไรกินเลย ้าำาขายขนแกะมาตลอดชีวิตไม่เคยเจอหัวขโมยใจร้ายเช่นนี้มาก่อน ท่านที่ปรึกษา ได้โปรดช่วย้าด้วย ้าเพียงแค่อยากให้ท่านจับตัวคนร้าย"
ฟีโรโฟประทับตรารับรองลงในใบน้องทุกข์แ้มองหญิงเลี้ยงแกะ "คำร้องของเจ้าได้รับอนุมัติแ้ เย็นนี้้าจะส่งกองทหารไปสืบสวนเรื่องนี้ วางใจได้"
เมื่อฟีโรโฟยืนยันเช่นนั้นใบหน้าของหญิงเลี้ยงแกะ็พลันซาบซึ้ง เธอขอบคุณเขา "ขอบคุณท่านที่ปรึกษามากเ้าค่ะ ขอบคุณ"
หลังจากจบเรื่องหญิงเลี้ยงแกะแ้คนต่อไป็เ้ามา คราวนี้เขาเป็นชายหนุ่มที่สวมชุดพื้นบ้าน เขาอาศัยอยู่ทางตะวันออกของชามิวลและมีอาชีพเป็นเกษตรกร เมื่อมาอยู่ต่อหน้าฟีโรโฟเขา็โค้งคำนับ "้ามีนามว่ากลอทิส ้าเป็นชาวนาจากเขตวาโรชิ วันนี้ที่้ามา้ามีเรื่องมาแจ้ง ้าอยากแจ้งเกี่ยวัเรื่องผลผลิตในปีนี้"
ฟีโรโฟพยักหน้า "ว่าไป"
กลอทิสบอก "ในฤดูกาลครั้งนี้ สภาพอากาศเลวร้ายอย่างมาก ที่วาโรชิไม่มีฝนตกติดต่อกัน 6 เดือนทำให้ดินแห้ง ต้น้าวที่เราปลูกแทบจะตายหมด พวกเราไม่สามารถทำสิ่งใดเพื่อต่อต้านอำนาจแห่งธรรมชาติได้ ในปีหน้าเราอาจจะมีของตุนไว้ไม่เพียงพอและอาจจะมีหลายคนต้องอดอยากจากภาวะแห้งแล้ง ปัญานี้ไม่ได้มีเพียงแค่้าคนเดียวแต่เป็นปัญาของพวกเราทุกคนในเขตวาโรชิ พวกเราคิดว่าพวกเราอาจจะไม่สามารถส่งส่วยตามข้อเรียกร้องของเจ้าชายในสิ้นปีนี้ได้พะยะค่ะ"
ฟีโรโฟมีใบหน้าที่จริงจังเมื่อชาวนายกปัญาเรื่องนี้ขึ้น ภาวะแล้งเป็นปัญาใหญ่หลวงที่ชามิวลต้องปวดหัวหลายครา ฟีโรโฟบอก "พวกเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องส่วยในสิ้นปีนี้ ้าจะลองไปคุยัเจ้าชายให้เขาเ้าใจ จดรายชื่อผู้อยู่อาศัยในเขตเจ้ามา ในปีหน้า้าจะจัดเตรียมและส่งของยังชีพไปให้ ส่วนปัญาแล้ง ้าจะลงพื้นที่ไปตรวจโดยเร็วที่สุด"
เมื่อฟีโรโฟรับปากเช่นนั้น ใบหน้าของกลอทิส็สว่างขึ้นด้วยความหวัง "ขอบคุณท่านที่ปรึกษามากขอรับ ขอบคุณท่านมาก!"
ฟีโรโฟพยักหน้าอย่างจริงจัง หลังจากอนุมัติเรื่องกลอทิสจบแ้ ฟีโรโฟ็หันไปหาเจ้าหน้าที่รับคำร้อง้างๆ"มีผู้มายื่นคำร้องอีกกี่ราย?"
เจ้าหน้าที่ อ่านรายชื่อทั้งหมดแ้ตอบ "มี 54 รายที่ส่งคำร้องมาเมื่อเช้าและยังมีอีก 78 รายที่มารอเ้าพบขอรับ"
ฟีโรโฟถอนหายใจ ไม่คาดคิดว่าจะมีชาวเมืองส่งเรื่องมาเยอะขนาดนี้ ฟีโรโฟคิดแ้ปวดใจ ที่ชามิวลแห่งนี้มีปัญามากมายแบบนี้็เป็นเพราะตลอดมาผู้บริหารอย่างอาโอิทปล่อยปละละเลยมาตลอด นอกจากเรื่องปัญาที่มาจากภัยธรรมชาติของกลอทิส ที่เหลือ็มีต้นเหตุมาจากอาโอิท ทั้งอาชญากรเพิ่มขึ้น การลักขโมย และเศรฐกิจของเมือง ทั้งหมดเป็นเพราะอาโอิทไม่เคยสนใจจะจับตัวพวกมันมาลงโทษอย่างจริงจังสักครั้ง ทำให้มีราษฏรไม่เกรงกลัวต่อกฏหมาย หรือแม้แต่การค้าภายในประเทศ อาโอิท็ใช้อำนาจของตนเอาเปรียบพ่อค้าแม่ค้าในเมือง ทำให้พ่อค้าแม่ค้าบางราย้างนอกที่อยากจะเ้ามาทำธุรกิจที่ชามิวลไม่กล้ามา ทำให้ชามิวลขาดกำไรใหญ่หลวง เขารู้สึกปวดหัวทุกครั้งที่คิดถึงมัน
คนต่อไปที่เ้ามาไม่ใช่ชาวเมือง แต่เป็นอัศวินสายสืบผู้หนึ่ง เมื่อเขามาถึงหน้าฟีโรโฟเขา็คุกเข่าลงและคำนับ"้าอิพโพติส จากกองสืบสวน ้ามีข้อมูลลับมารายงานขอรับท่านที่ปรึกษา"
ฟีโรโฟมองอิพโพติสแ้สะบัดมือ "ว่าไป"
อิพโพติสบอก "้าได้รับข้อมูลจากลูกน้องมาว่ากองปฏิวัติเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้งแ้ คราวนี้พวกมันมีแผนจะโจมตีรัชทายาทแห่งวาซิลาสและก่อความวุ่นวายที่เมืองหลวง เป้าหมายของพวกมันที่เคลื่อนไหวในคราวนี้ไม่แน่ชัด แต่้าได้ยินว่ามันส่งสมาชิกแฝงตัวเ้ามาในเขตปกครองของรัชทายาทวาซิลาสทั้งสามแ้"
เมื่อได้ยินชื่อ 'กองปฏิวัติ' ดวงตาของฟีโรโฟสว่างวาบตกใจขึ้นมา จากนั้นสีหน้าเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง "รัชทายาทที่เจ้าว่า หมายความรวมถึงชามิวลแห่งนี้ ท่านอาโอิทด้วยอย่างนั้นหรือ?"
อิพโพติสพยักหน้า "ขอรับ พวกเราไม่รู้ว่ามันส่งสปายมากี่คนและไม่รู้จุดประสงค์ของพวกมัน แต่ขึ้นชื่อว่ากองปฏิวัติ้าคิดว่าเราน่าจะระวังตัวไว้ มือขวาของกองปฏิวัติที่เป็นมันสมองของพวกมันไม่ใช่คนที่จะประมาทได้ บางทีอาจจะเกิดโศกนาฏกรรมร้ายแรงแบบเมื่อ 5 ปีก่อนอีก็เป็นได้ กษัตริย์ยังไม่อาจปลดเปลื้องความเสียใจในความสูญเสียของบุตรชายคนเล็กในความวุ่นวายคืนนั้นลงได้จวบจนวันนี้"
ฟีโรโฟมีใบหน้าที่หนักอึ้งและดำมืดเมื่ออิพโพติสยกเรื่องนี้ขึ้นมา เขาพยักหน้าและโบกมือให้อีกฝ่ายไปได้ "้าเ้าใจแ้ ้าจะติดต่อักองปราบให้ลงพื้นที่ตรวจคนลอบเ้าเมืองอย่างละเอียดและจะเพิ่มองครักษ์ให้เจ้าชายสองเท่า เจ้าไปได้"
"ขอรับ!"
หลังจากได้รับคำอนุญาต อิพโพติส็จากไป
ฟีโรโฟนั่งอยู่ในห้อง คิดถึงเหตุการณ์หายนะในครั้งนั้นเมื่อ 5 ปีก่อน ใบหน้าเขายังไม่หายหวาดกลัว "เพียงแค่ 5 ปีจากมิตร็กลายเป็นศัตรู หากเมื่อ 5 ปีก่อนเจ้าชายไม่หักหลังเจ้า ในคืนนั้นเจ้าจะลงมือเช่นนั้นหรือไม่นะ" ฟีโรโฟพึมพำเบาๆแ้นึกถึงหน้าของเด็กน้อยสองคนที่เขาเลี้ยงดูเหมือนลูกแท้ๆตั้งแต่ยังเด็ก คนหนึ่งมีใบหน้าที่อ่อนโยนส่วนอีกคนมีใบหน้าที่ดูเฉลียวฉลาดและกล้าหาญ ทั้งสองคนเป็นเพื่อนรักกัน แต่ว่าวันหนึ่งเมื่อโตขึ้นครบ 17 เด็กคนหนึ่งทำภารกิจที่บิดาตนเองมอบให้ล้มเหลวจนพระองค์ผิดหวัง ในเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เขาถูกหัวเราะเยาะจากทั้งราชวงศ์ แม้แต่พี่น้อง็ยังหัวเราะเขา ตั้งแต่นั้นเขา็กลายเป็นตัวตลกของอาณาจักรและเริ่มสูญเสียความเชื่อมั่นในตนเอง เขาเปลี่ยนจากคนที่อบอุ่นเห็นใจผู้อื่นเป็นคนเสเพลไร้จุดหมายในชีวิต คนเพียงคนเดียวที่อยู่้างเขาคือเพื่อนสมัยเด็กคนนั้น เทียบัอาโมิท เด็กหนุ่มคนนั้นเป็นคนฉลาด ทำทุกอย่างมีแผนการและมีวิสัยทัศน์กว้างไกล เขากลายเป็นคนยิ่งใหญ่ในอาณาจักรได้ด้วยมันสมองตนเองแม้จะมาจากตระกูลสามัญชน แม้แต่กษัตริย์ยังกล่าวว่าอยากจะได้เด็กคนนี้เป็นลูกมากกว่าอาโอิท แต่เด็กคนนี้เลือกมิตรภาพมากกว่าชื่อเสียงเงินทอง เขาไม่ทอดทิ้งอาโอิททถึงแม้ทุกคนทั้งอาณาจักรจะทอดทิ้งเขา แม้จะถูกเนรเทศมายังดินแดนไร้ค่าและถูกถอดยศตำแหน่ง แต่เขา็ยังรับใช้้างกายอาโอิทด้วยความเต็มใจ บอกัอาโอิทว่า 'ตราบใดที่้าอยู่ัเจ้า ้าจะทำให้เรากลายเป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งวาซิลาส จะไม่มีผู้ใดกล้าหัวเราะเยาะเจ้า' เขาพูดแบบนั้นัอาโอิทและำาเป็นที่ปรึกษาบริหารชามิวลแห่งนี้จนครั้งหนึ่งรุ่งเรืองจนเกือบจะเทียบเท่าอาณาจักรแห่งวาซิลาสจริงๆ
แต่ว่าคืนหนึ่ง ทุกอย่าง็เปลี่ยนไป เมื่ออาโอิทได้รับสารลับจากบิดาตนเอง สั่งให้เขาสังหารเพื่อนตนเสีย นี่เป็นจุดเริ่มต้นของความแตกหักระหว่างเพื่อนรักทั้งสอง คนหนึ่งอยู่้างกายเสมอถึงแม้โลกทั้งใบจะทอดทิ้งเขา แต่อีกคนนั้นปรารถนาความรักจากบิดาตนเองและเลือกครอบครัวมากกว่ามิตรภาพ สุดท้ายแ้อาโอิท็เลือกบิดาตนเองและสั่งทหารทำการลอบสังหารที่สหายตนเองตามคำสั่ง คืนนั้นเป็นคืนที่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่แตกหักโดยไม่อาจย้อนกลับได้อีก
ถ้าหากว่าสารลับนั้นเป็นความจริงและชามิวลกำลังเผชิญหน้าัเขาคนนั้นอยู่ ็คงจะไม่มีอะไรหยุดยั้งหายนะครั้งนี้ได้
รอบก่อนคามิวดุส ใช้สปายสร้างความวุ่นวายจากภายในทำให้เมืองหลวงแตกแยก ทั้งเมืองแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆเพราะความเ้าใจผิด โอรสคนเล็กสุดของกษัตริย์็สิ้นพระชนม์จากเหตุการณ์ครั้งนั้น ถ้าหากคามิวดุสคิดจะใช้วิธีนี้อีกฟีโรโฟ็ต้องเพิ่มกองปราบและเร่งหาตัวสปายโดยเร็ว
ตอนนี้เอง เมื่อพูดถึงสปายแ้ จู่ๆฟีโรโฟ็นึกถึงหน้าของอาโอิทขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ หลายอาทิตย์ก่อนอาโอิทบอกว่าจะหักหลังวาซิลาสและขายดินแดนให้พวกเอซโทรซ ฟีโรโฟไม่อยากจะให้กษัตริย์รู้ว่าลูกชายตัวเองเป็นกบฏจึงไม่ได้รายงาน ฟีโรโฟจึงตั้งสายตรวจขึ้นมาคอยดู้าศึกแบบลับๆ แต่จนถึงวันนี้็ไม่มีข่าวคราวว่าพวกเอซโทรซปรากฏตัวเลยทำให้เขาคิดว่าในตอนนั้นเจ้าชายแค่ล้อเล่น
ในเย็นนั้นหลังจากรับเรื่องร้องทุกข์และอนุมัติทุกเรื่องแ้ ฟีโรโฟ็นึกสงสัยว่าอาโอิทจะเป็นยังไงบ้างหลังจากโดนฟ้าผ่าเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน เขาอยากรู้ว่าอาโอิทกลับมาเป็นคนเดิมรึยังจึงเดินไปดูอีกฝ่ายในห้องำา
ฟีโรโฟเปิดประตูแ้ชะแง้ดู้างใน สิ่งที่เห็น็ไม่แตกต่างจากหลายวันก่อนที่แอบมาดู อาโอิทกำลังนั่งอยู่หน้ากองเอกสารมากมาย กำลังำาอย่างตั้งใจ
ถ้าหากเขาเห็นเจ้าชายทำแบบนี้ตั้งแต่แรกเขาคงจะนอนตายตาหลับไปแ้ แต่หลังจากทนผ่านนิสัยและพฤติกรรมมากมายของอาโอิทมาทำให้ความรู้สึกของฟีโรโฟที่มีต่ออาโอิทในตอนนี้ค่อน้างซับซ้อน
ฟีโรโฟเดินเ้าไป้างในด้วยใบหน้าที่ซับซ้อน ไม่รู้จะพูดอะไรเพราะไม่ได้มาี่ี่โดยเตรียมจะพูดอะไรตั้งแต่แรกเขาแค่มาสังเกตุการณ์เท่านั้น
อย่างไร็ตาม ถึงแม้จะยังไม่ได้เชื่อมั่นว่าอาโอิทจะกลับตัวเปลี่ยนเป็นคนดีแ้จริงๆแต่สีหน้าและสายตาที่ฟีโรโฟมองอีกฝ่ายมัน็อ่อนโยนขึ้น เหมือนัตอนที่มองอีกฝ่ายตอนยังเป็นเด็กๆ
ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรและอยากจะหาเรื่องคุยัอีกฝ่าย ฟีโรโฟจึงหยิบรายงานคำร้องที่ชาวเมืองมาร้องทุกข์ตอนเช้าให้ฟังแทน "ฝ่าบาท ที่ชามิวลช่วงนี้เกิดภัยแล้งค่อน้างสาหัส ที่เขตวาโรชิชาวนาไม่สามารถเพาะปลูกผลผลิตได้ตามที่ต้องการ กระหม่อมอยากขอร้องฝ่าบาทให้ช่วยทบทวนลดส่วยประจำปีนี้ลงด้วยได้หรือไม่พะย่ะค่ะ?"
อาโอิทไม่ตอบอะไร เขาเขียนอะไรบางอย่างบนโต๊ะโดยไม่สนใจฟีโรโฟนัก พูดแค่ 'อา' ตอบกลับฟีโรโฟเท่านั้น
ฟีโรโฟรู้สึกบรรยากาศภายในนี้ค่อน้างอึดอัด เขาจึงพยายามหาเรื่องใหม่มาคุย "ที่บ้านโอวิส หญิงเลี้ยงแกะผู้นั้นดูเหมือนช่วงนี้จะมีหัวขโมยขึ้น ้าได้ส่งอัศวินสืบสวนลงไปตรวจหาขโมยโดยพลการ ฝ่าบาทไม่คัดค้านอะไรใช่หรือไม่พะย่ะค่ะ?"
อาโอิทสนใจแต่กองเอกสารตรงหน้า ตอบแค่ 'อา' กลับไปโดยไม่มองหน้าฟีโรโฟด้วยซ้ำ
ฟีโรโฟยังคงพยายาม "ฝ่าบาท สายสืบลับ้าได้ข่าวว่ากองปฏิวัติได้เคลื่อนไหวแ้ มีรายงานว่าพวกมันอาจจะส่งสปายเ้ามาในดินแดนของเราแ้ เรื่องนี้มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นฝีมือของคามิวดุส สหายเก่า...ของท่าน"
ฟีโรโฟตั้งใจยกคามิวดุสเพื่อนเก่าอาโอิทขึ้นมาเพื่อเรียกความสนใจ เขาคิดว่าอาโอิทที่ได้ยินชื่อนั้นจะตกใจและเริ่มหันหน้ามาคุยัเขาดีๆ แต่ปฏิกิริยาที่เขาได้รับมีเพียงแค่ 'อา' แค่นั้น
การที่ได้รับการปฏิบัติเหมือนอากาศ ตอบแต่ 'อา อา อา' คำเดียวทำให้ฟีโรโฟเริ่มสงสัยว่าอาโอิทกำลังำาอะไรถึงได้สำคัญจนขนาดต้องเพ่งสมาธิไปขนาดนั้น เขาจึงเดินไปดู
เมื่อเดินมาดูแ้ฟีโรโฟ็ต้องตกตะลึงที่พบว่าเอกสารที่อาโอิทกำลังปั๊มตราไม่ผ่านและฉีกทิ้งอยู่นั้นคือคำร้องทั้งหมดที่ชาวเมืองมาร้องทุกข์ัเขาทั้งวันนี้
เมื่อเห็นดังนี้ฟีโรโฟ็ตกใจทันที "ฝ่าบาท! ฝ่าบาททรงกำลังทำอะไรพะย่ะค่ะ! เหตุใดจึงได้ฉีกคำร้องพวกนั้นทิ้ง! นั่นเป็นคำร้องที่สำคัญของา้านะพะย่ะค่ะ!"
อาโอิทบอกพลางหยิบเอกสารชิ้นต่อไปขึ้นมาอ่านแ้ฉีกทิ้ง "คำร้องพวกนี้ไร้ค่าที่จะอนุมัติ ห้ามส่งความช่วยเหลือไปเด็ดขาด ้าพเจ้าไม่อนุญาตให้รับคำร้องเหล่านี้และจงอย่าไปยุ่งเกี่ยวัคนเหล่านี้อีกเป็นอันขาด นี่เป็นคำสั่ง"
ฟีโรโฟมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ เขาแย่งเอกสารคำร้องพวกนั้นมาจากมืออาโอิท "ฝ่าบาท! ฝ่าบาททรงทำเช่นนี้ไม่ได้นะพะย่ะค่ะ! หากปล่อยชาวเมืองเหล่านี้ให้เผชิญัปัญาเองโดยไม่แก้ไข ชีวิตของคนเหล่านี้จะอยู่อย่างลำบากขึ้น ในฐานะผู้ปกครองพวกเราควรจะดูแลราษฏรอย่างดีนะพะย่ะค่ะ!"
อาโอิทลุกขึ้นแ้แย่งเอกสารจากมือฟีโรโฟกลับมา จากนั้นฉีกมันทิ้ง "คนพวกนี้มิใช่ราษฏรของ้าพเจ้า"
ฟีโรโฟอึ้ง จากนั้นน้ำตาได้คลอในหัวใจของเขา นี่มันอะไรกัน? เขาคิดว่าเจ้าชายจะเปลี่ยนไปบ้างแ้ คิดว่าอาจจะเริ่มกลับเ้าลู่เ้าทางแ้แท้ๆ แต่สุดท้ายทุกอย่างมัน็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย อีกฝ่าย็ยังเป็นผู้นำที่ไร้หัวใจเช่นเคยที่มานั่งำาให้ทุกคนเห็น็เป็นเพียงแค่หน้ากากบังหน้าให้คนอื่นชื่นชม แต่ที่แท้ตนเองกลับไม่ได้คิดจะทำอะไรเลยนี่เรียกตนเองว่าผู้ปกครองอย่างนั้นหรือ?
ฟีโรโฟกำหมัดด้วยความโกรธ เขากัดฟัน แ้เดินจากไป รู้สึกผิดหวังัอาโอิท
ในเย็นนั้นฟีโรโฟนำทหารไปที่บ้านหญิงเลี้ยงแกะเพื่อช่วยนางจับคนร้าย
หญิงเลี้ยงแกะดีใจมากที่ฟีโรโฟรักษาคำพูดของตนเองและพาทหารมาจริงๆ เย็นนั้นเธอจึงเลี้ยง้าวฟีโรโฟและทหารทั้งหน่วยเป็นการตอบแทน แ้ตกดึกทุกคน็ออกไปซุ่มดักรอหัวขโมย ส่วนฟีโรโฟนั่งคุยัโอวิสลูกสาวทั้งสองคนของเธอ็คอยนำของมาเสริฟ
โอวิสมองฟีโรโฟด้วยความขอบคุณ "้าขอบคุณท่านที่ปรึกษาจริงๆนะเจ้าคะที่ช่วยมาจับหัวขโมยด้วยตนเองหากไม่มีท่าน ้าและลูกสาว็ไม่รู้จะทำเช่นไร"
ฟีโรโฟยิ้มอ่อนโยน "ไม่จำเป็นต้องขอบคุณ้าหรอกท่านโอวิส หน้าที่ปกป้องพลเรือนคืิ่งที่ผู้ปกครองต้องทำอยู่แ้ จะว่าไปหัวขโมยเริ่มออกมาตั้งแต่วันไหน เหตุใดเจ้าจึงได้เพิ่งมาร้องเรียนเอาวันนี้?"
โอวิสเช็ดน้ำตา "หัวขโมยปรากฏขึ้นตั้งแต่สามอาทิตย์ก่อนแ้เจ้าค่ะ ้าพยายามจะส่งคำร้องไปหลายรอบแ้แต่ทุกฉบับ็ถูกปฏิเสธโดยเจ้าชายตลอด โชคดีที่วันนี้คนรับคำร้องเป็นท่านรัฐมนตรี ้าและลูกสาวจึงได้มีโอกาสจับหัวขโมยเสียที"
เมื่อได้ยินชื่ออาโอิทเป็นตัวการอีกแ้จึงทำให้หัวใจของฟีโรโฟเต็มไปด้วยความโกรธ เขาเ้าไปปลอบโอวิสและลูกสาว บอกว่าไม่เป็นไรจากนั้น็ให้ทั้งคู่ปิดไฟเ้านอนเพื่่งสัญญาณให้โจรคิดว่าทุกคนหลับแ้
ฟีโรโฟตั้งใจจะอยู่ยามทั้งคืน แต่ว่าไม่รู้เพราะอะไร พอผ่านไปได้สามชั่วโมงจู่ๆเขา็เริ่มรู้สึกเหนื่อยและง่วง
"้า...เป็นอะไรไป?"
ฟีโรโฟหน้ามืดและทันใดนั้น็ล้มลงไปัพื้น
ตอนนั้นเอง เสียงเท้าของใครบางคนเดินเ้ามาในบ้าน มันเดินเ้าไปในห้องนอนที่สามแม่ลูกนอนอยู่จากนั้นเปิดประตู
เช้าวันรุ่งขึ้น
เมื่อฟีโรโฟตื่นขึ้นมา เขาสังเกตุเห็นสายตาของคนมากมายกำลังจ้องมองมายังเขาอยู่ ในสายตาพวกนั้นมันเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อและความผิดหวัง บ้าง็ขยะแขยงและเกลียดชัง
"เกิดอะไรขึ้น...ทำไมพวกเจ้า" ฟีโรโฟยังคงงัวเงีย เขาขยี้ตาตัวเองแ้ลุกขึ้นมา
เขามองรอบๆแ้เพิ่งเห็นว่าตัวเองไม่ได้สวมเสื้อผ้าอยู่ ฟีโรโฟลุกขึ้นด้วยความตกใจ "นี่มันเรื่องอะไร--!" แต่ฟีโรโฟพูดไปได้แค่ครึ่งคำเท่านั้นเขา็ต้องหุบปากลงด้วยความช๊อค เมื่อด้านหลังเขา เขาเห็นหญิงสาวอีกสามคนกำลังนอนเปลือยเปล่าจมกองเลือดกันอยู่ ดวงตาพวกเธอเบิกค้างชี้ฟ้า ทั่วร่างพวกเธอเต็มไปด้วยแผลถูกแทงน่ากลัวหลายจุด สามแม่ลูกโอวิสถูกฆ่าจนเสียชีวิต และคนที่ทำัคือฟีโรโฟ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??