เรื่อง ย้อนเวลาไปกอบกู้ประเทศ

ติดตาม

ตอนที่ 47

ปรับสีและขนาดตัวอักษร

ณ ศาสนจักร

ชายหนุ่มและชายชรากลุ่มหนึ่งนำโดยนักบวชสูงสุดคุกเข่าลงกับพื้นแล้วหลั่งน้ำตาให้กับแสงศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพตรงหน้า

"โอ ท่านเทพเจ้า พวกเราได้ทำตามที่ท่านสั่ง เราได้กำจัดอาโนอิทอสไปแล้ว คราวนี้ได้โปรดรับเราขึ้นไปอยู่กับพวกท่านบนสรวงสวรรค์ได้หรือไม่?"

ผู้ที่อยู่เบื้องหลังการปล่อยระเบิดและผู้ที่ร่วมมือกับกองปฏิวัติก็คือศาสนจักร พวกเขาทำตามที่เทพรังสรรค์ทั้งสามสั่งนั่นคือการสังหารอาโนอิทอส ทั้งหมดก็เพื่อให้ได้รับการให้อภัย

ก่อนหน้านี้เทพรังสรรค์ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาแล้วบอกเหตุผลทั้งหมดที่ทำไมพระเจ้าถึงอยากกำจัดพวกเขาทิ้ง เป็นเพราะมนุษย์นั้นบาปหนาและชื่นชอบการทำลายล้าง นั่นจึงทำให้พระเจ้ามองว่ามนุษย์เป็นภัยกับธรรมชาติ

หลังจากที่นักบวชสูงสุดและกลุ่มผู้นำในศาสนจักรได้ยินแบบนั้นพวกเขาก็รู้สึกผิดและรู้สึกหวาดกลัวต่อความพิโรธของพระเจ้า หวาดกลัวว่าชีวิตหลังความตายจะถูกพระองค์ส่งไปนรก นั่นทำให้พวกเขาหาทางไถ่บาปและเทพรังสรรค์ก็ได้มอบทางนั้นให้พวกเขานั่นคือการสังหารอาโนอิทอส

ตอนนี้อาโนอิทอสตายแล้ว พวกเขาก็ไม่ต้องหวาดกลัวนรกอีก

นักบวชสูงสุดและคนอื่นยิ้มออ๠๬าด้วยความสุข "ท่านเทพเจ้า ตามสัญญาที่ท่านให้ไว้ ท่านจะไม่ส่งเราไปนรกแล้วใช่หรือไม่?" นักบวชสูงสุดถามแบบนั้น

ส่วนเทพรังสรรค์แห่งปฐพีตอบอย่างเย็นชา "ตามข้อตกลง เราจะส่งพวกเจ้าไปสวรรค์เมื่องานที่ให้ไปสำเร็จ แต่สิ่งที่พวกเจ้าทำลงไปมันมีแต่ความล้มเหลว คิดว่าเราจะพาพวกเจ้าขึ้นสวรรค์อย่างงั้นหรือ?"

เมื่อได้ยินแบบนี้ นักบวชสูงสุดก็ตะลึง

"ตะ แต่ว่า ระเบิดนั่นถูกปล่อยลงไปที่ชามิวลอสและทำลายเมืองนั้นจนราบแล้วนะขอรับ! อาโนอิทอส..จะรอดได้อย่างไร!?"

เทพรังสรรค์ปฐพีกล่าวเย็นชา "พวกเจ้าคิดว่าพวกเราเทพเจ้าจะโกหกเหมือนมนุษย์เช่นพวกเจ้าอย่างงั้นหรือ?"

นักบวชสูงสุดหน้าซีด

"มะ ไม่ขอรับ"

เทพรังสรรค์แห่งปฐพีมองนักบวชสูงสุดและพวกผู้นำในห้องนี้อย่างเย็นชา จากนั้นก็กล่าวด้วยเสียงที่สุมด้วยความโกรธ "เชื่อใจให้พวกเจ้าไปทำงานนี้แต่แรกนับเป็นความผิดพลาดของพวกเรา มนุษย์ใช้การอะไรไม่ได้แต่แรกแล้วเมื่อพวกเจ้าทำงานนี้ไม่ได้ก็ไม่มีประโยชน์อะไรกับเราอีก ตายไปเถอะ"

นักบวชสูงสุดและเหล่าผู้นำหน้าซีด

"ชะ ช้าก่อนขอรับท่านเทพ ให้โอกาสพวกเราแก้ตัว---!"

"สายไปแล้ว พวกเจ้าหมดโอกาสนั้นไปแล้ว ตาย!" เทพรังสรรค์แห่งปฐพีคำราม จากนั้นดวงตาก็เปล่งแสงสีทองแล้วพื้นด้านล่างพวกนักบวชสูงสุดก็แยกออกจากกัน

"ไม่!!!" ใบหน้าของนักบวชสูงสุดและคนอื่นๆซีดจากนั้นพวกเขาก็กรีดร้องก่อนจะตกลงไปในหุบเหวนั้น

หลังจากสังหารนักบวชสูงสุดและคนอื่นๆ เทพรังสรรค์แห่งปฐพีมีใบหน้าที่ยังไม่คายโกรธเกรี้ยว มองไปที่พี่น้องทั้งสองของตนเองแล้วมองไปทิศทางที่เมืองหลวงตั้งอยู่

"พว๠๬นุษย์ใช้การไม่ได้ ดูเหมือนว่าเราไม่มีทางเลือกนอกจากต้องลงมือเองจริงๆ ไปกันเถอะพี่น้องข้า"

เทพรังสรรค์แห่งปฐพีว่าแบบนั้นแล้วเทพทั้งสามก็ลอยขึ้นฟ้าก่อนจะตรงไปยังปราสาทวาซิลาส

******

ที่ปราสาทวาซิลาส

ในห้องบรรทมของกษัตริย์

อาโนอิทอสค่อยๆลืมตาฟื้นขึ้นมาหลังจากหลับใหลไป 8 วันเต็ม เขามองรอบๆห้องแล้วก็เห็นคามิวดุสนั่งหลับอยู่ด้านข้าง

สักพักหนึ่ง เมื่อคามิวดุสรู้สึกได้ถึงสายตาของใครบางคนก็ตื่นขึ้นจากการกึ่งงีบ เมื่อมองอาโนอิทอสแล้วเห็นอีกฝ่ายฟื้นแล้วเขาก็ยิ้มอย่างมีความสุข "ในที่สุดก็ฟื้นแล้วสินะเจ้าเพื่อนบ้า"

"ข้าพเจ้า..อยู่ที่ไหน?" เอกซ์โซชอสไม่มีปากทำให้พูดไม่ได้ แต่เสียงนั้นส่งไปในหัวของคามิวดุสผ่านกระแสจิต

คามิวดุสรู้สึกแปลกใหม่กับการคุยผ่านเสียงโทรจิตนี้ถึงแม้นี่จะเป็นรอบที่สองแล้ว แต่เขาก็บอก "ที่ห้องนี้คือห้องของคลีซอส กษัตริย์องค์ก่อนของวาซิลาส ตอนนี้พวกเราอยู่ที่เมืองหลวง"

"เมืองหลวง?" อาโนอิทอสพยายามจะรื้อฟื้นความทรงจำแต่จู่ๆก็ปวดที่ศีรษะ เป็นผลข้างเคียงจากการฝืนใช้พลังเอกซ์โซชอสมากเกินไป

คามิวดุสเข้าไปประคองตัวอาโนอิทอสอย่างเป็นห่วง

"ใช่แล้ว เมืองหลวง พวกเราย้ายมาที่นี่หลังจากที่ชามิวลอสมีสารกัมมันตรังสีตกค้างจากนิวเคลียร์มากเกินไป ถึงแม้นิวเคลียร์ลูกนั้นจะเป็นระเบิดแบบนิวตรอนแต่ว่ามันก็มีสารตกค้างบางส่วนที่เป็นอันตรายหลงเหลือ ทำให้เราย้ายมาอยู่ที่เมืองหลวงก่อน"

ระเบิดนิวเคลียร์แบบนิวตรอนมีจุดเด่นที่เน้นการทำลายด้วยความร้อนมากกว่าปล่อยสารกัมมันตรังสี ทำให้สารกัมมันตรังสีที่มันตกค้างมีน้อยเมื่อเทียบกับระเบิดนิวเคลียร์ชนิดอื่น นิวเคลียร์ปกติใช้เวลาหลายเดือนถึงหลายปีสารตกค้างถึงจะหายไป แต่แบบนิวตรอนนั้นใช้เวลาเพียงแค่ไม่กี่อาทิตย์เท่านั้นและความรุนแรงของสารกัมมันตรังสีในระเบิดชนิดนี้ก็ไม่เท่ากับนิวเคลียร์ชนิดอื่น นั่นเป็นเหตุผลที่ชาวเมืองนั่งสังเกตุการณ์อาโนอิทอสอยู่นอกเมืองแค่ 1 กิโลได้โดยไม่เป็นอะไร

อาโนอิทอสฟังคามิวดุสจากนั้นก็รื้อฟื้นความทรงจำกลับมาได้ทั้งหมด เขาจำได้แล้วว่าตัวเองทำอะไรจึงได้สลบ

อาโนอิทอสมองมือตัวเองและร่างกายส่วนอื่นๆ เขากลับมาอยู่ในร่างเดิมแล้ว

อาโนอิทอสพยายามจะกลับไปใช้ร่างเจ้าชายเหมือนเดิมแต่เขาก็ไม่สามารถทำได้แล้ว เมื่อเอกซ์โซชอสใช้พลังมากเกินไปความสามารถในการจำแลงกายก็จะหายไปตลอดกาล

ดวงตาอาโนอิทอส๼ั่๲เ๦๱ื๵เล็กๆ "แล้วคนอื่นๆที่เห็นข้าพเจ้าว่าอย่างไรกันบ้าง? นอกจากพวกท่าน ชาวเมืองคนอื่นรู้สึกอย่างไรหลังจากเห็นร่างนี้ของข้าพเจ้า?"

ตอนแรกคามิวดุสมีใบหน้าที่กังวลเมื่อเห็นอาโนอิทอสทำสีหน้าซึม แต่พอได้ยินคำถามนี้เขาก็พลันยิ้มขึ้นมาทันที "ไม่มีความจำเป็นต้องเป็นห่วงหรอก ชาวเมืองทุกคนไม่ได้รู้สึกเป็นปฏิปักษ์หรือต่อต้านเจ้า พวกเขากระทั้งเป็นคนช่วยพาเจ้ามาส่งที่เมืองหลวงด้วยซ้ำ"

อาโนอิทอสแสดงความโล่งใจเมื่อได้ยินคำตอบนี้ คามิวดุสราวกับมองเห็นรอยยิ้มผ่านดวงตาของอาโนอิทอสได้

คามิวดุสยิ้มออ๠๬าแล้วอดจะตำหนิเขาไม่ได้ "เรื่องนี้ควรเป็นสิ่งที่เจ้ากังวลน้อยที่สุดไม่ใช่หรือยังไง? เจ้าคิดว่าเราจะเกลียดเจ้าเพียงเพราะเจ้าแตกต่างจากเราหรือ? หลังจากสิ่งที่เจ้าได้ทำไว้เพื่อเรามา๠๬าย ทั้งช่วยพวกเราจากโรคระบาด ทั้งช่วยเรากำจัดพวกใต้พิภพ แล้วช่วยให้พวกเรามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น เจ้าคิดว่าเราจะเกลียดเจ้าเพราะเจ้าตัวเป็นมนุษย์ต่างดาวตัวสีขาว? พวกเรารู้สึกโล่งใจด้วยซ้ำที่ในที่สุดก็ได้รู้สักทีว่าเจ้าเป็นใครกันแน่"

"ท่านบอกว่าท่านและท่านอาโนอิทอสเป็นสหายกัน และข้าก็รู้ว่าท่านให้ความสำคัญกับท่านอาโนอิทอสมากแค่ไหนแต่เป็นเพราะข้าที่ใช้ร่างเขาแล้วทำให้ร่างเขาตายไปเพราะระเบิดนั่น ท่านไม่แค้นข้าพเจ้าอย่างนั้นหรือที่ทำให้เขาต้องตาย?"

คามิวดุสตอบ "จริงอยู่ว่าข้าให้ความสำคัญกับอาโนอิทอส แต่ที่เป็นแบบนั้นเพราะเขาเป็นสหายข้า เพราะนั่นเป็นสิ่งที่ข้าปรารถนามาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก"

คามิวดุสว่าแบบนั้น จากนั้นมองอาโนอิทอสตรงหน้าอย่างจริงจัง สักพักเขายิ้มออ๠๬า "แต่อาโนอิทอสคนเก่าไม่เคยมองว่าข้าเป็นสหายอย่างจริงจังๆ เขาแค่ยอมเป็นเพราะข้าช่วยชีวิตเขาไว้และสัญญากับข้า ข้าไม่เคยได้ลิ้มรสชาติของการมีเพื่อนจริงๆจากเขามาก่อน แต่ว่าเจ้าแตกต่าง เจ้าเป็นคนเดียวที่บอกว่าเป็นเพื่อนข้าและเจ้าก็กล่าวเช่นนั้นต่อหน้าบิดาเจ้าและพวกขุนนางในท้องพระโรงนั้น อาโนอิทอสคนเดิมไม่มีทางทำแบบนั้นและข้าก็ไม่คิดว่าจะมีใครบนโลกนี้ทำแบบเจ้า นั่นเป็นช่วงเวลาที่ข้ามีความุสขเพราะสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของการมีเพื่อนจริงๆ เพราะแบบนั้นล่ะข้าจึงได้ติดตามเจ้า เทียบกับอาโนอิทอสคนเก่า ข้าชอบเจ้ามากกว่า"