เรื่อง magic and love ชิงหัวใจนายจอมเวทย์
ห้องน้ำ
ัอาบน้ำิอะไรเิๆ ู่ๆัก็ู้ึวูปวาปที่ท้อง เหมือนมีอะไรอุ่นๆววนู่ในตัว แตต่จากความอุ่นก็เปลี่ยนมาเป็นความร้อน ร้อนที่พลุ่งพล่านไปทั้งตัว
“โอ้ยยย ฮืออออ” ัทั้งร้องและปล่อยโฮด้วยความเจ็บปวด
“จูเน่ๆๆๆ ตึกๆๆๆๆ จูเน่’’ gสียงออสตินตะโกนพร้อมกับกะแทกประตู
“ฮืออออ อย่าเพิ่งเปิดนะัโปู๊่ โอ้ยยยยฮืออออ” ัร้องพร้อมตะโกนออกไป ก็จริงนิัโป๊เปลือยู่
‘’ยัยบ้าเอ่ยใครเคาสนจะตายคาห้องน้ำหรอ ตึกๆๆๆๆ พรึบบบ!!’’ ออสตินเปิดมาพร้อมกับผ้าขนหนูคลุมตัวั ‘’ไหวไหม ลืมตาอย่าหลับนะ’’ ออสตินอุ้มพร้อมเขย่าตัวั
‘’วะวะไหว ฉะัร้อน ร้อนไปหมดโดนเฉพาะตรงนี้’’ัพูดพร้อมเอามือลูปท้อง พรึบ!! ออสตินโยนัลงบนเตียง พรึมู่ๆนายนั้นก็กระโดดลงเตียงมา
กอดั
‘’อะ!! นะนายทำอะไรเนี่ยยย ออกไปนะ โอ้ยยฮือออ’’ ัตะโกนแต่ด้วยทั้งอาการที่เป็นทำให้ขัดขืนไม่ได้
‘’อยากตายรึไงยัยบ๊อง ลูกแก้วในตัวเธอกำลังทำงาน เธอต้องการการพลังความร้อนจากัไปหยุดมัน ทำตามที่บอกกอดัแน่นๆ ส่งพลังความเย็นของเธอไปไว้ที่ท้องหลับตาทำใจให้นิ่ง’’ ัหลับตาแต่ก็ยังถามควมสงสัยออกไป
‘’ลูกแก้วในตัวั ลูกแก้วอะไร แล้วถ้ามันชอบร้อนๆทำไมไม่ไปู่ในตัวนาย’’ ัถามออกไป
‘’อย่าถามคำถามโง่ๆจูเน่ เงียบแล้วทำตามที่บอก ลูกแก้วสงบลงเมื่อไหร่ อาจารย์จะเป็นคนบอกทุกอย่างกับเธอ’’ ชิทำไมต้องด่าัด้วย “ิในใจัก็ได้ยินจูเน่” หมอนั้นพูดแทรกขึ้นมา
“ดะดะได้ยินอะไร’’ ัรีบถามต่อ
‘’ที่เธอทำเมื่อกี้เป็นการสื่อสารทางจิต แยกให้ออกิในใจเธอต้องิให้ลึกก่วานี้ไม่งั้นจะโดนอ่านใจได้ เงียบแล้วนอนนิ่งๆ ักอดเธอนานๆทำให้ตัวัเย็น อย่าลืมัธาตุไฟพลังร้อนัต้องใช้สมาธิ” วันนีพูดมากผิดปกติกินอะไรมา
‘’อันนี้ัก็ได้ยิน” ัรีบหลับตาปี้
บทพิเศษ#ออสติน
ผมได้มองหน้าหญิงสาวทีู่่ในอ้อมกอด ใบหน้าทุกอย่างเหมือนกับสาวในฝันของพี่ชายผมอย่างกับหลุดออกมา แต่ใครจะรู้ผมหลงไหลใบหน้าเธอตั้งแต่เห็นรูปวาดพี่ชายผม เธอแข็งแกร่งก่วาที่ใครๆเห็นลูกแก้ววิ่งวนปะทุความร้อนในตัวเธอขนาดนี้ ร่างกายเธอยังต้านไหว มีแรงเถียงฉอดๆ จริงๆลูกแก้วในตัวเธอสงบลงแล้วแหละ แต่ผมยังู้ึอยากให้เธอู่ในอ้อมกอด แม้ผมจะหนาวจนจะเป็นน้ำแข็งู่แล้วก็ตาม การที่ผมกอดเธอไว้แบบนี้ก็เพื่อดูดพลังความร้อนให้พลังความเย็นในตัวเทอทำงานอย่างเต็มที่เพื่อให้ลูกแก้วสงบลง แต่ตอนนี้ผมดูดพลังความร้อนเธอมาหมดแล้วเหลือเพียงพลังความเย็นของเทอที่ส่งออกมา
“ออสติน ัรู้ว่าแกได้ยินั มาเจอที่ห้องประชุมด้วย’’ เสียงพี่ชายต่างแม่ของผมลอยเข้ามาในจิต หึ ตัวขัดจังหวะ
จบ บทพิเศษ ออสติน
….ณ ห้องประชุม
“หน้านายดูซีดๆนนะ’’ แบล็คเอ่ยหลังจากที่ออสตินเดินเข้าห้องมา
‘’ใช้พลังไปเยอะหรอ’’ อาจารย์เอ่ยขึ้นมา ชายหนุ่มตรงหน้าได้เพียงพยักหน้าเบาๆเป็นการตอบรับ
‘’พลังนายยังไม่คงที่ วันหลังส่งจิตมาตามเจดีไปนะ ถ้าธาตุไฟนายแตกจะแย่กันไปใหญ่’’ อาจารย์พูดต่อด้วยสีหน้าเป็นกังวล
‘’รอบนี้มันฉุกเฉิน ถ้ารอผมกลัวเธอจะแย่’’ ชายผู้ถูกถามตอบขึ้น
‘’แกรู้ดีว่าถ้าเรียกั ัสามารถไปได้ทันทีเตุผลที่ว่ามาฟังไม่ขึ้น’’ เจดีที่เพิ่งเดินเข้ามาพูดขึ้น ท่าทีดูนิ่งเฉยแต่น้ำเสียงแฝงด้วยความโกรธ
‘’ช่างเถอะ ยังไงออสตินก็จัดการได้ดี ถือว่ามีฝีมือู่มาก’’ อาจารย์บอกปัดเพื่อหลีกเลี่ยงการถกเถียง
‘’ัส่งโย มาร์ก มาสเตอร์ไปตามดูไวท์กันกานิกพ่อของเธอแล้วนะ ัอยากรู้ความเคลื่อนไว้ทางนั้นมากที่สุด” อาจารย์เอ่ย “ัิว่าเราต้องบอกเจ้าตัวให้เธอรู้้แล้วละ เพื่อการฝึกเธอ และการควบคุมลูกแก้ว พรุ้งนี้เมื่อจูเน่ฟื้นให้มาเจอกันที่นี่ อ่อ มีนาฝากแวะเวียนไปดูจูเน่ด้วยนะ’’ อาจารย์กล่าวและเดินออกจากห้องไป
ทางด้านของจจูเน่
ัค่อยๆลืมตาขึ้น ในห้องมีเพียงแสงจากดวงจันทร์สาดส่องมาเท่านั้น พอสายตาเริ่มปรับแสงได้ัก็นึกถึงเหตุการณ์ก่อนนหน้านี้และมองไปรอบๆห้อง อ่าาา ออสตินไมู่่แล้ว ันึกถึงคำพูดเค้าวนเวียนในหัว เหลือบไปมองนาฬิกานี่ก็เป็นเวลาเกือบตี2แล้ว
‘’กุ่กๆ กักๆ’’ ู่ก็ได้ยินนเสียงบางอย่างมาจากห้องงของออสิน อืมม ัน่าจะแวะไปขอบคุณเค้าหน่อยไหนๆหมอนั้นก็ยังไม่นอน
‘’ก๊อกๆๆๆ’’ ัเคาะห้องออสตินู่พักนึง อืออไม่มีคนเปิดแฮะ ประตูไม่ได้ล๊อค เปิดเข้าไปไม่เสียมารยาทหลอกมั้ง ก็ัจะมาขอบคุณแค่นั้น
‘’กึก’’ ัเปิดประตูเข้าไป เจอออสตินนอนขดตัวสั้นู่บนที่นอน
‘’อะอะออสตินนายเป็นอะไรรึป่าวอะ หึยหัวร้อนจี๋เลย’’
ัเอื่อมมือไปแตะหน้าผากออสติน แต่ร้อนเหมือนู่กับไฟ
‘’นายเป็นไฟไม่ใช่หรอ ร้อนแบบนี้ทนไม่ได้หรอ ‘’ ัถามด้วยความสงสัย
‘’ยัยงั่ง ร้อนแบบนี้คือธาตุไฟัปะทุ เพราะช่วยเธอนั้นละ บอกแล้วไงให้เลิกถามโง่ๆ’’ นี่ัไม่น่ามาห้องตานี่เลย
‘’ อะอะอ้าว แล้วจะให้ทำไงละ ‘’
‘’ขอมือหน่อย’’ ออสตินยื่นมือมา
‘’ัไม่ใช่หมานะนายบ้านี่’’
‘’จูเน่ เลิกปัญญาออน่ ขอมือ!!’’
‘’ให้ัช่วยยังตวาดัอีก อะ!!’’ ัพูดพร้อมยื่นมือให้ ออสตินเอามือัไปจับหน้าผากเค้า
‘’พลังเย็นนจากตัวเธอทำให้พลังร้อนัปกติได้ ขอยืมสักแป๊ปนะ’’ ออสตินพูด เค้าหลับตาแล้วจับมือัคาหน้าผากไว้แบบนั้น
‘’แล้วทำไมไม่ให้ักอดนาย เหมือนที่นายทำละ’’
‘’อยากกอดัหรอ หึ ทำแปปนั้นไม่ได้หลอกธาตุัมอดพอดีแค่ควมเย็นที่มือเธอก็พอแล้ว’’ ออสตินพูดจบทั้งห้องก็้เงียบสงัด ัทำตัวไม่ค่อยถูกเลย
ผ่านไปสักพักออสตินก็ดีขึ้นราวกับเมื่อกี้ไม่ได้เป็นอะไร
‘’นายดีขึ้นแล้วงั้นักลับห้องก่อนนะ ส่วนวันนี้ขอบคุณมากนะ’’ ัหันไปยิ้มอ่อนๆพร้อมเดินหันหลังออกมาเลย พ้นห้องออสตินัก็พบว่าเจดียืนพิงประตูห้องัู่
‘’หน้าบานออกมาเชียวนะ เมื่อเช้ายังเหมือนจะตาย’’ สาบานเลยัเกลียดปากหมอนี่ เพิ่งพ้นจากคนน้องมาเจอคนพี่อีก
‘’อย่างน้อยัก็ไม่ได้ขอให้รุ่นพี่ช่วย หลบัจะเข้าห้องง่วงมากแล้ว’’ ับอกพร้อมทำหน้าเหวี่ยงๆ
‘’จะมาสอนในสิ่งที่เธอต้องรู้ เข้าห้อง’’
‘’สอน ตอนนี้อะนะ กี่โมงแล้วสมองรุ่นพี่เบลอปะ’’
‘’ัมารอตั้งนาน เธออะสมองเบลอรึป่าวเข้าห้องผู้ชายไปนานลืมสมองไว้หรอ ไปเข้าห้อง’’ สาบานอีกรอบัเกียจปากอีตารุ่นพี่นี่…..
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??