เรื่อง เชียงยืนฟื้นฮัก

  ท้องใ๮ญ่ใกล้๦๣๵๪ จามรเ๿๥ีมี๵า๠า๱แพ้หนัก เรียกอีปุนจัดเหล้ายามากินแก้คาวปาก

ของที่ชอบคือเนื้อดิบ ๆ ทำซอยจุ๊ อีปุนหามาให้นายจนได้ จากตลาดแหล่งค้าขาย

มันเลือกเองกับมือ เน้นสดใหม่เชือดกันให้เห็น ๆ กับตา

เบี้ยอัฐจ่ายจากพระมเหสีที่ทรงตั้งครรภ์ เกือบทุกวันจึงมีอาหารหลากประเภท

ปลาตัวโต ๆ นำมาแล่เป็นชิ้นบาง ๆ โรยเกลือแล้วบีบน้ำมะกรูดราดลงไป

เวลาจะเอาเข้าปาก จิ้มพริกข้าวคั่วพอนัว ๆ ก่อนให้ได้รสชาติ

สำรับเครื่องเสวย มวลอาหารที่จัดมาถวายจามรเ๿๥ี

กลายเป็นสิ่งพูดถึง ล้วนถูกมองว่าพิสดารในความชวนขนหัวลุก

  “แนวกินมาแล้ว ๆ แม่หยัว”

อุตส่าห์ขวนขวายให้ได้ผ่านไปในแต่ละวัน อีปูนกุลีกุจอ

เนื่องบ่าวในตำหนักร่อยหรอลง เพราะโดนเจียดแบ่งงาน

อันมังคลาปุโรหิตกะเกณฑ์ เข้ามาประจำยังปราสาทเคหสถานองค์เลอสรวง

สำหรับให้อสูรสูบวิญญาณ จำนวนจึงเหลือน้อย

แม้จะประกาศรับชื้อไพร่ด้วยราคาสูง ก็แทบไม่มีใครมา

ประเด็นมักกลายเป็นศพไร้ชีวิต กลับไปทั้งนั้น

บ้างขนาดลือว่า-่ากินคนในวัง ซึ่งสภาพตายอย่างอเนจอนาถ

ส่วนตำหนักพักผ่อน อาศัยอยู่ใกล้บริเวณคุ้มของขุนรณชัย

เลยใช้เป็นเส้นทางลับ ๆ ไปมาหาสู่ คราติดต่อกันตอนพระนางยังท้องอ่อน ๆ

ขณะนี้ไปไหนมาไหนลำบาก จามรเ๿๥ีต้องงดกิจอันลักลอบ

  “ไส มึงได่หยังให้กูกิน อีปุน”

แลเหลือบดูถ้วย ชาม บนสำรับขันโตกที่ยกมาวาง พลางถามกับบ่าวข้างกาย

วันนี้มีของแปลก แม่วัวตกลูกมีเยื่อหุ้มรกติดมาด้วย

  “ต้มน้องวัว เจ่าข้า”

มันนำเสนอเพื่อเอาใจองค์เ๿๥ี ที่รับใช้ตั้งแต่เยาว์วัยและเติบโตมาด้วยกัน

  “ฮ่วย คึเฮ็ดสุกมาอีปุน”

เอ่ยทักจากจามร กับกองเนื้อเปื่อยหั่นเป็นชิ้นพอคำพร้อมน้ำจิ้ม

  “ของจังซี่ ดิบ ๆ บ่ได่อีหลี”

ถ้อยประโยคอีปุนพูด ยกวิสัยคนทั่วไปกินแบบไหน

  “มึงกะฮู้ กูบ่มักปานได๋ คั่นสุกโพด”

พระนางยังเถียง ในเรื่องความชอบขณะช่วงมีท้อง

  “แม่หยัว เบิ่งอันนี่ก่อน”

มือเปิดฝาผอบครอบให้เห็น อีปุนยังมีอีกอย่างแก่นาย

  “จังซี่แหมะ สิได่อยู่นำกันโดน ๆ อีปุน”

ยิ้มออก เมื่อสิ่งที่ต้องการถูกจัดในสำรับด้วย

เลือดข้น ๆ ในถ้วย จามรเ๿๥ียกขึ้นซดจนหมดเกลี้ยง พอเลี้ยงบำรุงครรภ์ให้ตื่นตัว

เจตภูตขยับรับความโอชาจากรสโลหิต ถีบถ่องกระตุ้น

  “อุ๊! คึสิปวด ๆ น้อ”

สะดุ้งเจ็บ ผลทำให้จามรเ๿๥ีอุทานกับการตอบสนอง ตัวอ่อนเชื้ออสูร

  “บ่แม่นสิออกหละเบาะหนิ”

ถลาเข้าหา อีปุนเองท้วงกับ๵า๠า๱ตรงหน้า

กลางวันแสก ๆ องค์จามรเ๿๥ีจะ๦๣๵๪ลูกตอนกินข้าวเที่ยง

พลันชุลมุนภายในตำหนัก แพทย์หลวงกระทั่งโหรประจำราชสำนักถูกเรียกตัว

...อชาตะไม่อยู่นิ่ง เดินวนรอบเสากลางห้องโถง

รอคอยการแจ้งข่าวกราบทูล จากอีกฟากตำหนัก

มังคลาพราหมณ์ซะอีกที่เก็บซ่อนเลศนัย อันหมายท้ากล้าฆ่าลูกของอสูร

ปีศาจในร่างองค์เลอสรวง ถ้าทารกเป็นชายจะถูกหักคอทันที

แม้โชคดีเป็นหญิง ถือว่ายังมีโอกาสลืมตาดูโลก

  “เป็นจังได๋แหน่หล่ะ?”

พอเห็นอีปุน องค์เลอสรวงเอ่ยตรัสถามทันที

หน้าที่ต้องกราบทูลเพศของทารก อีปุนวิ่งมาแจ้งด้วยตัวมันเอง

ตามได้รับมอบหมายการสำคัญนี้ อันถูกขอร้องตระเตรียมไว้แล้ว

ระหว่างจามรเ๿๥ีกับองค์เลอสรวงปลอม ๆ ภายใต้ความคลุมเครือ

มีวิธีตกลงกันเรียบร้อย ในข้อที่มังคลายื่นคำขาด

อสูรมารยังมีหัวใจ ห่วงในสายเลือดซึ่งเกิดใหม่

จำเป็นต้องให้อยู่รอดปลอดภัย ยอมสุ่มเสี่ยงจะผิดใจกับมังคลา

ขอเพียงได้ใช้ชีวิตเยี่ยมมนุษย์พ่อสักครา ไม่ว่าเด็กจะเป็นชายหรือหญิง

คำพูดตัดสินจากปากอีปุนเท่านั้น ชี้ชัดกำหนดชะตา

  “แม่ญิงเพคะ องค์พ่อหลวง”

ก้มหมอบรายการอีปุนหลบสายตา ปุโรหิตมังคลาพราหมณ์ที่จับจ้อง

วาจาสามารถพลิกความเป็นความตาย ต่อหน่อเนื้อกษัตรา

คิดลำพังช่วยนาย บ่าวอย่างอีปุนยังไม่ล่วงรู้ความจริงอันน่าสะพรึงกลัว

ในตัวองค์เลอสรวง ที่มองแค่ภายนอกไม่มีสิ่งใดให้สงสัยมากไปกว่านี้

มวลพฤติกรรมเปลี่ยนแปลง เนื่องเพราะฟื้นคืนตื่นจากหลับไหล

ถือตามความเชื่อโบราณ บุคคลผู้นั้นมักจะลักษณะไม่เหมือนเดิม

สาเหตุโดนวางยาหวังปลิดชีพ ฝีมือพระมเหสีข้างกายกับขุนรณชัย

จากพิษสงสะสมมาเรื่อย ๆ ทีละเล็กทีละน้อย

จวบถูกเร่งโดยเพิ่มกระแสยาแรง จนส่งผลทำให้องค์เลอสรวง

สลบไสลไร้สติสัมปชัญญะ หลับลึกตกในภวังค์

กระทั่งเป็นจุดอ่อนให้มังคลา นำเอาอสูรเข้าแทรกร่างแทน

อีกยังได้ผลพลอย เพื่อใช้ปีนป่ายบันไดไต่เทียมแท่นบัลลังก์

  “บาดหนิ สิทายดวงหละเด้อพ่ะย่ะค่ะ”

นิ่งเงียบรอคอยนั่งฟัง มังคลาพูดขึ้นในหน้าที่โหรหลวง

  “แฮกหม่านเบิกสกุล ตาเว็นเทิงหัวคุ้มกะลานกสาริกาดำ”

ถอดหลักเลขเวลาตกฟาก มังคลาก็ขมวดคิ้ว

กับคำอันหมายถึง เป็นผู้ที่มาสืบเผ่าพันธุ์วงค์ตระกูล

ทั้งประกอบเกิดช่วงตะวันฉายแรงแสงสุดของวัน ซึ่งนั่นขัดกับลักษณะเพศหญิง

สื่อสัญลักษณ์ดวงจันทร์ อันระบุในตำราดาราศาสตร์

พื้นชะตาต้องอาศัยวาจาจากคนอื่น หนุนเกื้อยืดอายุ

เปรียบ*สาริกาลิ้นทอง ใช้ปกป้องตัวตน และสร้างค่านิยม

  “หึ ๆ ๆ สมกับเป็นลูกกู ผู้สินำควมเจริญ”

เลอสรวงแย้มสรวลตรัสเยินยอ พอที่จะทำให้ยอมรับ

รีบกลบเกลื่อนทำให้มังคลาขาดสมาธิ ในการตรวจตราเกณฑ์ชะตาทารก

  “เอาหละ ญิงรึชาย กะเซื้อแถวแนวของกู”

รวบรัดด่วนสรุป อชาตะแย่งห้วงขณะผลทายทักจากปุโรหิตพราหมณ์

ด้วยประโยคยอมรับ ตัดขบวนการทางโหราศาสตร์

ด้านอีปุนหาทางเลี่ยงจากสถานที่ มันทูลขอตัวผละย้อนกลับไปดูแลจามรเ๿๥ี

ทิ้งให้ฝ่ายวังหลัง มติลงความเห็นเป็นพิธีรับขวัญธิดา

...“เว้ามาดู๊ บักพราหมณ์มันว่าจังได๋”

๦๣๵๪ลูกออกจากท้องได้ จามรพระนางถามไถ่กับอีปุน ถึงท่าทีของมังคลา

ที่องค์เลอสรวงเคยบอกใบ้ ระยะมาเยือนหาจามรเ๿๥ียังตำหนักครั้งสุดท้าย

เจาะจงให้ระวังเวลานี้ แม่และเด็กจะถูกพราก

กรณีมาจากเจตนามังคลา ไม่ต้องการเพิ่มตำแหน่งตกทอด

แผนซ้อนแผนถูกวางไว้ ป้องกันไม่ให้ทายาทอสูรโดนขจัด

อชาตะเปลี่ยนใจ ตอนจามรร้องไห้ฟูมฟาย พระนางวอนขอเมตตาแก่ลูกในท้อง

เดรัจฉานเพียงใด หากลึก ๆ ย่อมเห็นเป็นสิ่งล้ำค่าสำหรับตน

หยั่งจากสัญชาตญาณของอชาตะ พยายามต่อสู้ขืนตัวเองสำนึกในความเป็นพ่อ

ฐานสันดานไม่แยแสต่อสมบัติ ฐานันดรสูงศักดิ์

สิ่งแลกกับทำเพื่อมังคลา คือเลือดของมนุษย์

ห่วงโซ่อาหารอำมหิต หล่อเลี้ยงวงจรอุบาทว์

มวลทัศนคติเก่า ๆ ถูกลบล้างด้วยมหาวาทะคำโน้มน้าวจากจามรเ๿๥ี

กดดันบีบน้ำตาให้สงสาร เผยเรื่องราวดึงให้พ้นร่มเงาปุโรหิต

จอมบงการที่คอยกำกับวิถีภูต ให้อยู่ภายใต้ขอบเขตดุจทาสไร้อิสระ

ประกอบมโนอยากเห็น ความเป็นไปในภายภาคหน้า

จึงละในการเข่นฆ่าทารก หันประเด็นมาค้านฝักฝ่ายมังคลาซะเลย

ข้อเสนอทำให้ทุกอย่างเปลี่ยน เกินคาดหมาย

  “พากันมัวตะยากกับดวง เพคะ”

แทนที่ราชสำนักจะห่วงมเหสีเพิ่ง๦๣๵๪ อีปุนรีบกลับมาพากันตั้งหม้อเกลือ

  “พวกสู เก็บปากเก็บคำไว้ให้ดี อีใส อีนา”

ฟังจากบ่าวพูด จามรเ๿๥ีเอ่ยกับสองนางข้ารับใช้ไม่ให้ปากโป้ง

เพราะต้องเก็บเป็นความลับ สำหรับเรื่องเพศของทารก

มีกันแค่อีใสหมอตำแย อีนาผู้ช่วยทำ๦๣๵๪

ทุกขั้นตอนเตรียมการเพื่อหลีกเลี่ยง หลายปากหลายเสียงเกรงเล็ดลอด

บรรดาเกี่ยวข้องต้องเป็นพวกเดียวกัน ผู้อยู่เบื้องหลังใช่ใครที่ไหน

เป็นขุนรณชัยนั่นเอง วิ่งเต้นทำให้ลดปัญหาก่อความยุ่งยาก

ชายคนรักซึ่งยอมทุกอย่าง ไม่ให้จามรเ๿๥ีตกอยู่ในอันตราย

ตราบยังทรมานกับสถานะแม่หยัวเมือง ประการตั้งท้องลูกปีศาจ

ขุนรณชัยทนไม่ได้ จะเห็นนางอันตนปักใจต้องตกนรกทั้งเป็น

เท้าความหนหลัง พลังขับเคลื่อนสู่ความอัปยศ

บ่อเกิดสภาพเยี่ยงนี้ เพราะว่าความรักเป็นเหตุ

แรกสบตานำพาหายนะ รู้เต็มอกต้องพบเจออุปสรรค

กิจถูกส่งไปรับบาทบริจาริกา แทนองค์ราชา

บัดนี้ภาระตกแก่หัวใจที่ต้องรับผิดชอบ ในสิ่งหาญกระทำ

...ผ่านไปสักระยะ อชาตะอยากเห็นหน้าลูกขึ้นมา

เลยหาโอกาสได้ในคืนเดือนดับ มังคลาเข้าหับปิดประตูเงียบ

ย้อนรอยพฤติกรรมหลอกลวง โดยการเอาเรื่องรักษาให้หายจากหลับไหล

ปล่อยอสูรใส่สวมรอยบังหน้า ใช้ความดีความชอบตรงนั้น

ขออภิสิทธิ์โยกย้ายมาพักอาศัย ภายในบริเวณเขตปราสาทองค์พ่อหลวง

อ้างเพื่อเกื้อกูลต่อกัน หรือแท้จริงมังคลากะจะควบคุมให้ได้ดั่งใจ

พอปลอดคนจับตา อชาตะไว้ชีวิตนางสนมซึ่งเรียกมาสูบเลือดตั้งแต่เที่ยงวัน

ประมาณว่าแน่แล้ว มังคลาไม่มาก้าวก่ายในช่วงเวลานี้

ตัดสินใจเจรจาอย่างดีกับนางสนมที่ชะตายังไม่ขาด ให้พามายังเคหสถานอีกแห่ง

ครั้งถึงแล้ว อาชตะก็แทบจะละสายตาจากห่อผ้าขาวไม่ได้

ร่างน้อยนอนหลับปุ๋ย ช่างเป็นภาพที่มองไม่เบื่อหน่าย

นี่หรือคือสิ่งถือกำเนิดขึ้น อันมีอิทธิพลต่อจิตซึ่งหยาบกระด้าง

สลับเปลี่ยนกลายเป็นละเอียดอ่อน อสูรกายหวั่นอนาคตจะสั้นลง

ถ้ายังต้องขึ้นตรงกับมังคลาผู้ชุบชีวิต ผลจากโทษทัณฑ์ขั้นถูกสาปในตำราอาถรรพ์

ขบคิดวันใดมังคลาถึงฝั่งฝัน อสูรอย่างตนคงหมดประโยชน์

กาลจะช้าหรือเร็ว ต้องมีวันมาถึงแน่นอนคราจบสิ้นพันธะระหว่างกัน

ด้วยเพราะทราบรู้ตรรกะ อุดมการณ์ของพราหมณ์ปุโรหิตทั้งหมด

และผู้ที่จะถูกกระทำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ คือองค์เลอสรวง

ซึ่งจะโดนผลักตกที่นั่งลำบาก อาจต้องประชวรหลับไหลดั่งเดิมเหมือนแต่ก่อน

ส่วนตนวิธีปราบยิ่งง่ายดายเข้าไปใ๮ญ่ แค่เปิดหนังสือเรียกวิญญาณคืนสิงสู่

ข้อได้เปรียบตรง โลหิตศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ในพิธีกรรม ล้วนมาจากมังคลา

สิ่งครางแคลงใจอีกอย่าง ปริศนาปิดบังซ่อนเร้นเล่มหนังสือ

คัมภีร์ปีศาจยังอยู่ในการถือครองของมังคลา

เท่านี้ก็พอจะเดาออก ว่าตกเป็นเบี้ยล่างได้ทุกเมื่อ

ฆาตกรรมหมายท้ากล้าฆ่าลูก จำเป็นต้องล่มด้วยองค์ประกอบรอบด้าน

ขีดสุดอชาตะสารภาพ ทุกคำสั่งธาตุแท้เชิงบีบบังคับโดยมังคลา

ตามที่จามรเ๿๥ีได้ฟัง พระนางจึงเล่าความหลังเคยมีจุดประสงค์ร่วมกัน

กับศัตรูตัวฉกาจซึ่งประมาทไม่ได้ ขนาดประมุขผู้นำราชธานียังอยู่ในกำมือ

รวมทั้งลางสังหรณ์มวลสัมผัสได้ จามรเ๿๥ีต่อรองด้วยฐานะแม่ของลูก

พาหนะนำเอาเชื้อสายอสูรกึ่งมนุษย์ ผุดขึ้นในแผ่นดิน

สัญญาจะยกสิทธิปกครองแก่อริยะ นามโอรสเกิดใหม่

จากนี้ไปพระนางขอเปิดตัวขุนรณชัย อย่างไร้ข้อผูกมัดกับอชาตะ

เงื่อนไขบทบาทต่อหน้าประชาชี เคารพภาพพจน์ยศศักดิ์มเหสีขององค์เลอสรวง

ตรงข้ามความเป็นอยู่จริง ใช้ตำหนักพักร้อนกับชู้รักในเขตส่วนตัว

เรื่องอาหาร มีเลือดวัวเลือดควายคอยเชือดให้กินตลอดเวลา ถ้าขาดแคลนนัก

ทางเลือกไม่จำเป็นต้องพึ่งพาเฉพาะหมู่นางสนม ข้ารับใช้บ่าวไพร่

ในเมื่อทุกอย่างอำนวยต่อทั้งสองฝ่าย อชาตะยินยอมพร้อมรับสัจจะ.

*สาริกาลิ้นทอง มีที่มาจากนกสาริกา ซึ่งมีเสียงไพเราะมากตามธรรมชาติ

ผนวกกับความเชื่อว่ามี พุทธคุณด้านมหาเสน่ห์ เมตตามหานิยม และโชคลาภ

ทำให้ถูกนำมาสร้างเป็นเครื่องรางของขลัง เช่น รูปนกคู่ หรือ ต้นไม้มงคล

เพื่อเสริมการเจรจาค้าขาย พูดจาคนรักคนหลง ทั้งเสริมโชคลาภ

โดยมีตำนานเชื่อมโยงกับวรรณกรรมเก่าอย่างไตรภูมิพระร่วง

ที่มาและความเชื่อ

จากนกสาริกา นกชนิดนี้มีเสียงร้องที่ไพเราะ

โดยเฉพาะช่วงหาคู่ คนโบราณจึงยกให้เป็นสัญลักษณ์ของเสน่ห์และวาจาที่ดี

จากวรรณกรรม มีปรากฏในวรรณกรรมพุทธศาสนาเก่าแก่สมัยสุโขทัย

บทความไตรภูมิพระร่วง ซึ่งกล่าวถึงเทพสาริกาที่มีฤทธิ์ทำให้เป็นที่รัก

จากต้นไม้มงคล ต้นสาริกาลิ้นทอง มีใบสีเหลืองคล้ายทองคำ

เชื่อว่าปลูกแล้วจะช่วยให้การค้าขายเจริญรุ่งเรือง ทำมาค้าขึ้น มีกำไร.