0.00 
0.00 
เรื่อง แกนกลืนวิญญาณต้องห้าม
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
หิมะัตก
ขาวโ
เงียบงัน
าัโลกั้ใบูแช่แข็งเาไ้
...
สามวันผ่านไป
ข่าวเรื่องขุนนางตายปริศนา
เริ่มแพร่กระจายไปทั่วัหิมะ
แม้ทุกคนจะพยายามปิดข่าว
แต่ใสถานี่แบบนี้
ความลับีอายุสั้นกว่าหิมะบนฝ่ามือ
...
ผู้คนเริ่มกระซิบ
เริ่มเลือก้าง
เริ่มหวาดระแวงกันเอง
...
แะท่ามาพายุี่กำลังก่อตัว
หลินเี่ชวนกลับใ้ชีวิตเมือนเดิม
...
ตื่นเ้า
ฝึกพลัง
อ่านตำรา
ฝึกเย่หลิง
...
าัไ่สนใจอะไรเลย
...
แต่ทุกคนรู้
เขากำลังสังเกต
ทุกอย่าง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เ้าวันี่สี่
...
เย่หลิงกำลังนั่งู่าลานหิมะ
รอบตัวีเรียญทองแดงกว่าร้อยเรียญ
โปรยกระจายเต็มพื้น
...
ดวงตาของนางปิดู่
...
ลมหายใจนิ่ง
...
"สามสิบเอ็ด"
...
"ห้าสิบเจ็ด"
...
"แปดสิบเก้า"
...
เด็กสาวพึมพำ
...
ไ่มอง
แต่กำลังจำตำแหน่ง
...
เี่ชวนืมองู่เงียบ ๆ
...
ผ่านมาหลายวัน
ความก้าวหน้าของนางเร็วกว่าี่คิด
...
อาจเพราะเคยใ้ชีวิตู่บนถนน
...
เด็กี่ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด
มักเรียนรู้เร็ว
...
ทันใดั้เอง
เย่หลิงลืมตา
...
“ฟุ่บ!”
...
ร่างเล็กุ่ออกไป
...
เงาึ่
สองเงา
สามเงา
...
ก้าวไร้เงา
...
แม้ัห่างไกลจากเฒ่ากระดูกทมิฬ
แต่็เริ่มีเค้าโครงแล้ว
...
เพียงสิบลมหายใจ
เรียญั้หมดกลับมาู่ใถุง
...
ขาดไปึ่เรียญ
...
เย่หลิงหน้าซีด
...
รีบวิ่งกลับไปค้น
...
สุดท้ายพบว่าตกู่ใต้กิ่งสน
...
เี่ชวนพยักหน้าเล็กน้อย
...
"ดีขึ้น"
...
เพียงสองคำ
...
แต่ดวงตาของเด็กสาวกลับเปล่งประกาย
าัได้รับคำชมจากสวรรค์
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ตอนั้เอง
...
เสียงฝีเท้าัขึ้น
...
คนผู้ึ่เิเ้ามาใลานหิมะ
...
ไ่ใช่ชิงเฟิง
...
ไ่ใช่เซวี่ยหลาน
...
แต่เป็นสตรีวัยาคน
ใชุด้าหลวงชั้นู
...
นางโค้งคำนับเล็กน้อย
...
"คุณาหลิน"
...
"องค์หญิงรองีคำเชิญ"
...
เย่หลิงชะงัก
...
เี่ชวนกลับไ่แปลกใจ
...
ใี่สุด
็มาแล้ว
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ตำหนักจันทราเมันต์
...
งดงาม
...
เงียบ
...
แะอันตราย
...
นี่ืความรู้สึกแรกของเี่ชวน
...
ทุกอย่างูจัดวางอย่างสมบูรณ์แบบ
...
สมบูรณ์แบบเกินไป
...
จนคล้ายกับดัก
...
ไป๋หรูเซวี่ยนั่งู่ริมหน้า่า
...
ชุดสีฟ้าอ่อน
...
กำลังเล่นหมากลำพัง
...
เมื่อเ็นเขาเ้ามา
นางึยิ้ม
...
"นั่งสิ"
...
เี่ชวนนั่ง
...
ไ่ีใครพูด
...
ีเพียงเสียงหมากกระทบกระดาน
...
“กึก”
...
“กึก”
...
“กึก”
...
จนกระทั่งหรูเซวี่ยเป็นฝ่ายเอ่ย่
...
"เจ้ารู้หรือไ่"
...
"ทำไม้าถึงเชิญเจ้ามา"
...
"ไ่รู้"
...
"โกหก"
...
เี่ชวนัเาะเบา ๆ
...
"งั้น็พอเดาได้"
...
"เรื่องหลินเทียนหยาง"
...
มือของหรูเซวี่ยหยุดลง
...
เพียงเสี้ยววินาที
...
่จะยิ้ม
...
"ฉลาด"
...
"สมกับี่เซวี่ยหลานให้ความสำคัญ"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
นางหยิบม้วนกระดาษเก่าออกมา
...
วางลงบนโต๊ะ
...
เี่ชวนไ่ได้รีบหยิบ
...
เพียงมอง
...
"เปิดดูสิ"
...
เขาคลี่มันออก
...
ด้านใ
เป็นรายชื่อ
...
แะึ่ใั้
...
ีชื่อี่เขาไ่เคยลืม
...
หลินเทียนหยาง
...
หัวใจของเี่ชวนกระตุก
...
แต่สีหน้าไ่เปลี่ยน
...
หรูเซวี่ยสังเกตเ็น
...
แะยิ่งพอใจ
...
"เมื่อยีสิบสองปี่"
...
"ีคณะผู้แทนจากแคว้นดาราสวรรค์เิทางผ่านแคว้นเมันต์"
...
"ใรายชื่อั้"
...
"ีชื่อบิดาของเจ้า"
...
ความเงียบเ้าปกคลุม
...
ยี่สิบสองปี
...
่ี่เขาจะเกิดไ่นาน
...
"แล้ว?"
...
หรูเซวี่ยจิบชา
...
"แล้วรายชื่อั้หมดูลบ"
...
"ประวัติูเผา"
...
"คนี่เกี่ยวข้องหายตัว"
...
"แะไ่ีใครพูดถึงเรื่องนี้อีก"
...
เี่ชวนหรี่ตา
...
ข้อมูลนี้
น่าสนใจ
...
แต่ัไ่พอ
...
หรูเซวี่ยเอง็รู้
...
นางึกล่าวต่อ
...
"เจ้ารู้หรือไ่"
...
"คนี่สั่งทำลายข้อมูลเ่าั้"
...
"ืใคร"
...
เี่ชวนเงียบ
...
หรูเซวี่ยยิ้ม
...
่ตอบเอง
...
"ตำหนักดารานิรันดร์"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ภายใจิตสำนึก
...
เฒ่ากระดูกทมิฬ
ลุกขึ้นืัี
...
เปลวไฟใเบ้าตาสั่นไหว
...
รุนแรง
กว่าทุกครั้ง
...
"เด็กน้อย..."
...
"อย่ายุ่งกับชื่อนี้"
...
เสียงของมัน
ต่ำ
...
ผิดปกติ
...
แม้แต่ตอนเจอผู้พิพากษาสวรรค์
มันัไ่เคยเป็นเช่นนี้
...
เี่ชวนสัมผัสได้ัี
...
ตำหนักดารานิรันดร์
...
ไ่ธรรมดา
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"ทำไมบอก้า"
...
เขาถาม
...
หรูเซวี่ยัเาะเบา ๆ
...
"เพราะ้าอยากลงทุน"
...
"กับอนาคต"
...
"แะเจ้า"
...
"ือนาคตี่น่าสนใจ"
...
ตรงไปตรงมา
...
จนคนฟังขนลุก
...
นางไ่ปิดบัง
...
ไ่เสแสร้ง
...
เพราะนางรู้
คนฉลาดคุยกับคนฉลาด
ไ่จำเป็นต้องโกหก
...
แค่ไ่พูดั้หมด็พอ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ตอนี่เี่ชวนกำลังจะตอบ
...
ทันใดั้เอง
...
ตูม!!
...
เสียงระเบิดัสนั่น
...
พื้นดินสั่นสะเทือน
...
หน้า่าแตกกระจาย
...
ั้ตำหนักสั่นไหว
...
หรูเซวี่ยลุกขึ้นัี
...
เี่ชวนหันไปทางต้นเสียง
...
แะใวินาทีั้เอง
...
เสียงระฆังเตือนภัยของัหิมะ
็ัขึ้น
...
“ก้อง”
...
“ก้อง”
...
“ก้อง”
...
ทั่วั้เมืองหลวง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ใบหน้าของหรูเซวี่ยเปลี่ยน
เป็นครั้งแรก
...
"เป็นไปไ่ได้..."
...
เี่ชวนหรี่ตา
...
"เกิดอะไรขึ้น"
...
องค์หญิงรองมองออกไปนอกหน้า่า
...
่กล่าว้า ๆ
...
"ีคน"
...
"บุกเขตัชั้นใ"
...
ความเงียบปกคลุม
...
เพราะทุกคนรู้
ัชั้นใ
ืี่ประทับของ
จักรพรรดิหิมะ
...
แะถ้าีคนบุกไปี่นั่น
...
ความหมายีเพียงอย่างเี
...
ลอบสังหาร
เสียงระฆังัสะเทือนฟ้า
“ก้อง”
“ก้อง”
“ก้อง”
...
ทั่วั้ัหิมะหมื่นปี
เกิดความวุ่นวายใัี
ทหารอารักขาจำนวนมากุ่ออกจาก่า
เงาร่างสีขาวหลายสิบสายทะยานขึ้นสู่หลังคา
ปาปะทุ
แสงวิชาส่องวาบ
...
นี่ไ่ใช่การซ้อม
...
แต่ืสัญญาณเตือนภัยระดับูสุด
ี่ไ่เคยัมาหลายสิบปีแล้ว
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ตำหนักจันทราเมันต์
...
ไป๋หรูเซวี่ยมองออกไปนอกหน้า่า
สีหน้าสงบนิ่ง
แต่ดวงตาเย็นลง
...
"น่าสนใจ"
...
"ีคน้าลงมือิ ๆ"
...
เี่ชวนหันมอง
...
"่าไ่ตกใจ?"
...
หรูเซวี่ยยิ้มบาง
...
"ตกใจ"
...
"แต่ไ่แปลกใจ"
...
"พ่อกำลังอ่อนแอลง"
...
"ย่อมีคนอยากลอง"
...
ประโยคั้ทำให้เี่ชวนหรี่ตา
...
นี่ืความ่า
ระหว่างตนกับคนใั
...
หากเกิดเรื่องแบบนี้ี่นครรัตติกาล
ทุกคนจะคิดถึงการฆ่า
...
แต่คนพวกนี้
คิดถึงผลประโยชน์่
...
เสมอ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
“ตูม!”
...
เสียงระเบิดัขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้ใกล้กว่าเดิม
...
ท้องฟ้ายามบ่าย
เกิดรอยแยกสีดำสายึ่
...
ผู้คนจำนวนมากเงยหน้าขึ้น
ด้วยความตกใจ
...
เพราะรอยแยกั้
เกิดขึ้นเืเขตัชั้นใ
...
สถานี่ต้องห้ามี่สุดของั้แคว้น
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"ตาม้ามา"
...
หรูเซวี่ยกล่าว
...
เี่ชวนไ่ปฏิเสธ
...
เพราะต่อให้ไ่ไป
คืนนี้เขา็คงไ่ีวันได้นอนู่แล้ว
...
“ฟุ่บ!”
...
ั้สองทะยานขึ้นหลังคา
...
หิมะปลิวว่อน
...
ลมหนาวพัดรุนแรง
...
ไ่นาน
พวกเขา็มาถึงจุดูแห่งึ่
ซึ่งสามารถมองเ็นเขตัชั้นใได้
...
แะภาพี่เ็น
ทำให้แม้แต่เี่ชวนัชะงัก
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
าลานน้ำแข็งขนาดมหึมา
...
ีศพ
...
หลายสิบศพ
...
กระจัดกระจายู่เต็มพื้น
...
ทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือ
อย่างน้อยั้สร้างแกนพลัง
...
แต่ตอนนี้
ตายหมดแล้ว
...
บางคนูแช่แข็ง
บางคนเลือเพียงคึ่งตัว
...
บางคนแม้แต่ศีรษะัหาไ่เจอ
...
แะาลาน
...
ีาคนึ่ืู่
...
ชุดดำ
หน้ากากสีเิ
...
รอบตัวเต็มไปด้วยหมอกสีดำ
...
พลังของเขา
ทำให้หิมะละลาย
เป็นวงกว้าง
...
เพียงืู่ตรงั้
็ทำให้ผู้คนหายใจลำบากแล้ว
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
"เืมนุษย์..."
...
เี่ชวนกล่าวเบา ๆ
...
หรูเซวี่ยพยักหน้า
...
"อย่างน้อย"
...
"เืมนุษย์ั้ต้น"
...
หัวใจเี่ชวนหนักอึ้ง
...
นี่ืครั้งแรก
ี่เขาเ็นคนระดับนี้
...
ผู้พิพากษาั่ชางิ
ัไ่ถึงระดับนี้
...
แต่าคนนี้
ูู่กว่าไปอีกั้
าหน้ากากเิือย่างา มันีทำลาย่ากลัชั้นใอย่างุา
“เจ้าเป็นใคร?!!” แ่ัระดับวิญญาณั้าผู้ึ่คำราม แ่ัผู้นี้ระดับเีกับั่ชางิ
าหน้ากากเิหันไปมองแ่ัผู้ั้ จากั้ึหายตัวไป้า้าเขา แ่ัั้วิญญาณัไ่ทันั
าหน้ากากเิฟันไปัแ่ัั้วิญญาณ แะจบชีวิตเขาใดาบเี
เ่าทหารัาพระองค์่าืตัวสั่น
“ทะ ่าแ่ัหยาง… ตายแล้ว….”
าหน้ากากเิเิต่อ ่า…. ทันใดั้ ็ีคลื่นปาอันแ่กร้าวุ่ใส่มัน
าหน้ากากเิหันไปมองคลื่นปาั้ จากั้ึะัมือเบาๆาคลื่นพลังั้ิ้
ทุกคนี่เ็นภาพั้่าะึ
"เป็นไปไ่ได้!!" เสียงอุทานของเ่าทหารัขึ้น
"เฮะ!!" รวมวิญญาณัู้งั้นึ?
“้ามหาเาิาฝ่ายเื หลันี้ิ” าาผู้ั้เอ่ยแะำั
“ไสหัวไป!!” าหน้ากากเิไ่พูดพร่ำ เขาัคลื่นปาไปทางมหาเาิาหลันี้ิัี
“ตูมมมม!!!”
หลันี้ิตกใจยกแขนแล้วรีบสร้างเกราะปาขึ้นมาต้านรับอย่างว่องไว
“อั่กกก!!” หลันี้ิโคลื่นพลังของาหน้ากากเิ เขากระเด็นไปไโแะนอนแ่ิ่ไ่ัอีก
ทุกคนีู่่ใเุา์่าขนลุกซู่
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
แะใตอนั้เอง
...
เสียงึ่็ัขึ้น
...
"เจ้า้ามาก"
...
น้ำเสียงสงบนิ่ง
...
ไ่ได้ั
...
แต่กลับได้ยินทั่วั้ั
...
เี่ชวนหันมอง
...
บนระเบียงูสุด
...
าาคนึ่กำลังืู่
...
ผมสีเิ
...
ชุดคลุมสีขาว
...
ดวงตาสงบนิ่งราวหิมะพันปี
...
จักรพรรดิหิมะ
...
ไป๋หานเทียน
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
วินาทีั้
...
เี่ชวนสัมผัสได้ัี
...
โลกเปลี่ยนไป
...
ไ่ใช่ภาพลวงตา
...
ไ่ใช่ความรู้สึก
...
แต่เป็นโลกิ ๆ
...
หิมะี่กำลังตก
หยุดลง
...
ลมี่กำลังพัด
หยุดลง
...
แม้แต่เสียง
ัเงียบหาย
...
าัทุกสิ่งบนฟ้าดิน
กำลังรอฟังคำพูดของาคนเี
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ราชันสวรรค์
...
นี่ืราชันสวรรค์
...
ไ่จำเป็นต้องลงมือ
...
ไ่จำเป็นต้องปล่อยพลัง
...
เพียงแค่ืู่
...
็กดทับโลกั้ใบได้แล้ว
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
าชุดดำเงยหน้าขึ้น
...
"ไป๋หานเทียน"
...
"่าอ่อนแอลงิ ๆ"
...
จักรพรรดิหิมะมองเขา
...
สงบนิ่ง
...
"้าคิดเมือนกัน"
...
"ว่าเจ้า้าขึ้นมาก"
...
แล้วิ้บาง ๆ
็ปรากฏบนใบหน้าของจักรพรรดิ
...
"หรือว่า..."
...
"คนของตำหนักทมิฬสุริยัน"
...
"ลืมบทเรียนเมื่อสามสิบปี่แล้ว?"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ัีี่คำว่า
ตำหนักทมิฬสุริยัน
ัขึ้น
...
สีหน้าของหรูเซวี่ยเปลี่ยน
...
แม้แต่เี่ชวน
ัสังเกตได้
...
นี่ืชื่อี่ไ่ธรรมดา
...
แน่นอน
ต้องเกี่ยวข้องกับอดีต
บางอย่าง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
าชุดดำัเาะ
...
"สามสิบปีแล้ว"
...
"่าัคิดว่าตัวเองเป็นคนเดิมหรือ?"
...
"ราชันหิมะ"
...
"่าใกล้ตายแล้ว"
...
ความเงียบเ้าปกคลุม
...
ทั่วั้ั
ไ่ีใคร้าพูด
...
เพราะนี่ืการดูหมิ่นจักรพรรดิ
ต่อหน้าคนั้แคว้น
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
แต่ไป๋หานเทียน
กลับเพียงถอนหายใจ
...
"คนรุ่นใหม่"
...
"มักพูดมาก"
...
จากั้
...
เขา็ก้าวออกมา
ึ่ก้าว
...
เพียงึ่ก้าว
...
ท้องฟ้าั้ผืน
กลายเป็นสีขาว
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
“ฟึ่ม!”
...
หิมะนับล้านเกล็ด
ปรากฏขึ้นาอากาศ
...
ทุกคนะึ
...
เพราะไ่ีใครเ็นว่า
มันมาจากไหน
...
เมือนโลกั้ใบ
กำลังสร้างหิมะขึ้นเอง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เฒ่ากระดูกทมิฬ
ภายใจิตสำนึก
...
ลุกขึ้นืัี
...
เปลวไฟใเบ้าตาแกว่งไหว
...
"กฎ..."
...
มันพึมพำ
...
"นี่ืกฎหิมะ"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนจ้องมอง
ไ่กะพริบตา
...
นี่ืสิ่งีู่่เืพลัง
...
เืวิชา
...
เืกระบวนท่า
...
นี่ืการใ้
กฎโลก
ิ ๆ
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
าชุดดำเอง
สีหน้าเปลี่ยนไปแล้ว
...
"ไ่..."
...
"เป็นไปไ่ได้"
...
"่าบาดเจ็บู่!"
...
ไป๋หานเทียนยิ้ม
...
เป็นิ้ของคนี่ครองแผ่นดินมาหลายสิบปี
...
"แล้วใครบอกเจ้า"
...
"ว่า้าต้องใ้พลังเต็มี่"
...
จากั้
...
เขา็ดีดนิ้ว
เบา ๆ
...
“แกร๊ก”
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เสียงน้ำแข็งแตก
ัขึ้น
...
เพียงเสียงเี
...
แต่ร่างของาชุดดำ
กลับแข็งค้าง
...
ดวงตาเบิกกว้าง
...
เต็มไปด้วยความไ่เชื่อ
...
่ี่
ร่างั้ร่าง
จะกลายเป็นน้ำแข็ง
...
แะแตกา
...
เป็นผุยหิมะ
...
ปลิวหายไปกับสายลม
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เงียบ
...
ั้ัเงียบสนิท
...
ไ่ีเสียงใดเลือู่
...
เืมนุษย์ั้ต้น
...
ผู้ี่สามารถกวาดล้างเมืองึ่ได้
...
ตาย
...
เพราะการดีดนิ้วครั้งเี
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ชวนืนิ่ง
...
ไ่ใช่เพราะกลัว
...
แต่เพราะเ้าใจแล้ว
...
ว่าโลกนี้กว้างใหญ่เพียงใด
...
ตลอดเวลาี่ผ่านมา
เขาคิดว่าตัวเองแข็งแ่ขึ้นมากแล้ว
...
แต่เมื่อเทียบกับคนระดับนี้
...
เขาัเป็นเพียงมดตัวึ่
เท่าั้
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
แต่ใวินาทีั้เอง
...
ไ่ีใครสังเกต
...
ว่าดวงตาของไป๋หานเทียน
...
ฉายแววเนื่อยล้า
เพียงชั่วครู่
...
แะมุมปาก
...
ีเลือดสีแดงสด
ไหลออกมา
ึ่หยด
...
ู่หิมะกลบหายไป
...
ยกเว้นเพียงสองคน
ี่เ็นมัน
...
ไป๋เซวี่ยหลาน
...
แะ
หลินเี่ชวน
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1731468932_96882450.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??