เรื่อง “คัมภีร์เต๋าเหนือโลกันตร์”
ครืนนน...
เีประตูิโบราณเปิออก้า ๆ
เฝุ่นี่สะสมาับพันปีร่วงหล่นลงมา
บรรยากาศาให้องลับเีงันจนได้ยินแม้แต่เีลมหายใจ
...
สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังแท่นิสีดำ
...
แะโคมโบราณี่วางอยู่บนั้
...
โคมดวงั้มีขนาดเพียงหนึ่งฝ่ามือ
ทำจากโลหะสีดำอมเงิน
เต็มไปด้วยลวดลายัะโบราณ
แม้เวลาจะผ่านไปนานเพียงใด
แต่กลับไม่มีร่องรอยผุพังแม้แต่น้อย
...
"สมบัติโบราณ!"
ผู้เข้าสอบคนหนึ่งร้องออกมา
...
ทันใดั้
หลายคนเริ่มขยับตัว
...
แต่่ี่ใครจะก้าวเข้าไป
แรงกดดันมหาศาลสายหนึ่งกลับแผ่ออกมาจากโคม
...
ตูม!
...
ผู้เข้าสอบหลายคนกระเด็นถอยหลังทันที
...
บางคนถึงกับกระอักเลือด
...
ความโลภในสายตาหายไปในพริบตา
...
มู่หรงเย่หรี่ตาลง
...
"สมบัตินี้มีเจ้าของ"
...
เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจน
ว่ามันไม่ใช่วัตุโบราณธรรมดา
...
ขณะั้เอง
ะเีวิญญาณเก้าั้ฟ้าใน่าิเซียน
กลับสั่นสะเทือนรุนแรง
...
แีทองอ่อน ๆ ปาฏขึ้นาใทะเลิ
...
่จะเกิดแรงดึงดูดสายหนึ่ง
...
เชื่อมต่อเข้ากับโคมโบราณ
...
ฟุบ!
...
โคมบนแท่นิพลันส่องแสง
...
แะในวินาทีั้
ภาพทุกอย่างรอบตัวิเซียนพลันแตกสลาย
...
โลกทั้งใบกลายเป็นความมืด
...
เขาปาฏตัวอยู่บนลานิโบราณแห่งหนึ่ง
...
เหนือศีรษะคือท้องฟ้าสีดำสนิท
...
เบื้องหน้าคือเมืองสีดำอันคุ้นเคย
...
เมืองเดียวกับี่เขาเคยเห็นผ่านรอยแตกของผนึก
...
แะในกลางเมือง
มีาผู้หนึ่งยืนอยู่
...
ชุดคลุมสีเทาเข้ม
ผมดำยาวถึงเอว
ใบหน้าหล่อเหลาแต่แฝงความเหนื่อยล้า
...
ในมือของเขา
ถือโคมวิญญาณสีทอง
...
เื่เห็นิเซียน
าผู้ั้กลับิ้บาง ๆ
...
"ในี่สุด..."
...
"ผู้ถือโคมุ่ี่เก้า"
"ก็มาถึงแล้ว"
...
หัวใจของิเซียนสั่นสะเทือน
...
"ท่านคือ..."
...
าผู้ั้พยักหน้า
...
"ข้าคือ"
"เซียนอี้"
...
"ผู้ถือโคมุ่ี่แปด"
...
แม้จะคาดเดาไว้แล้ว
แต่เื่ได้ยินด้วยตนเอง
ิเซียนก็ยังตกใจ
...
เพราะนั่นหมายความว่า
ผู้ถือโคมุ่่หน้า
มีตัวตนจริง
...
แะเคยเดินอยู่บนเส้นทางเดียวกับเขา
...
"ี่นี่คือี่ใด"
ิเซียนถาม
...
เซียนอี้เงยหน้าเมืองสีดำ
...
สายตาเต็มไปด้วยความซับซ้อน
...
"ี่นี่คือความทรงจำ"
...
"ความทรงจำช่วงสุดท้ายของข้า"
...
ทันใดั้
ภาพรอบด้านเริ่มเปลี่ยนไป
...
เีกรีดร้องดังขึ้น
...
เปลวไฟสีดำลุกไหม้ทั่วเมือง
...
ผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก
...
ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยหมอกดำ
...
แะใจกลางเมือง
มีเงา่าขนาดมหึมายืนอยู่
...
แม้จะไม่เห็นรูปลักษณ์ชัดเจน
แต่เพียงจากระยะไกล
ิเซียนก็รู้สึกเหมือนิวิญญาณกำลังถูกบดขยี้
...
"มันคืออะไร"
...
เซียนอี้เีไปครู่หนึ่ง
่ตอบ
...
"ศัตรูของผู้ถือโคม"
...
"แะเป็นเหตุผลี่ผู้เฝ้าผนึกทุกยุคต้องเสียสละ"
...
หัวใจของิเซียนหัอึ้ง
...
เขาเริ่มเข้าใจแล้ว
ว่าเส้นทางของผู้ถือโคม
ไม่ใช่วาสนา
...
แต่มันคือภาระ
...
ภาระี่ส่งต่อกันมาหลายุ่
...
เซียนอี้ยกมือขึ้น
...
ลำแีทองสายหนึ่งลอยออกมาจากโคม
...
่เข้าสู่กลางหน้าผากของิเซียน
...
ตูม!
...
ข้อมูลจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่ทะเลิ
...
"นี่คือสิ่งี่ข้าทิ้งไว้"
...
"วิชาโคมวิญญาณบที่หนึ่ง"
...
"แะเเสี้ยวความทรงจำของผู้ถือโคมุ่่"
...
ิเซียนกัดฟันแน่น
...
พลังอันมหาศาลแทบทำให้สติของเขาแตกสลาย
...
แต่ะเีวิญญาณเก้าั้ฟ้ากลับส่องแสง
...
ช่วยหลอมรวมพลังทั้งหมด
...
ไม่นานั
ทุกอย่างึค่อย ๆ สงบลง
...
เซียนอี้เขาเี ๆ
...
่กล่าวประโยคหนึ่ง
...
ประโยคี่ทำให้หัวใจของิเซียนหยุดเต้นไปชั่วขณะ
...
"ผู้ถือโคมุ่ี่หนึ่ง"
...
"ยังไม่ตาย"
...
ม่านตาของิเซียนหดตัว
...
"อะไรนะ!"
...
แต่ยังไม่ทันได้ถามต่อ
...
ภาพรอบด้านกลับเริ่มพังทลาย
...
่าของเซียนอี้ค่อย ๆ เืา
...
ราวกับความทรงจำกำลังสิ้นสุดลง
...
่หายไป
าหนุ่มุ่่กลับิ้บาง ๆ
...
"จงแข็งแกร่งขึ้น"
...
"เพราะอีกไม่นาน"
...
"เมืองสีดำจะตามหาเจ้าเอง"
...
สิ้นเี
ทุกอย่างพลันแตกสลาย
...
ฟุบ!
...
ิเซียนลืมตาขึ้น
...
พบว่าตนกลับมาอยู่ในวิหารอีกครั้ง
...
รอบตัวเต็มไปด้วยผู้คน
...
แต่สิ่งี่แตกต่างคือ
โคมโบราณบนแท่นิ
ได้สลายกลายเป็นละอองแสงไปแล้ว
...
ราวกับมันรอเพียงเขา
...
เพื่อส่งต่อมรดกครั้งสุดท้าย
...
ขณะั้เอง
ะเีวิญญาณเก้าั้ฟ้าในทะเลิ
พลันส่องสว่างกว่าี่เคย
...
แะบนั้ี่หนึ่งของะเี
มีัะโบราณปาฏขึ้น้า ๆ
...
"ปลดผนึกั้ี่หนึ่ง"
"ผู้ถือโคมุ่ี่แปดจากไปแล้ว"
"แต่คำพูดสุดท้ายของเขา"
"กลับเปิเผยความลับี่น่าหวาดหวั่นยิ่งกว่า"
...
"ผู้ถือโคมุ่ี่หนึ่ง"
"ยังมีชีวิตอยู่..."
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??