เรื่อง สืบ...สวาท!! NC++

บทที่ 119: พายุคลั่งสมรภูมิเกาะสมุย

เปลวเพลิงจากเรือขนอาวุธที่ระเบิดลุกท่วมผิวน้ำทะเลสีคราม สาดแสงสะท้อนดวงตาดุดันของพญาเสือสีกากี 

เสียงคำรามกึกก้องกัมปนาทของระเบิดปะทุขึ้นฉีกกระชากความมืดมิดยามราตรี ท่ามกลางพายุฝนฟ้าคะนองที่กำลังโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งเหนืออ่าวลับทางตอนใต้ของเกาะสมุย เกลียวคลื่นขนาดยักษ์ม้วนตัวกระแทกเข้ากับกราบเรือเร็วตรวจการณ์หุ้มเกราะของกองทัพเรือและตำรวจน้ำจนโคลงเคลง ละอองน้ำเค็มปนสายฝนหนาทึบสาดซัดปะทะใบหน้าของผมอย่างไม่หยุดยั้ง ทว่าสายตาของผมไม่เคยคลาดสายตาไปจากเรือบรรทุกสินค้าดัดแปลงขนาดมหึมาที่กำลังแล่นตัดคลื่นอยู่เบื้องหน้า

"ท่านผู้การคะ! เรดาร์ตรวจพบการเคลื่อนไหวทางยุทธวิธีของเรือเป้าหมาย พวกมันกำลังเปิดช่องยิงแท่นปืนกลหนักลำกล้องคู่ท้ายเรือค่ะ!" 

เสียงตะโกนฝ่าเสียงลมพายุของสารวัตรพลอยดังขึ้นจากข้างกายผม เธออยู่ในชุดยุทธวิธีสีดำทมิฬแนบเนื้อที่ถูกออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางน้ำ เสื้อเกราะเคฟลาร์เกรดสี่กระชับรัดทรวดทรงองค์เอวอวบอิ่มอันสะพรั่ง เส้นผมสีดำขลับถูกรวบตึงไว้ใต้หมวกนิรภัยยุทธวิธี หยดน้ำฝนเกาะพราวบนผิวแก้มนวลเนียนและริมฝีปากอิ่มที่เม้มแน่นด้วยความเด็ดเดี่ยว ในมือของเธอประคองปืนเล็กยาวจู่โจม HK416 ที่ติดตั้งกล้องเล็งจุดแดงและท่อเก็บเสียงเอาไว้มั่นคง รัศมีความเป็นผู้นำและนักรบสาวฉายชัดในทุกท่วงท่า

ข้างๆ เธอคือแคทเธอรีน หรือ 'เคท' สายลับสาวชาวตะวันตกผมบลอนด์ทองสลวยเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำฝน ตาสีฟ้าครามคมกริบประดุจเหยี่ยวล่าเหยื่อกำลังจับจ้องหน้าจอดิจิทัลกันน้ำขนาดกะทัดรัดที่ติดตั้งอยู่บนแผงควบคุมเรือตรวจการณ์ นิ้วเรียวยาวสวมถุงมือยุทธวิธีเคาะแป้นพิมพ์อย่างว่องไวเพื่อปลดล็อกสัญญาณแจมเมอร์ของศัตรู

"ดาวเทียมตรวจการจับสัญญาณความร้อนภายในระวางเรือได้ชัดเจนค่ะนนท์" เคทเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิททว่าแฝงความตึงเครียด "ในท้องเรือมีทั้งจรวดนำวิถีประทับบ่า ขีปนาวุธต่อต้านอากาศยาน และกล่องควบคุมอิเล็กทรอนิกส์สงครามของกลุ่มอินทรีดำ (The Black Eagle) พวกมันไม่ได้มาแค่ค้าอาวุธธรรมดา แต่นี่คือการส่งมอบยุทโธปกรณ์ระดับล้างเมือง!"

"เราปล่อยให้พวกมันหลุดรอดออกไปจากน่านน้ำไทยไม่ได้เด็ดขาด" ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจ สองเท้าเหยียบย่ำลงบนพื้นเหล็กกันลื่นของเรือตรวจการณ์อย่างมั่นคง สภาพอากาศเลวร้ายและคลื่นสูงกว่าสามเมตรไม่อาจสั่นคลอนจุดศูนย์ถ่วงของร่างกายที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างเอกอุ "เรือตรวจการณ์ทุกลำ ประจำสถานีรบ! โอบล้อมจากปีกซ้ายและปีกขวา บังคับให้มันจนมุมในแนวโขดหิน!"

"รับทราบ!" สารวัตรพลอยยกวิทยุสื่อสารทางยุทธวิธีขึ้นสั่งการทันที "หน่วยจู่โจมฉลามขาวและเรือตำรวจน้ำที่สอง เข้าประจำตำแหน่งหนีบปีกกา อย่าให้เรือเป้าหมายหักหัวออกสู่ทะเลเปิดได้เป็นอันขาด!"

เปรี้ยงงงงงงง!

ประกายสายฟ้าฟาดผ่าลงมายังผิวน้ำห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตร แสงสีเงินยวบสว่างวาบไปทั่วท้องฟ้า เผยให้เห็นร่างของกลุ่มทหารรับจ้างในชุดพรางสีเข้มของกลุ่มอินทรีดำหลายสิบนายที่ประจำการอยู่บนดาดฟ้าเรือสินค้า พวกมันคืออดีตหน่วยรบพิเศษรับจ้างข้ามชาติที่เชี่ยวชาญการรบทางน้ำ อาวุธครบมือตั้งแต่ปืนกลหนักไปจนถึงเครื่องยิงลูกระเบิด

ฟิ้ว... ตูมมมมมมมมมมมมม!

ลูกกระสุนระเบิด RPG พุ่งแหวกม่านฝนเข้ามาเฉียดกราบเรือตรวจการณ์ของเราไปเพียงไม่กี่เมตร แรงระเบิดอัดกระแทกผิวน้ำจนมวลน้ำมหาศาลพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับน้ำพุปีศาจ สาดกระหน่ำลงมาใส่พวกเราจนเปียกโชก เรือเร็วโคลงวูบตามแรงกระแทกของคลื่นลูกใหม่ แต่กัปตันเรือของตำรวจน้ำก็ดึงพังงาแก้อาการได้อย่างยอดเยี่ยม

"พวกมันเปิดฉากยิงแล้ว!" เคทตะโกนลั่นพลางยกปืนกลมือ MPX ขึ้นประทับบ่า ยิงกดดันไปยังแนวสะพานเดินเรือของศัตรูเป็นชุด

ปังๆๆๆๆๆๆ! ปังๆๆๆๆๆๆ!

กระสุนขนาด 9 มม. หัวเจาะเกราะสาดออกไปเป็นสาย ทหารรับจ้างอินทรีดำสองคนที่กำลังบรรจุกระสุนเครื่องยิงลูกระเบิดสะดุดล้มคว่ำ ร่างร่วงกระแทกพื้นดาดฟ้าเหล็ก เลือดสีแดงสดไหลทะลักปนไปกับน้ำฝนที่นองพื้น ทว่าพวกมันที่เหลือก็สาดกระสุนปืนกลหนัก .50 Browning กลับมาอย่างบ้าคลั่ง

บึ้มๆๆๆๆๆๆๆๆๆ! บึ้มๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!

-่ากระสุนขนาดมหึมาฉีกกระชากราวกั้นเหล็กของเรือเราจนบิดเบี้ยว เศษเหล็กแหลมคมปลิวว่อนไปทั่วสารทิศ สารวัตรพลอยย่อตัวลงหลบหลังแนวกำบังเกราะไททาเนียมได้อย่างหวุดหวิด ลมหายใจอุ่นร้อนของเธอหอบกระชั้น ร่างกายที่เบียดชิดกับผมส่งผ่านไออุ่นและความตื่นเต้นทางกายภาพออกมาอย่างชัดเจน แม้ในสมรภูมิที่เฉียดความตาย ความงามอันแข็งแกร่งและเย้ายวนของพลอยก็ยังคงเปล่งประกายอย่างน่าหลงใหล

"มันยิงกดหัวพวกเราไว้แบบนี้ เรือเร็วบุกเทียบกราบไม่ได้ค่ะผู้การ!" พลอยเอ่ยพลางเปลี่ยนแมกกาซีนกระสุนใหม่อย่างรวดเร็ว "ถ้าเข้าใกล้กว่านี้ เกราะเรือเราจะทานแรงกระสุน .50 ไม่ไหว!"

"ผมจัดการเอง" ผมเอ่ยสั้นๆ ด้วยแววตานิ่งสงบดุจผิวน้ำก่อนเกิดคลื่นยักษ์

ผมเอื้อมมือไปหยิบเคสกันกระแทกสีดำด้านข้างลำเรือ เปิดสลักออกแล้วยกอาวุธคู่กายกระบอกใหม่ออกมา—ปืนซุ่มยิงความแม่นยำสูงระดับยุทธวิธี CheyTac M200 Intervention ขนาด .408 พร้อมท่อเก็บเสียงขนาดยักษ์และกล้องเล็งตรวจจับความร้อนความละเอียดสูงระดับไฮเดฟฟินิชัน

ปืนกระบอกนี้คือนักล่าแห่งความมืดมิด มันถูกออกแบบมาเพื่อเด็ดชีพเป้าหมายในระยะเกินกว่าสองกิโลเมตร แม้ในสภาวะที่พายุฝนบดบังทัศนวิสัยจนมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า

ผมก้าวขึ้นไปยืนบนแท่นยิงดาดฟ้าหน้าเรือ ขาทั้งสองข้างแยกออกกว้างเพื่อรับแรงเหวี่ยงของคลื่นลมที่ซัดกระหน่ำ ตัวเรือกำลังโยกไหวขึ้นลงตามจังหวะคลื่นที่สูงชันราวกับภูเขาน้ำ สายฝนสาดกระทบดวงตาจนแสบพร่า แต่สมาธิของผมจดจ่ออยู่เพียงจุดเดียว

ลมหายใจของผมค่อยๆ ช้าลง... หัวใจเต้นช้าลงตามจังหวะที่ถูกเคี่ยวกรำมาอย่างสมบูรณ์แบบ

ผมแนบแก้มเข้ากับพานท้ายปืน มองผ่านศูนย์เล็งอินฟราเรด ภาพในกล้องตัดผ่านม่านฝนหนาทึบ เผยให้เห็นโครงร่างความร้อนสีส้มอมแดงของสะพานเดินเรือสินค้าหลังกระจกกันกระสุนหนาสามชั้น

ตรงนั้น... ชายร่างยักษ์ผู้มีรอยสักอินทรีดำที่ลำคอ กำลังกุมพังงาเรือด้วยท่าทางบ้าคลั่ง มันคือ 'กัปตันลูก้า' อดีตนายทหารทรยศจอมโหดแห่งทะเลบอลติก ผู้เชี่ยวชาญการขับเรือฝ่าสมรภูมิ มันกำลังเร่งเครื่องยนต์ดีเซลเทอร์โบคู่เต็มกำลัง หมายจะพุ่งชนเรือตรวจการณ์ของพวกเราให้แหลกเป็นชิ้นๆ แล้วหนีทะลวงออกสู่ทะเลลึก

"คลื่นลมตะวันออกเฉียงเหนือ ความเร็วลม 45 น็อต... คลื่นโยกขึ้นสูงสองจุดห้าเมตร..." เคทรายงานค่าทางอุตุนิยมวิทยาผ่านไมค์แนบหูให้ผมทันทีด้วยความแม่นยำระดับสายลับมืออาชีพ

"ระยะหกสี่ศูนย์เมตร" ผมคำนวณวิถีกระสุนตกในสมองอย่างรวดเร็ว ปรับลูกบิดชดเชยแรงลมบนกล้องเล็งสองคลิก

เรือสินค้ากำลังไต่ขึ้นสู่ยอดคลื่น... จุดสูงสุดของการลอยตัว... ก่อนจะดิ่งลงในอีกหนึ่งวินาทีข้างหน้า

จังหวะนี้เท่านั้น!

ฟึ่บ!

เสียงลั่นไกแผ่วเบาราวกับเสียงถอนหายใจของมัจจุราช กระสุนขนาด .408 CheyTac หัวทองแดงตันพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วกว่าสามเท่าของความเร็วเสียง มันแหวกม่านน้ำฝนและแรงลมพายุ ตัดผ่านช่องว่างแห่งความปั่นป่วนของอากาศเป็นเส้นตรงอย่างสมบูรณ์แบบ

เพล้งงงงงงงงงงงงง!

กระจกหุ้มเกราะหนาสามชั้นของห้องควบคุมเรือสินค้าแตกกระจายออกเป็นรูพรุนขนาดเท่ากำปั้น หัวกระสุนหมุนควงทะลวงเข้ากลางกะโหลกศีรษะของกัปตันลูก้าอย่างแม่นยำ เลือดและเศษเนื้อกระจายเปรอะเปื้อนแผงหน้าปัดดิจิทัล ร่างมหึมาทรุดฮวบลงทับคันเร่งและหักพังงาเลี้ยวไปทางขวาสุดอย่างกะทันหัน!

"เข้าเป้า! กัปตันเรือศัตรูถูกกำจัดแล้ว!" พลอยร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นสะใจ

เรือขนอาวุธขนาดหลายพันตันที่ขาดคนควบคุมเริ่มเสียการทรงตัวอย่างรุนแรง เครื่องยนต์ที่ถูกเร่งจนโอเวอร์โหลดขับเคลื่อนตัวเรือพุ่งเฉียงตัดกระแสน้ำวน ท่ามกลางเสียงหวูดเตือนภัยที่ดังระงมลั่นลำน้ำ

และเบื้องหน้าของมันในทิศทางนั้น... คือแนวโขดหินโสโครกรูปเขี้ยวฉลามแห่งอ่าวสมุย!

โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!

เสียงเหล็กกล้าใต้ท้องเรือฉีกขาดดังสนั่นหวั่นไหวเมื่อตัวเรือพุ่งกระแทกเข้ากับสันดอนหินใต้น้ำอย่างรุนแรง ตัวเรือเอียงวูบไปด้านข้างเกือบสี่สิบห้าองศา คอนเทนเนอร์บรรทุกอาวุธบนดาดฟ้าหลายตู้หลุดจากสลักล็อก กลิ้งหล่นลงสู่ทะเลและกระแทกเข้าหากันจนเกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบ

ตูมมมมมมมมมมมมม!

น้ำมันดีเซลรั่วไหลสัมผัสกับประกายไฟ เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ลุกท่วมผิวน้ำทะเลสีคราม เปลวไฟสีส้มแดงลุกโชนสว่างจ้าท้าทายสายฝนที่เทกระหน่ำ ควันดำหนาทึบพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าตัดกับแสงฟ้าผ่าที่ฟาดเปรี้ยงลงมาอย่างต่อเนื่อง

"บุกยึดเรือ! ปฏิบัติการชาร์จสะพานเดินเรือเดี๋ยวนี้!" ผมออกคำสั่งเฉียบขาดพลางปลดปืนสไนเปอร์สะพายหลัง แล้วชักปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติคู่ใจขึ้นมาพร้อมลุย

เรือเร็วหุ้มเกราะของเราเร่งเครื่องยนต์พุ่งเข้าเทียบกราบขวาของเรือสินค้าที่เกยตื้นอยู่อย่างแม่นยำ ตะขอเกี่ยวคาร์บอนไฟเบอร์ถูกยิงขึ้นไปยึดกับราวกั้นดาดฟ้าเรืออย่างแน่นหนา

"ไป!"

ผมดีดตัวโหนสายเคเบิลดีดกายขึ้นสู่ดาดฟ้าเรือศัตรูเป็นคนแรก ตามติดมาด้วยสารวัตรพลอยและเคท ทหารรับจ้างอินทรีดำที่รอดชีวิตจากการกระแทกพยายามตะเกียกตะกายยกอาวุธขึ้นสู้ แต่พวกมันช้าเกินไป

ปัง! ปัง!

กระสุนสองนัดจากปืนของผมเจาะเข้ากลางอกของทหารรับจ้างสองคนแรกจนล้มฟุบลงไป พลอยหมุนตัวเตะกวาดข้อเท้าของศัตรูอีกคนที่พุ่งเข้ามาพร้อมมีดยุทธวิธีจนเสียหลัก ก่อนที่เธอจะใช้ด้ามปืนฟาดเข้าที่ท้ายทอยจนหมดสติไปในพริบตา เคทกวาดสายตาคุมเชิงด้านหลัง ยิงเก็บมือปืนที่ซุ่มอยู่บนตู้คอนเทนเนอร์ร่วงลงมาฟาดพื้นดาดฟ้าเสียงดังสนั่น

"เคลียร์ดาดฟ้าชั้นนอกแล้วค่ะ!" พลอยรายงานพลางขยับเข้ามาคุ้มกันด้านข้างผมอย่างรู้ใจ ร่างกายของพวกเราประสานการเคลื่อนไหวได้อย่างแนบเนียน ไหล่แนบไหล่ แผ่นหลังแนบแผ่นหลัง กลิ่นดินปืนร้อนผ่าวผสมกลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวและเหงื่อสาวของพลอยโชยมาแตะจมูก ปลุกเร้าความตื่นตัวในสัญชาตญาณนักรบของผมให้เฉียบคมยิ่งขึ้น

"เคท เจาะเข้าระบบคอมพิวเตอร์สะพานเดินเรือทันที ดึงข้อมูลการส่งมอบและบัญชีปลายทางทั้งหมดออกมา!" ผมสั่งการ

"รับทราบค่ะที่รัก จัดให้เดี๋ยวนี้" เคทขยิบตาให้ผมแวบหนึ่งอย่างเย้าแหย่แม้ในสถานการณ์วิกฤต เธอพุ่งตรงเข้าไปยังซากห้องสะพานเดินเรือที่พังยับเยิน เสียบแท็ปไดรฟ์ความเร็วสูงเข้ากับพอร์ตเซิร์ฟเวอร์หลักของเรือที่ยังคงมีไฟสำรองกะพริบอยู่

สัญญาณดาวเทียมความปลอดภัยสูงถูกเปิดใช้งานทันที ภาพโฮโลแกรมสามมิติขนาดกะทัดรัดเชื่อมต่อไปยังห้องบัญชาการลับส่วนหน้าของพวกเราในกรุงเทพฯ

ใบหน้าสวยหวานหมดจดของ 'นลิน' และสาวสวยผู้เชี่ยวชาญด้านบัญชีและการเงินระหว่างประเทศ 'รดา' ปรากฏขึ้นบนหน้าจอดิจิทัล ทั้งสองสาวกำลังนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์หลายสิบจอที่มีกราฟตัวเลขทางการเงินและเครือข่ายบล็อกเชนไหลผ่านอย่างบ้าคลั่ง

"นนท์คะ! สัญญาณภาพและข้อมูลการเงินจากเรือสินค้าเริ่มไหลเข้าสู่ระบบของเราแล้วค่ะ!" เสียงหวานใสของนลินดังขึ้นอย่างตื่นเต้น เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนเผยให้เห็นร่องอกอิ่มขาวผ่อง แววตาเป็นประกายด้วยความมุ่งมั่น "นลินตรวจพบลูปธุรกรรมอำพรางที่กำลังกระจายเงินสดดิจิทัลมูลค่ากว่าห้าร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐออกจากบัญชีนอมินีของกลุ่มอินทรีดำค่ะ!"

"และรดาก็กำลังจับเส้นทางกระเป๋าเงินดิจิทัล (Crypto Cold Wallets) ของดยุกดิมิทรีได้แล้วค่ะที่รัก" รดาเสริมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เธอขยับแว่นสายตากรอบบาง รอยยิ้มมั่นใจปรากฏบนใบหน้ารูปไข่แสนสวย "พวกมันใช้ธนาคารเงาในหมู่เกาะเคย์แมนและสวิตเซอร์แลนด์เป็นท่อน้ำเลี้ยงในการซื้อขายอาวุธล็อตนี้ ถ้ารดาไม่ลงมือตัดระบบตอนนี้ เงินทั้งหมดจะถูกโอนไปยังบัญชีกองกำลังติดอาวุธในยุโรปตะวันออกภายในสามนาทีค่ะ!"

"จัดการอายัดและทำลายท่อน้ำเลี้ยงของพวกมันให้สิ้นซากเลยครับนลิน รดา" ผมบอกกับหญิงสาวทั้งสองผ่านไมค์สื่อสาร "อย่าให้พวกมันเหลือแม้แต่เหรียญเดียวที่จะเอาไปซื้อกระสุนมาทำร้ายใครได้อีก!"

"รับคำสั่งค่ะคุณสามีสุดที่รัก!" สองสาวขานรับพร้อมเพรียงกันด้วยน้ำเสียงเปี่ยมพลัง

นิ้วมือเรียวงามของนลินและรดาพรมลงบนคีย์บอร์ดด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง พวกเธอไม่ได้เป็นเพียงแค่หญิงสาวแสนสวยผู้ปรนนิบัติผมบนเตียงนอนอย่างเร่าร้อนเท่านั้น แต่พวกเธอคืออัจฉริยะผู้เป็นสมองและหัวใจของหน่วยสืบสวนพิเศษ

บนหน้าจอแสดงผล ตัวเลขรหัสอัลกอริทึมเข้ารหัสระดับสูงของกลุ่มอินทรีดำเริ่มถูกทำลายลงทีละชั้น... ทีละชั้น...

"บายพาสไฟร์วอลล์สำเร็จ!" นลินประกาศก้อง "นลินใช้กุญแจดิจิทัลแทรกซึมเข้าเซิร์ฟเวอร์กลางของธนาคารร่วมทุนข้ามชาติแล้วค่ะ!"

"และรดาได้ส่งคำสั่งอายัดฉุกเฉินระดับสีแดง (Red Notice Financial Freeze) ภายใต้สนธิสัญญาความมั่นคงระหว่างประเทศ เข้าล็อกบัญชีธนาคารปลายทางทั้งสิบสองแห่งเรียบร้อยแล้วค่ะ!" รดากดปุ่มเอ็นเตอร์ครั้งสุดท้ายด้วยความสะใจ "เงินห้าร้อยล้านดอลลาร์ถูกฟรีซเข้าสู่ระบบกลางของตำรวจสากล และบัญชีคริปโตทั้งหมดของเครือข่ายนี้ถูกลบทำลายทิ้งทันที!"

"ยอดเยี่ยมมาก ทั้งสองคนทำได้สุดยอดจริงๆ" ผมกล่าวชมจากใจจริง การตัดท่อน้ำเลี้ยงทางการเงินได้สำเร็จ หมายถึงการหักแขนหักขาเครือข่ายก่อการร้ายระดับโลกอย่างไม่เหลือชิ้นดี

ทว่า ในขณะที่รอยยิ้มแห่งชัยชนะกำลังจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเรา สายตาของผมก็สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างที่ห้องใต้ท้องเรือ

ผมก้าวเร็วๆ ฝ่าซากปรักหักพังมุ่งหน้าลงไปยังห้องสูทหรูระดับวีไอพีท้ายเรือ ซึ่งเป็นห้องพักส่วนตัวที่หรูหราผิดกับสภาพเรือสินค้าภายนอก ประตูเหล็กกล้าถูกแง้มเปิดทิ้งไว้ ภายในห้องตกแต่งด้วยไม้สักทองและเบาะหนังแท้ มีแก้วไวน์ราคาแพงวางทิ้งไว้พร้อมควันซิการ์ที่ยังคงลอยกรุ่นอยู่ในอากาศ

แต่บนเตียงนอนและโต๊ะทำงาน... กลับว่างเปล่า!

ไม่มีแม้แต่เงาของ 'ดยุกดิมิทรี' จอมบงการระดับโลกที่พวกเราต้องการตัวมากที่สุด!

"บ้าเอ๊ย! มันไม่ได้อยู่บนเรือ!" สารวัตรพลอยสบถออกมาอย่างหัวเสีย เธอเตะเก้าอี้หนังจนล้มคว่ำ "ร่องรอยยังใหม่เอี่ยม ซิการ์ยังไม่ดับด้วยซ้ำ มันหนีไปทางไหนกัน?!"

ผมกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องอย่างละเอียด สัญชาตญาณบอกผมว่าคนระดับดยุกดิมิทรีไม่มีทางยอมจำนนอยู่ในมุมอับ และมันจะต้องมีทางหนีทีไล่ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าเสมอ

สายตาของผมสะดุดเข้ากับพรมขนสัตว์ผืนใหญ่ที่ถูกเลิกขึ้น เผยให้เห็นประตูกลไกเหล็กกลมที่พื้นห้อง ซึ่งเป็นทางลงสู่ช่องปล่อยยานใต้น้ำฉุกเฉิน (Moon Pool) ท้ายเรือ!

ผม พลอย และเคท กระโจนลงบันไดเหล็กลงไปยังห้องใต้ท้องเรือทันที

ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือแอ่งน้ำทะเลขนาดใหญ่กลางลำเรือ น้ำทะเลสีครามกำลังกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นรุนแรง ฟองอากาศขนาดมหึมาผุดขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับกลิ่นไอน้ำมันไฮดรอลิกที่ฟุ้งกระจาย แท่นล็อกเรือใต้น้ำว่างเปล่า โซ่ตรวนขนาดใหญ่ถูกปลดออกทิ้งไว้ระเกะระกะ

"มันใช้เรือดำน้ำขนาดเล็ก (Midget Submarine) หนีไปแล้วค่ะ!" เคทวิ่งเข้าไปที่หน้าจอควบคุมการปล่อยเรือใต้น้ำที่ติดตั้งอยู่ข้างบ่อน้ำ เธอกดแป้นพิมพ์อย่างบ้าคลั่งเพื่อดึงข้อมูลล็อกไฟล์ "แท่นปล่อยทำงานเมื่อห้านาทีก่อน... ในช่วงเวลาเดียวกับที่เรือสินค้าชนโขดหินพอดี! มันใช้แรงกระแทกและเสียงระเบิดกลบเสียงเครื่องยนต์เรือดำน้ำ!"

"แล้วกล่องถอดรหัสดาวเทียมล่ะ?!" ผมถามเสียงเข้ม

เคทตรวจสอบข้อมูลในระบบเซิร์ฟเวอร์ย่อยของแท่นปล่อยเรือดำน้ำ ใบหน้าคมสวยของเธอซีดเผือดลงเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาผม

"มันเอากล่องถอดรหัสดาวเทียมไปด้วยค่ะนนท์... ดิมิทรีขนอุปกรณ์ชิ้นสำคัญที่สุดหนีลงเรือดำน้ำไปกับมันด้วย!"

บรรยากาศในห้องใต้ท้องเรือพลันเงียบกริบลงชั่วขณะ ได้ยินเพียงเสียงหยดน้ำที่ตกลงกระทบผิวน้ำแปะๆ และเสียงคลื่นลมพายุด้านนอกที่ยังคงคำรามกึกก้อง

กล่องถอดรหัสดาวเทียมนั้นคือหัวใจหลักของระบบเครือข่ายป้องกันภัยทางอากาศ หากดิมิทรีสามารถนำมันไปเปิดใช้งานและอัปโหลดรหัสเข้าสู่ดาวเทียมสอดแนมพาณิชย์ได้ มันจะสามารถเข้าถึงพิกัดฐานทัพ ความลับทางการทหาร และข้อมูลส่วนบุคคลของผู้นำระดับสูงทั่วโลก รวมถึงระบบรักษาความปลอดภัยของบ้านผมและครอบครัวที่ผมรักยิ่งชีวิต

"มันไปได้ไม่ไกลหรอก เรือดำน้ำขนาดเล็กขนาดนี้มีความจุแบตเตอรี่จำกัด และไม่สามารถทนแรงดันน้ำลึกในทะเลเปิดท่ามกลางพายุแบบนี้ได้นาน" ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น แววตาของผมเปล่งประกายดุดันยิ่งกว่าเดิม พญาเสือสีกากีจะไม่ยอมปล่อยให้เหยื่อตัวฉกาจหลุดรอดกรงเล็บไปได้ "เคท มีทางกู้เส้นทางเดินเรือหรือพิกัดสุดท้ายของมันได้ไหม?"

"กำลังพยายามค่ะ..." เคทสูดลมหายใจเข้าลึก ร่างกายเพรียวระหงของเธอโน้มตัวลงเหนือคอนโซลอย่างมุ่งมั่น นิ้วมือทั้งสิบพิมพ์คำสั่งกู้คืนข้อมูลแบบไบนารีที่ถูกลบไปแบบเรียลไทม์ "ระบบของเรือดำน้ำรุ่นนี้ใช้โปรโตคอลนำทางแบบ Inertial Navigation System... ถ้าระบบนำทางของสะพานปล่อยเรือยังไม่ได้ล้างแคชทิ้ง เคทจะสามารถดึงพิกัดปลายทางที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้ล่วงหน้า (Pre-programmed Destination) ออกมาได้..."

เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดซึมตามไรผมสีบลอนด์ของเคท สารวัตรพลอยเดินเข้ามาประกบข้าง คอยสอดส่องระแวดระวังภัยรอบด้านด้วยความเงียบสงบ ทั้งสองสาวต่างทำหน้าที่ของตนเองอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อสนับสนุนผม

ตื๊ด... ตื๊ด... ตื๊ด...

เสียงสัญญาณระบบกู้คืนข้อมูลดังขึ้นเป็นจังหวะถี่ๆ บนหน้าจอสีเขียวเข้ม

ทันใดนั้น แถบสถานะสีเขียวก็วิ่งเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์!

หน้าจอเรดาร์โซนาร์สว่างวาบขึ้น เผยให้เห็นเส้นทางเดินเรือใต้น้ำจำลองที่เป็นเส้นประสีแดง ลากเป็นเส้นตรงตัดผ่านร่องน้ำลึกระหว่างหมู่เกาะในอ่าวไทย มุ่งหน้าขึ้นไปทางทิศเหนืออย่างรวดเร็ว

"กู้ข้อมูลสำเร็จแล้วค่ะ!" เคทเปล่งเสียงออกมาด้วยความตื่นเต้นระคนโล่งอก ดวงตาสีฟ้าครามของเธอเบิกกว้างเมื่อเห็นพิกัดปลายทางที่ปรากฏขึ้นบนแผนที่ดาวเทียมความละเอียดสูง

ผมและสารวัตรพลอยก้าวเข้าไปชิดด้านหลังของเคททันที สายตาทั้งสามคู่จับจ้องไปยังจุดหมายปลายทางที่กระพริบเตือนสีแดงเข้มอยู่บนเกาะข้างเคียง

พิกัดนั้นไม่ได้อยู่ที่อ่าวเปิดหรือรังทหารรับจ้างกลางป่า แต่มันคือแหลมหน้าผาส่วนตัวอันเงียบสงบและหรูหราที่สุดแห่งหนึ่ง...

เคทกู้ข้อมูลจากจอดำน้ำพบว่า ดิมิทรีกำลังมุ่งหน้าไปยังวิลล่าหรูของ "มาดามอิซาเบลลา" ม่ายสาวมหาเศรษฐีบนเกาะพะงัน!