เรื่อง พิธีร่านมนต์ดำ
หัวใจฉันแะหยุดเต้นลงในวินาทีนั้น!
ความเย็นเยียบแล่นปราดจากกระหม่อมจรดปลายเท้า เลือดในกายแะจับตัวเป็นก้อนน้ำแข็ง ขนทั่วร่างลุกชันเกรียวด้วยความสะพรึงกลัวจนถึงขีดสุด!
ดวงตาที่เบิกกว้างอยู่หลังรอยแยกผนังไม้สักโบราณ... ดวงตาที่กำลังจับจ้องมองทะลุเข้ามาในห้องพิธีสลัวราง... คือดวงตา 'พี่วิน' จริง ๆ!
สามีที่ถูกต้องตามกฎหมายฉัน... ชายหนุ่มผู้แสนดีที่ควรจะนอนหลับใหลอยู่บนเตียงใหญ่ในคฤหาสน์ บัดนี้เขากลับมายืนอยู่ตรงนั้น แนบใบหน้าชิดกับร่องไม้ ยืนดูเมียรักตัวเองกำลังเปลือยกายล่อนจ้อน คลานสี่ขา โก่งบั้นท้ายขาวผ่องขึ้นฟ้า ให้อภิมหาควยหนาใหญ่พี่ชายบุญธรรมกระหน่ำซอยกระแทกรูหีอย่างเร่าร้อนและลึกซึ้ง!
"ฮึก... พะ... พี่..."
ฉันอ้าปากค้าง ลำคอตีบตันจนส่งเสียงออกมาได้เพียงลมแผ่วเบา ร่างกายสั่นเทาด้วยความตระหนกสุดขีด น้ำตาเม็ดใสเอ่อรื้นขึ้นมาบดบังการมองเห็นด้วยความรู้สึกผิดบาปอันมหาศาลที่ทับถมลงมาปานภูเขาถล่มทลาย จิตสำนึกฝ่ายดีกรีดร้องสั่งให้ฉันดิ้นหนี ให้ฉันหุบขา แล้ววิ่งหนีออกไปกราบแทบเท้าขอโทษสามี...
ทว่า... ร่างกายส่วนล่างฉันกลับทรยศต่อศีลธรรมอย่างสิ้นเชิง!
เมื่อสมองและสัญชาตญาณรับรู้ว่า 'กำลังถูกสามีแอบดูอยู่นอกเรือนไม้' กล้ามเนื้อภายในช่องคลอดและปากมดลูกฉันกลับตอบสนองต่อความตื่นกลัวและความกดดันนั้นอย่างวิปริต กลีบเนื้ออวบอูมกระตุกเกร็ง บีบรัด และตอดขมิบลำควยหนาใหญ่พี่ฤแน่นหนาขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว! มันบีบรัดรุนแรงราวกับคีมเหล็กที่กำลังรีดเค้นทุกอณูเนื้อเขาด้วยความเสียวซ่านจนเกิดเสียงน้ำเฉอะแฉะ *แจ๊ะ... จ๊วบ...*
"ซี้ดด...! มิ้น... คนดีพี่... เกิดอะไรขึ้นครับ..."
พี่ฤที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ด้านหลังสัมผัสได้ถึงแรงตอดรัดที่ผิดแปลกไปในทันที ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่กำยำสูดปากครางต่ำด้วยความซ่านเสียวจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ทว่าแทนที่เขาจะใช้กำลังกระแทกกระทั้นอย่าง้าั่ พี่ฤกลับชะลอจังหวะสะโพกสอบลงทันทีที่เห็นร่างฉันสั่นเทิ้มและร้องไห้
"มิ้น... ร้องไห้ทำไมคนดี เจ็บเหรอครับ?"
น้ำเสียงทุ้มต่ำพี่ฤเต็มไปด้วยความห่วงใยและร้อนรน เขากลัวว่าพลังอาคมจะทำให้ฉันเจ็บปวด พี่ฤโน้มแผงอกแกร่งที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อลงมาแนบชิดกับแผ่นหลังเปลือยเปล่าฉัน ท่อนแขนล่ำสันที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อสอดเข้ามาใต้รักแร้ โอบกอดรัดทรวงอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวเอาไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอมและหวงแหน
"ฮึก... มะ... มิ้น..." ฉันไม่กล้าเอ่ยปากบอกว่าพี่วินยืนอยู่ตรงนั้น ได้แต่สะอื้นจนตัวโยนในอ้อมกอดพี่ชาย
"ไม่เป็นไรนะคนดี... พี่อยู่นี่แล้ว... ผ่อนคลายนะมิ้น..."
พี่ฤกระซิบปลอบประโลมข้างใบหูด้วยความอ่อนโยน ริมฝีปากร้อนผ่าวเขาจูบซับเหงื่อที่ขมับ ลาดไหล่ และซอกคอฉันอย่างรักใคร่ ลิ้นร้อนตวัดเลียผิวเนียนอย่างแผ่วเบาเพื่อคลายความตึงเครียด ก่อนที่มือหนาใหญ่จะเลื่อนมาประคองพวงแก้มฉัน บังคับให้ฉันเอี้ยวใบหน้ากลับไปหาเขา
"มองตาพี่สิมิ้น... จูบพี่นะคนดี แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง..."
พี่ฤประกบจูบลงมาบนริมฝีปากที่สั่นระริกฉันอย่างลึกซึ้งและดูดดื่ม!
"อื้มม... จ๊วบ..."
ปลายลิ้นร้อนหนาพี่ชายบุญธรรมสอดแทรกเข้ามาพัวพัน กวาดต้อนดูดกลืนหยาดน้ำตา เสียงสะอื้น และน้ำหวานในโพรงปากฉันอย่างลุ่มหลง ปลายลิ้นเขาตวัดเกี่ยวรัดกับลิ้นเล็ก ๆ ฉันอย่างอ่อนช้อย นุ่มนวล ทว่าแฝงไปด้วยความปรารถนาอันทรงพลัง รสจูบที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความอบอุ่นพี่ฤ ทำหน้าที่ประหนึ่งยาชาชั้นเลิศ มันช่วยดูดซับความหวาดกลัวและความกดดันในใจฉันให้ค่อย ๆ มลายหายไป
ฉันหลับตาพริ้ม ยอมเผยอริมฝีปากออกและจูบตอบเขาอย่างดูดดื่ม สองมือที่กำเสื่อกกไว้ค่อย ๆ เอื้อมขึ้นไปโอบกอดรอบลำคอแกร่งพี่ฤไว้แน่น ปล่อยให้อารมณ์เสน่หาและไออุ่นจากแผงอกเขาเยียวยาหัวใจ
ทว่า... ในจังหวะที่พี่ฤผละริมฝีปากออกเพียงนิดเพื่อสูดอากาศหายใจ และค่อย ๆ ขยับสะโพกซอยกระแทกเข้ามาใหม่เป็นจังหวะที่เนิบช้าและลึกซึ้ง...
*ตับบ... ตับบ... ตับบ...*
"อ๊ะ... พี่ฤขา... อื้ออ..."
สายตาฉันที่ปรือฉ่ำไปด้วยน้ำตาก็เหลือบไปมองที่รอยแยกตรงผนังไม้อีกครั้ง...
และที่ตรงนั้น... ฉันสบเข้ากับดวงตาพี่วินอย่างจัง!
แสงจันทร์สีเงินที่สาดส่องลงมา ทำให้ฉันมองเห็นใบหน้าสามีได้อย่างชัดเจนผ่านช่องว่างแคบ ๆ นั้น...
ใบหน้าพี่วินซีดเผือด ริมฝีปากเขาอ้าค้าง ลมหายใจเขาหอบกระชั้นถี่จนไอความร้อนพ่นออกมาเป็นละอองปะทะกับร่องไม้ ดวงตาเขาไม่ได้ฉายแววโกรธแค้นหรือเดือดดาลอย่างที่คนเป็นสามีควรจะเป็น...
ทว่า... มันกลับเต็มไปด้วยประกายแห่ง 'ความหิวกระหาย' และ 'ความตื่นเต้นทางเพศ' ขั้นรุนแรงอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนตลอดเวลาหนึ่งปีที่แต่งงานกันมา!
พี่วินไม่ได้พังประตูเข้ามา...
พี่วินไม่ได้ตะโกนด่าทอ...
แต่สิ่งที่ฉันเห็นผ่านรอยแยกนั้น... คือมือขวาพี่วินที่กำลังล้วงเข้าไปในกางเกงนอนขายาวตัวเอง!
มือสามีกำรอบลำเอ็นเขาที่บัดนี้แข็งขึงดันกางเกงนอนจนตุงเป็นลำใหญ่ แล้วเริ่มรูดรั้ง ชักขึ้นชักลงอย่าง้าั่อยู่หลังบานไม้สักโบราณ!
'พระเจ้า... พี่วิน... พี่วินกำลังช่วยตัวเอง!'
ความคิดนั้นระเบิดก้องอยู่ในหัวฉันจนสติสัมปชัญญะแะพังทลาย!
สามีฉัน... ผู้ชายที่เคยสุภาพ เรียบร้อย และนุ่มนวลกับฉันเสมอมา บัดนี้กำลังยืนดูเมียตัวเองโดนพี่ชายกระแทกรูหี แล้วยืนกำควยตัวเองชักว่าวด้วยความเงี่ยนกระหายอยู่ตรงนั้น!
สายตาพี่วินจับจ้องมองทะลุเข้ามา เขามองดูจุดเชื่อมต่อเบื้องล่างอย่างไม่ยอมให้คลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียว เขามองเห็นท่อน-วยสีเข้มขนาดมหึมาพี่ฤที่ยาวและใหญ่กว่าเขาเกือบเท่าตัว กำลังกระแทกมุดหายเข้าไปในรูหีเมียรักครั้งแล้วครั้งเล่าจนน้ำเงี่ยนแตกฟองฟอด เขามองเห็นรอยปานแดงรูปหยดน้ำที่กำลังเต้นตุบ ๆ เปล่งแสงเพลิง และมองเห็นเต้านมคู่งามฉันที่สะบัดแกว่งไกวตามแรงกระแทกในอ้อมกอดพี่ฤ
ยิ่งพี่วินเห็นภาพความผูกพันอันเร่าร้อนและความลุ่มหลงที่พี่ฤมอบให้ฉันมากเท่าไหร่ มือเขาก็ยิ่งรูดรั้งลำเอ็นตัวเองเร็วและแรงขึ้นเท่านั้น!
"มิ้น... หันหน้ามาหาพี่สิครับคนดี..." พี่ฤเอ่ยกระซิบอย่างอ่อนหวาน มือหนาเชยคางฉันให้เอี้ยวใบหน้ากลับไปหาเขา
ดวงตาคมดุพี่ฤสบประสานกับดวงตาฉันที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา พี่ฤประคองใบหน้าฉันไว้ แล้วก้มลงประกบจูบปากฉันอย่างดูดดื่มและละมุนละไม
"อื้มม... จ๊วบ..."
ปลายลิ้นร้อนหนาเขาสอดแทรกเข้ามาพัวพัน กวาดต้อนดูดกลืนเสียงครางหวานและน้ำลายฉันอย่างลุ่มหลง รสจูบอันอบอุ่นและทรงเสน่ห์พี่ฤช่วยระบายความกลัวและความกดดันในใจฉันให้มลายหายไป เหลือทิ้งไว้เพียงความเสียวซ่านรุนแรงที่พุ่งทะยานจนสมองขาวโพลน
ฉันหลับตาพริ้ม จูบตอบรับพี่ฤอย่างไม่อาจต้านทาน ขณะที่สายตาพี่วินที่จ้องมองเข้ามา ยิ่งทำให้ความตื่นเต้นและไฟตัณหาในกายฉันลุกโชนจนควบคุมไม่ได้!
*ตับบ! ตับบ! ตับบ!*
"อ๊าา...!"
ฉันครางเสียงหลงเมื่อพี่ฤถอนริมฝีปากออก แล้วกระทุ้งสะโพกเน้นหนักเข้าใส่จุดกระสันลึกสุดใจ! รูหีฉันกระตุกเกร็ง บีบรัดตอดรูดลำ-วยพี่ฤอย่าง้าั่ น้ำหวานแห่งความใคร่ทะลักพรวดออกจากร่องรัก ชโลมเคลือบท่อนเอ็นหนาใหญ่จนเปียกชุ่มหยดนองเต็มเสื่อกก ฉันถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรงที่สุดในชีวิตต่อหน้าสายตาพี่วิน!
และในวินาทีนั้นเอง...
ภายนอกเรือนไม้... แสงจันทร์ส่องกระทบให้เห็นร่างพี่วินที่ยืนเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง!
ดวงตาสามีเบิกโพลง ลิ้นจุกปาก สันกรามขบแน่น มือเขารูดรั้งลำเอ็นอย่าง้าั่ในจังหวะสุดท้าย ก่อนที่ท่อนเอ็นเขาจะกระตุกผงึก ๆ พ่นฉีดน้ำอสุจิสีขาวขุ่นข้นทะลักพรวดออกมาอย่างมหาศาล!
*ปรี๊ดด! ปรี๊ดด!*
สายน้ำกามร้อนผ่าวพี่วินพุ่งกระฉูดเข้าใส่รอยแยกผนังไม้สักอย่างจัง! คราบน้ำรักขาวขุ่นบางส่วนพุ่งทะลุรอยแยกเข้ามา หยดแหมะลงบนพื้นไม้ภายในเรือนพิธี ขณะที่ส่วนใหญ่เปรอะเปื้อนไหลเยิ้มอยู่บนฝาผนังด้านนอก!
พี่วินยืนหอบหายใจรวยริน ร่างกายพิงแนบอยู่กับผนังไม้ด้วยความอ่อนระทวย ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยคราบเหงื่อและรอยยิ้มอันน่าสะพรึงกลัว... รอยยิ้มคนที่เพิ่งได้ค้นพบ 'รสนิยมดิบเถื่อน' ที่ซ่อนอยู่ในก้นบึ้งหัวใจตัวเอง!
เขายกนิ้วมือขึ้นแตะคราบน้ำกามตัวเองที่เปรอะอยู่บนรอยแยกไม้ แล้วนำมาแตะที่ริมฝีปากด้วยความลุ่มหลง ยอมรับกับตัวเองในวินาทีนั้นอย่างหมดหัวใจ...
ว่าภาพที่เมียรักเขา กำลังถูกพี่ชายร่างสูงใหญ่กำยำผู้ทรงอำนาจโอบกอดและกระแทกรูหีด้วยความเสน่หาลุ่มหลงจนส่งเสียงครางหวานนั้น... มันทำให้เขา 'เงี่ยน' และมีความสุขทางเพศมากยิ่งกว่าการได้ลงมือเย็ดเธอด้วยตัวเองเป็นร้อยเท่าพันทวี!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??