ตำราคู่มืออสูร: ฉบับลูกบาศก์ลำนำพันธสัญญา

Original Story

ผู้เขียน: Mieno

********************************************************

จื่อเฉินหลังจากหนึ่งวันของการทำงานอันเหน็ดเหนื่อย หลังจากตื่นนอนเขาลืมตาขึ้นมาในร่างของเด็กหนุ่มผมทองหน้าละอ่อนวัยขบเผาะ ในช่วงวัยมัธยมต้นปีที่สาม เขาแทบไม่มีเวลาตั้งตัว เพราะชะตากรรมอันโหดร้ายที่เจ้าของร่างเดิมทิ้งไว้ กลับดึงให้จื่อเฉินที่เพิ่งทะลุเข้ามา ต้องตกอยู่ในสถานการณ์อันยากลำบาก

ตั้งแต่วินาทีแรกที่ลืมตา ด้วยพฤติกรรมอันเหลือทนที่ทำครบแทบทุกอย่างในตำราเด็กมีปัญหาของสังคม จื่อเฉิน เจ้าของร่างเดิมได้ทำลายเส้นทางชีวิตของตัวเองจนแทบไม่เหลืออะไรให้กอบกู้ เขาสร้างวีรกรรมสุดเลวร้ายไว้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นโกงข้อสอบ ซ้อมเพื่อนร่วมชั้น ตบผู้หญิง ขายยา ทำร้ายคนชรา ไปจนถึงการทารุณสัตว์อสูรแรกเกิด

จนสุดท้ายถูกไล่ออกจากโรงเรียนมัธยมโดยนิตินัย ถูกตัดสิทธิ์การศึกษาต่อ ขณะที่ประวัติอันย่ำแย่ก็ถูกบันทึกไว้ในระบบกลางของสมาพันธ์ จนแทบไม่มีสถาบันหรือองค์กรใดยินดีรับเขาอีก และเรื่องทั้งหมดนี้...เกิดขึ้นหลังจากที่เจ้าตัวเพิ่งปลุกพลังพันธสัญญาสำเร็จได้เพียงวันเดียวเท่านั้น

ไม่มีโอกาสให้แก้ตัว หรือพูดให้ถูกกว่านั้นคือ จื่อเฉินคนปัจจุบันที่เพิ่งทะลุเข้ามาในร่างนี้ ไม่มีโอกาสแม้แต่จะอธิบายว่าเรื่องทั้งหมดไม่ใช่ฝีมือของตัวเอง

หลังจากได้สติกลับคืนมาท่ามกลางกองเศษซากในสุสานขยะ เขาก็ต้องแบกร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลกลับมายังเพิงพักเก่า ๆ ที่สร้างขึ้นอย่างลวก ๆ จากเศษเหล็กและแผ่นโลหะ ที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่านั้น ตามความทรงจำที่หลงเหลืออยู่ของเจ้าของร่างเดิม

จื่อเฉิน ร่างนี้เป็นเด็กกำพร้า ตั้งแต่จำความได้ก็อาศัยอยู่กับคุณปู่ต่างสายเลือดเพียงสองคน ทั้งที่ครอบครัวยากจน ต้องปากกัดตีนถีบหาเช้ากินค่ำ ชายชรากลับยอมลำบากทุกอย่างเพื่อเลี้ยงดูหลานคนนี้อย่างดีที่สุด เท่าที่คนคนหนึ่งจะทำได้

แต่สุดท้าย เจ้าของร่างเดิมกลับตอบแทนความหวังดีทั้งหมด ด้วยการสร้างปัญหาไม่เว้นแต่ละวันคำถามคือ คนเราจะอกตัญญูได้ถึงขนาดนี้เลยหรือ?

ฉันยอมรับไม่ได้ อดีตนักศึกษามหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศอย่างฉัน จะต้องมาแบกรับหนี้ชีวิตที่ตัวเองไม่ได้ก่อแบบนี้เนี่ยนะ!

ฉัน...จื่อเฉิน

จากมนุษย์เงินเดือนธรรมดาที่ดิ้นรนจนประสบความสำเร็จ ท่ามกลางการแข่งขันอันดุเดือดของผู้คนในสาธารณรัฐประชาชนจีนแห่งศตวรรษที่ 21

ต่อจากนี้ ไม่ว่าจะเรียกมันว่าการเกิดใหม่ หรือการระลึกชาติก็ช่าง ในเมื่อฉันได้รับชีวิตนี้มาแล้ว ฉันก็จะใช้มันให้คุ้มค่าที่สุด

ฉันจะตอบแทนบุญคุณของคุณปู่ที่เลี้ยงดูร่างนี้มาตลอดหลายสิบปี และไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ฉันจะพาท่านไปใช้ชีวิตที่ดีกว่านี้ พาท่านไปประสบความสำเร็จ และก้าวขึ้นไปสู่จุดสูงสุดของชีวิตให้ได้

...ส่วนเป้าหมายอันดับหนึ่งของวันนี้

คงต้องไปขอทานหาเงินซื้อข้าวเย็น...